Κούκος Πιερίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°23′00″N 22°31′0″E / 40.38333°N 22.51667°E / 40.38333; 22.51667

Κούκος
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Κατερίνης
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Πιερίας
Υψόμετρο 240
Πληθυσμός 335 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Κούκκος
Άποψη του Κούκου

Ο Κούκος (παλαιότερη γραφή: Κούκκος) είναι χωριό του νομού Πιερίας, χτισμένο σε υψόμετρο 240 μέτρων. Έχει 335 κατοίκους (με βάση την απογραφή του 2011) και βρίσκεται βόρεια της Κατερίνης. Η ομώνυμη Τοπική Κοινότητα έχει έναν οικισμό, με 335 κατοίκους. H απόσταση του χωριού από την Κατερίνη είναι 19 χιλιόμετρα.

Υποδομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου. Κτίστηκε τη περίοδο 1950-1953 από Κουκιώτες υπό την επίβλεψη του αρχιμάστορα Χατζημιχαηλίδη Παύλου, ενώ 3 χιλιόμετρα έξω από το χωριό υπάρχει το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου. Το 1952 κτίστηκε ο ναός του Αγίου Αθανασίου. Εορταστικές εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα στο χωριό την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου στην κεντρική πλατεία, με ποντιακούς κι όχι μόνο χορούς όπως και άφθονο φαγοπότι, τα οποία διοργανώνονται από τον τοπικό σύλλογο του χωριού, αλλά και στις 27-28 καί 29 Αυγούστου, ημέρα εορτασμού του Αποκεφαλισμού του Ιωάννη του Βαπτιστή, διοργανώνεται επίσης πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου. Στο χώρο του παρεκκλησίου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το έτος 1929 και για επτά μήνες, έζησε ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959) ένας σύγχρονος άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος τον Μάρτιο του 2008 με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ανακηρύχθηκε Όσιος[1]. Με απόφαση της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους Κατερίνης και Πλαταμώνος αποφασίστηκε στο χωριό Κούκος να εορτάζεται η μνήμη του οσίου αυτού στις 4 Νοεμβρίου κάθε έτους αρχής γενομένου από το 2009. Στις 4 Νοεμβρίου 2009 με τη συμμετοχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αγαθόνικου με τη συμμετοχή πολλών κληρικών και πιστών εορτάστηκε με λαμπρότητα για πρώτη φορά η μνήμη του Οσίου Γεωργίου του Καρσλίδη στο Ιερό Ναό του χωριού, στον Άγιο Δημήτριο. Στο χωριό υπάρχει Δημοτικό Σχολείο, το οποίο έχει σταματήσει να λειτουργεί λόγω έλλειψης παιδιών και οι μαθητές του χωριού μεταφέρονται με λεωφορείο στο σχολείο της γειτονικής Σεβαστής. Κοντά σε αυτό βρίσκεται και αγροτικό ιατρείο. Ωστόσο, στη δεκαετία του '30, στο Δημοτικό Σχολείο φοιτούσαν 154 παιδιά.

Από αθλητική άποψη, ενεργή είναι η ποδοσφαιρική ομάδα ΑΕ Κούκου (Αθλητική Ένωση Κούκου), που αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα στην Γ΄ ερασιτεχνική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πιερίας (στον α΄ όμιλο).

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτοικοι του Κούκου εγκαταστάθηκαν στο χωριό ως πρόσφυγες, από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Τηρούν όλες τις ποντιακές παραδόσεις και δραστηριοποιούνται με εκδηλώσεις πλούσιες σε ποντιακούς χορούς και τραγούδια. Η ονομασία του χωριού σύμφωνα με θεωρίες πάντα, οφείλεται ανάμεσα σε δύο εκδοχές. Είτε επειδή παλαιότερα στο εξωκκλήσι του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου υπήρχε το γνωστό ρολόι "Κούκος", είτε επειδή στην περιοχή υπήρχαν πολλά πουλιά αυτού του είδους. Έτσι μέσα από αυτές τις δύο εκδοχές οι πρώτοι κάτοικοι ονόμασαν το χωριό Κούκος. Στον Κούκο μεγάλωσε η καλλιτέχνις Σοφία Αμπερίδου, η οποία αποτύπωσε στα έργα της την προσφυγιά. Επίσης και ο Χατζημιχαηλίδης Αναστάσιος, ο οποίος διέπρεψε σαν Συνιδρυτής του Πρώτου Ελληνικού Δημοτικού Σχολείου στη Νότια Γερμανία, στην πόλη του Λούντβιχσμπουργκ (Ludwigsburg), ιδρυτής του Συλλόγου μεταναστών Κουκιωτών στη Γερμανία και συγκεκριμένα στο Κορνβεστχάιμ (Kornwestheim) και ιδρυτής του Ποντιακού Συλλόγου στην Γερμανία στην ίδια πόλη. Ο πατέρας του Παύλος έκτισε τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στον Κούκο, που θεωρείται aρχιτεκτονικό αριστούργημα, διότι είναι χωρίς Κολόνες (Στηρίγματα).

Στην περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής, ο Κούκος ήταν η έδρα του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», Αποτελούνταν από 1200 οπλίτες τού χωριού και της ευρήτερης περιοχής με αρχηγό τον Κισά Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος). Ο ΕΛΑΣ επιτέθηκε στο χωριό στις 17 Νοεμβρίου 1943 αλλά συνάντησε ισχυρή αντίσταση. [2] Ο Κούκος τελικά καταλήφθηκε από τον ΕΛΑΣ στις 16 Οκτωβρίου 1944. Σε κεντρικό σημείο του υπάρχει επιτύμβια πλάκα, με τα ονόματα των εκτελεσθέντων από τους Ναζί αλλά και των θυμάτων του μετέπειτα Εμφυλίου Πολέμου στο Κιλκίς.

Το 2008 έγινε γεώτρηση και έκτοτε λύθηκε το πρόβλημα της υδροδότησης του χωριού.

Λειτουργεί επίσης, από το 2008 η Ξενοδοχειακή Μονάδα Koukos Inn, με 7 μπανγκαλόους και πισίνα σ' ένα εξαιρετικό σημείο με φανταστική θέα.

Στον Κούκο και στο χώρο του Παλαιού Δημοτικού Σχολείου εγκαταστάθηκε και λειτουργεί από το 2005 Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης
  2. Δορδανάς, Στράτος (2006). Έλληνες εναντίον Ελλήνων - Ο κόσμος των Ταγμάτων Ασφαλείας στην κατοχική Θεσσαλονίκη 1941-1944. Επίκεντρο. ISBN 978-960-6647-31-4. , σσ. 245-285.