Παναγία των Παρισίων

Αυτό το λήμμα αφορά τον ναό στο Παρίσι. Για το ομώνυμο μυθιστόρημα, δείτε: Η Παναγία των Παρισίων (βιβλίο). Για άλλες χρήσεις, δείτε: Παναγία των Παρισίων (αποσαφήνιση).

Καθεδρικός Ναός της Παναγίας των Παρισίων
καθεδρικός ναός της Καθολικής Εκκλησίας, ελάσσων βασιλική και αξιοθέατο
κατηγοριοποιημένο ιστορικό μνημείο στη Γαλλία (από 1862)
Αρχιτεκτονική	Γαλλική Γοτθική αρχιτεκτονική, Early Gothic architecture, Rayonnant και κλασική γοτθική αρχιτεκτονική
Διεύθυνση	Place du Parvis de Notre-Dame 6
Γεωγραφικές συντεταγμένες	48°51′11″N 2°20′59″E
Θρήσκευμα	Καθολικισμός
Θρησκευτική υπαγωγή	ρωμαιοκαθολική αρχιεπισκοπή του Παρισιού
Διοικητική υπαγωγή	Νοτρ-Νταμ και 4ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού
Τοποθεσία	Ιλ ντε λα Σιτέ
Χώρα	Γαλλία
Έναρξη κατασκευής	1163
Ολοκλήρωση	7  Δεκεμβρίου 2024
Ιδιοκτήτης	French State
Γενικές διαστάσεις	127 μέτρα × 48 μέτρα
Ύψος	69 μέτρα και 90 μέτρα
Χωρητικότητα	9.000
Υλικά	dimension stone
Αρχιτέκτονας	Jean de Chelles, Pierre de Montreuil, Pierre de Chelles, Jean Ravy και Raymond du Temple
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Πολυμέσα
Δεδομένα ()

Η Παναγία των Παρισίων (Notre-Dame de Paris), γνωστή και ως Νοτρ Νταμ ντε Παρί ή απλούστερα Νοτρ Νταμ, είναι ο μητροπολιτικός Ρωμαιοκαθολικός ναός της πόλης του Παρισιού και αποτελεί ένα από τα πλέον θαυμαστά αρχιτεκτονικά μνημεία του λεγόμενου οξυκόρυφου ή γοτθικού ρυθμού. Βρίσκεται στη νησίδα ιλ ντε λα Σιτέ του ποταμού Σηκουάνα, στο κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας.

Ιστορία

Η Παναγία των Παρισίων σε φωτογραφία στις 22 Φεβρουαρίου 2012.

Η κατασκευή του άρχισε το 1160 και τον θεμέλιο λίθο έθεσε ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄ και ο βασιλιάς Λουδοβίκος Ζ΄ της Γαλλίας. Ο ναός αποπερατώθηκε περί τα μέσα του 13ου αιώνα. Το 1699 υπέστη ακρωτηριάσεις, με το δικαιολογητικό της επισκευής του.

Τα πλέον άξια ιδιαίτερης προσοχής σημεία, που προκαλούν τον θαυμασμό της αρχιτεκτονικής του ναού, είναι η υπέροχη πύλη με τον υπεράνω αυτής τεράστιο ρόδακα και τις δύο εκατέρωθεν αυτής πύλες, τα περίφημα γλυπτά, τα δύο κωδωνοστάσια ύψους 68 μέτρων, καθώς και ο εσωτερικός διάκοσμος με τα έξοχα υαλογραφήματα (βιτρώ) στα παράθυρα.

Πριν από την εμφάνιση του Χριστιανισμού στη Γαλλία, στη θέση που είναι σήμερα η Παναγία των Παρισίων, υπήρχε Ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον Δία. Πριν την Παναγία των Παρισίων θεμελιώθηκαν 4 εκκλησίες επάνω στα θεμέλια αυτού του αρχαίου ναού, που ήταν αφιερωμένος στον Δία.

Το παράθυρο της βόρειας πλευράς του ναού (North Rosace).

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1804 στον ναό στέφθηκε αυτοκράτορας ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης.

Με κέντρο δράσης τον ναό συνέγραψε ο Βικτόρ Ουγκώ το κλασσικό μυθιστόρημα με το τίτλο Η Παναγία των Παρισίων.

Τα τελευταία χρόνια ο ναός είχε πολλά προβλήματα συντήρησης, και καθώς η κρατική επιχορήγηση δεν ήταν επαρκής, έκανε έρανο σε ιδιώτες, ώστε να μπορέσει να καλύψει τα έξοδα.

Στις 15 Απριλίου του 2019, κατά τη διάρκεια αποκατάστασης του ναού, ξέσπασε πυρκαγιά, η οποία οδήγησε σε κατάρρευση της οροφής και του κεντρικού οβελού της εκκλησίας. Ο ναός στη συνέχεια αποκαταστάθηκε και τα θυρανοίξια πραγματοποιήθηκαν στις 7 Δεκεμβρίου 2024.

Δυτική πλευρά

Η είσοδος στον καθεδρικό γίνεται από τρεις πύλες στα δυτικά, που είναι στολισμένες με περίτεχνα γλυπτά. Επίσης σε μεσαιωνικές τοιχογραφίες αναπαρίσταται ο βίος της Παρθένου, η Δευτέρα Παρουσία και η ζωή της Αγίας Άννας. Επάνω από τις πύλες βρίσκεται η στοά με τα αγάλματα των βασιλέων της Ιουδαίας και του Ισραήλ.

Αναφορές

Στα αγγλικά

• Bruzelius, Caroline (December 1987). «The Construction of Notre-Dame in Paris». The Art Bulletin 69 (4): 540–569. doi:10.1080/00043079.1987.10788458. https://archive.org/details/sim_art-bulletin_1987-12_69_4/page/n53. 
• Davis, Michael T. "Splendor and Peril: The Cathedral of Paris, 1290–1350." The Art Bulletin (1998) 80#1 pp: 34–66.
• Herrick, James A. (2004). The Making of the New Spirituality. InterVarsity Press. ISBN 0-8308-3279-3. 
• Inglis, Erik (2003). «Gothic Architecture and a Scholastic: Jean de Jandun's Tractatus de laudibus Parisius». Gesta 42 (XLII/1): 63–85. doi:10.2307/25067075. 
• Jacobs, Jay, ed. The Horizon Book of Great Cathedrals. New York City: American Heritage Publishing, 1968.
• Janson, H. W. History of Art. 3rd Edition. New York City: Harry N. Abrams, Inc., 1986.
• Follett, Ken (2019). Notre-Dame: a short history of the meaning of cathedrals. New York: Viking. ISBN 978-1-9848-8025-3. 
• Myers, Bernard S. Art and Civilization. New York City: McGraw-Hill, 1957.
• Riley, Henry T. (1851). The fasti; Tristia; Pontic epistles; Ibis; and, Halieuticon of Ovid. London: H.G. Bohn. LCCN 2010554460. 
• Sandron, Dany· Tallon, Andrew (2013). Notre Dame Cathedral: Nine Centuries of History. Μτφρ. Cook, Lindsay· Tallon, Andrew. University Park, Pennsylvania: The Pennsylvania State University Press (δημοσιεύτηκε 5 Απριλίου 2020). ISBN 978-0-271-08622-4. 
• Stone, Daniel (2001). The Polish–Lithuanian State, 1386–1795. University of Washington Press. ISBN 0-295-98093-1. 
• Williamson, Paul (1995). Gothic Sculpture, 1140–1300. Yale University Press. ISBN 978-030006-338-7. OCLC 469571482. 
• Wright, Craig. Music and ceremony at Notre Dame of Paris, 500–1550 (Cambridge University Press, 2008).

Στα γαλλικά

• Billon, Jean-Baptiste-Benjamin (1866). Campanologie: Étude sur les Cloches et les Sonneries Françaises et Étrangères. Caen: F. Le Blanc-Hardel. σελίδες 111–113. 
• Cabezas, Hervé (1988). «Du "vitrail archéologique"». Revue d'archéologie moderne et d'archéologie générale 6. 
• Delisle, Léopold, επιμ. (1873). Chronique de Robert de Torigni, abbé du Mont-Saint-Michel. Le Brument. 
• Doré, Joseph, επιμ. (2012). Notre-Dame de Paris. La grâce d'une cathédrale. Strasbourg: La Nuée Bleue (δημοσιεύτηκε 4 Οκτωβρίου 2012). ISBN 978-2-8099-0798-8. 
• Ducher, Robert (1988). Caractéristique des Styles. Flammarion. ISBN 2-08-011539-1. 
• Duvergier, Jean-Baptiste (1825). Collection complète des lois, décrets, ordonnances, réglements, et avis du Conseil d'État (1 έκδοση). Guyot et Scribe. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2019. 
• Gueffier, Claude-Pierre (1763). Description historique des curiosités de l'eglise de Paris, contenant le détail de l'édifice, tant extérieur qu'intérieur, le trésor, les chapelles, tombeaux, épitaphes, et l'explication des tableaux, avec les noms des peintres, etc. Paris: Chez C. P. Gueffier, Pere, Libraire, Parvis Notre-Dame, à la Libéralité. 
• Henriet, Jacques (2005). A l'aube de l'architecture gothique. University of Franche-Comté Press. ISBN 978-2-84867-117-8. 
• Lassus, Jean-Baptiste· Viollet-le-Duc, Eugène (1843). Projet de restauration de Notre-Dame de Paris. Imprimerie Lacombe. 
• Leproux, Guy-Michel (2001). La peinture à Paris sous le règne de François Ier. Sorbonne. ISBN 978-2-84050-210-4. 
• Lissagaray, Prosper-Olivier (200). Histoire de la Commune de 1871 (1876). Paris: La Decouverte/Poche. ISBN 978-2-70-714520-8. 
• Lours, Mathieu (2018). Dictionnaire des Cathédrales (στα Γαλλικά). Éditions Jean-Paul Gisserot. ISBN 978-2755-807653. 
• Mignon, Olivier (2015). Architecture des Cathédrales Gothiques (στα Γαλλικά). Éditions Ouest-France. ISBN 978-2-7373-6535-5. 
• Mortet, Victor (1888). Étude historique et archéologique sur la cathédrale et le palais épiscopal de Paris du vie au xiie siècle. A. Picard. 
• Pisani, Paul (1908). L'Église de Paris et la Révolution. Al. Picard. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2019. 
• Renault, Christophe and Lazé, Christophe, Les Styles de l'architecture et du mobilier, (2006), Gisserot; (ISBN 9-782877-474658)
• Teulet, Alexandre (1862). Relations politiques de la France et de l'Espagne avec l'Écosse au XVIe siècle. 1. Renouard. 
• Tonazzi, Pascal. Florilège de Notre-Dame de Paris (anthologie), Editions Arléa, Paris, 2007, (ISBN 2-86959-795-9)
• de Villefosse, René Héron (1980). Solennités, fêtes et réjouissances parisiennes. Association pour la publication d'une histoire de Paris. ISBN 978-2-85962-002-8. 
• Trintignac, Andre and Coloni, Marie-Jeanne, Decouvrir Notre-Dame de Paris, Les Editions du Cerf, Paris, 1984 (ISBN 2-204-02087-7)
• Viollet-le-Duc, Eugène (1868). Dictionnaire raisonné de l'architecture française du XIe au XVIe siècle. Édition BANCE. 
• Wenzler, Claude (2018). Cathédales Cothiques – un Défi Médiéval. Éditions Ouest-France. ISBN 978-2-7373-7712-9. 

Online αναφορές

• Archives parlementaires. 22. Stanford Libraries. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2019. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• https://www.notredamedeparis.fr/en/ Επίσημος ιστότοπος
• «Monument historique – PA00086250». Mérimée database of Monuments Historiques (στα Γαλλικά). France: Ministère de la Culture. 1993. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2011. 
• Official website of Friends of Notre-Dame de Paris.
• Official site of Music at Notre-Dame de Paris (στην αγγλική) also (στην γαλλική)
• Notre-Dame de Paris Cathedral Fire.
• Further information on the Organ with specifications of the Grandes Orgues and the Orgue de Choeur.
• Tridentine Mass celebrated in Notre-Dame in 2017.
• Re-opening ceremony for Notre Dame in Paris, 2024 on C-SPAN.