Ικάριο πέλαγος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Ικάριο πέλαγος, (Ικάριον Πέλαγος), καλούμενο και Ικάριος πόντος, είναι επιμέρους τμήμα, "ελάσσον", του Αιγαίου πελάγους που εκτείνεται ανατολικά των Κυκλάδων (Νάξου, Αμοργού κ.ά.) μέχρι των ακτών της Μικράς Ασίας. Βόρεια οριοθετείται από τις νήσους Ικαρία και Σάμο και νότια από τις νήσους Αστυπάλαια και Κω, όπου νοτιότερη επέκταση αυτού αποτελεί το Καρπάθιο πέλαγος.

Κατά την Ελληνική Μυθολογία στο πέλαγος αυτό έπεσε ο μυθικός Ίκαρος, γιος του Δαιδάλου και της Ναυκράτης, που επιχειρούσε πτήση με τεχνητές πτέρυγες δραπετεύοντας έτσι από την Κρήτη. Εξ αυτού δε και το όνομα του πελάγους.

Πρώτος που οριοθέτησε το Ικάριο πέλαγος ήταν ο αρχαίος Έλληνας γεωγράφος Στράβων.

Το Ικάριο πέλαγος αποτελεί ιδιαίτερο τμήμα αναφοράς στα μετεωρολογικά δελτία που εκδίδει η Ε.Μ.Υ.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για το Ικάριο πέλαγος, τις νήσους, νησίδες, συμπλέγματα αυτών, υφάλους, όρμους κ.λπ. που περιλαμβάνονται σ΄ αυτό, παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 4ος τόμος, καθώς επίσης οι Χάρτες ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-427, που καλύπτει όλη τη θαλάσσια περιοχή από νήσους Ικαρία και Σάμο μέχρι τη νήσο Λέρο και ο ΧΕΕ-424 που καλύπτει από νήσο Λέρο μέχρι και λίγο νότια της Αστυπάλαιας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΒ΄, σελ.939
  • "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.29ος, σελ.141.