Κουρτ Βάλντχαϊμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κουρτ Βαλντχάιμ)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κουρτ Βάλντχαϊμ
Bundesarchiv Bild 183-M0921-014, Beglaubigungsschreiben DDR-Vertreter in UNO new.png
Γέννηση
Σανκτ Άντρε-Βέρντερν
Θάνατος
Βιέννη
Αιτία θανάτου cardiac arrest
Υπηκοότητα Αυστρία, Ναζιστική Γερμανία, Federal State of Austria, Γερμανο-Αυστριακή Δημοκρατία και Πρώτη Δημοκρατία της Αυστρίας
Ιδιότητα πολιτικός, διπλωμάτης, αυτοβιογράφος και στρατιωτικός
Σύζυγος Elisabeth Waldheim
Βραβεύσεις Order of the Crown of King Zvonimir, Σιδηρούς Σταυρός, Eastern Front Medal, Σταυρός Πολεμικής Ανδραγαθίας, Knight Grand Cross of the Order of Pius IX‎, Order of the Smile και Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου
Σχολές Φοίτησης Πανεπιστήμιο της Βιέννης
Εργοδότης Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Πολιτικό κόμμα Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα
Αξίωμα Πρόεδρος της Αυστρίας ( - )
Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών ( - )
Foreign Minister of Austria ( - )
Υπογραφή Kurt Waldheim Signature.svg
Κουρτ Βάλντχαϊμ στο IMDb
Commons page Πολυμέσα

Ο Κουρτ Γιόζεφ Βάλντχαϊμ (Kurt Josef Waldheim, (21 Δεκεμβρίου 191814 Ιουνίου 2007) υπήρξε Αυστριακός διπλωμάτης και συντηρητικός πολιτικός. Ήταν Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ από το 1972 μέχρι το 1981 και Πρόεδρος της Αυστρίας από το 1986 μέχρι το 1992.

Γέννηση, σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βάλντχαϊμ γεννήθηκε στο Ζανκτ Άντρε-Βέρντερν (Sankt Andrä-Wördern) κοντά στη Βιέννη (Αυστρία) στις 21 Δεκεμβρίου 1918. Την περίοδο 1936-1937 υπηρέτησε στον Αυστριακό Στρατό και στη συνέχεια φοίτησε στην Προξενική Ακαδημία της Βιέννης, απ' όπου αποφοίτησε το 1939. Ήδη από το 1938 είχε κάνει αίτηση εγγραφής στο αυστριακό παράρτημα του NSDAP. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης ως διδάκτωρ της Νομικής το 1944[1].

Δράση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα μέσα της δεκαετίας του '80 ήρθαν στο φως καταγγελίες για το κρυφό ναζιστικό παρελθόν του, την περίοδο 1938-1945, τις οποίες ο ίδιος αρνήθηκε. Μεταξύ άλλων, κατηγορήθηκε ότι διέταξε απελάσεις των Εβραίων της Θεσσαλονίκης (περ. 40.000) στο Άουσβιτς, κάτι που ως σήμερα παραμένει σημείο διαμάχης των ιστορικών.

Στις αρχές του 1941 ο Βάλντχαϊμ αποσπάσθηκε στη Βέρμαχτ και στάλθηκε στο ανατολικό μέτωπο, όπου υπηρέτησε ως διμοιρίτης. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους τραυματίσθηκε και αποχώρησε από το μέτωπο, όχι όμως και από την ενεργό υπηρεσία: Επέστρεψε σε αυτήν μετά την αποθεραπεία του, το 1942, και στάλθηκε στο βαλκανικό θέατρο επιχειρήσεων της Βέρμαχτ. Υπηρέτησε ως αξιωματικός - σύνδεσμος στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα για την Ομάδα Στρατιών Ε΄, την περίοδο 1942-45. Με την κατάρρευση της Ναζιστικής Γερμανίας το 1945 παραδόθηκε στους Βρετανούς στην περιοχή της Καρινθίας όπου είχε καταφύγει ο επικεφαλής του, στρατηγός Αλεξάντερ Λερ (Alexander Löhr), επιδιώκοντας χωριστή ανακωχή με τους Βρετανούς.

Μετά τον Πόλεμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βάλντχαϊμ εισήλθε στην διπλωματική υπηρεσία της Αυστρίας στο τέλος του 1945. Από το 1948 ως το 1970 υπηρέτησε σε διάφορες διπλωματικές θέσεις ανά τον κόσμο και το 1970 έγινε μόνιμος αντιπρόσωπος της Αυστρίας στον ΟΗΕ. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι το 1971, οπότε ηττάται μεν στις προεδρικές εκλογές που πραγματοποιούνται στη χώρα του, στις οποίες ήταν υποψήφιος, αλλά το ίδιο έτος εκλέγεται Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, διαδεχόμενος τον Ου Θαντ. Στη θέση αυτή επανεκλέγεται, παρά τις αντιρρήσεις που είχαν ήδη αρχίσει να προβάλλονται, και παραμένει μέχρι το 1986, οπότε και κερδίζει τις προεδρικές εκλογές στη χώρα του. Λίγο αργότερα ο δημοσιογράφος Άλφρεντ Βορμ (Alfred Worm) του αυστριακού περιοδικού "Profil" αποκαλύπτει ότι ο Βάλντχαϊμείχε υπηρετήσει στη Θεσσαλονίκη την περίοδο 1942-43 και γνώριζε τις πράξεις αντιποίνων στις οποίες προέβαινε η Βέρμαχτ για να καταπνίξει τη δράση των Ελλήνων ανταρτών. Το Διεθνές Ιουδαϊκό Συνέδριο τον θεωρεί εγκληματία πολέμου, πράγμα που τον αναγκάζει να χαρακτηρίσει όλο το θόρυβο που είχε ξεσπάσει ως "κακόβουλη και ανυπόστατη πράξη". Ο πρώην καγκελάριος της Αυστρίας Μπρούνο Κράισκι δηλώνει σχετικά: "Δεν θα μας υποδείξει κανείς ποιον θα εκλέξουμε πρόεδρο στη χώρα μας". Ο γνωστός διώκτης των Ναζί Σίμον Βίζενταλ συγκροτεί μια Διεθνή Επιτροπή Ιστορικών η οποία, ύστερα από έρευνες, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι "ο Βάλντχαϊμ δεν ήταν αναμεμιγμένος σε εγκλήματα πολέμου και, αν ορισμένα από αυτά υπέπεσαν στην αντίληψή του στα πλαίσια των καθηκόντων του, δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει κατ' αυτών".

Ο Βάλντχαϊμ παρέμεινε Πρόεδρος της Αυστρίας ως το 1992. Όταν η θητεία του έληξε, αποφάσισε να μη θέσει εκ νέου υποψηφιότητα και αποσύρθηκε από την πολιτική ζωή.

Πέθανε το 2007 από καρδιακή προσβολή. Ήταν ο μακροβιότερος Αυστριακός πρώην Πρόεδρος και πρώην Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ.

Διευκρινίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δεύτερη θητεία του στη Βέρμαχτ (1942-1945) αποτέλεσε αντικείμενο διαξιφισμών και αντεγκλήσεων σε διεθνές επίπεδο κατά τα έτη 1985 και 1986. Το 1985 στην αυτοβιογραφία του έγραψε ότι απαλλάχθηκε από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ύστερα από τον τραυματισμό του και αφοσιώθηκε στην ολοκλήρωση των νομικών του σπουδών καθώς και στην οικογένειά του (νυμφεύθηκε την Ελίζαμπετ Ρίτσελ στις 19 Αυγούστου στη Βιέννη και το 1945 απέκτησαν την πρώτη τους κόρη, Λιζελότε. Ακολούθησαν δύο ακόμη παιδιά, ο Γκέρχαρντ και η Κρίστα.). Τόσο ο γάμος όσο και η αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή έγιναν πράγματι τις προαναφερθείσες ημερομηνίες. Ωστόσο, το όνομα του υπολοχαγού Βάλντχαϊμ εμφανίζεται αρκετά συχνά από τον ιστορικό Μαρκ Μαζάουερ (Marc Mazower) στο έργο του "Inside Hitler's Greece"[2]. Η φωτογραφία εδώ εμφανίζει τον ρουμανικής καταγωγής Obergruppenführer των SS Άρτουρ Φλεπς (Artur Martin Phleps) με τον Βάλντχαϊμ στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου το 1943. Στο βιογραφικό του, που παρατίθεται στον ιστοχώρο του ΟΗΕ, δεν υπάρχει κανένα βιογραφικό στοιχείο του για την επίμαχη περίοδο 1942-45, πλην της αποφοίτησής του από το πανεπιστήμιο.

Πηγές, Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kurt Waldheim της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).