Σιγισμούνδος Κεστουτάιτις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σιγισμούνδος Κεστουτάιτις
Žygimont Kiejstutavič. Жыгімонт Кейстутавіч (J. Aziambłoŭski, 1840).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1365 (περίπου)
κάστρο του Τρακάι
Θάνατος 20  Μαρτίου 1440
κάστρο του Τρακάι
Συνθήκες θανάτου ανθρωποκτονία
Τόπος ταφής καθεδρικός ναός της Βίλνιους
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης
Οικογένεια
Τέκνα Μιχαήλ Ζυγκιμαντάιτις
Γονείς Κεστούτις και Μπιρουτέ
Αδέλφια Ριμγκάιλα
Ντανούτε της Λιθουανίας
Tautvilas Kęstutaitis
Βυτάουτας
Vaidotas
Patsirg Keystutovich
Butautas
Miklausė Marija
Οικογένεια οίκος των Γκεντιμινιδών
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχες Πολωνο-Λιθουανικός Τευτονικός Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μεγάλος δούκας της Λιθουανίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

O Σιγισμούνδος γιος τού Κεστούτις (λιθουαν.: Žygimantas Kęstutaitis, 1365 - 20 Μαρτίου 1440) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (1432-40).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Μπιρουτέ. Βαπτίστηκε Σιγισμούνδος· δεν γνωρίζουμε το παγανιστικό πρότερο όνομά του.

Το 1382 απεβίωσε ο πατέρας του και ο εξάδελφός του Γιαγκιέλον τον φυλάκισε. Βαπτίστηκε καθολικός το 1383. Το επόμενο έτος δραπέτευσε και ακολούθησε τον αδελφό του Βυτάουτας. Αυτός συμμάχησε με τους Τεύτονες Ιππότες για δεύτερη φορά για να πολεμήσει τον Σκιργκάιλα, αδελφό τού Γιαγκέλον. Ο Σιγισμούνδος δόθηκε ως όμηρος στους Τεύτονες Ιππότες μαζί με την οικογένειά του το διάστημα 1389-98. Έγινε δούκας τού Ναβαχρουντάκ (1390-1440) και τού Στέρομπουντ από το 1406. Συμμετείχε στις μάχες τού Βόρσκλα και τού Γκρούνβαλτ. Όταν απεβίωσε ο Βυτάουτας, υποστήριξε τον Σβιτριγκάιλα, αδελφό τού Γιαγκέλον, στη διαμάχη του με την Πολωνία· αργότερα όμως πείστηκε από τους ευγενείς να συνωμοτήσει εναντίον του.

Το 1432 έγινε μέγας δούκας της Λιθουανίας. Υπέγραψε την Ένωση του Γκρόντνο με τον Γιαγκιέλον και παραχώρησε μερικά εδάφη της Βολυνίας και της Ποδολίας στην Πολωνία. Όμως ο Σβιτριγκάιλα είχε ακόμη την υποστήριξη πολλών Ορθοδόξων ευγενών και για να εξσφαλίσει την υποστήριξή τους, εξέδωσε το 1434 προνόμια, εξισώνοντας τα δικαιώματα των Ορθοδόξων ευγενών με αυτά των Ρωμαιοκαθολικών. Εγγυήθηκε ότι κανείς ευγενής δεν θα φυλακιζόταν ή τιμωρείται χωρίς πρώτα δίκη, ανεξάρτητα από τη θρησκεία του. Το προνόμιο ήταν σημαντική ανάπτυξη και επιτάχυνε τη δημιουργία φεουδαλικού συστήματος.

Τελικά ο στρατός του Σιγισμούνδου στη μάχη τού Παμπάισκας νίκησε τον Σβιτριγκάιλα το 1435. Το Λιβονιακό Τάγμα, σύμμαχο του Σβιτριγκάιλα, υπέστη δεινή ήττα. Αφού σταθεροποίησε τη θέση του στη Λιθουανία, προσπάθησε να χαλαρώσει τους δεσμούς του με την Πολωνία και άρχισε να διαπραγματεύεται το 1438 με τον Αλβέρτο Β΄ των Αψβούργων για έναν αντι-Πολωνικό συνασπισμό. Τις διαπραγματεύσεις διέκοψε ο φόνος του από υποστηρικτές τού Σβιτριγκάιλα στο κάστρο της χερσονήσου Τρακάι το 1440.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιος του ήταν ο:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Dundulis, Bronius (2004). "Žygimantas I Kęstutaitis". In Spečiūnas, Vytautas. Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. pp. 94–96. ISBN 5-420-01535-8.
  • Ochmański, Jerzy (1990). Historia Litwy (in Polish). Wrocław: Ossolineum. pp. 85–87. ISBN 83-04-03107-8.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sigismund Kęstutaitis της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).