Ζάκρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ζάκρος Λασιθίου)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°5′53″N 26°15′41″E / 35.09806°N 26.26139°E / 35.09806; 26.26139

Ζάκρος
Ἀποψη της Ζάκρου
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ζάκρος
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΛασιθίου
ΔήμοςΣητείας
ΚοινότηταΖάκρου
Γεωγραφία και στατιστική
Πληθυσμός640 (2011)
Άλλα
Τηλ. κωδ.28430-93

Η Ζάκρος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του δήμου Σητείας (πρώην δήμου Ιτάνου) του νομού Λασιθίου στην ανατολική ακτή της Κρήτης. Στην περιοχή βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Μινωικής πόλης της Ζάκρου και αποτελούν σήμερα σημαντικό αρχαιολογικό χώρο του Μινωικού πολιτισμού. Θεωρείται ότι υπήρξε ένα από τα τέσσερα κύρια διοικητικά κέντρα των Μινωιτών, ενώ το προστατευμένο λιμάνι της και η στρατηγική της θέση την κατέστησαν σημαντικό εμπορικό κέντρο για το εμπόριο προς τα ανατολικά.

Στην πόλη κυριαρχούσε το παλάτι της Ζάκρου, το οποίο κτίστηκε το 1900 π.Χ. περίπου, ξανακτίστηκε το 1600 π.Χ περίπου και καταστράφηκε το 1450 π.Χ μαζί με τα υπόλοιπα κύρια κέντρα του Μινωικού πολιτισμού. Σήμερα τα ερείπια του παλατιού, που βρίσκονται δίπλα στη θάλασσα, στην Κάτω Ζάκρο, είναι εμφανή και επισκέψιμα, καθιστώντας τη Ζάκρο δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ζάκρος μερικές φορές χωρίζεται Πάνω Ζάκρο, το τμήμα που βρίσκεται ψηλότερα στο λόφο, και Κάτω Ζάκρο, το τμήμα που είναι κοντά στη θάλασσα. Ένα φαράγγι, γνωστό ως το «Φαράγγι των νεκρών» διασχίζει τόσο το πάνω όσο και το κάτω τμήμα της αρχαίας πόλης και φέρει το όνομά του από τους πολυάριθμους τάφους της Μινωικής Εποχής, που βρέθηκαν στις σπηλιές κατά μήκος των πλευρών του.

Η Πάνω Ζάκρος απέχει 38 χιλιόμετρα από τη Σητεία. Ο δρόμος περνάει από το Παλαίκαστρο όπου και στη συνέχεια κατευθύνεται νότια. Το σημερινό δημοτικό διαμέρισμα της Ζάκρου περιλαμβάνει τους οικισμούς Κάτω Ζάκρος, Αδραβάστοι, Αζοκέραμος, Κελλάρια, Κλησίδιον, Άγιος Γεώργιος και Σφάκα.

Αρχείο:Ζάκρος-Κρήτη.jpeg

Κοινότητα Ζάκρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ζάκρου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Αδραβάστοι, Αζοκέραμος, Κάτω Ζάκρος, Κελλάρια, Κλησίδι, Ξεροκαμπιάς, και Σφάκα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

  • Άγιος Γεώργιος, ο (4)
  • Αδραβάστοι, οι (29)
  • Αζοκέραμος, ο (14)
  • Ζάκρος, η (640)
  • Κάτω Ζάκρος, ο (20)
  • Κελλάρια, τα (10)
  • Κλησίδιον, το (2)
  • Ξεροκαμπιάς, ο (28)
  • Σφάκα, η (0)

Συνολικά η κοινότητα έχει 747 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Κωνστανίνο Κεκερίδη.

Κοινοτάρχες Ζάκρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ζάκρου.

Πρόεδροι Κοινότητος Ζάκρου
περίοδος όνομα
1978–1982 Βολιδάκης Εμμανουήλ
1982–1990 Χαμηλάκης Νικόλαος
1990–1998 Κατσικαλάκης Βασίλειος
2010–2014
2014– Κεκερίδης Κωνσταντίνος

Αρχαιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ζάκρος ανασκάφηκε πρώτη φορά από τον Ντ. Χόγκαρθ της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών οπότε και αποκαλύφθηκαν δώδεκα σπίτια, όμως η ανασκαφή σταμάτησε. Το 1961 ο Νικόλαος Πλάτων ξεκίνησε εκ νέου την ανασκαφή και ανακάλυψε το Παλάτι της Ζάκρου. Στον χώρο ανακαλύφθηκαν επίσης αγγεία[1] καθώς και αργιλικές πλάκες με επιγραφές σε Γραμμική Α[2].Τέλος ανακαλύφθηκε αρχαίος λαβύρινθος όμοιος με αυτούς της Κνωσού και της Φαιστού[3][4]. Η αρχιτεκτονική δομή του ανακτόρου ακολουθεί εκείνη των άλλων μινωικών ανακτόρων του νησιού: γύρω από μία κεντρική αυλή αναπτύσσονται τα υπόλοιπα κτίρια (εργαστήρια, δωμάτια κατοικίας κ.ά.), υπάρχουν αίθουσες με πολύθυρα και δεξαμενές καθαρμών.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Η χρονιά των ανασκαφών, Ιστορικό Λεύκωμα 1961, σελ. 139, Καθημερινή (1997)
  2. Jan G. P. Best and Fred Woudhuizen, Lost Languages from the Mediterranean, 1989, Brill Archive ISBN 90-04-08934-9
  3. Rodney Castleden (1990) The Knossos Labyrinth: A New View of the 'Palace of Minos' at Knosos, Routledge ISBN 0-415-03315-2
  4. C.Michael Hogan, Knossos Fieldnotes, The Modern Antiquarian (2007)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]