Υπερεθνικισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο κελτικός σταυρός

Ο υπερεθνικισμός είναι μορφή εθνικισμού που προωθεί το συμφέρον ενός έθνους εις βάρος άλλων.[1][2]

Ο υπερεθνικισμός σε συνδυασμό με την έννοια της εθνικής αναγέννησης αποτελεί βασικό θεμέλιο του φασισμού.[3]

Σύμφωνα με τον Γιάνους Μπουγκάισκι, "στις πιο ακραίες ή ανεπτυγμένες μορφές του, ο υπερεθνικισμός μοιάζει με τον φασισμό, που χαρακτηρίζεται από ξενοφοβία, την υποστήριξη αυταρχικών και ολοκληρωτικών πολιτικών κυριαρχούν που θα ασκεί ένας χαρισματικός ηγέτης, εκλεγμένο από ένα κόμμα του έθνους».[4]

Ο Ρότζερ Γκρίφιν υποστηρίζει ότι ο υπερεθνικισμός είναι ουσιαστικά ρατσιστικός και είναι γνωστός ότι νομιμοποιεί τον εαυτό του "μέσα από βαθιά μυθοποιημένες αφηγήσεις παρελθουσών πολιτιστικών ή πολιτικών περιόδων ιστορικού μεγαλείου για να θρέψουν μίσος στον λαό εναντίον υποτιθέμενων εχθρών". Μπορεί επίσης να βασιστεί σε "χυδαίες μορφές φυσικής ανθρωπολογίας, γενετικής και ευγονίας για τον εξορθολογισμό των ιδεών της εθνικής υπεροχής και του πεπρωμένου και του εκφυλισμού".[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ultranationalism. Oxford English Dictionary. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020.
  2. Ultranationalism. Collins English Dictionary. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020.
  3. Roger Griffin, "Nationalism" in Cyprian Blamires, ed., World Fascism: A Historical Encyclopedia, vol. 2 (Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2006), pp. 451–53.
  4. The Politics of National Minority Participation in Post-communist Europe. EastWest Institute. p.65. Section author - Janusz Bugajski. Book edited by Johnathan P.Stein. Published by M.E. Sharpe. Published in New York in 2000. Retrieved via Google Books.
  5. World fascism: a historical encyclopedia. 2006. σελ. 452.