Δημήτρης Πηγαδίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτρης Πηγαδίτης

Ο Μήτσος Πηγαδίτης
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΔημήτριος Πηγαδίτης
Ημερ. γέννησης30 Οκτωβρίου 1954
Τόπος γέννησηςΧατζηκυριάκειο , Πειραιάς, Ελλάδα
Ύψος1,84 μ.
Θέσηεπιτελικός μέσος
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1972-1985Αιγάλεω319(59)
1986-1987Εθνικός Πειραιώς14
1987-1989Παναρκαδικός68(10)
1989-1990Αιγάλεω6
1990-91Ασκληπιός Κάτω Επιδαύρου
Σύνολο407(69)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
Ελλάδα U214
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).
Ο Δημήτρης Πηγαδίτης (1 Νοεμβρίου 2016

Ο Δημήτρης Πηγαδίτης (γεν.Χατζηκυριάκειο, Πειραιάς 30 Οκτωβρίου 1954[1]) είναι Έλληνας παλαίμαχος αριστεροπόδαρος, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε στη μεσαία γραμμή και άφησε εποχή για τη δεξιοτεχνία του στις εκτελέσεις χτυπημάτων φάουλ και πέναλτι. Διέθετε τεχνική κατάρτιση, μακρινή πάσα ακρίβειας και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Α.Ο. Αιγάλεω τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη Εθνική κατηγορία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '70 και του '80.

Τα πρώτα βήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δημήτρης Πηγαδίτης γεννήθηκε στις 30-10-1954, γιος του Ευάγγελου Πηγαδίτη (1915 - 1984) και της Χρυσάνθης (γεν. 1924), ενώ έχει ακόμη δυο αδερφές την Αγγελική και τη Μάρθα. Σε ηλικία 7 ετών -και αφού ήδη είχε γραφτεί στα "τσικό" του ΟΣΦΠ- η οικογένειά του μετακόμισε στο Αιγάλεω και ο ίδιος γράφτηκε στο 12ο Δημοτικό Σχολείο (της Οδού Ορυζομύλων) ενώ ξεκίνησε ουσιαστικά την καριέρα του στην ομώνυμη, τοπική ομάδα. Απόφοιτος του 1ου Γυμνασίου της πόλης (ή "Κεντρικό") έμενε με τους γονείς του στην Οδό Κεφαλληνίας. Η πρώτη, επίσημα επιβεβαιωμένη (από την εφημερίδα "Αθλητική Ηχώ", στο φύλλο της 5 Ιουλίου του 1971) εμφάνισή του πραγματοποιήθηκε πριν συμπληρώσει τα 17 του χρόνια, κατά τον αγώνα του Θερινού πρωταθλήματος (Ο.Π.Α.Π.) Αιγάλεω - Εθνικός Πειραιώς (0-2) στις 4 Ιουλίου του 1971, στο γήπεδο των "Σφαγείων" Ταύρου. Το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική κατηγορία έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1973 (ακριβώς 19 ετών) στον αγώνα Λάρισα - Αιγάλεω (1-0), με το νο6 στη φανέλα της ομάδας του και αγωνίσθηκε επί 90 λεπτά. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στα Τεθωρακισμένα επί 28 μήνες στην Καρωτή Διδυμότειχου (Ιούλιος 1977 - Νοέμβριος 1979) λόγω των αριστερών φρονημάτων του πατέρα του, ο οποίος υπήρξε μέλος του ΕΑΜ. Προπονητής του στον ΟΣΦΠ ήταν ο Ηλίας Υφαντής ενώ στο Αιγάλεω (στην εφηβική ομάδα) ο Μιχάλης Μπαλαξίδης και αργότερα ο Αλέξι Πέτροβιτς. Το 1976 συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της ΑΕΚ[2] αλλά η μετεγγραφή δεν ολοκληρώθηκε, λόγω της στράτευσής του. Την περίοδο 1976-77 αναδείχθηκε πρωταθλητής Νότιου Ομίλου στη Β΄ Εθνική κατηγορία.

Μετά το Αιγάλεω[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δεκέμβριο του 1985 και ενώ προηγουμένως τον ζητούσε επίμονα ο Ολυμπιακός Πειραιώς, κάνοντας χρήση 12ετίας υπέγραψε στον Εθνικό Πειραιώς, όπου για ένα χρόνο συνέχισε την επιτυχημένη καριέρα του, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφηκε στον Παναρκαδικό όπου έπαιξε 2 περιόδους (τη σεζόν 1987-88 ήταν ρέκορντμαν συμμετοχών στην ομάδα της Τρίπολης με 32 παρουσίες σε αγώνες πρωταθλήματος[3]), για να επιστρέψει και να "κρεμάσει τα παπούτσια του" και πάλι στην ομάδα του Αιγάλεω (1990). Τη σεζόν 1990 - 91 ήταν παίκτης - προπονητής στον Ασκληπιό Επιδαύρου, τον οποίο οδήγησε από την Α΄ τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αργολίδος στη Δ' Εθνική[4], έπειτα από νικηφόρο αγώνα κατάταξης (2 - 1 επί του Ερμή Ερμιόνης) που έγινε στις 20 Απριλίου του 1991 στην Τρίπολη. Την περίοδο 2012-13 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ερασιτεχνικής ομάδας της Ε.Π.Σ. Εύβοιας Α.Ο. Αναγέννησης Μονοδρίου, την οποία οδήγησε από την τρίτη στη δεύτερη τοπική κατηγορία.

Τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στο Αλιβέρι της Εύβοιας, όπου και εργάζεται σαν οικοδόμος. Είναι παντρεμένος δυο φορές και από τον πρώτο γάμο του απέκτησε δυο κόρες.

Επιτεύγματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1990 έως και τις 14 Ιανουαρίου του 2017 ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω, αφού αγωνίσθηκε σε 325 συνολικά επίσημους αγώνες πρωταθλημάτων και για τις τρεις Εθνικές κατηγορίες του Ελληνικού ποδοσφαίρου, σημειώνοντας, παράλληλα, 59 τέρματα. Το ρεκόρ του καταρρίφθηκε από τον Κ. Παπουτσή στις 15 Ιανουαρίου 2017[5]. Ακόμη, ο Πηγαδίτης έλαβε μέρος σε 30 αγώνες Κυπέλλου Ελλάδας (πάντα με το Αιγάλεω) και σκόραρε 5 τέρματα. Τέλος, έχει αγωνισθεί σε 22 αγώνες του Θερινού Πρωταθλήματος ΟΠΑΠ Α΄ Εθνικής (τα έτη 1971, 1973 και 1974) σημειώνοντας τρία γκολ. Συνολικά με το Αιγάλεω έχει 377 επίσημες συμμετοχές (και 67 γκολ), ενώ σε όλη του την καριέρα με Αιγάλεω, Εθνικό και Παναρκαδικό ξεπέρασε τις 400 συμμετοχές στα Εθνικά Πρωταθλήματα. Την περίοδο 1978-79 κατόρθωσε να ευστοχήσει και στα οκτώ πέναλτι τα οποία εκτέλεσε, ένα ρεκόρ Α' Εθνικής που καταρρίφθηκε αρκετά χρόνια αργότερα από τον Ούγγρο Ίμρε Μπόντα του Ολυμπιακού Βόλου.

Διεθνής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει 4 συμμετοχές στην Εθνική Ελπίδων και 2 με την Εθνική Ανδρών, σε φιλικά ματς με Αυστραλία και Γιουγκοσλαβία.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

"50 χρόνια Αιγάλεω"-Νίκος Δημ. Νικολαϊδης (1998)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Enet.gr: "Σαν παλιό σινεμά, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΗΓΑΔΙΤΗΣ
  2. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 21 Ιουνίου 1976, σελ. 6, συντάκτης άρθρου Σωτήρης Παπαϊωάννου, με τίτλο: "Ο δεξιοτέχνης χαφ Πηγαδίτης πάει στην ΑΕΚ;"
  3. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 25 Μαΐου 1992, σελ. 7
  4. Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 22 Ιουνίου 1991, σελ. 6, "Ο Ασκληπιός Επιδαύρου στη Δ΄Εθνική"
  5. Φύλλο εφημερίδας "Φως των Σπορ" της Δευτέρας 16 Ιανουαρίου 2017, σελ. 6: "Το Αιγάλεω 'σκόνταψε' στο Καματερό (0-0)" (συντάκτης: Χρήστος Κωνσταντακόπουλος)