Ελένη δούκισσα στη Βαυαρία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Βασιλική Υψηλότητα
Ελένη της Βαυαρίας
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Helene in Bayern (Γερμανικά)
Γέννηση4  Απριλίου 1834[1][2]
Μόναχο
Θάνατος16  Μαΐου 1890[1][2]
Ρέγκενσμπουργκ
Αιτία θανάτουΚαρκίνος του στομάχου
Τόπος ταφήςSt. Emmeram's Abbey, Regensburg
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Βαυαρίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαξιμιλιανός Αντώνιος του Τουρν & Τάξις (1858–1867)[3]
ΤέκναΑλβέρτος του Τουρν & Τάξις
Λουίζα του Τουρν & Τάξις
Ελισάβετ του Τουρν και Τάξις
Μαξιμιλιανός Μαρία του Τουρν & Τάξις
ΓονείςΜαξιμιλιανός Ιωσήφ στη Βαυαρία και Λουδοβίκα της Βαυαρίας
ΑδέλφιαΛουδοβίκος Γουλιέλμος της Βαυαρίας (μεγαλύτερος αδελφός)
Ελισάβετ της Αυστρίας (νεότερη αδελφή)
Κάρολος Θεόδωρος στη Βαυαρία (νεότερος αδερφός)
Μαρία Σοφία της Βαυαρίας (νεότερη αδελφή)
Ματθίλδη Λουδοβίκα δούκισσα στη Βαυαρία (νεότερη αδελφή)
Σοφία Καρλόττα στη Βαυαρία (νεότερη αδελφή)
Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ στη Βαυαρία (νεότερος αδερφός)
ΟικογένειαΤουρν ουντ Τάξις
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα της Μαρίας Λουίζας
Τάγμα του Ενάστρου Σταυρού
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ελένη (γερμ. Helene in Bayern, 4 Απριλίου 1834 - 16 Μαΐου 1890) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα εν Βαυαρία και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Τουρν & Τάξις.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ελένη Καρολίνα Θηρεσία, γνωστή στην οικογένειά της ως "Νενέ", ήταν η πρώτη κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία, και της Λουδοβίκας, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Γεννήθηκε στο Παλάτι του Δούκα Μαξιμιλιανού στο Μόναχο, όπου διέμενε η οικογένεια το χειμώνα. Τα καλοκαίρια διέμεναν στο Κάστρο του Ποσσενχόφεν όπου τα αδέλφια συναντιούνταν συχνά στο μέλλον.

Γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1853 ταξίδεψε με τη μητέρα της και τη νεότερη αδελφή της Ελισάβετ στο Μπαντ Ισλ για να συναντήσει τον εξάδελφό της Φραγκίσκο Ιωσήφ, Αυτοκράτορα της Αυστρίας. Η μητέρα της Λουδοβίκα και η θεία της Σοφία ήλπιζαν σε γάμο μεταξύ της Ελένης και του Φραγκίσκου Ιωσήφ. Εκείνος, όμως, ερωτεύτηκε την Ελισάβετ και σύντομα αρραβωνιάστηκαν. Η Ελένη έπεσε σε βαριά κατάθλιψη και η μητέρα της ανησυχούσε μήπως αποφασίσει να μην παντρευτεί και να επιλέξει να γίνει μοναχή.

Το 1857 η Λουδοβίκα κανόνισε συνάντηση μεταξύ της Ελένης και του Μαξιμιλιανού Αντωνίου του Τουρν & Τάξις. Ο Πρίγκηπας εντυπωσιάστηκε από την Ελένη και τη ζήτησε σε γάμο. Αρχικά, υπήρχαν ενστάσεις εκ μέρους του Μαξιμιλιανού Β΄ της Βαυαρίας, εξαδέλφου της Ελένης και αρχηγού του Οίκου των Βίττελσμπαχ, λόγω της κατώτερης θέσης του Πρίγκηπα. Με την βοήθεια της Ελισάβετ, πλέον Αυτοκράτειρας της Αυστρίας, οι ενστάσεις καταρρίφθηκαν και το ζεύγος παντρεύτηκε στο Ποσσενχόφεν στις 24 Αυγούστου 1858. Θεωρείται ότι η Ελένη είχε το μοναδικό ευτυχισμένο γάμο μεταξύ των αδελφών της.

Το ζεύγος απέκτησε τέσσερα παιδιά. Λίγο μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού, η Ελένη ταξίδεψε στην Κέρκυρα για να δει την Ελισάβετ η οποία ήταν πολύ άρρωστη και στην επιστροφή ενημέρωσε τον Φραγκίσκο Ιωσήφ για την σοβαρή κατάσταση της συζύγου του.

Ο γάμος της Ελένης και του Μαξιμιλιανού ήταν ευτυχισμένος αλλά επισκιαζόταν από τη σοβαρή νόσο του Μαξιμιλιανού που έπασχε από χρόνια ηπατική ανεπάρκεια την οποία δεν μπορούσαν να θεραπεύσουν οι γιατροί ούτε και τα ιαματικά νερά του Κάρλσμπαντ.

Χηρεία και απώλειες των παιδιών της[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μαξιμιλιανός πέθανε σε ηλικία 35 ετών. Ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας την όρισε κηδεμόνα των παιδιών της και ο πεθερός της την εμπιστεύτηκε με τις υποθέσεις της οικογένειας. Η Ελένη ήταν αρχηγός του Οίκου έως την ενηλικίωση του γιού της Μαξιμιλιανού ενώ παράλληλα ασχολούνταν με φιλανθρωπικές δράσεις.

Το 1877 η νεότερη κόρη της Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Μιχαήλ, Δούκα της Μπραγκάνσα. Μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού, η υγεία της Ελισάβετ επιδεινώθηκε και το 1881 απεβίωσε σε ηλικία 20 ετών μετά τη γέννηση του τρίτου της παιδιού. Η Ελένη αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή μετά το θάνατο της κόρης της.

Το 1883 ο Μαξιμιλιανός, διάδοχος του Οίκου, ανέλαβε τα καθήκοντά του αλλά επίσης υπέφερε από προβλήματα υγείας. Έχοντας περάσει οστρακιά σε μικρή ηλικία είχε εύθραυστη υγεία και υπέστη καρδιακά επεισόδια. Απεβίωσε σε ηλικία 23 χρονών έπειτα από πνευμονική εμβολή. Τη θέση του στην οικογένεια ανέλαβε ο μικρότερος γιος, Αλβέρτος, ενώ η Ελένη κατέφυγε στην πίστη της.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1890 αρρώστησε σοβαρά στο στομάχι. Ο γιος της ενημέρωσε την αδελφή της Ελισάβετ η οποία κατέφθασε το συντομότερο δυνατόν και έμεινε μαζί της έως τη στιγμή του θανάτου της. Η Ελένη απεβίωσε σε ηλικία 56 ετών και ο γιος της μετέτρεψε το δωμάτιο όπου πέθανε σε παρεκκλήσι.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε το 1858 τον Μαξιμιλιανό Αντώνιο του Τουρν & Τάξις και είχε τέκνα:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]