Γεώργιος Στρέιτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Στρέιτ
G. Streit.JPG
Πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη
Περίοδος
1910 – 1913
Υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας
Περίοδος
22 Δεκεμβρίου 1913 (π.η.) – 31 Αυγούστου 1914 (π.η.)
Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος
Προκάτοχος Δημήτριος Πανάς
Διάδοχος Ελευθέριος Βενιζέλος
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση
Πάτρα
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σύζυγος Ιουλία Καραθεοδωρή
Παιδιά Δέσποινα
Σπουδές Νομική
Commons page Πολυμέσα

Ο Γεώργιος Στρέιτ (25 Σεπτεμβρίου 1868-27 Δεκεμβρίου 1948) ήταν νομικός και πολιτικός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του νομικού Στέφανου Στρέιτ και της Βικτωρίας Λόντου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου καθώς και πρώτος ξάδερφος του Δημήτριου Μάξιμου. Σπούδασε νομική στην Αθήνα και τη Γερμανία και σύντομα έγινε διδάκτορας της Νομικής στη Λειψία με την εναίσιμο διατριβή Περί αντιστάσεως κατά της Αρχής. Το 1893 διορίστηκε υφηγητής του Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1898 έγινε καθηγητής. Με προτάσεις και υπομνήματα, επισήμανε την εθνική ανάγκη ιδρύσεως Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη, που θα συντελούσε στην εξέλιξή της σε εθνικό και πολιτισμικό κέντρο, συμβάλλοντας έτσι στην ίδρυση του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως νομικός σύμβουλος και διευθυντής του και το 1910 διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη[1] επί τριετία. Το 1913 χρημάτισε υπουργός εξωτερικών (από 22/12/1913-31/08/1914)[2][3], ενώ το 1927 αναγορεύτηκε Ακαδημαϊκός[4] και ήταν πρόεδρος της Ακαδημίας το 1931.[5] Από το 1929 ήταν μέλος του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης.[6]

Υπήρξε στενός φίλος του βασιλιά Κωνσταντίνου[7] και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ως σύμβουλός του στα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού.[8]

Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1948 στην Αθήνα.[9] Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Καραθεοδωρή και είχε μια κόρη την Δέσποινα, σύζυγο Ιωάννη Γερουλάνου, και ένα γιο, τον Στέφανο.[10] Δισέγγονός του είναι ο Παύλος Γερουλάνος.

Συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα με το όνομα του Γ. Στρέιτ που δόθηκε προς τιμήν του σε δρόμο της Αθήνας

Είχε εκδώσει πολλά νομικά έργα όπως:

  • «Περί ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Εισαγωγή» (1895),
  • «Σύστημα του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου» (1906)

καθώς και διάφορες μελέτες όπως:

  • «υπόθεσις Ζάππα» (1894),
  • «Η θέσις των μεγάλων δυνάμεων από απόψεως διεθνούς δικαίου» (1898),
  • «Περί θέσεως της Καθολικής Εκκλησίας εν Ελλάδι» (1905),
  • «Η εν Χάγη συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908),
  • «Η ναυτική συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908),
  • «Η ναυτική συνδιάσκεψις του Λονδίνου» (1910)

κ.α.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Οι νέοι πρεσβευταί - Δημοσίευσης διαταγμάτων». Εμπρός: σελ. 2. 25 Ιουνίου 1910. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=18108&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiARvAScASZASFASRAScAAgAReASRASFASVASVASPAAiAAiARvAScASZASFASRAScAAgAReASRASFASVASVASPAAi&CropPDF=0. 
  2. Μακρυδημήτρης, Αντώνης (2000). Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000. Αθήνα: εκδόσεις Καστανιώτης, σελ. 74. ISBN 978-960-03-2941-4. 
  3. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 1910». www.ggk.gov.gr. http://www.ggk.gov.gr/?p=867. Ανακτήθηκε στις 2016-06-22. 
  4. «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής». www.academyofathens.gr. http://www.academyofathens.gr/Ordinary-Members. Ανακτήθηκε στις 2016-06-22. 
  5. «Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της». www.academyofathens.gr. http://www.academyofathens.gr/presidents. Ανακτήθηκε στις 2016-06-22. 
  6. «Ανακοίνωση διορισμού Γεώργιου Στρέιτ». εφημερίδα Εμπρός: σελ. 1. 02-04-1929. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=2&db=4&da=1929. 
  7. Ντινόπουλος, Αργύρης (2013). Το άδειο νυφικό: Ο απόκρυφος έρωτας του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. ISBN 9789600355673. https://books.google.gr/books?id=lXx2BQAAQBAJ&pg=PT149&dq=%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%B9%CF%84&hl=el&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%B9%CF%84&f=false. 
  8. Χριστόπουλος, Γεώργιος (1980). Ιστορία του Ελληνικού Έθνους: από το 1913 ως το 1941. Νεότερος Ελληνισμός. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, σελ. 17. ISBN 9789602131114. https://books.google.gr/books?id=HvocAAAAYAAJ&q=%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%B9%CF%84&dq=%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%B9%CF%84&hl=el&sa=X&redir_esc=y. 
  9. «Αναγγελία κηδείας Γεωργίου Στρέιτ». Εμπρός: σελ. 2. 28 Δεκεμβρίου 1948. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=58127&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARvAScASZASFASRAScARvAScASZASFASRAScARvAScASZASFASRAScARvAScASZASFASRASc&CropPDF=0. 
  10. Βιογραφικό σημείωμα από τον Ε.Λ.Ι.Α., Αρχείο Στρέιτ, κωδικός αναγνώρισης: A.E. 364, 2/ 01

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]