Μητροπολίτης πρ. Πειραιώς Καλλίνικος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Καλλίνικος (Καρούσος))
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Αυτού Σεβασμιότης ο Μητροπολίτης Πρ. Πειραιώς Καλλίνικος Καρούσος
Γέννηση Κωνσταντίνος Καρούσος
20/9/1925
Βαρθολομιό Ηλείας
Εθνικότητα Έλληνας
Ιδιότητα Ιερέας και Θεολόγος
Προκάτοχος ο από Αργολίδος Χρυσόστομος Ταβλαδωράκης
Διάδοχος Σεραφείμ (Μεντζελόπουλος)
Αξίωμα Μητροπολίτης Ορθόδοξης Εκκλησίας

Ο Μητροπολίτης πρώην Πειραιώς Καλλίνικος (20 Σεπτεμβρίου 1925) γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας και το κοσμικό του όνομα είναι Κωνσταντίνος Καρούσος.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Βαρθολομιό Ηλείας αλλά αργότερα εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Πάτρα. Το 1948 δίδασκε ως κατηχητής[1] στην Πάτρα για να προσληφθεί το 1953 στο βιβλιοπωλείο της αδελφότης της Ζωής. Χειροτονήθηκε[1] Διάκονος το 1956 και Πρεσβύτερος το 1959. Το 1957 αρχίζει τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία και αποφοίτησε. Παράλληλα την ίδια εποχή εγκαθίσταται σε διαμέρισμα στο Παγκράτι, όπου συγκατοικούσε με τον Αθανάσιο Λενή (μετέπειτα Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγειαλίας) και με τον Χρήστο Παρασκευαΐδη (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο), με τους οποίους και συνδέθηκε[2] με στενή φιλία. Το 1961 εγκαθίσταται[2] μαζί με τους Λενή και Παρασκευαΐδη στη Μονή Βαρλαάμ των Μετεώρων, της οποίας ορίζεται ηγούμενος. Μετά από παραμονή δύο ετών, και αφού πρώτα αναστηλώνουν[2] την μονή, επιστρέφουν στην Αθήνα λόγω διαμάχης[2] που ξέσπασε μεταξύ αυτών και του εγχώριου Μητροπολίτη. Το 1967 τοποθετήθηκε καθηγητής[1] του φροντιστηρίου κατηχητικών και γενικός διευθυντής των κατηχητικών σχολείων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε[1] μέχρι και το 1980.

Το 1973 ίδρυσε[2] μαζί με τους τότε Αρχιμανδρίτες Αθανάσιο Λενή και Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη το Συνοδικό Μοναστήρι της Παναγίας της «Χρυσοπηγής», της οποίας και ορίστηκε ηγούμενος. Το 1975 εξελέγη Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ρωγών, αναλαμβάνοντας παράλληλα την διεύθυνση της Αποστολικής Διακονίας. Στις 12 Ιανουαρίου του 1978 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Πειραιώς. Αντίπαλός[3] του στην ψηφοφορία εκλογής, την οποία και έχασε με δώδεκα ψήφους διαφορά, ήταν ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος.

Είναι επίσης Ιδρυτής της Αδελφότητας «Η Χρυσοπηγή». Έχει γράψει πλήθος θρησκευτικών έργων και έχει αρθρογραφήσει σε περιοδικά και εφημερίδες. Πνευματικά του παιδιά θεωρούνται οι Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, Σάμου και Ικαρίας Ευσέβιος και Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος.

Έχει τιμηθεί με το παράσημο του Αποστόλου Παύλου[4] της Εκκλησίας της Ελλάδας και με το παράσημο του Ανωτέρου Ταξιάρχου του Τάγματος των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου.

Μητροπολίτης Πειραιώς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο της θητείας του ίδρυσε κατηχητικά σχολεία, εκκλησιαστικά βιβλιοπωλεία, γηροκομεία, παιδικούς σταθμούς και δημοτικά σχολεία ενώ δημιούργησε[3] οργανωμένα σισίτια για εκατοντάδες απόρους. Ίδρυσε[1] επίσης τον ραδιοφωνικό σταθμό της Πειραϊκής εκκλησίας. Θεωρείται[3] ότι χαίρει εκτίμησης από μεγάλο κομμάτι της πόλης του Πειραιά.

Το 1991 καταγγέλθηκε από τον ιεροψάλτη Τούμπα ότι τον παρενόχλησε σεξουαλικά. Ο Τούμπας στην επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ ανέφερε συγκεκριμένα περιστατικά, τα οποία όμως στη συνέχεια ανακάλεσε αφού με νέα του επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο αναίρεσε[3] τις καταγγελίες του. Η καταγγελία αποδόθηκε από τον ίδιο τον Μητροπολίτη ως αποτέλεσμα της κακής σχέσης που διατηρούσε με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Το 1994 το ζήτημα έκλεισε[5] με την αρχειοθέτηση της υπόθεσης από την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία και θεώρησε τις εξηγήσεις του Μητροπολίτη ικανοποιητικές. Το 2005 ο Ηλίας Τούμπας δημοσιοποίησε[5] εκ νέου τις καταγγελίες του για σεξουαλική παρενόχληση. Η Ιερά Σύνοδος όρισε ανακριτή, ύστερα και από δική του απαίτηση, για να παραπεμφθεί στο Συνοδικό Δικαστήριο. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους το Συνοδικό Δικαστήριο έθεσε την υπόθεση στο αρχείο[6] θεωρώντας ότι δεν στοιχειοθετείται[6] η ενοχή του Μητροπολίτη. Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο, ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών διέταξε[7] τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, με αφορμή τη μήνυση του ιεροψάλτη Ηλία Τούμπα κατά του μητροπολίτη Πειραιώς Καλλίνικου. Υποστηρίζεται[8] επίσης ότι υπήρχαν άλλες τέσσερις επιστολές ίδιου περιεχομένου από άλλα πρόσωπα, τα οποία στη συνέχεια ανακάλεσαν.

Στις 4 Φεβρουαρίου 2006 υπέβαλε[9] την παραίτησή του επικαλούμενος[9] λόγους υγείας, παραίτηση που η Ιερά Σύνοδος έκανε δεκτή[4] τρείς μέρες αργότερα.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Βιογραφικό Μητροπολίτη Καλλινίκου, από την ιστοσελίδα της Μητρόπολης Πειραιά
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Η Χρυσοπηγή είναι πάντα εδώ, από την εφημερίδα Το Βήμα
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Έργα και ημέρες του Μητροπολίτη Πειραιώς, από την εφημερίδα Το Βήμα
  4. 4,0 4,1 Αποδεκτή η παραίτηση, από την ιστοσελίδα in.gr
  5. 5,0 5,1 Καταγγελίας για τον Μητροπολίτη Πειραιώς, από την εφημερίδα Ριζοσπάστης.
  6. 6,0 6,1 Απαλλακτικό βούλευμα, από την ιστοσελίδα in.gr
  7. Προκαταρκτική εξέταση, από την ιστοσελίδα in.gr
  8. Αποχώρηση Καλλίνικου με σκιές σκανδάλων, από την εφημερίδα "Έθνος"
  9. 9,0 9,1 Παραιτήθηκε ο Μητροπολιτης Πειραιώς Καλλίνικος, από την ιστοσελίδα in.gr