Δοξαστικό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το δοξαστικό είναι τροπάριο, που ακολουθεί τη φράση "Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι". Ψάλλεται στην αρχή (μετά τα στιχηρά) ή το τέλος (μετά τα απόστιχα) ακολουθιών (Εσπερινού, Λιτής, Όρθρου) ως κατακλείδα της υμνολογίας.

Τα ένδεκα εωθινά δοξαστικά τού Όρθρου τα έγραψε ο Λέοντας ΣΤ΄ ο Σοφός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Τα περισσότερα όμως είναι ανώνυμα ή υπάρχει σύγχυση ως προς τον ποιητή τους. Το κείμενο τους συντίθενται από φράσεις της Γραφής ή από (εγκωμιαστικά) πατερικά κείμενα. Συνήθως είναι πεζά· το παρακάτω Κοσμά τού Μελωδού όμως είναι έμμετρο και εντυπωσιάζει για την εντέλεια της επεξεργασίας του:

Γλώσσαι ποτε συνεχύθησαν
δια την τόλμαν της πυργοποιίας·
γλώσσαι δε νυν εσοφίσθησαν
δια την γλώσσαν της θεογνωσίας.

(Πεντηκοστάριο, Δευτέρα τού Αγίου Πνεύματος).

Το δοξαστικό είναι ως προς το μέλος ιδιόμελο ή προσόμοιο. Αν υπάρχουν δύο δοξαστικά, τού δεύτερου προτάσεται η φράση "και νυν και αεί και εις τους αιώνας αμήν".

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]