Κλαύδιος Φρολό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κλαύδιος Φρολό

Ο Κλαύδιος Φρολό κρατά στην αγκαλιά του το βρέφος Κουασιμόδο στα σκαλιά της Παναγίας των Παρισίων το 1480. Εικονογράφηση του Λικ-Ολιβιέ Μερσόν.

Δημιουργός Βίκτωρ Ουγκώ
Πληροφορίες
Τίτλος Αρχιδιάκονος
Επάγγελμα Αρχιδιάκονος στον καθεδρικό ναό "Παναγία των Παρισίων"
Συναναστροφές Μέλη της εκκλησίας
Οικογένεια Ζεάν Φρολό (μικρότερος αδελφός)
Παιδιά Κουασιμόδος (θετός γιος)
Θρησκεία Καθολικισμός
Ιθαγένεια Γαλλική

Ο Κλαύδιος Φρολό (Γαλλικά: Claude Frollo) είναι φανταστικός χαρακτήρας και κύριος ανταγωνιστής του μυθιστορήματος του Βίκτωρ Ουγκώ Η Παναγία των Παρισίων (1831). Είναι ο Αρχιδιάκονος του καθεδρικού ναού.

Στο μυθιστόρημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κλαύδιος Φρολό είναι ένας θεοσεβούμενος και εξαιρετικά μορφωμένος άνθρωπος, που ο ίδιος και ο μικρός του αδελφός Ζεάν, ορφάνεψαν όταν οι γονείς του πέθαναν από την πανούκλα. Οι σπουδές του τον οδήγησαν να γίνει Αρχιδιάκονος, επάγγελμα που διατηρεί και κατά τη διάρκεια των γεγονότων του βιβλίου. Επιπροσθέτως, έχει στην κατοχή του ένα μικρό φέουδο, το οποίο του επιφέρει λίγα χρήματα, από τα οποία τα περισσότερα τα χρηματοδοτεί για τον αλκοολισμό του αδελφού του.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής στην Νοτρ Νταμ, ονόματι Κυριακή του Κουασιμόδου, σώζει ένα παραμορφωμένο καμπουριασμένο παιδί, το οποίο βρίσκει εγκαταλελειμμένο. Το υιοθετεί και το ονομάζει "Κουασιμόδο", λόγω της γιορτής, το μεγαλώνει σαν δικό του γιο, και του διδάσκει τη νοηματική γλώσσα όταν ο Κουασιμόδος χάνει την ακοή του από τις καμπάνες του ναού. Ο Φρολό είναι ένας αξιοσέβαστος ακαδημαϊκός και μελετά πολλές γλώσσες, νομική, ιατρική, φυσική και θεολογία. Παρόλα αυτά, παθαίνει ψύχωση με την αλχημεία, γεγονός που οδηγεί τους κατοίκους της πόλης να διαδίδουν φήμη ότι είναι μάγος. Επιπροσθέτως, πιστεύει έντονα στη μοίρα. Όλα αυτά, μαζί με τον ακραίο και παράλογο φόβο του για τις γυναίκες, συμβάλλει περαιτέρω στην απομόνωσή του από την κοινωνία.

Ο Φρολό, διακατέχεται επίσης από έντονα πάθη, παρόλο που είναι άγαμος λόγω της θέσης του στην εκκλησία. Αυτά του τα πάθη εκρήγνυται μέσω της επαφής του με την όμορφη νεαρή τσιγγάνα Εσμεράλδα, και εν τέλει, οδηγούν στην καταστροφή του. Θεωρεί ότι έχει σταλθεί ως πειρασμός από το Διάβολο, για να δοκιμάσει την πίστη του, και την καταριέται ως δαίμονα. Ωστόσο διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να της αντισταθεί και αποφασίζει να υποκύψει στον πειρασμό. Η Εσμεράλδα, ωστόσο, απωθείται από τις προθέσεις του. Ο Φρολό διατάζει τον Κουασιμόδο να την απαγάγει, και έπειτα τον εγκαταλείπει όταν ο καμπούρης αιχμαλωτίζεται από τον στρατηγό Φοίβο και τους φρουρούς του. Ο Φρολό σχεδόν αγνοεί τον Κουασιμόδο όταν τον βλέπει να ταπεινώνεται δημοσίως για το συμβάν. Όταν ο Φρολό ανακαλύπτει ότι η Εσμεράλδα είναι ερωτευμένη με το Φοίβο, παρακολουθεί τη συνάντησή τους, όπου ο Φοίβος θέλει να περάσει μαζί της μια νύχτα πάθους. Ενώ ο Φοίβος και η Εσμεράλδα είναι έτοιμοι να κάνουν έρωτα, ο Φρόλο, σε μια κρίση ζήλιας, μαχαιρώνει το Φοίβο, και φιλάει την Εσμεράλδα όταν εκείνη έχει λιποθυμήσει, προτού φύγει.

Ο Φρολό δεν επιχειρεί να μεσολαβήσει όταν η Εσμεράλδα καταδικάζεται για μαγεία και απόπειρα δολοφονίας, αλλά μαχαιρώνει τον εαυτό του κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων της και της δείχνει τις πληγές του ως ένδειξη αγάπης για εκείνη. Ωστόσο η ίδια δε συγκινείται, μιας και είναι ακόμη ερωτευμένη με τον Φοίβο. Λίγο πριν φθάσει η μέρα της εκτέλεσής της, ο Φρολό έχοντας τρελαθεί εγκαταλείπει το Παρίσι, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι ο Κουασιμόδος -ο οποίος είναι επίσης ερωτευμένος με την Εσμεράλδα- την έσωσε από την αγχόνη. Επιστρέφει στο Παρίσι όταν μαθαίνει ότι η Εσμεράλδα είναι ζωντανή και ζηλεύει τον Κουασιμόδο στον ίδιο βαθμό που ζήλευε και τον Φοίβο. Έπειτα ο Φρολό επιχειρεί να την βιάσει στο ιερό του καθεδρικού, αλλά ο Κουασιμόδος -που δεν έχει συνειδητοποιήσει αρχικά τον δράστη- υπερασπίζεται την κοπέλα και τον χτυπά. Εκνευρισμένος και ταπεινωμένος, ο Φρολό αποφασίζει να απαλλαγεί από την Εσμεράλδα και την παραδίδει στις αρχές.

Η ώρα του Φρολό πλησιάζει όταν μια ομάδα κακοποιών, οργισμένοι από τα νέα ότι η γαλλική μοναρχία διέταξε για την Εσμεράλδα να παρθεί από τον καθεδρικό ναό και να κρεμαστεί εντός τριών ημερών, επιτίθενται στην εκκλησία. Ενώ ο Κουασιμόδος είναι απασχολημένος με το να παλεύει με το πλήθος, ο Πιερ Γκρενγκουάρ, ο σύζυγος της Εσμεράλδα -τον οποίον παντρεύτηκε αποκλειστικά για να του σώσει τη ζωή- και μια κουκουλωμένη φιγούρα τρυπώνουν στον καθεδρικό και την πείθουν να δραπετεύσει μαζί τους. Επειδή το πρόσωπο του άνδρα είναι καλυμμένο, η Εσμεράλδα προσπαθεί να μαντέψει την ταυτότητά του. Ξεφεύγουν με μια βάρκα στο Σηκουάνα , έπειτα, μόλις φτάσουν στην ακτή, χωρίζονται, με τον Γκρενγκουάρ να παίρνει την κατσίκα, Τζαλί, και αφήνοντας την Εσμεράλδα με τον άγνωστο άνδρα. Ο κουκουλοφόρος τραβά την Εσμεράλδα κοντά στην αγχόνη και αφαιρόντας την κουκούλα, αποκαλύπτεται ότι είναι ο Φρολό.

Ο Φρολό θέτει στην Εσμεράλδα το τελευταίο τελεσίγραφο: είτε θα ανταποκριθεί στον πόθο του, είτε θα την αναφέρει στις αρχές. Εκείνη τον απορρίπτει, οπότε την αφήνει να την παραλάβουν οι βασιλικοί στρατιώτες και να την κρεμάσουν, ενώ επιστρέφει πίσω στη Νοτρ Νταμ. Έπειτα, πηγαίνει σε έναν από τους πύργους του καθεδρικού, για να παρακολουθήσει το κρέμασμα του κοριτσιού, αγνοώντας ότι ο Κουασιμόδος τον εντόπισε και τον ακολούθησε στις σκάλες. Παρακολουθεί ήρεμα τη μεταφορά της Εσμεράλδα στην αγχόνη.

Όταν ο Κουασιμόδος βλέπει τον Φρολό να γελάει κατά τη διάρκεια του κρεμάσματος της Εσμεράλδα, ωρύεται και σπρώχνει τον Φρολο από το κιγκλίδωμα. Η μια τερατόμορφη φιγούρα εμποδίζει την πτώση του, και φωνάζει στον Κουασιμόδο για βοήθεια, αλλά ο Κουασιμόδος παραμένει αμίλητος. Έπειτα, ο Φρολό πέφτει από τον καθεδρικό, ερχόμενος σε σύγκρουση με τη στέγη ενός σπιτιού. Γλιστράει από την οροφή, καταλήγει στο πεζοδρόμιο της πλατείας και πεθαίνει.[1]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Hugo, Victor (1831). The Hunchback of Notre-Dame (1993 έκδοση). Ware, Hertfordshire, England: Wordsworth Editions. ISBN 978-1853260681 – via Google Books.