ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ
AFC Champions League crest.png
ΔιοργανωτήςAFC
Ίδρυση1967
2002 (σημερινή μορφή)
Χώρος διεξαγωγήςΑσία (ΑΦΚ)
Αριθμός ομάδων32 (όμιλοι)
45 (σύνολο)
ΥποβιβασμόςKyrgyzstan League και Ýokary Liga
Σημερινός κάτοχοςΣαουδική Αραβία Αλ Χιλάλ (3ος τίτλος)
Περισ. κατακτήσειςΣαουδική Αραβία Αλ Χιλάλ και Νότια Κορέα Πόχανγκ (3 τίτλοι)
Τηλεοπτική κάλυψηΑνάλογα με κάθε χώρα
Ιστοσελίδαthe-afc.com
Soccerball current event.svg 2019
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ[1] (αγγλικά: AFC Champions League, η επίσημη ονομασία από την περίοδο 2002-03) διοργανώνεται ετησίως από την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) και συμμετέχουν σε αυτό οι πρωταθλήτριες ομάδες από τα ασιατικά πρωταθλήματα των χωρών-μελών της AFC και οι ομάδες που τερματίζουν σε υψηλές θέσεις από τα καλύτερα βαθμολογημένα πρωταθλήματα της Ασίας.

Ξεκίνησε το 1967 ως Τουρνουά Πρωταθλητών Συλλόγων Ασίας (Asian Champion Club Tournament) για να διακοπεί το 1972. Ξανάρχισε με νέα μορφή τη σεζόν 1985-86 ως Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων (Asian Club Championship). Από τη σεζόν 2002-03 συγχωνεύτηκε με το Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας (Asian Cup Winners' Cup) και το Σούπερ Καπ Ασίας και μετονομάστηκε σε AFC Champions League. Διεξάγεται με σύστημα ομίλων κατά τα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ της UEFA.

Ο νικητής της διοργάνωσης μετείχε παλιότερα στο Αφρο-Ασιατικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου συλλόγων (από 1986 ως 1998) και από το 2005 προκρίνεται στο Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων της FIFA.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τουρνουά των Πρωταθλητών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη απόπειρα δημιουργίας μιας ασιατικής διοργάνωσης πρωταθλητριών συλλόγων έγινε το 1967 με τη συμμετοχή συλλόγων μόνο από έξι χώρες: Μαλαισία, Χονγκ Κονγκ, Νότιο Βιετνάμ, Ισραήλ, Νότια Κορέα και Ταϊλάνδη. Η διοργάνωση ονομαζόταν Τουρνουά των Πρωταθλητών Συλλόγων Ασίας (Asian Champion Club Tournament) και έγινε τέσσερις μόνο φορές: 1967, 1969, 1970 και 1971. Την πρώτη σεζόν έγινε με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-αουτ, ενώ ο τελικός ήταν μονός σε ουδέτερη έδρα. Το 1968 δεν έγινε ενώ στις επόμενες τρεις διοργανώσεις η προκριματική φάση έγινε σε δυο ομίλους από τους οποίους οι δύο πρώτες ομάδες στη βαθμολογία προκρίνονταν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξαγόταν στην έδρα μιας εκ των τεσσάρων ομάδων σε μορφή φάιναλ-φορ, δηλαδή νοκ-άουτ ημιτελικοί, μικρός και μεγάλος τελικός.

Η διοργάνωση δεν κατάφερε να αποκτήσει δημοτικότητα και χρόνο με το χρόνο μετείχαν όλο και λιγότεροι σύλλογοι: δέκα το 1969, επτά το 1971 και οκτώ το 1971. Το 1972 εκδήλωσαν ενδιαφέρον μόνο πέντε σύλλογοι από τους οποίους οι τρεις αποσύρθηκαν, με αποτέλεσμα η διοργάνωση να ματαιωθεί και να μην ξαναγίνει. Ένα από τα αίτια της μειωμένης συμμετοχής ήταν η αποχή των αραβικών χωρών λόγω της παρουσίας του Ισραήλ.

Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη σεζόν 1985-86 ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια με τη νέα ονομασία Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων (Asian Club Championship). Η μετακίνηση του Ισραήλ στη δύναμη της UEFA "διευθέτησε" το θέμα της συμμετοχής των αραβικών χωρών και έτσι στη διοργάνωση υπήρξε συμμετοχή από συλλόγους 29 χωρών. Στην προκριματική φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε έξι ομίλους που έγιναν με γεωγραφικά κριτήρια και δν είχαν απαραίτητα ίσο αριθμό συλλόγων. Στη δεύτερη φάση έγιναν δύο όμιλοι των τριών ομάδων που έπαιξαν σε μία πόλη σε μορφή τουρνουά και οι δύο πρώτες κάθε ομίλου πέρασαν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξαγόταν στην έδρα μιας εκ των τεσσάρων ομάδων σε μορφή φάιναλ-φορ, δηλαδή νοκ-άουτ ημιτελικοί, μικρός και μεγάλος τελικός.

Με παρόμοια συστήματα διεξαγωγής συνεχίστηκε η διοργάνωση τις επόμενες χρονιές, με τον αριθμό των ομίλων να μεταβάλλεται ανάλογα με το πλήθος των σωματείων που μετείχαν. Το 1987 η τελική φάση διεξήχθη ως τουρνουά με βαθμολογία και όχι με μορφή νοκ-άουτ, οπότε δεν υπήρξε τελικός. Από το 1988 ως το 1990 έγιναν δύο προημιτελικοί όμιλοι, οι νικητές των οποίων αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό εντός-εκτός έδρας. Από το 1991 επανήλθε το σύστημα της τελικής φάσης σε σε μορφή φάιναλ-φορ, το οποίο παρέμεινε ως το 2002 που η διοργάνωση άλλαξε μορφή.

Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2002 αποφασίστηκε να αλλάξει μορφή η διοργάνωση και να συγχωνευτεί με το Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας. Δεν μετέχουν πλέον μόνο οι πρωταθλητές αλλά και οι δευτεραθλητές από τα πιο δυνατά πρωταθλήματα, με βάση ένα σύστημα πόντων της AFC. Μετά την προκριματική φάση, στην οποία οι ομάδες κληρώνονται με γεωγραφικά κριτήρια, μένουν 16 σύλλογοι για τη φάση των τεσσάρων ομίλων και στους οποίους οι δυνατές ομάδες προκρίνονται απευθείας κατά τα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ της UEFA. Οι τέσσερις νικητές των ομίλων αγωνίζονται στα ημιτελικά σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ.

Από το 2004 ως το 2008 οι όμιλοι έγιναν επτά και η νοκ-άουτ φάση ξεκινούσε από τα προημιτελικά, στην οποία μετείχε απευθείας η κάτοχος του κυπέλλου. Από το 2009 και εξής οι όμιλοι έγιναν οκτώ και σε αυτούς μετέχει απευθείας η προηγούμενη νικήτρια, ενώ στη νοκ-άουτ φάση προκρίνονται 16 σύλλογοι. Από το 2007 στη διοργάνωση μετέχουν και οι ομάδες της Αυστραλίας.

Ως το 2008 ο τελικός ήταν διπλός. Από το 2009 γίνεται σε ουδέτερη έδρα.

Οι τελικοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Περίοδος Τουρνουά των Πρωταθλητών
Τόπος τελικού Πρωταθλήτρια Αποτελέσματα Φιναλίστ
1967
Μπανγκόκ
Χάποελ Τελ Αβίβ Ισραήλ
2–1
Μαλαισία Σελάνγκορ
1968
(δ.δ.)
1969
Μπανγκόκ
Μακάμπι Τελ Αβίβ Ισραήλ
1–0
Νότια Κορέα Γιάνγκτζι
1970
Τεχεράνη
Ταζ Ιράν
2–1
Ισραήλ Χάποελ Τελ Αβίβ
1971
Μπανγκόκ
Μακάμπι Τελ Αβίβ Ισραήλ
2–0 (α.α.)1
Ιράκ Αλ Σορτά
1972
ματαιώθηκε
Έτος Περίοδος Πρωταθλήματος Συλλόγων
Τόπος τελικού Πρωταθλήτρια Αποτελέσματα Φιναλίστ
1985-86
Τζέντα
Νταεβού Ρόγιαλς Νότια Κορέα
3–1
Σαουδική Αραβία Αλ Αχλί
1986-87
Ριάντ
Φουρουκάβα Ελέκτρικ Ιαπωνία
βαθμολογία 2
Σαουδική Αραβία Αλ Χιλάλ
1987-88
διπλός τελικός
Γιομιούρι Ιαπωνία
άνευ αγώνων 3
Σαουδική Αραβία Αλ Χιλάλ
1988-89
διπλός τελικός
Αλ Σαντ Κατάρ
2–3 / 1–0 (ε.)
Ιράκ Αλ Ρασίντ
1989-90
διπλός τελικός
Λιαονίνγκ Κίνα
2–1 / 1–1
Ιαπωνία Γιοκοχάμα Νισάν
1990-91
Ντάκα
Εστεγλάλ Ιράν
2–1
Κίνα Λιαονίνγκ
1991-92
Ντόχα
Αλ Χιλάλ Σαουδική Αραβία
1–1 (4–3 π.)
Ιράν Εστεγλάλ
1992-93
Μπαχρέιν
Πας Ιράν
1–0
Σαουδική Αραβία Αλ Σαμπάμπ
1993-94
Μπανγκόκ
Τάι Φάρμερς Μπανκ Ταϊλάνδη
2–1
Ομάν Ομάν
1994-95
Μπανγκόκ
Τάι Φάρμερς Μπανκ Ταϊλάνδη
1–0
Κατάρ Αλ Αραμπί
1995-96
Ριάντ
Ίλχουα Τσόνμα Νότια Κορέα
1–0
Σαουδική Αραβία Αλ Νασρ
1996-97
Κουάλα Λουμπούρ
Πόχανγκ Στίλερς Νότια Κορέα
2–1
Νότια Κορέα Ίλχουα Τσόνμα
1997-98
Χονγκ Κονγκ
Πόχανγκ Στίλερς Νότια Κορέα
0–0 (6–5 π.)
Κίνα Νταλιάν Γουάντα
1998-99
Τεχεράνη
Τζούμπιλο Ιβάτα Ιαπωνία
2–1
Ιράν Εστεγκλάλ ΦΚ
1999-00
Ριάντ
Αλ Χιλάλ Σαουδική Αραβία
3–2
Ιαπωνία Τζούμπιλο Ιβάτα
2000-01
Σουγουόν
Σούουον Σάμσουνγκ Νότια Κορέα
1–0
Ιαπωνία Τζούμπιλο Ιβάτα
2001-02
Τεχεράνη
Σούουον Σάμσουνγκ Νότια Κορέα
0–0 (4–2 π.)
Νότια Κορέα Ανιάνγκ Τσίτας
Έτος Περίοδος ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ
Τόπος τελικού Πρωταθλήτρια Αποτελέσματα Φιναλίστ
2002-03
διπλός τελικός
Αλ Αΐν Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
2–0 / 0–1
Ταϊλάνδη ΜΠΕΚ Τέρο Σάσανα
2004
διπλός τελικός
Αλ Ιτιχάντ Σαουδική Αραβία
1–3 / 5–0
Νότια Κορέα Σόνγκναμ Ίλχουα Τσόνμα
2005
διπλός τελικός
Αλ Ιττιχάντ Σαουδική Αραβία
1–1 / 4–2
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Αλ Αΐν
2006
διπλός τελικός
Τζεονμπούκ Χιουντάι Νότια Κορέα
2–0 / 1–2
Συρία Αλ Καράμα
2007
διπλός τελικός
Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς Ιαπωνία
1–1 / 2–0
Ιράν Σεπαχάν Ισφαχάν
2008
διπλός τελικός
Γκάμπα Οσάκα Ιαπωνία
3–0 / 2–0
Αυστραλία Αντελάιντ Γιουνάιτεντ
2009
Τόκιο
Πόχανγκ Στίλερς Νότια Κορέα
2–1
Σαουδική Αραβία Αλ Ιττιχάντ
2010
Τόκιο
Σόνγκναμ Ίλχουα Τσόνμα Νότια Κορέα
3–1
Ιράν Zoμπ Αχάν
2011
Ζεονζού
Αλ Σαντ Κατάρ
2–2 (4–2 π.)
Νότια Κορέα Τσόνμπουκ Χιουντάι
2012
Ουλσάν
Ούλσαν Χιουντάι Νότια Κορέα
3–0
Σαουδική Αραβία Αλ Αχλί
2013
διπλός τελικός
Κουανγκτσόου Κίνα
2–2 / 1–1
Νότια Κορέα Σεούλ
2014
διπλός τελικός
Γ. Σίδνεϊ Γουόντερερς Αυστραλία
1–0 / 0–0
Σαουδική Αραβία Αλ Χιλάλ
2015
διπλός τελικός
Κουανγκτσόου Κίνα
0–0 / 1–0
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Αλ Αχλί
2016
διπλός τελικός
Τζεονμπούκ Χιουντάι Νότια Κορέα
2–1 / 1–1
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Αλ Αΐν
2017
διπλός τελικός
Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς Ιαπωνία
1–1 / 1–0
Αλ Χιλάλ Σαουδική Αραβία
2018
διπλός τελικός
Κασίμα Άντλερς Ιαπωνία
2–0 / 0–0
Ιράν Περσέπολις
2019
διπλός τελικός
Αλ Χιλάλ ΦΚ Σαουδική Αραβία
1–0 / 2–0
Ιαπωνία Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς
2020
Αλ Ουάκρα
Ούλσαν Χιουντάι Νότια Κορέα
2–1
Ιράν Περσέπολις

Σημειώσεις

1 Η ομάδα του Ιράκ, όπως όλες οι ομάδες από τις αραβικές χώρες, δεν αγωνίζονταν με τις ομάδες από το Ισραήλ και δεν προσήλθε να αγωνιστεί στον τελικό.
2 Η τελική φάση διεξήχθη σε όμιλο τεσσάρων ομάδων σε μορφή τουρνουά στο Ριάντ. Η Φουρουκάβα πρώτευσε με 6β. και η Αλ Χιλάλ ήταν 2η με 4β.
3 Είχε προγραμματιστεί διπλός τελικός στις δύο έδρες αλλά η Αλ Χιλάλ παραιτήθηκε πριν από την τέλεση του πρώτου ματς.

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ομάδα Τίτλοι
Σαουδική Αραβία Αλ Χιλάλ 3
Νότια Κορέα Πόχανγκ Στίλερς 3
Ιράν Εστεγλάλ 2
Νότια Κορέα Σόνγκναμ Ιλχούα Τσόνμα 2
Σαουδική Αραβία Αλ Ιτιχάντ 2
Νότια Κορέα Τζεονμπούκ Χιουντάι 2
Ιαπωνία Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς 2
Ισραήλ Μακάμπι Τελ Αβίβ 2
Κατάρ Αλ Σαντ 2
Ταϊλάνδη Τάι Φάρμερς Μπανκ 2
Νότια Κορέα Σουουόν Σάμσουνγκ 2
Νότια Κορέα Ούλσαν Χιουντάι 2
Κίνα Κουανγκτσόου Έβεργκραντ 2
Ιαπωνία Τζούμπιλο Ιβάτα 1
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Αλ Αΐν 1
Ισραήλ Χάποελ Τελ Αβίβ 1
Κίνα Λιαονίνγκ 1
Νότια Κορέα Μπούσαν ΙΠαρκ 1
Ιαπωνία ΤΖΕΦ Γιουνάιτεντ Τσίμπα 1
Ιαπωνία Τόκιο Βέρντι 1
Ιράν Πας 1
Ιαπωνία Γκάμπα Οσάκα 1
Αυστραλία Γουέστερν Σίδνεϊ Γουόντερερς 1
Ιαπωνία Κασίμα Άντλερς 1

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ένα νέο... Σούπερ Μουντιάλ Συλλόγων στα σκαριά». kingsport.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2016. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]