Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γιώργος Μαρίνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Γιώργος Μαρίνος, δείτε: Γιώργος Μαρίνος (αποσαφήνιση).
Γιώργος Μαρίνος
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Γιώργος Μαρίνος (Ελληνικά)
Γέννηση18 Ιουνίου 1939 (1939-06-18)
Αθήνα
Θάνατος10 Μαρτίου 2026 (86 ετών)
Αθήνα
Αιτία θανάτουΛοίμωξη του αναπνευστικού
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο Βούλας
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνικά
ΣπουδέςΔραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1959–1962)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασόουμαν
τραγουδιστής
ηθοποιός
διασκεδαστής
τηλεοπτικός παρουσιαστής
Αξιοσημείωτο έργοCiao ANT1
Περίοδος ακμής1959 - 2010
Οικογένεια
ΣύντροφοςΚατιάνα Μπαλανίκα (1970–1974)

Ο Γιώργος Μαρίνος (Αθήνα, 18 Ιουνίου 1939 - Αθήνα, 10 Μαρτίου 2026) ήταν Έλληνας τραγουδιστής[1], ηθοποιός και διασκεδαστής, από τους πρωτοπόρους του ζωντανού σόου στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε στον Βοτανικό, στην Αθήνα.[2] Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μόλις ενός έτους και μεγάλωσε με τη μητέρα του, Βασιλική. Ο πατέρας του, Αλέξανδρος, έλειπε από την παιδική του ηλικία, καθώς ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο. Τον είδε για πρώτη φορά, όταν ήταν 12 χρόνων.

Οι γονείς του ήθελαν να γίνει πολιτικός μηχανικός ή αρχιτέκτονας όπως ήταν ο πατέρας του, άλλωστε είχε κλίση στα μαθηματικά. Εκείνος όμως, ανήλικος ακόμη, έδωσε κρυφά εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Το 1962, δευτεροετής στο Εθνικό, έπαιξε στην Οδό ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι, μαζί με τον Δημήτρη Χορν, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάρω Κοντού και άλλους καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ερμήνευσε το τραγούδι «Κάθε κήπος».[3] Από τότε ξεκίνησε η σταδιοδρομία του στο θέατρο, αλλά και τις μπουάτ της εποχής.

Παράλληλα, πραγματοποίησε μερικές εμφανίσεις και στο σινεμά, όπως στην ταινία του Ίωνα Νταϊφά Ο τρίτος δρόμος, με πρωταγωνίστρια τη Μάρω Κοντού[4]. Συνδυάζοντας την υποκριτική και το τραγούδι, παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα διαφορετικό είδος διασκέδασης που αποτελούνταν από πρόζα, σάτιρα, χορό και τραγούδι. Εμφανιζόταν για σχεδόν 20 χρόνια (1973-1992) στου Μακρυγιάννη, στη «Μέδουσα».[3] Συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Δανίκα επί σειρά ετών, ενώ στίχους του έχουν γράψει η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Νινή Ζαχά.

Είχε στενή φιλία με το Μάνο Χατζιδάκι και τον Νίκο Γκάτσο.

Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος σόουμαν της Ελλάδας, ο άνθρωπος που με τα σκετς, τις καυστικές ατάκες και τις μιμήσεις, προκαλούσε γέλιο και σατίριζε τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσωπική του ζωή ήταν ιδιαίτερα μοναχικός. Τα δύο του πάθη ήταν πάντα η αστρολογία και τα σκυλιά του. Πριν από μερικά χρόνια αποχώρησε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα και απομονώθηκε στο σπίτι του στο Νέο Βουτζά, μια περιοχή κοντά στη Ραφήνα.

Εργάσθηκε επί σειρά ετών σε διάφορες μουσικές πίστες και θεατρικές σκηνές παρουσιάζοντας τις δημιουργίες του, ενώ έλαβε μέρος σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές με πιο χαρακτηριστική την εκπομπή Ciao ANT1, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Επίσης, έχουν καταγραφεί και λίγες κινηματογραφικές του εμφανίσεις.

Προσωπική ζωή και θάνατος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γιώργος Μαρίνος ήταν ο πρώτος επώνυμος που βγήκε και μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του στα μέσα του 1960, σε μια συντηρητική Ελλάδα. Είχε αποκαλύψει και στους γονείς του στα δεκαέξι του χρόνια πως είναι ομοφυλόφιλος.[εκκρεμεί παραπομπή] Είχε αποτελέσει την έμπνευση για τη δημιουργία του τραγουδιού Ο Αχιλλέας απ' το Κάιρο από τον συνεργάτη του Κώστα Τουρνά.[5] Παρ' όλα αυτά όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, ο μεγάλος έρωτας της ζωής του ήταν η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα. Ήταν σύντροφοι για τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του '60. Όπως είχε πει, δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάμο και να κάνει παιδιά, γιατί θεωρούσε πως θα ήταν άδικο για το παιδί του να υποστεί το «αμαρτωλό» παρελθόν του. Παρ' όλα αυτά οι δρόμοι τους δεν χώρισαν, ούτε επαγγελματικά, ούτε φιλικά. Συνεργάστηκαν για χρόνια στη «Μέδουσα» και η φιλία τους παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε διάφορα προβλήματα υγείας[6], ενώ για ένα διάστημα φιλοξενήθηκε στο Σπίτι του Ηθοποιού.

Απεβίωσε από επιπλοκές άνοιας στις 10 Μαρτίου 2026, σε ηλικία 86 ετών.[7]

Ενδεικτική εργογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • «Ταυτότητα»
  • «Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών»
  • «Φωτογραφία»
  • «Κάνε μου Λιγάκι Μμμμ…»
  • «Κουκουρουκουκού Σουπίτσα»
  • "Μπουμ Ταρατατζούμ"
Έτος Τίτλος Ρόλος
1960 Η αυγή του θριάμβου
1963 Ο τρίτος δρόμος Άλκης Αστέρης
1966 Μια σφαίρα στην καρδιά
1967 Ο δρόμος της Κορίνθου [8]
Για την καρδιά της ωραίας Ελένης Ερρίκος Γεωργίου
1970 Όμορφες μέρες τραγουδιστής
1972 Μπουμ, ταρατατζούμ!!! Αγάθων
1973 Στα δίχτυα της αράχνης Ρομπέρτο Μοντέζ
1974 Οκέι, φίλε Γιώργος Δαμάσκος [9]
1995 Ηνίοχος συνοδός
1997 Προστάτης οικογενείας Τεό Καλαποθάκης
2001 Ακροβάτες του κήπου Μιχαήλ[10]
  1. ↑ «Τραγούδια του Γιώργου Μαρίνου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
  2. ↑ «Στο νοσοκομείο ο Γιώργος Μαρίνος». www.naftemporiki.gr. 2 Μαρτίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2021.
  3. 1 2 Τρούσας, Φώντας (16 Ιουλίου 2016). «Γιώργος Μαρίνος, αυτός ο πολύ μεγάλος τραγουδιστής». LiFO. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2023.
  4. ↑ Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 28 Ιανουαρίου 1963, σελ. 7: "Οι Κινηματογράφοι Πρώτης Προβολής παρουσιάζουν"
  5. ↑ Κώστας Μανιάτης (16-07-2019). «Όπου φυσάει ο άνεμος, γίνομαι άνεμος: Ο Κώστας Τουρνάς αφηγείται τη ζωή του». OneMan.gr. Ανακτήθηκε στις 14-08-2025. Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  6. ↑ «Αγνώριστος μετά το εξιτήριό του ο Γιώργος Μαρίνος». Newsbeast.gr. 12 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
  7. ↑ «Πέθανε ο Γιώργος Μαρίνος | LiFO». www.lifo.gr. 11 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2026.
  8. ↑ Γκίκα, Γεωργία (2010). Η προβολή των ελληνικών τουριστικών περιοχών µέσω των ξένων κινηµατογραφικών ταινιών. Βόλος: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. σελ. 22.
  9. ↑ Τρούσας, Φώντας (16 Ιουλίου 2016). «Γιώργος Μαρίνος, αυτός ο πολύ μεγάλος τραγουδιστής». LiFO. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2023.
  10. ↑ Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 609. ISBN 978-960-8460-41-6.