Θαμάρ της Ηπείρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Θαμάρ της Ηπείρου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 13ος αιώνας
Θάνατος 1311
Οικογένεια
Σύζυγος Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Τέκνα Φίλιππος των Ανζού
Ιωάννα των Ανζού, βασίλισσα της Αρμενίας
Γονείς Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας και Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή
Αδέλφια Θωμάς Κομνηνός Δούκας

Η Θαμάρ Αγγελίνα (μετά το 1264 - μετά το 1311) ήταν κυρία της Βόνιτσας και της Ναυπάκτου (Lepanto). Ο πατέρας της Νικηφόρος Α' δεσπότης της Ηπείρου νυμφεύτηκε το 1264 τη 2η συζυγό του Άννα Καντακουζηνή.

Ο πατέρας της ήταν υιός του Μιχαήλ Β' Αγγέλου δεσπότη της Ηπείρου και της αγίας Θεοδώρας Πετραλίφα. Η μητέρα της ήταν κόρη του πιγκέρνη (οινοχόου) Ιωάννη Καντακουζηνού και της Ειρήνης Παλαιολογίνας (αδελφής του Μιχαήλ Η'.

Σχέδια για γάμο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μητέρα της, στενή συγγενής των Παλαιολόγων, ήθελε να επουλώσει το χάσμα του δεσποτάτου με την Κωνσταντινούπολη και της πρότεινε σύζυγο τον Μιχαήλ Θ΄, αλλά ήταν 2ος εξάδελφος με τη Θαμάρ και ο Πατριάρχης το βρήκε αντικανονικό. Ο Κάρολος Β΄ Καπέτων-Ανζού, βασιλιάς της Νάπολης τη ζήτησε για τον υιό του Φίλιππο Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα και ο πατέρας της, μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, συμφώνησε στα εξής:

  • Ο Φίλιππος Α' θα έχει στην Ήπειρο την ίδια θέση που είχε ο Μάνφρεντ Χοενστάουφεν βασιλιάς της Σικελίας, όταν νυμφεύτηκε την Ελένη Αγγελίνα, αδελφή του Νικηφόρου Α΄,
  • εισόδημα 100.000 υπέρπυρα ετησίως,
  • τέσσερα κάστρα νότια της Ηπείρου,
  • μετά το θάνατο του Νικηφόρου Α΄, το δεσποτάτο θα κληροδοτηθεί στη Θαμάρ και στον Φίλιππο Α',
  • η Θαμάρ θα κρατήσει την Ορθόδοξη πίστη της.

Ο τελευταίος όρος προσετέθη μετά από παρέμβαση της μητέρας της. Ο γάμος έγινε το 1294 στο Λ'Άκουιλα του Αμπρούτσο.

Πριγκίπισσα του Τάραντος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1297 απεβίωσε ο πατέρας της και έγινε δεσπότης Ηπείρου ο αδελφός της Θωμάς Άγγελος. Αυτό έκανε τον Φίλιππο Α΄ να πικραθεί. Στην αντιδικία, ο Φίλιππος Α΄ την υποπτευόταν ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ηπείρου. Το 1299 ο Φίλιππος Α΄ αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε από τον βασιλιά της Αραγωνίας. Η Θαμάρ ενεχυρίασε το στέμμα της με τα υπόλοιπα κοσμήματά της και ζήτησε χρήματα από τους δικούς της στην Ήπειρο για τα λύτρα του ανδρός της, που ελευθερώθηκε το 1302. Στον Τάραντα πιέστηκε να αφομοιώσει λατινικούς τρόπους και έγινε με τη βία Καθολική με το όνομα Catherine. Ο καχύποπτος Φίλιππος Α΄ αποφάσισε το 1309 να τη χωρίσει, έτσι την κατηγόρησε για μοιχεία: ότι είχε κοιμηθεί με τουλάχιστον 40 αυλικούς και είχε σχέση με τον Οικονόμο του παλατιού. O γάμος λύθηκε και ο Φίλιππος Α΄ νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Β' του Βαλουά, κόρη της Αικατερίνης Α' του Κουρτεναί, που με τη σειρά της ήταν κόρη του Φιλίππου διεκδικητή Λατίνου αυτοκράτορα τη Κωνσταντινούπολης. Η απόβλητη Θαμάρ κλείστηκε σε μοναστήρι ή φυλακή και απεβίωσε λίγο μετά το 1311.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Θαμάρ παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ των Καπέτων-Ανζού πρίγκιπα του Τάραντα, γιο του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Είχαν τα εξής τέκνα:

  • Κάρολος, 1296-1315, διάδοχος του Τάραντα.
  • Ιωάννα Καπέτων-Ανζού, 1297-1317, παντρεύτηκε πρώτα τον Οσίν των Χετουμιδών, βασιλιά της Μικράς Αρμενίας και έπειτα τον Οσίν των Χετουμιδών κύριο του Κόρικος, αντιβασιλιά της Μικράς Αρμενίας, γιο του ιστορικού Χαϋτόν των Χετουμιδών κυρίου του Κόρικος.
  • Φίλιππος 1300-1330, "δεσπότης της Ρωμανίας".
  • Βεατρίκη 1305-1340, σύζυγος του Βαλτέρ ΣΤ΄ ντε Μπριέν κόμη του Λέτσε, γιου του Βαλτέρ Ε΄ ντε Μπριέν δούκα των Αθηνών.
  • Μαρία 1301/04-1368, ηγουμένη στο αββαείο του Κονβερσάνο.
  • Μπιάνκα (Λευκή) 1309-1337, παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο-Βερεγγάριο κόμη του Εμπούριες (γιο του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (1205-1430) (στα γαλλικά). Παρίσι: De Boccard.
  • Topping, Peter (1975). "The Morea, 1311–1364". Στο: Hazard, Harry W., A History of the Crusades III: The fourteenth and fifteenth centuries'. University of Wisconsin Press. σελ. 104–140. ISBN 0-299-06670-3.
  • Geanakoplos, Deno (1975). "Byzantium and the Crusades, 1354–1453". Στο: Hazard, ό.π., σελ. 27–68.