Κάτω Βυρσίνη Ροδόπης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°12′40.28″N 25°40′26.15″E / 41.2111889°N 25.6739306°E / 41.2111889; 25.6739306

Κάτω Βυρσίνη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κάτω Βυρσίνη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
Περιφερειακή ΕνότηταΡοδόπης
ΔήμοςΑρριανών
Δημοτική ΕνότηταΟργάνης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘράκη
Πληθυσμός77 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.69100
Τηλ. κωδ.+30 25310

Η Κάτω Βυρσίνη είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης[1], το οποίο βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία Είναι κτισμένο στις νότιες πλευρές του όρους Ακρίτας σε υψόμετρο 685 μέτρα[2], σε απόσταση 36 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και 14 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου). Πολιτισμικά, όπως και όλα της Οργάνης, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης[3][4] και στην περιοχή του τέλη Αυγούστου γίνεται το μπεκτασίδικο πανηγύρι με κουρμπάνι του Αλάν Τεπέ[5]. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Οργάνης.[6] Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Οργάνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οργάνης του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 77 κατοίκους.[7]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 293, τομ. 25. 
  2. «Κάτω Βυρσίνη ΡΟΔΟΠΗΣ, Δήμος ΑΡΡΙΑΝΩΝ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021. 
  3. «Πομακοχώρια – Θράκη». ECOThraki. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021. 
  4. «Κάτω Βυρσίνη». Ζαγάλισα - Η Φωνή των Πομάκων της Θράκης. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021. 
  5. «Οδηγός Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». www.xanthi.ilsp.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021. 
  6. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021. 
  7. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10477 (σελ. 3 του pdf)