Διασελλάκι Αιτωλοακαρνανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 38°35′51.84″N 21°44′16.61″E / 38.5977333°N 21.7379472°E / 38.5977333; 21.7379472 Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Διασελλάκι Γρεβενών

Διασελλάκι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Διασελλάκι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΔήμος Θέρμου
ΚοινότηταΔιασελλακίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΣτερεάς Ελλάδας
ΝομόςΑιτωλοακαρνανίας
Υψόμετρο700 μέτρα
Πληθυσμός136 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΣέλπιζα, Σέλτσα
Ταχ. κωδ.300 22
Τηλ. κωδ.2634

Το Διασελλάκι (επίσημα Διασελλάκιον) είναι ορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στην περιοχή του Θέρμου σε υψόμετρο 700 μέτρα.[2]

Γεωγραφία - Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Διασελλάκι βρίσκεται στα όρια της Τριχωνίδας με τη Ναυπακτία και δυτικά του Εύηνου ποταμού, που οι κάτοικοι αποκαλούν στο σημείο αυτό "Βαλτσόρεμα".[3] Είναι κτισμένο σε επικλινές έδαφος, στους πρόποδες του βουνού Ανεμύτση και κοντά στην επαρχιακή οδό Θέρμου - Πλατάνου. Στα νότια υπάρχει από το 1953 σιδερένια γέφυρα τύπου Μπέλεϋ που συνέδεε το Θέρμο με Διασελλάκι - Πέρκο - Περίστα και Αχλαδόκαστρο - Πλάτανο και η οποία σήμερα είναι ανενεργή.[3] Το χωριό απέχει 47 χλμ. Δ. από το Αγρίνιο, 19 χλμ. Α. από τον Πλάτανο και 17 χλμ. ΒΔ. από το Θέρμο.[4] Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1835 με το όνομα Σέλπιτζα να ανήκει στη δήμο Προσχίου. Το 1912 διορθώνεται σε Σέλτσα και προσαρτάται στην κοινότητα Πλατάνου. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α-28/09/1927 μετονομάζεται σε Διασελάκι και το 1940 διορθώνεται σε Διασελλάκιον.[5] Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική Κοινότητα Διασελλακίου που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 136 κατοίκους.[6]

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Απογραφή 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 197[7] 207[8] 160[9] 99[10] 105[11] 105[12] 136

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 91, τομ. 10. 
  3. 3,0 3,1 «Η μεταλλική γέφυρα στην τοποθεσία «Βαλτσόρεμα Ευήνου» και η ιστορία της (φωτο-video) | AgrinioPress». AgrinioPress. 2018-04-25. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-05-04. https://web.archive.org/web/20180504170705/http://www.agriniopress.gr/i-metalliki-gefyra-stin-topothesia-valtsorema-evinou-ke-i-istoria-tis-foto-video/. Ανακτήθηκε στις 2018-09-09. 
  4. «Οδηγικές χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ πόλεων, χωριών - apostaseis.gr». www.apostaseis.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2018. 
  5. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2018. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10717 (σελ. 243 του pdf)
  7. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Μαρτίου 1951, σελ. 22 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1951_1.pdf. Ανακτήθηκε στις 2022-09-17. 
  8. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 19ης Μαρτίου 1961, σελ. 30. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1961_1.pdf. 
  9. Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971, σελ. 30 του pdf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-14. https://web.archive.org/web/20130514080510/http://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1971_1.pdf. Ανακτήθηκε στις 2022-07-11. 
  10. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 5 Απριλίου 1981, σελ. 38 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1981_1.pdf. 
  11. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17 Μαρτίου 1991, σελ. 33 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_1.pdf. 
  12. Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος - Απογραφή 2001, σελ. 26 του pdf. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_1.pdf.