Ιερεμίας Κακαβέλας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιερεμίας Κακαβέλης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση16ος αιώνας ή 17ος αιώνας
Κρήτη
ΚατοικίαΚρήτη
Μικρά Ασία
Λειψία
Βιέννη
Ιάσιο
ΕθνικότηταΈλληνες
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
λατινική γλώσσα
Εβραϊκά
Ιταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταλόγιος
συγγραφέας
μοναχός
δάσκαλος

Ο Ιερεμίας Κακαβέλας ή Ιερεμίας Κακαβέλης ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.[1][2]

Γεννήθηκε στην Κρήτη όπου και έμαθε γράμματα. Έγινε μοναχός και πήγε στην Μικρά Ασία. Για να συνεχίσει τις σπουδές του πήγε στην Λειψία της Γερμανίας. Σπούδασε φιλοσοφία και θεολογία και ήταν δεινός κήρυκας του ιερού λόγου. Μετά από την Λειψία πήγε στην Βιέννη, όπου το 1670 υπέγραψε μια επιστολή του ως «Ιερεμίας ο Έλλην διδάσκαλος της Ανατολικής εκκλησίας». Επέστρεψε στην Ανατολή και πήγε στο Ιάσιο και διορίστηκε καθηγητής της Αυθεντικής Ακαδημίας, και με αυτή τη θέση μνημονεύεται ως το 1698. Σύμφωνα με τον Δημήτριο Μοσχοπολίτη ήταν ειδήμων της ελληνικής, λατινικής, εβραϊκής και ιταλικής γλώσσας.[1][2]

Συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετάφρασε σε απλοελληνικά το σύγγραμμα του Πλατίνα. Εκτός από μια επιστολή του βρίσκονται και επιγράμματά του στον Τόμο της Αγάπης του Δοσίθεου.[1]

Συγγράμματα[2]:

  • Πραγματεία περί των πέντε διαφορών περί ών η Ελληνική Εκκλησία διαφέρεται προς την Ρωμαϊκήν
  • Πραγματεία περί αζύμων
  • Έκθεσις των της Ανατολικής Εκκλησίας δογμάτων

Περαιτέρω βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]