Δημήτρης Κρεμαστινός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτρης Κρεμαστινός
KremastinosDimitris.jpg
Ε΄ Αντιπρόεδρος
του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
4 Οκτωβρίου 2015
Πρόεδρος Νίκος Βούτσης
Υπουργός Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Ελλάδας
Περίοδος
13 Οκτωβρίου 1993 – 22 Ιανουαρίου 1996
Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου
Προκάτοχος Δημήτρης Σιούφας
Διάδοχος Αναστάσιος Πεπονής
Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
2009
Περίοδος
2000 – 2004
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1 Μαΐου 1942 (1942-05-01) (76 ετών)
Χάλκη Δωδεκανήσου, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Πολιτικό κόμμα PASOK logo 2012.svg ΠΑΣΟΚ (1974-2015), Δημοκρατική Συμπαράταξη (2015-)
Επάγγελμα Ιατρός, Καρδιοχειρουργός
Ιστοσελίδα www.kremastinos.gr

Ο Δημήτρης Κρεμαστινός (1942) είναι Έλληνας ιατρός, Καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών. Έχει διατελέσει υπουργός Υγείας και Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων και το 2015 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Εκλέγεται βουλευτής στα Δωδεκάνησα με το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Υπήρξε προσωπικός γιατρός του Ανδρέα Παπανδρέου.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε 1 Μαΐου του 1942 στη Χάλκη Δωδεκανήσου και μεγάλωσε στον Αρχάγγελο Ρόδου. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετεκπαιδεύθηκε με υποτροφία του κράτους στη σύγχρονη καρδιολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (Royal Postgraduate Medical School, St. Thomas Hospital, Guy's Hospital 1973-1976).[1]

Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Ως πανεπιστημιακός ιατρός, δημιούργησε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο τη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Εμφράγματος και Στεφανιαίας Νόσου. Διετέλεσε διευθυντής του καρδιολογικού τμήματος του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών, καθώς και διευθυντής στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, όπου δημιούργησε το Β΄ Καρδιολογικό Τμήμα.[2] Είναι ομότιμος καθηγητής καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.[3] Έχει διατελέσει πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο Έμορυ της Ατλάντα, καθώς και σε αυτό του Βελιγραδίου. Για το έργο του έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών[1] και την American Heart Association (Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία).

Είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974 και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του από το 1996.[1] Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993 - 1996), χρημάτισε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.[4] Ως Υπουργός Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων επέτυχε να εξαιρέσει τη χώρα από τη συνθήκη του Μάαστριχτ. Με αυτό τον τρόπο η χώρα απέκτησε το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικό και δέκα μεγάλα περιφερειακά νοσοκομεία καθώς και τα μεγάλα προνοιακά ιδρύματα (ΚΕΚΥΚΑμεΑ) για την υποστήριξη των ΑμεΑ, δεδομένου ότι οι προϋπολογισμοί των έργων αυτών ήταν αδύνατον να καλυφθούν από τον Εθνικό Προϋπολογισμό. Αυτή η εξαίρεση από τη συνθήκη του Μάαστριχτ υπήρξε τότε η πρώτη και η μοναδική για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έδωσε την ευκαιρία της δημιουργίας του Κοινωνικού Κράτους.

Ως Υπουργός Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων:

  • Επεξέτεινε το ΕΚΑΒ σε όλη τη χώρα με ιατρούς καρδιολόγους και αναισθησιολόγους μέσα στις νοσοκομειακές μονάδες για πρώτη φορά. Μέχρι τότε τα ασθενοφόρα κυκλοφορούσαν μόνο με νοσηλευτές.
  • Δημιούργησε στη χώρα μονάδες αεροπλάνων του ΕΚΑΒ για τη διακομιδή αρρώστων από τα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές, με πλήρωμα εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
  • Δημιούργησε και λειτούργησε για πρώτη φορά τον Οργανισμό Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) με επέκτασή του σε όλη τη χώρα και εισήγαγε για τους χρήστες ναρκωτικών τη θεραπεία με μεθαδόνη.
  • Εισήγαγε την τηλεϊατρική στη χώρα και εγκατέστησε τους πρώτους σταθμούς στα νησιά.
  • Αναμόρφωσε την ψυχική υγεία με πρότυπο το ψυχιατρείο Λέρου που από κοινωνικό όνειδος όπως το χαρακτήριζε τότε ο διεθνής τύπος αναγνωρίστηκε ως πρότυπη ψυχιατρική μονάδα.
  • Δημιούργησε την επιτροπή των 7 ξένων εμπειρογνωμόνων από καθηγητές των μεγαλύτερων Πανεπιστημίων της Ευρώπης με επικεφαλής τον Πρύτανη του London School of Economics η οποία εισηγήθηκε το νόμο για την ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας με βάση κυρίως το Σκανδιναβικό πρότυπο.  Το έργο δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε λόγω της αποχωρήσεως του από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας ως αποτέλεσμα της παραίτησης του Ανδρέα Παπανδρέου από τη θέση του Πρωθυπουργού για λόγους υγείας.

Εξελέγη βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ αρχικά από το 2000 ως το 2004, οπότε παραιτήθηκε λόγω ψήφισης του συνταγματικού ασυμβίβαστου μεταξύ της καθηγητικής και βουλευτικής του ιδιότητας και επανήλθε στο Πανεπιστήμιο. Επανεξελέγη το 2009 και συνεχίζει να είναι βουλευτής Δωδεκανήσου μέχρι σήμερα.[5] Έχει διατελέσει πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής καθώς και Αντιπρόεδρος της.[1]

Έχει συγγράψει ακαδημαϊκά συγγράμματα, καθώς και βιβλία για το ευρύ κοινό σχετικά με την καρδιολογία [2] (Αναζητώντας τα μυστικά της καρδιάς και Μπορούμε να νικήσουμε τις καρδιοπάθειες) και πάνω από 2500 επιστημονικές εργασίες, εκ των οποίων 486 έχουν δημοσιευθεί σε μεγάλα διεθνή ερευνητικά περιοδικά με υψηλό impact factor. Κυριότερες μονογραφίες του είναι η Διδακτορική διατριβή του (ως Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών): Η συγκέντρωση του C3 κλάσματος του συμπληρώματος στην εχινοκοκκίαση, η υφηγεσία: Η επίδραση της εναπόθεσης του σιδήρου στη λειτουργικότητα του μυοκαρδίου, Διαστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας και ​​Preconditioning.

Το σύνολο του ερευνητικού έργου προέρχεται από ερευνητική προσπάθεια που έγινε εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα και δημοσιεύθηκε στα μεγαλύτερα καρδιολογικά περιοδικά του εξωτερικού. Η διδακτική και ερευνητική του προσπάθεια καθιέρωσε εκ του μηδενός μία νεότερη γενιά επιστημόνων που άρχισαν την σταδιοδρομία τους στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών, οι περισσότεροι ξεκινώντας από το στάδιο της ειδικότητας, και ανήλθαν σε όλες τις διευθυντικές και πανεπιστημιακές βαθμίδες.

Το ερευνητικό έργο του Δημήτρη Κρεμαστινού έχει επικεντρωμένους στόχους, ισχυρή επιστημονική βάση και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]