Λαϊκό Κόμμα (Πορτογαλία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κέντρο - Λαϊκό Κόμμα
Centro Democrático e Social – Partido Popular
Cds simbolo 2.png
ΗγέτηςΑσουνσάο Κρίστας
Ίδρυση19 Ιουλίου 1974
ΈδραLargo Adelino Amaro da Costa 5, 1149-063 Λισαβόνα, Πορτογαλία
ΙδεολογίαΣυντηρητισμός[1][2][3]
Εθνικός συντηρητισμός[1][4]
Χριστιανοδημοκρατία[1][5][6]
Ήπιος ευρωσκεπτικισμός[7]
Λαϊκισμός[8]
Πολιτική θέσηRight-wing[9][10][11]
Ευρωπαϊκή προσχώρησηΕυρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα
Ομάδα Ευρωπαϊκού ΚοινοβουλίουΕυρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα
Διεθνής προσχώρησηΔιεθνής Δημοκρατική Ένωση
Συνέλευση της Δημοκρατίας
5 / 230
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
1 / 21
Περιφερειακά Κοινοβούλια
12 / 104
Τοπική αυτοδιοίκηση
256 / 2.086
Ιστότοπος
http://www.cds.pt/
Πολιτικό σύστημα Πορτογαλίας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κέντρο - Λαϊκό Κόμμα (πορτ. Centro Democrático e Social – Partido Popular, συντομογραφία CDS-PP) είναι ένα πορτογαλικό συντηρητικό και χριστιανοδημοκρατικό πολιτικό κόμμα.[12] Στα ψηφοδέλτια εμφανίζεται ως Λαϊκό Κόμμα.

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 19 Ιουλίου 1974 κατά τη διάρκεια της Επανάστασης των Γαρυφάλλων. Στις εκλογές του 1975, το κόμμα κέρδισε 16 από τις συνολικά 230 έδρες της πορτογαλικής Συνέλευσης της Δημοκρατίας, αυξάνοντας, στις εκλογές του 1976, τον αριθμό των εδρών του σε 42. Το κόμμα συμμετείχε σε έναν βραχύβιο κυβερνητικό συνασπισμό με το Σοσιαλιστικό Κόμμα προτού ενταχθεί στον κεντροδεξιό συνασπισμό Δημοκρατική Συμμαχία. Επίσης, το κόμμα συμμετείχε σε κυβερνητικούς συνασπισμούς με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα από το 1980 μέχρι το 1983 και από το 2002 μέχρι το 2005. Στις εκλογές του 2009, το κόμμα κέρδισε 21 έδρες, τις περισσότερες από τις εκλογές του 1985, ενώ στις εκλογές του 2011 κέρδισε 24 έδρες, συμμετέχοντας εκ νέου σε κυβερνητικό συνασπισμό με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

Σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι ο Πάουλο Πόρτας. Το κόμμα είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης. Οργανώσεις που συνδέονται με το κόμμα είναι η Λαϊκή Νεολαία και η Ομοσπονδία Χριστιανοδημοκρατών Εργατών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Parties and Elections in Europe: The database about parliamentary elections and political parties in Europe, by Wolfram Nordsieck
  2. Freire, André (2006), The Party System of Portugal, VS Verlag, σελ. 373 
  3. Wiarda, Howard J.; Macleish Mot, Margaret (2001), Catholic Roots and Democratic Flowers: Political Systems in Spain and Portugal, Greenwood, σελ. 138 
  4. Art, David (2011), Memory Politics in Western Europe, Vandenhoeck & Ruprecht, σελ. 364, http://books.google.co.uk/books?id=RBnmachN8vkC&pg=PA364&dq=people%27s+party+portugal+national+conservative&hl=en&sa=X&ei=j1trT8orkJiFB5m3rcMH&ved=0CDIQ6AEwAA#v=onepage&q=people%27s%20party%20portugal%20national%20conservative&f=false 
  5. Nikiforos P. Diamandouros; Richard Gunther (9 Μαΐου 2001). Parties, Politics, and Democracy in the New Southern Europe. JHU Press. σελίδες 108–. ISBN 978-0-8018-6518-3. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2013. 
  6. Magone, José M. (2011), Contemporary European Politics: A comparative introduction, Routledge, σελ. 117, http://books.google.co.uk/books?id=g73UtvxJsFcC&pg=PA117&dq=Democratic+and+Social+Centre+portugal+christian+democratic&hl=en&sa=X&ei=4F1rT80xxZiFB87ToZMH&ved=0CEEQ6AEwAzgU#v=onepage&q=Democratic%20and%20Social%20Centre%20portugal%20christian%20democratic&f=false 
  7. Monteiro, Manuel; Portas, Paulo; Nogueira Pinto, Jaime; Moreira, Adriano; Lobo Xavier, António; Marques Bessa, António (1994). Viva Portugal - Uma nova ideia da Europa. Lisbon: Europa América. σελ. 137. ISBN 972-1-03772-9. 
  8. Annesley, Claire (2005), A Political And Economic Dictionary Of Western Europe, Routledge, σελ. 259 
  9. Colomer, Josep Maria (2008), Comparative European politics (third έκδοση), Routledge, σελ. 181, http://books.google.de/books?id=18aSGqADApUC&pg=PA181&dq=Centro+Democr%C3%A1tico+e+Social+-+Partido+Popular+comparative+european#v=onepage&q&f=false 
  10. Freire et al (2007), p. 102
  11. Govan, Fiona (6 June 2011), «Portugal elects Right-wing government as tough reforms loom», The Telegraph, http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/portugal/8559737/Portugal-elects-Right-wing-government-as-tough-reforms-loom.html, ανακτήθηκε στις 14 Aug 2011 
  12. Jeff Haynes; Anja Hennig (3 Ιουλίου 2013). Religious Actors in the Public Sphere: Means, Objectives, and Effects. Routledge. σελίδες 17–. ISBN 978-1-136-66171-6.