Ιρανικές βουλευτικές εκλογές 2020

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ιρανικές βουλευτικές εκλογές 2020
Flag of Iran.svg
2016 ←
21 Φεβρουαρίου 2020 (1ος γύρος)
11 Σεπτεμβρίου 2020 (2ος γύρος)


Για τις 290 έδρες του Ιρανικού Κοινοβουλίου
Οι 146 έδρες χρειάζονται για την πλειοψηφία.
Συμμετοχή 42,32% (1ος γύρος) Μείωση 19,32% π.μ.
  Κόμμα πλειοψηφίας Κόμμα μειοψηφίας Τρίτο κόμμα
  Gholam-Ali Haddad-Adel 5.jpg Morteza Agha-Tehrani.jpg Hassan Rouhani 2020.jpg
Επικεφαλής Γκολάμ Αλί Χαντάντ Άντελ Μορτέζα Αγκατεχρανί Χασάν Ρουχανί
Κόμμα ΣΣΙΕΔ Μέτωπο Αειφορίας Κόμμα Μέτρου και Ανάπτυξης
Συμμαχία Υπερήφανο Ιράν - Φίλοι του Χασεμί
Έδρες 177 94 37
Παράταξη «Συντηρητικοί» «Συντηρητικοί» «Μεταρρυθμιστές»




Απερχόμενος Πρόεδρος της Συνέλευσης

Αλί Λαριτζάνι

Εκλεγμένος Πρόεδρος της Συνέλευσης

Μοχάμαντ Μπαγκερ Γκάλιμπαφ

Στις 21 Φεβρουαρίου 2020 διεξήχθη ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών στο Ιράν, για τις 290 έδρες της 11ης Συνέλευσης του Ιρανικού Κοινοβουλίου.[1] Η προσέλευση ήταν πολύ χαμηλή, μόνο 42,32% από τους σχεδόν 58 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους ήρθαν στις κάλπες.[2] Οι 279 από τις 290 έδρες καλύφθηκαν στον γύρο του Φεβρουαρίου. Ο δεύτερος γύρος των εκλογών, για τις 11 εναπομείνουσες έδρες, είχε προγραμματιστεί για τον Απρίλιο, αλλά αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.[3]

Στις εκλογές συμμετείχαν 7.148 υποψήφιοι από τους οποίους οι 666 (9,32%) ήταν γυναίκες. Οι κύριες πολιτικές δυνάμεις ήταν οι «Συντηρητικοί», οι οποίοι κέρδισαν τις περισσότερες έδρες του Κοινοβουλίου, και οι «Μεταρρυθμιστές». Για τη διεξαγωγή των εκλογών, γύρω στα 55.000 εκλογικά κέντρα σε όλην την χώρα άνοιξαν από τις 8.00 π.μ. για να δεχτούν τους εκλογείς.[4]

Εκλογικό σύστημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα 290 μέλη του Ιρανικού Κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές άμεσες εκλογές, με μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Τα 285 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα δύο γύρων από 207 εκλογικές περιφέρειες, από τις οποίες μερικές είναι μονοεδρικές και άλλες πολυεδρικές. Ένας υποψήφιος που πληρεί τις δύο προϋποθέσεις: α) έχει συγκεντρώσει πάνω από 25% των ψήφων και β) έχει κερδίσει τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων από όλους τους υποψήφιους στην περιφέρειά του, ανακηρύσσεται νικητής από τον πρώτο γύρο των εκλογών, κερδίζει την έδρα και δεν χρειάζεται να συμμετάσχει στον δεύτερο γύρο. Ο δεύτερος γύρος των εκλογών γίνεται για να καλυφθούν οι έδρες που δεν καλύφθηκαν στον πρώτο γύρο, επειδή κανένας από τους υποψήφιους μιας περιφέρειας δεν συγκέντρωσε το 25% των ψήφων. Στον δεύτερο γύρο συμμετέχει αριθμός υποψηφίων διπλάσιος του αριθμού των εδρών που πρέπει να καλυφθούν, δηλαδή δύο υποψήφιοι ανά έδρα: οι δύο που κέρδισαν τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο.[5]

Οι πέντε από τις έδρες προορίζονται να καλυφθούν από εκπροσώπους των πέντε εθνικών μειονοτήτων της χώρας: α) οι Ζωροαστριανοί, β) οι Εβραίοι, γ) oi Ασσύριοι - Χαλδαίοι Χριστιανοί, δ) οι Αρμένιοι Χριστιανοί στα βόρεια του Ιράν και ε) οι Αρμένιοι Χριστιανοί στα νότια.

Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Ιρανοί πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών.

Προϋποθέσεις υποψηφιότητας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι Ιρανοί πολίτες, ηλικίας από 30 ως 75 ετών, να έχουν πτυχίο Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος ή άλλον ισοδύναμο τίτλο, να έχουν ολοκληρώσει την υποχρεωτική στρατιωτική τους θητεία και να έχουν αποδείξει την πίστη τους στο Ισλάμ.[6]

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Ιράν υπάρχουν πάνω από 100 πολιτικά κόμματα,[7] αλλά τα δύο μεγάλα πολιτικά ρεύματα που κινούν τα Ιρανικά κόμματα είναι μόνο δύο: οι «Συντηρητικοί» και οι «Μεταρρυθμιστές». Σε αυτές τις εκλογές, αντιπροσωπευτικός εκπρόσωπος των Συντηρητικών ήταν ο πρώην δήμαρχος της Τεχεράνης, ο Μοχάμαντ Μπάγκερ Γκάλιμπαφ, ο οποίος περιέγραψε τον εαυτό του ως «τεχνοκράτη». Αυτοί υποστήριξαν δημόσια την πυρηνική συμφωνία του 2015 μεταξύ του Ιράν και των παγκόσμιων δυνάμεων.[8] Οι υπερσυντηρητικοί είναι η σκληροπυρηνική παράταξη των συντηρητικών που απέρριψαν την πυρηνική συμφωνία και αντιτίθενται στις διαπραγματεύσεις με την Δύση. Το άλλο μεγάλο κίνημα, οι Μεταρρυθμιστές, υποστηρίζουν τη διεύρυνση των ελευθεριών και της δημοκρατίας και τη συνεργασία με τη Δύση, και υποστήριξαν τον Ρουχανί στις εκλογές του 2017.[9]

Συνολικά 14.444 άτομα υπέβαλλαν υποψηφιότητα για τις εκλογές. Το Συμβούλιο Φυλάκων, ένα ισχυρό δεδεκαμελές σώμα που εποπτεύει τις εκλογές, απέρριψε σχεδόν τους μισούς: 7.296 υποψήφιους. Τα μέλη του Συμβουλίου Φυλάκων είναι ως επί το πλείστον υπερσυντηρητικοί που απέρριψαν τους μεταρρυθμιστές υποψήφιους. Κατόπιν αυτής της απόρριψης, η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων ήταν συντηρητικοί, ενώ οι μεταρρυθμιστές περιορίστηκαν κατά πολύ και αμφισβήτησαν την δυνατότητα διεξαγωγής δίκαιων εκλογών στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας.[8] Σε πολλές από τις περιφέρειες οι Μεταρρυθμιστές δεν είχαν κανέναν υποψήφιο. Συχνά έγινε λόγος και για μποϊκοτάζ των εκλογών από την αντιπολίτευση.[6]

Η προεκλογική περίοδος του πρώτου γύρου άρχισε στις 13 Φεβρουαρίου, και οι υποψήφιοι είχαν μόνο μία εβδομάδα για να εκστρατεύσουν.[10][11][12]

Συμμετοχές: Πολιτικοί συνδυασμοί – Συμμαχίες – Κόμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμαχικό Συμβούλιο των Ισλαμικών Επαναστατικών Δυνάμεων – «Υπερήφανο Ιράν»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι μία «Συντηρητική» συμμαχία που ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2019. Η μεγαλύτερη σκληροπυρηνική ομάδα, που περιλαμβάνει μέλη της παλιάς επαναστατικής φρουράς και τους πιστούς στον Χαμενεΐ, και φάνηκε πως θα κυριαρχήσει στο Κοινοβούλιο. Κορυφαίος υποψήφιος της συμμαχίας ήταν ο Μοχάμαντ Γκάμπερ Γκάλιμπαφ και αρχηγός ο Γκολάμ Αλί Χαντάντ Άντελ.[13]

Συμμαχικό Συμβούλιο των Ισλαμικών Επαναστατικών Δυνάμεων – Αρχηγός: Γκολάμ Αλί Χαντάντ Άντελ
Κόμμα Επικεφαλής Πολιτική Ιδεολογία – Θέση Ιδρ. Παρ.
Ισλαμική Ιρανική Κοινωνία Προόδου και Δικαιοσύνης
جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی‎
Mohammad Bagher Ghalibaf 3455105.jpg Μοχάμαντ Μπάγκερ Γκάλιμπαφ Συντηρητισμός 2008 [14]
Ισλαμική Επαναστατική Κοινωνία Αγωνιστών
جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی
Lotfollah Forouzandeh.jpg Λοτφολα Φορουζάντεχ Δεξιά, Συντηρητισμός 1995
Ισλαμική Επαναστατική Κοινωνία Πρωτοπόρων
جمعيت رهپويان انقلاب اسلامی
Zohreh Elahian at JAMNA convention.jpg Ζόχρε Ελάχιαν Δεξιά, Συντηρητισμός 2008
Ισλαμικό Συμμαχικό Κόμμα
حزب مؤتلفه اسلامی‎
Asadollah Badamchian.jpg Ασαντολάχ Μπαντάμχιαν Δεξιά, Συντηρητισμός, Οικονομικός φιλελευθερισμός 1963 [15]
Ισλαμικό Ιρανικό Κόμμα Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης
حزب توسعه و عدالت ایران اسلامی‎‎
Συντηρητισμός 2007

Συμμαχία για το Μέλλον του Ιράν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι μία «Μεταρρυθμιστική» πολιτική συμμαχία οκτώ κομμάτων που σχηματίστηκε για τις τρέχουσες εκλογές, με επικεφαλής τον Φάρατζ Κομιτζάνι.[16][17][18]

Συμμαχία για το Μέλλον του Ιράν
Κόμμα Επικεφαλής Πολιτική Ιδεολογία – Θέση Ιδρ. Παρ.
Δημοκρατικό Κόμμα
حزب مردم‌سالاری
Mostafa Kavakebian registering at the 2017 Iranian presidential election.jpg Μοστάφα Καβακέμπιαν Κέντρο, Μεταρρυθμισμός 1999 [19]
Κόμμα Εργαζομένων
خانه کارگر
AlirezaMahjoub.jpg Αλίρεζα Μαχτζούμπ Αριστερά, συνδικαλισμός, δικαιώματα εργαζομένων 1958 [20]
Ισλαμικό Εργατικό Κόμμα
حزب اسلامی کار
Hossein Kamali.jpg Χοσέιν Καμάλι Μεταρρυθμισμός, Συνδικαλισμός, δικαιώματα εργαζομένων 1998
Ισλαμικό Ιρανικό Κόμμα Αλληλεγγύης
حزب همبستگی ایران اسلامی
Ali-Asghar Ahmadi, May 2017.jpg Αλί Ασγκάρ Αχμάντι Κεντροαριστερά, μεταρρυθμισμός. 1998 [21]
Ισλαμική Ένωση Εκπαιδευτικών του Ιράν
انجمن اسلامی معلمان ایران‎
Hassan Khalilabadi.jpg Χασάν Χαλιλαμπάντι Αριστερά, μεταρρυθμισμός 1977
Λογότυπο της συμμαχίας Φίλοι του Χασεμί

Φίλοι του Χασεμί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι μία «Μεταρρυθμιστική» πολιτική συμμαχία που σχηματίστηκε για τις εκλογές του 2020. Ονομάστηκε προς τιμήν των οπαδών του Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί, του πρώην Προέδρου του Ιράν που πέθανε το 2017 σε ηλικία 82 ετών. Η ιδέα της συμμαχίας ανακοινώθηκε πρώτα από το Ιρανικό Κόμμα Οικοδόμων, και σύντομα υποστηρίχθηκε από το Κόμμα Μέτρου και Ανάπτυξης του Ρουχανί. Πρόκειται για τεχνοκράτες που υποστηρίζουν τα ιδανικά της Ισλαμικής Δημοκρατίας αλλά επιδιώκουν, επίσης, κοινωνική και πολιτική αλλαγή. Η ελπίδα ότι θα δυναμώσει η φωνή τους στο Κοινοβούλιο εξανεμίστηκε όταν το Συμβούλιο Φυλάκων απέρριψε τους περισσότερους από τους υποψήφιους της συμμαχίας. Κατόπιν αυτού η συμμαχία είχε υποψήφιους μόνο για τις 12 από τις 30 έδρες της Τεχεράνης, αλλά συνάπτοντας συνεργασίες με μερικά μικρότερα κόμματα κατάφεραν να υποβάλλουν υποψηφιότητες για όλες τις έδρες της Τεχεράνης.[22]

Φίλοι του Χασεμί
Κόμμα Επικεφαλής Πολιτική Ιδεολογία – Θέση Ιδρ. Παρ.
Ιρανικό Κόμμα Κατασκευαστών
حزب کارگزاران سازندگی ایران‎
Gholamhossein Karbaschi by Tasnimnews.jpg Γκόλαμ Χοσεΐν Καρμπασχί Δεξιά, μεταρρυθμισμός, φιλελεύθερη δημοκρατία 1996 [23]
Κόμμα Μέτρου και Ανάπτυξης
حزب اعتدال و توسعه‎‎
Hassan Rouhani portrait 2018.jpg Χασάν Ρουχανί Κέντρο, προοδευτισμός 1999 [24]

Άλλοι πολιτικοί συνδυασμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κόμμα Επικεφαλής Πολιτική Ιδεολογία – Θέση Ιδρ. Παρ.
Ανοιξιάτικο Κίνημα – Λαϊκή Συμμαχία
Jaryân-e-Bahâr
Mahmoud Ahmadinejad 2019 02.jpg Μαχμούτ Αχμεντινετζάντ «Συντηρητικοί»
Δεξιά, λαϊκισμός, συντηρητισμός
2011 [25]
Ισλαμικό Επαναστατικό Μέτωπο Σταθερότητας
جبههٔ پایداری انقلاب اسلامی
Morteza Agha-Tehrani.jpg Μορτέζα Αγκατεχρανί «Συντηρητικοί»
Ακροδεξιά, θεμελιωτισμός
2011 [26]
Λαϊκό Μέτωπο Ισλαμικών Επαναστατικών Δυνάμεων
جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی (JAMNA)
Vahid Dasjerdi.JPG Μάρζιε Βάχιντ Νταστιέρντι «Συντηρητικοί»
Συντηρητισμός
2016
MajlesEdalatkhah.jpg Συνέλευση Δικαιοσύνης
پویش مجلس عدالت‌خواه
Saeid Zibakalam.jpg Σαΐντ Ζιμπακάλαμ «Συντηρητικοί»

Ακροαριστερά, συντηρητισμός

2020 [27]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. https://plus.google.com/113403756129291503583 (27 Φεβρουαρίου 2019). «Parliamentary Elections Set for Feb. 2020». Financial Tribune (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020. 
  2. «Iran's Interior Ministry discloses voter turnout of provinces in parliamentary elections». AzerNews.az (στα Αγγλικά). 1 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020. 
  3. «Rouhani urges Iran MPs to 'cooperate' as parliament opens». au.news.yahoo.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020. 
  4. «Iran: Conservatives win majority of seats in parliament». 
  5. «IPU PARLINE database: IRAN (ISLAMIC REPUBLIC OF) (Majles Shoraye Eslami), Electoral system». archive.ipu.org. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020. 
  6. 6,0 6,1 «Factbox: Iran's 2020 parliamentary elections». Atlantic Council (στα Αγγλικά). 14 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020. 
  7. «List of Legally Registered Parties in Iran». www.parstimes.com. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  8. 8,0 8,1 «Iran's parliament: What you need to know». Jordan Times (στα Αγγλικά). 16 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020. 
  9. «Mired In Corruption, Iranian Neo-Cons Eye 2020 Parliamentary Elections». RFE/RL (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020. 
  10. Staff, Al-Monitor (13 Φεβρουαρίου 2020). «Iran kicks off parliamentary election campaign». Al-Monitor (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  11. «Start of Iran's Election Campaign Marked By Public Indifference, Disunity Among Conservatives». RFE/RL (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  12. «Who will be next speaker?». Tehran Times (στα Αγγλικά). 17 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  13. Staff, Reuters (2020-02-17). «Factbox: Choices curtailed - Iran's parliamentary election» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/article/us-iran-election-factbox-idUSKBN20B0C5. Ανακτήθηκε στις 2020-09-14. 
  14. «جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی – جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی (Επίσημη ιστοσελίδα)» (στα Περσικά). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  15. «حزب موتلفه اسلامی | پایگاه اطلاع رسانی (Επίσημη ιστοσελίδα)» (στα Περσικά). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  16. «Race for Parl. in Tehran enters new stage as main rivals offer candidates' lists». Mehr News Agency (στα Αγγλικά). 15 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  17. «Spotlight: Iranian political parties vying for parliamentary seats ahead of election - Xinhua | English.news.cn». www.xinhuanet.com. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  18. https://plus.google.com/113403756129291503583 (15 Φεβρουαρίου 2020). «Reformists Issue List of Parliamentary Candidates». Financial Tribune (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  19. «حزب مردم سالاری - مشهد». www.facebook.com. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  20. «خانه کارگر جمهوری اسلامی ایران (Επίσημη ιστοσελίδα)». workerhouse.ir. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  21. «وب سایت رسمی حزب همبستگی ایران اسلامی | دبیر کل (Επίσημη ιστοσελίδα)». hezbehambastegi.com. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. 
  22. Staff, Reuters (2020-02-17). «Factbox: Choices curtailed - Iran's parliamentary election» (στα αγγλικά). Reuters. https://www.reuters.com/article/us-iran-election-factbox-idUSKBN20B0C5. Ανακτήθηκε στις 2020-09-15. 
  23. «حزب کارگزاران سازندگی ایران (Επίσημη ιστοσελίδα)». حزب کارگزاران سازندگی (στα Περσικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020. 
  24. Behnegarsoft.com (30 Δεκεμβρίου 2019). «حزب اعتدال و توسعه». حزب اعتدال و توسعه (στα Περσικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020. 
  25. «Iran Parliamentary Election Explained: who is Competing, Why Does it Matter? – Zamaneh Media» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020. 
  26. «جبهه پايداري انقلاب اسلامي». www.jebhepaydari.ir. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020. 
  27. Faghihi, Rohollah (20 Φεβρουαρίου 2020). «Far-left current rises from among Iranian hardliners». Al-Monitor (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2020.