Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κυρίες και Κύριοι
SignoreESignori.jpg
ΣκηνοθεσίαΠιέτρο Τζέρμι
ΠαραγωγήΠιέτρο Τζέρμι
ΣενάριοΈιτζ
Πιέτρο Τζέρμι
Λουτσάνο Βιντσεντζόνι
ΠρωταγωνιστέςΒίρνα Λίζι
Γκαστόνε Μοσκίν
Νόρα Ρίτσι
ΜουσικήΚάρλο Ρουστικέλι
ΦωτογραφίαAiace Parolin
ΜοντάζSergio Montanari
Πρώτη προβολήCountry flag 10/2 /1966
Κυκλοφορία1966
Διάρκεια115 λεπτά
ΠροέλευσηΙταλία και Γαλλία
ΓλώσσαΙταλικά

Η ταινία Κυρίες και Κύριοι (ιταλ. Signore & Signori, αγγλ. The Birds, the Bees and the Italians) είναι σάτιρα παραγωγής 1966 σε σκηνοθεσία Πιέτρο Τζέρμι. Πρωταγωνίστές της ταινίας είναι οι Βίρνα Λίζι, Γκαστόνε Μοσκίν, Νόρα Ρίτσι, Αλμπέρτο Λιονέλο και Όλγκα Βίλι. Ο Τζέρμι βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών[1].

Υπόθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην καρδιά της επαρχίας του Βένετο, σε μια μικρή πόλη στα μέσα της δεκαετίας του '60 μια σειρά αναπάντεχων γεγονότων φέρνουν τα πάνω κάτω στις ζωές μιας ομάδας ανθρώπων. Ένας Δον Τζοβάνι της κακιάς ώρας, ο Τόνι Γκασπαρίνι (Αλμπέρτο Λιονέλο) εκμυστηρεύεται στον γιατρό του, Τζατσίντο Καστελάν (Τζίτζι Μπαλίστα) την ανικανότητά του, αλλά ο γιατρός του αποκαλύπτει την αλήθεια σε κοινούς γνωστούς. Ένας τραπεζικός υπάλληλος, ο Οζβάλντο Μπιζιγκάτο (Γκαστόνε Μοσκίν) ξεκινά μια θυελλώδη σχέση με την Μιλένα Ζουλιάν (Βίρνα Λίζι), σερβιτόρα σε μπαρ, ενω μια όμορφη επαρχιώτισσα φτάνει στην πόλη για ψώνια και δεν περνά απαρατήρητη από μια ομάδα γυναικάδων, οι οποίοι ο ένας μετά τον άλλον εκμεταλλεύονται την αφέλειά της.

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από μια σειρά ταινιών του Πιέτρο Τζέρμι που καυτηρίαζαν την καθημερινότητα της Σικελικής κοινωνίας (Διαζύγιο αλά Ιταλικά (Divorzio All'Italiana, 1962) και Ατιμασμένη και Εγκαταλελείμμενη (Sedotta E Abbandonata, 1964), ο σκηνοθέτης έστρεψε την προσοχή του στους Βενετσιάνους αναλύοντας τα κακώς κείμενα της μικρής κοινωνίας του Τρεβίζο, ενός μικρόκοσμου μέσα από τον οποίο αντικατοπτρίζονται τα κακώς κείμενα της ιταλικής κοινωνίας της δεκαετίας του '60 και του οικονομικού μπουμ. Ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε για τρίτη και τελευταία φορά με τον σεναριογράφο Λουτσιάνο Βιτσεντζόνι (μετά τις ταινίες: Il Ferroviere, 1956 και Sedotta E Abbandonata) χαρίζοντας μας ένα από τα λαμπρότερα δείγματα της ιταλικής κωμωδίας κατά τη δεκαετία του '60. Ο σεναριογράφος βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα που απασχόλησαν τους συμπολίτες του στο Τρεβίζο προκειμένου να ετοιμάσει το σενάριο. Οι συμπολίτες του δεν έμειναν ευχαριστημένοι από τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζονται οι Βενετσιάνοι στην ταινία και τον απείλησαν[2]. Στη συγγραφή του σεναρίου συμμετείχε και ο Έννιο Φλαϊάνο (στενός συνεργάτης του Φεντερίκο Φελίνι), αλλά το όνομά του δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας. Ο σκηνοθέτης καυγάδισε με το σεναριογράφο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων κι ο Βιντσεντζόνι αναγκάστηκε να αποχωρήσει τόσο από τα γυρίσματα, όσο και από την εταιρία παραγωγής ταινιών που είχε ιδρύσει με τον Τζέρμι. Ο σκηνοθέτης πολλές φορές στη συνέχεια αρνήθηκε την πατρότητα του σεναρίου (που ανήκει στον Βιντσεντζόνι). Παρά το γεγονός ότι οι δυο τους συμφιλιώθηκαν χρόνια αργότερα δεν ξανασυνεργάστηκαν ποτέ.

Βραβεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πιέτρο Τζέρμι έλαβε το Χρυσό Φοίνικα στο 19ο φεστιβάλ των Καννών για την ταινία, βραβείο που μοιράστηκε με τον Κλοντ Λελούς επίσης νικητή για την ταινία Ένας Άνδρας και Μια Γυναίκα (Un homme et une femme)[3].

Φεστιβάλ των Καννών

Βράβευση:

  • Χρυσός Φοίνικας - Πιέτρο Τζέρμι

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Awards 1966» (στα Αγγλικά). festival-cannes.fr. Ανακτήθηκε στις 13 giugno 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  2. Luciano Vincenzoni in Philip Morris Progetto Cinema - Periodico di Cinema Italiano, n. 19, 2008.
  3. «Awards 1966» (στα Αγγλικά). festival-cannes.fr. Ανακτήθηκε στις 13 giugno 2011.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]