Νεοναζισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η σβάστικα, χαρακτηριστικό σύμβολο του Ναζισμού

Ο Νεοναζισμός αποτελείται από κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, κυρίως μετά τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που έχουν ως κύριο στόχο την αναζωπύρωση και εφαρμογή της ιδεολογίας του Ναζισμού. Οι Νεοναζιστές αναζητούν να χρησιμοποιήσουν την ιδεολογία τους με σκοπό την διάδοση μίσους και επιθέσεων σε μειονότητες, ή μερικές φορές τη δημιουργία ενός φασιστικού καθεστώτος.[1][2] Ο Νεοναζισμός είναι παγκόσμιο φαινόμενο, με οργανωμένη εκπροσώπηση σε πολλές χώρες και διεθνή δίκτυα. Δανείζεται στοιχεία από τη Ναζιστική ιδεολογία, συμπεριλαμβανόμενων ακροδεξιών, ρατσιστικών, ξενοφοβικών, ομοφοβικών, αντισημιτικών και αντικομουνιστικών στοιχείων, όπως το 4ο Ράιχ. Ένα κοινό χαρακτηριστικό του Νεοναζισμού είναι η άρνηση του ολοκαυτώματος και η χρήση Ναζιστικών συμβόλων, καθώς και οι συχνές αναφορές στον Αδόλφο Χίτλερ.

Κάποιες Ευρωπαϊκές και Λατινοαμερικάνικες χώρες έχουν εφαρμόσει νόμους απαγόρευσης της έκφρασης υπέρ του Ναζισμού ή ρατσιστικών, αντισημιτικών και ομοφοβικών αντιλήψεων. Πολλά Ναζιστικά σύμβολα έχουν απαγορευθεί σε Ευρωπαϊκές χώρες (ειδικά στη Γερμανία) με σκοπό τον περιορισμό του Νεοναζισμού.[3]

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον όρο Νεοναζισμός περιγράφεται οποιοδήποτε στρατιωτικό, κοινωνικό ή πολιτικό κίνημα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που έχει ως στόχο τη συνολική ή μερική αναγέννηση της ιδεολογίας του Ναζισμού.[4][5]

Ο όρος Νεοναζισμός μπορεί να αναφέρεται και στην ιδεολογία των εν λόγω ρευμάτων, τα οποία δανείζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά από το Ναζιστικό φάσμα, συμπεριλαμβανομένου του ακραίου εθνικισμού, του αντικομμουνισμού, ρατσισμού, των διακρίσεων, ομοφοβίας, χενοφοβίας, αντισημιτισμού, μέχρι και ενεργοποίησης του ίδιου του 4ου Ράιχ. Ένα ακόμα κοινό χαρακτηριστικό είναι η Άρνηση του Ολοκαυτώματος, καθώς και η χρήση Ναζιστικών συμβόλων, αλλά και ο θαυμασμός προς τον Αδόλφο Χίτλερ.

Ο Νεοναζισμός θεωρείται μία συγκεκριμένη μορφή ακροδεξιάς ιδεολογίας και δεξιού εξτρεμισμού.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Gay, Kathlyn (1997) Neo-Nazis: A Growing Threat. Enslow. p.114. Quote: "Neo-Nazis ... use fear and violence in their efforts to destroy minorities. Their goal is to establish a "superior" society."(emphasis added)
  2. Staff (ndg) "Ideologies: Neo Nazi" Quote: "While some neo-Nazi groups emphasize simple hatred, others are more focused on the revolutionary creation of a fascist political state." (emphasis added)
    • Werner Bergmann; Rainer Erb (1997). Anti-Semitism in Germany: The Post-Nazi Epoch Since 1945. Transaction Publishers. σελ. 91. ISBN 978-1-56000-270-3. OCLC 35318351. In contrast to today, in which rigid authoritarianism and neo-Nazism are characteristic of marginal groups, open or latent leanings toward Nazi ideology in the 1940s and 1950s 
    • Martin Polley (200). A-Z of Modern Europe Since 1789. Routledge. σελ. 103. ISBN 978-0-415-18597-4. OCLC 49569961. Neo-Nazism, drawing heavily both on the ideology and aesthetics of the NSDAP, emerged in many parts of Europe and elsewhere in the economic crises of the 1970s, and has continued to influence a number of small political groups. 
    • «Neo-Nazism». ApologeticsIndex. 16 Δεκεμβρίου 2005. The term Neo-Nazism refers to any social, political and/or (quasi) religious movement seeking to revive Nazism. Neo-Nazi groups are racist hate groups that pattern themselves after Hitler’s philosophies. Examples include: Aryan Nations, National Alliance 
    • Lee McGowan (2002). The Radical Right in Germany: 1870 to the Present. Pearson Education. σελίδες 9, 178. ISBN 978-0-582-29193-5. OCLC 49785551. 
    • Brigitte Bailer-Galanda; Wolfgang Neugebauer. «Right-Wing Extremism in Austria: History, Organisations, Ideology». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2012. Right-wing extremism can be equated neither with Nazism nor with neo-Fascism or neo-Nazism. Neo-Nazism, a legal term, is understood as the attempt to propagate, in direct defiance of the law (Verbotsgesetz), Nazi ideology or measures such as the denial, playing-down, approval or justification of Nazi mass murder, especially the Holocaust. 
    • Martin Frost. «Neo Nazism». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2007. The term neo-Nazism refers to any social or political movement seeking to revive National Socialism, and which postdates the Second World War. Often, especially internationally, those who are part of such movements do not use the term to describe themselves. 
    • Lee, Martin A. 1997. The Beast Reawakens. Boston: Little, Brown and Co, pp. 85–118, 214–234, 277–281, 287–330, 333–378. On Volk concept, and a discussion of ethnonationalist integralism, see pp. 215–218
    • Peter Vogelsang; Brian B. M. Larsen (2002). «Neo-Nazism». The Danish Center for Holocaust and Genocide Studies. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2007. Neo-Nazism is the name for a modern offshoot of Nazism. It is a radically right-wing ideology, whose main characteristics are extreme nationalism and violent xenophobia. Neo-Nazism is, as the word suggests, a modern version of Nazism. In general, it is an incoherent right-extremist ideology, which is characterised by 'borrowing' many of the elements that constituted traditional Nazism. 
    • Ondřej Cakl; Klára Kalibová (2002). «Neo-Nazism». Faculty of Humanities at Charles University in Prague, Department of Civil Society Studies. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2007. Neo-Nazism: An ideology which draws upon the legacy of the Nazi Third Reich, the main pillars of which are an admiration for Adolf Hitler, aggressive nationalism ("nothing but the nation"), and hatred of Jews, foreigners, ethnic minorities, homosexuals and everyone who is different in some way. 
  3. What is right-wing extremism? Bundesamt für Verfassungsschutz, n.d., retrieved 4 December 2017 (in English)