Κεστούτις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κεστούτις
Kiejstut. Кейстут (A. Piańkoŭski, 1838).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1297
Senieji Trakai
Θάνατος15  Αυγούστου 1382
κάστρο Κρέβα
Αιτία θανάτουασφυξία
Χώρα πολιτογράφησηςΜεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜπιρουτέ[1]
ΤέκναPatsirg Keystutovich
Βυτάουτας[2][3]
Tautvilas Kęstutaitis
Σιγισμούνδος Κεστουτάιτις
Ντανούτε της Λιθουανίας
Ριμγκάιλα
Butautas
Miklausė Marija
Vaidotas
ΓονείςΓκεντιμίνας[4][5] και Jewna
ΑδέλφιαΑϊγκούστα Αναστασία της Λιθουανίας
Αλντόνα της Λιθουανίας
Αλγκίρντας[6][5]
Γιαουνούτις
Ναριμάντας
Μανβύντας
Καριγιότας
Λιουμπάρτας
Elžbieta Gediminaitė
Οικογένειαοίκος των Γκεντιμινιδών
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμεγάλος δούκας της Λιθουανίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κεστούτις, λιθουανικά Kęstutis (π. 1297 - 3 ή 15 Αυγούστου 1382) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν δούκας τού Τρακάι (1345-82) και μεγάλος δούκας της Λιθουανίας (1381-82) μαζί με τον αδελφό του Αλγκίρντας και τον ανιψιό του Γιογκάιλα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ζέουνα (Jewna) της Λευκορωσίας, που ήταν Ορθόδοξη, κόρης τού Ιβάν πρίγκιπα τού Πολότσκ. Το όνομα Κεστούτις σημαίνει "αυτός που αντιμετωπίζει, παλεύει".

Τον πατέρα του διαδέχθηκε το 1341 ο νεότερος αδελφός του Γιαουνούτις· τότε ο Αλγκίρντας και ο Κεστούτις συνομώτησαν για να τον εκτοπίσουν. Το κατάφεραν και διαίρεσαν τη χώρα: ο Αλγκίρντας έλαβε το ανατολικό μέρος και ο Κεστούτις το δυτικό, ιδρύοντας το δουκάτο τού Τρακάι το 1337. Οrγάνωσε την άμυνα της δυτικής Λιθουανίας και της Σεμιγαλίας εναντίον τού Τευτονικού Τάγματος και έκανε επιδρομές εναντίον του.

Εφήρμοσε στρατιωτικές και διπλωματικές μεθόδους. Για να αποφύγει τις συγκρούσεις με το Τευτονικό Τάγμα, το 1349 άρχισε με τον πάπα συζητήσεις για τον εκχριστιανισμό της Λιθουανίας, με αντάλλαγμα το στέμμα της χώρας για τον ίδιο και τους γιους του. Ο Αλγκίρντας παρέμεινε αμέτοχος, αφιερωμένος στην άμυνα της Ρουθηνίας. Μεσολαβητής τού Κεστούτις και τού πάπα ανέλαβε ο Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας, ο οποίος όμως επιτέθηκε απροσδόκητα στη Βολυνία το 1349, πράγμα που κατέστρεψε το σχέδιο εκχριστιανισμού. Στον Πολωνο-Λιθουανικό Πόλεμο που ακολούθησε για τη Βολυνία, με τον Κεστούτις συμμάχησε ο Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας το 1351: μεταξύ τους συμφωνήθηκε, ο Κεστούτις να αποδεχθεί το Χριστιανισμό και να βοηθήσει στρατιωτικά την Ουγγαρία, με αντάλλαγμα ένα στέμμα. Η συμφωνία επικυρώθηκε με μία παγανιστική τελετή, για να πείσει ο Κεστούτις τους Λιθουανούς. Αλλά ο Κεστούτις δεν σκόπευε να την υλοποιήσει: διέφυγε καθ' οδόν προς τη Μπούντα.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε τη Μπιρουτέ και είχε τέκνα:

  • Βυτάουτας π. 1350-1430, δούκας τού Τράκαι, μεγάλος δούκας της Λιθουανίας.
  • Σιγισμούνδος π. 1365-1440, μέγας δούκας της Λιθουανίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kęstutis της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).