Κορράδος των Βίττελσμπαχ, αρχιεπίσκοπος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κορράδος των Βίττελσμπαχ, αρχιεπίσκοπος
Konrad von Wittelsbach.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Konrad von Wittelsbach (Γερμανικά)
Γέννηση1125
Γερμανία
Θάνατος25  Οκτωβρίου 1200
Neustadt an der Aisch
Τόπος ταφήςκαθεδρικός ναός του Μάιντς
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
Οικογένεια
ΓονείςΌθων Δ΄ του Σάυερν και Heilika of Pettendorf-Lengenfeld
Αδέλφιαd:Q20498505
d:Q12297768
Όθων Α΄ της Βαυαρίας
ΟικογένειαΟίκος του Βίττελσμπαχ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΚοσμήτωρας του Κολλεγίου των Καρδιναλίων (1181–1200)
αρχιεπίσκοπος του Μάιντς (1161–1165)
αρχιεπίσκοπος του Μάιντς (1183–1200)
καρδινάλιος (από 1163)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κορράδος, γερμ. Conrad (π. 1120/25 - 25 Οκτωβρίου 1200) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος του Μάιντς (1161-65, 1183-1200), αρχικαγκελάριος της Γερμανίας (1161-65, 1183-1200) και καρδινάλιος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Δ΄ κόμη του Σάυερν και της Χαϊλίγκα, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ κόμη του Πέτεντορφ-Λένγκενφελντ-Χόπφενοε. Σπούδασε στο Ζάλτσμπουργκ και στο Παρίσι. Για τη θέση του αρχιεπισκόπου του Μάιντς έριζαν οι Ροδόλφος των Ζαχρίνγκεν και ο Χριστιανός φον Μπουχ και ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας, το 1161 στο Συμβούλιο του Λόντι για να δώσει ένα τέλος στη έριδα, όρισε τον Κορράδο. Επίσης ο Φρειδερίκος Α΄ όρισε τον αντίπαπα Βίκτωρα Δ΄ για αντίθεση με τον πάπα Αλέξανδρο Γ΄. Το 1164 ο Βίκτωρ Δ΄ απεβίωσε και εκλέχθηκε διάδοχος ο αντίπαπας Πασχάλης Γ΄, που ο Κορράδος δεν τον αναγνώρισε. Αυτό είχε ως συνέπεια να χάσει τη θέση του· ταξίδεψε στη Γαλλία και στη Ρώμη το 1165. Η θέση του καταλήφθηκε από τον Χριστιανό φον Μπουχ. Ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄, που εξακολουθούσε να τον θεωρεί αρχιεπίσκοπο, τον έκανε καρδινάλιο-ιερέα του Σαν Μάρτσελλο αλ Κόρσο, μετά καρδινάλιο-επίσκοπο της Σαμπίνα και έπειτα επίσκοπο της Σόρα στην Καμπανία. Πριν ο Χριστιανός έλθει στη Ρώμη ακολουθώντας τον στρατό της Γερμανίας, ο Κορράδος διέφυγε.

Με τη Συνθήκη της Βενετίας το 1177 ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Χριστιανό και ο Κορράδος αποζημιώθηκε με την αρχιεπισκοπή του Ζάλτσμπουργκ. Το 1183 απεβίωσε ο Χριστιανός και ο Κορράδος επέστρεψε στην αρχιεπισκοπή του Μάιντς. Ξαναέκτισε τις οχυρώσεις της πόλης και ανακαίνισε τον καθεδρικό ναό.

Το 1187 στη Συνέλευση (Diet) στο Γκέλχαουζεν έπεισε τους επισκόπους του να υποστηρίξουν τον Γερμανό βασιλιά έναντι της Ρώμης. Το 1197 απεβίωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ Χοενστάουφεν και μαζί με άλλους πρίγκιπες εξέλεξαν διάδοχο τον γιο του Φρειδερίκο Β΄. Άφησε τη Γερμανία και οδήγησε την Σταυροφορία του 1197 (μεταξύ της Γ΄ και της Δ΄) στους Αγίους Τόπους. Το 1201 απεβίωσε ο Βοϊμόνδος Γ΄ Πουατιέ πρίγκιπας της Αντιόχειας και ο Κορράδος προσπάθησε να παρέμβει στη διαδοχή υπέρ του εγγονού Ραϋμόνδου, αλλά μάταια. Το 1199 έστεψε, με παπική έγκριση, τον Λέοντα Β΄ των Ρουπενιδών ως βασιλιά, υποτελή της Γερμανίας. Επέστρεψε στη Γερμανία, όπου επέτυχε ανακωχή μεταξύ των Οίκων των Χοενστάουφεν και των Γουέλφων το 1200.

Με την εκλογή του πάπα Λούκιου Γ΄ το 1181 έγινε ο πρύτανης του Συλλόγου των καρδιναλίων. Μετέβη στην Ουγγαρία και συμφιλίωσε τους αδελφούς Ίμρε και Ανδρέα Γ΄. Κατά την επιστροφή απεβίωσε και τάφηκε στον καθεδρικό του Μάιντς.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Brixius, Johannes M. (1912). Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181. Berlin. 
  • Ganzer, Klaus (1963). Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelater. Tübingen. 
  • Juritsch, Georg (1894). Geschichte der Babenberger und ihrer Länder, 976-1246. Innsbruck: Wagnerschen Universitätsbuchhandlung. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Conrad of Wittelsbach της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).