Κούκος Πιερίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°23′00″N 22°31′0″E / 40.38333°N 22.51667°E / 40.38333; 22.51667

Κούκος
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κούκος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΚατερίνης
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΠιερίας
Υψόμετρο240
Πληθυσμός335 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΚούκκος
Ταχ. κωδ.601 00
Άποψη του Κούκου

Ο Κούκος (παλαιότερη γραφή: Κούκκος) είναι χωριό του νομού Πιερίας, χτισμένο σε υψόμετρο 240 μέτρων. Έχει 335 κατοίκους (με βάση την απογραφή του 2011) και βρίσκεται βόρεια της Κατερίνης. Η ομώνυμη Τοπική Κοινότητα έχει έναν οικισμό, με 335 κατοίκους. H απόσταση του χωριού από την Κατερίνη είναι 19 χιλιόμετρα.

Υποδομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου. Κτίστηκε τη περίοδο 1950-1953 από Κουκιώτες υπό την επίβλεψη του αρχιμάστορα Χατζημιχαηλίδη Παύλου, ενώ 3 χιλιόμετρα έξω από το χωριό υπάρχει το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου Το ξωκκλήσι ανακαινίσθηκε με δωρεές των ενοριτών του Κούκου.. Το 1952 κτίστηκε ο ναός του Αγίου Αθανασίου. Εορταστικές εκδηλώσεις στο χωριό γίνονται την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου στην κεντρική πλατεία. Στις 27-28 και 29 Αυγούστου, ημέρα εορτασμού του Αποκεφαλισμού του Ιωάννη του Βαπτιστή, διοργανώνεται επίσης πανηγύρι στο εξωκλήσι του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου. Στο χώρο του παρεκκλησίου του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το έτος 1929 και για επτά μήνες, έζησε ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959), ο οποίος τον Μάρτιο του 2008 με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ανακηρύχθηκε Όσιος[1]. Με απόφαση της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους Κατερίνης και Πλαταμώνος αποφασίστηκε στο χωριό Κούκος να εορτάζεται η μνήμη του οσίου αυτού στις 4 Νοεμβρίου κάθε έτους αρχής γενομένου από το 2009.

Στο χωριό υπάρχει Δημοτικό Σχολείο, το οποίο έχει σταματήσει να λειτουργεί λόγω έλλειψης παιδιών και οι μαθητές του χωριού μεταφέρονται με λεωφορείο στο σχολείο της γειτονικής Σεβαστής. Κοντά σε αυτό βρίσκεται και αγροτικό ιατρείο. Ωστόσο, στη δεκαετία του '30, στο Δημοτικό Σχολείο φοιτούσαν 154 παιδιά.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτοικοι του Κούκου εγκαταστάθηκαν στο χωριό ως πρόσφυγες, από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Τηρούν όλες τις ποντιακές παραδόσεις και δραστηριοποιούνται με εκδηλώσεις πλούσιες σε ποντιακούς χορούς και τραγούδια.

Στον Κούκο υπάρχει Μορφωτικός και Αθλητικός Σύλλογος με έτος ιδρύσεως 1926 είναι ένας από τους αρχαιότερους Συλλόγους της Πιερίας Ιδρύθηκε από Πρόσφυγες του Πόντου και της Μ. Ασίας στις τότε Παράγκες του πρώτου καταυλισμού των προσφύγων στον Κούκο, αναγνωρισμένο είναι το Σωματείο από το Πρωτοδικείο Κατερίνης με δημοσίευση ΦΕΚ από το 1979. Οι δραστηριότητες του Συλλόγου είναι η οργάνωση και η διεξαγωγή πάσης φύσεως μορφωτικών, ψυχαγωγικών, αθλητικών και λοιπών εκδηλώσεων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, πολλές δραστηριότητες και πρωτοβουλίες του συλλόγου στοχεύουν στη μορφωτική και εκπαιδευτική ενδυνάμωση της ολυμπιακής παράδοσης, την υιοθέτηση αθλητικών και ηθικών κανόνων, την αρμονική σωματική και πνευματική ανάπτυξη, Προώθηση του πνεύματος του ευ αγωνίζεσθαι αλλά και την ψυχαγωγία. Η ΑΕ Κούκου λαμβάνει μέρος στα Πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πιερίας όπου είναι και μέλος της. Ο Σύλλογος Κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα με άνοδο στην Β Κατηγορία του Πρωταθλήματος της ΕΠΣ Πιερίας. Ο Κούκος στην Πιερία είναι το μοναδικό Χωριό που δεν έχει Γήπεδο η ΑΕ Κούκου είναι ο μοναδικός Αθλητικός Σύλλογος στη Πιερία που δεν έχει Αθλητικό σπίτι με υπαιτιότητα των πρώην Δημάρχων και Δημοτικών αρχών για μικροσκοπημοτητες και πολιτικά τερτίπια.

Η ονομασία του χωριού σύμφωνα με θεωρίες πάντα, οφείλεται ανάμεσα σε δύο εκδοχές. Είτε επειδή παλαιότερα στο εξωκκλήσι του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου υπήρχε το γνωστό ρολόι "Κούκος", είτε επειδή στην περιοχή υπήρχαν πολλά πουλιά αυτού του είδους. Έτσι μέσα από αυτές τις δύο εκδοχές οι πρώτοι κάτοικοι ονόμασαν το χωριό Κούκος.

Στον Κούκο μεγάλωσε η καλλιτέχνις Σοφία Αμπερίδου, η οποία αποτύπωσε στα έργα της την προσφυγιά. Επίσης και ο Χατζημιχαηλίδης Αναστάσιος, ο οποίος διέπρεψε σαν Συνιδρυτής του Πρώτου Ελληνικού Δημοτικού Σχολείου στη Νότια Γερμανία, στην πόλη του Λούντβιγκσμπουργκ (Ludwigsburg), ιδρυτής του Συλλόγου μεταναστών Κουκιωτών στη Γερμανία και συγκεκριμένα στο Κορνβεστχάιμ (Kornwestheim) και ιδρυτής του Ποντιακού Συλλόγου στην Γερμανία στην ίδια πόλη. Ο πατέρας του Παύλος έκτισε τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στον Κούκο, που θεωρείται αρχιτεκτονικό αριστούργημα, διότι είναι χωρίς Κολόνες (Στηρίγματα).

Στην περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής, ο Κούκος ήταν η έδρα του «Εθνικού Ελληνικού Στρατού», Αποτελούνταν από 1200 οπλίτες τού χωριού και της ευρύτερης περιοχής με αρχηγό τον Κισά Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος). Ο ΕΛΑΣ επιτέθηκε στο χωριό στις 17 Νοεμβρίου 1943 αλλά συνάντησε ισχυρή αντίσταση. [2] Ο Κούκος τελικά καταλήφθηκε από τον ΕΛΑΣ στις 16 Οκτωβρίου 1944. Σε κεντρικό σημείο του υπάρχει επιτύμβια πλάκα, με τα ονόματα των εκτελεσθέντων από τους Ναζί αλλά και των θυμάτων του μετέπειτα Εμφυλίου Πολέμου στο Κιλκίς.

Στον Κούκο και στο χώρο του Παλαιού Δημοτικού Σχολείου εγκαταστάθηκε και λειτουργούσε από το 2005 Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης για μικρό χρονικό διάστημα , σήμερα στεγάζεται ο Πολιτιστικός σύλλογος Κούκου Αγ. Ιωάννης ο Πρόδρομος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης
  2. Δορδανάς, Στράτος (2006). Έλληνες εναντίον Ελλήνων - Ο κόσμος των Ταγμάτων Ασφαλείας στην κατοχική Θεσσαλονίκη 1941-1944. Επίκεντρο. ISBN 978-960-6647-31-4. , σσ. 245-285.