Κωνσταντίνος Ηλιάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Ηλιάκης
Γέννηση15 Αυγούστου 1970
Χανιά
Θάνατος23 Μαΐου 2006 (35 ετών)
ΧώραΕλλάδα
ΚλάδοςΠολεμική Αεροπορία (ΠΑ) Seal of the Hellenic Air Force.svg
Εν ενεργεία1993 - 2006
ΒαθμόςHellenic Air Force OF-2.svg Σμηναγός
Μονάδες343 Μοίρα «Αστέρι»
115 Πτέρυγα Μάχης
Μνημείο προς τιμή του Κ. Ηλιάκη στην Κάρπαθο

Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης[1] ήταν Σμηναγός της Ελληνικής πολεμικής αεροπορίας που σκοτώθηκε από Τούρκο πιλότο, πάνω από το Αιγαίο Πέλαγος, στις 23 Μαΐου 2006.[2] Η καταγωγή του ήταν από τον Κάστελλο Ρεθύμνης και ήταν πατέρας δύο παιδιών 1,5 και 4 χρονών αντίστοιχα.

Επιμελής Ίκαρος, ορκίζεται Ανθυποσμηναγός το καλοκαίρι του 1993 και τοποθετείται στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος για να ολοκληρωθεί η πτητική του εκπαίδευση με αεροσκάφη Τ2. Κατόπιν τοποθετήθηκε στην 115 ΠΜ, 340 Mοίρα Βομβαρδισμού στα αεροσκάφη Α-7 Corsair.[3]

Στην διάρκεια αυτών των ετών φοιτά σε διάφορα Σχολεία της ΠΑ, όπως το σχολείο Όπλων και Τακτικής, αποφοίτησε το Πρόγραμμα Τακτικής Ηγεσίας και λόγω του υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης του διακρινόταν σε όλα τα είδη αποστολών. Αυτά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την ευσυνειδησία του τον καθιστούν έναν από τους ποιο ικανούς επαγγελματίες στον χώρο του και έτσι επιλέχθηκε το 2002,να αποτελέσει μέρος του πυρήνα των 10 Ιπταμένων οι οποίοι στάλθηκαν για εκπαίδευση στα νέα F-16 Block 52+ στις ΗΠΑ. Ολοκληρώνει την εκπαίδευση και επιστρέφει στην Ελλάδα, στην 347 Μοίρα στην Αγχίαλο μέχρι να έλθουν τα νέα Αεροπλάνα στην 115 ΠΜ.

Μετά από 8 μήνες, τον Ιούνιο του 2003 παίρνει μετάθεση για την 340 Μοίρα, την αγαπημένη του «Αλεπού», όπου αποκτά επιπλέον εμπειρία στην αναχαίτιση με τα νέα F-16 Block 52+, συμμετέχει στον σχεδιασμό και εκτέλεση Επιχειρήσεων την νύκτα και είναι παράλληλα εκπαιδευτής αέρος.[4]

Στις 23 Μαΐου 2006, έπειτα από θερμό επεισόδιο ελληνικών και τουρκικών μαχητικών, πραγματοποιώντας αναχαίτιση τουρκικού F-16, το αεροσκάφος του Κωνσταντίνου Ηλιάκη κατέπεσε κοντά στην Κάρπαθο.[5] Συγκεκριμένα, ο χειριστής του τούρκικου αεροσκάφους RF-4, Χαλί Ιμπραήμ Οσκεμπίρ, κάνοντας έναν δολοφονικό ελιγμό, χτύπησε με το δεξί φτερό την καλύπτρα του αεροσκάφους του Ηλιάκη, με αποτέλεσμα αυτό να πάρει ανεξέλεγκτη πορεία.[6] Τα συντρίμμια του μαχητικού βρέθηκαν λίγο αργότερα επιβεβαιώνοντας το τραγικό συμβάν, ενώ ο Τούρκος πιλότος κάνοντας χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος, βρέθηκε στη θάλασσα.[7]

Αμέσως σήμανε συναγερμός σε Αθήνα και Άγκυρα. Η ελληνική αεροπορία απογείωσε 40 μαχητικά, ενώ μια ομάδα ΟΥΚ έσπευσε με ελικόπτερο στο σημείο. Παράλληλα, η Άγκυρα απογείωσε 80 μαχητικά αεροσκάφη με αποστολή την επιχείρηση έρευνας και διάσωσης σε εχθρικό έδαφος. Το παναμέζικό πλοίο που έπλεε στην περιοχή διέσωσε τον τούρκο πιλότο. Η κρίση ήταν σοβαρή και μπορούσε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, τις οποίες καμία χώρα δεν επιθυμούσε. Έτσι με πρωτοβουλία της ελληνικής πλευράς επικοινώνησαν τηλεφωνικά οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων ναύαρχος Παναγιώτης Χηνοφώτης και ο στρατηγός Χιλμί Οζκιόκ.

Την ώρα που οι δυο αρχηγοί συνομιλούσαν έφτασαν πάνω από το πλοίο με σημαία Παναμά, με διάφορα λίγων λεπτών, δυο ελικόπτερα διάσωσης: ένα ελληνικό και ένα τουρκικό. Ο Τούρκος πιλότος απείλησε με το πιστόλι του τους Έλληνες διασώστες. Μετά από λίγες ώρες και για να εκτονωθεί η κρίση οι ελληνικές αρχές, έδωσαν την άδεια στους Τούρκους διασώστες να παραλάβουν τον πιλότο κι έτσι τυπικά, οι Έλληνες τον παρέδωσαν στην Τουρκία.[8]

Στις 28 Δεκεμβρίου 2006, στην καθιερωμένη τελετή απονομής μεταλλίων και βραβείων από την Ακαδημία Αθηνών, του απονεμήθηκε το αργυρό μετάλλιο αρετής και αυτοθυσίας. Στις 20 Μαΐου 2007 έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου προς τιμήν του, στην οδό Ακρωτηρίου στη περιοχή Άγιος Ματθαίος Χανίων. Η χάλκινη προτομή του πιλότου κλάπηκε από αγνώστους στις 2 Δεκεμβρίου 2012 και τελικά βρέθηκε εγκαταλελειμμένη την επόμενη ημέρα σε κοντινή περιοχή.[9][10] Το 2008 έγινε με αναφορά στη θυσία του η Αδελφοποίηση των Δήμων Χανίων και Καρπάθου. Οδοί με το όνομα του "Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη", υπάρχουν προς τιμήν του στην πόλη της Καρπάθου και στο Ηράκλειο Αττικής.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΡΗΤΩΝ-ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΜΑΡΜΑΡΙΝΗΣ ΕΠΙΓΡΑΦΗΣ ΣΜΗΝΑΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΗΛΙΑΚΗ ΣΤΟΝ ΚΑΣΤΕΛΛΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ 2008». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2014. 
  2. Σκουλαράκος, Βασίλης. «Κώστας Ηλιάκης: Δεν ξεχνώ! Δεκατέσσερα χρόνια από την «μπαμπεσιά» του Τούρκου». Newsbomb. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  3. «Σελίδα Πεσόντος - ΗΛΙΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - Σμηναγός». www.pasoipa.org.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021. 
  4. «Σελίδα Πεσόντος - ΗΛΙΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - Σμηναγός». www.pasoipa.org.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021. 
  5. «Κώστας Ηλιάκης: 14 χρόνια από τη δολοφονία του ήρωα σμηναγού». ΤΑ ΝΕΑ. 23 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  6. «Κώστας Ηλιάκης: 13 χρόνια από τη δολοφονία του - Το χρονικό». www.armyvoice.gr. 23 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021.  |first1= missing |last1= in Authors list (βοήθεια)
  7. «Αθάνατος! Δεκατέσσερα χρόνια από τον ηρωικό θάνατο του Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη». thestival.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  8. «Κώστας Ηλιάκης: Ντοκουμέντα για τη δολοφονία του ήρωα -14 χρόνια». www.armyvoice.gr. 23 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021.  |first1= missing |last1= in Authors list (βοήθεια)
  9. Βρέθηκε η προτομή του σμηναγού Κώστα Ηλιάκη. Το Βήμα. 3 Δεκεμβρίου 2012. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=486692. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2012. 
  10. Βρέθηκε η κλεμμένη προτομή του Κ.Ηλιάκη. Έθνος. 3 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-12-06. https://web.archive.org/web/20121206014155/http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63747690. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2012.