Γεώργιος Στρέιτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Στρέιτ
G. Streit.JPG
Πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
1910
Υπουργός εξωτερικών
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
1914
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1868 Πάτρα
Θάνατος 1948
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σύζυγος Ιουλία Καραθεοδωρή
Παιδιά Δέσποινα
Σπουδές Νομικά
Commons page Πολυμέσα

Ο Γεώργιος Στρέιτ (25 Σεπτεμβρίου 1868-27 Δεκεμβρίου[1] 1948) ήταν νομικός και πολιτικός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του νομικού Στέφανου Στρέιτ και της Βικτωρίας Λόντου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου καθώς και πρώτος ξάδερφος του Δημήτριου Μάξιμου. Σπούδασε νομική στην Αθήνα και τη Γερμανία και σύντομα έγινε διδάκτορας της Νομικής στη Λειψία με την εναίσιμο διατριβή Περί αντιστάσεως κατά της Αρχής. Το 1893 διορίστηκε υφηγητής του Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1898 έγινε καθηγητής. Με προτάσεις και υπομνήματα, επισήμανε την εθνική ανάγκη ιδρύσεως Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη, που θα συντελούσε στην εξέλιξή της σε εθνικό και πολιτισμικό κέντρο, συμβάλλοντας έτσι στην ίδρυση του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως νομικός σύμβουλος και διευθυντής του και το 1910 διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη επί τριετία. Το 1913 χρημάτισε υπουργός εξωτερικών (από 22/12/1913-31/08/1914)[2][3], ενώ το 1927 αναγορεύτηκε Ακαδημαϊκός[4] και ήταν πρόεδρος της Ακαδημίας το 1931.[5] Από το 1929 ήταν μέλος του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης.[6]

Υπήρξε στενός φίλος του βασιλιά Κωνσταντίνου και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο ως σύμβουλός του στα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού.

Απεβίωσε το 1948. Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Καραθεοδωρή και είχε μια κόρη την Δέσποινα, σύζυγο Ιωάννη Γερουλάνου, και ένα γιο, τον Στέφανο.[7] Δισέγγονός του είναι ο Παύλος Γερουλάνος.

Συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα με το όνομα του Γ. Στρέιτ που δόθηκε προς τιμήν του σε δρόμο της Αθήνας

Είχε εκδώσει πολλά νομικά έργα όπως:

  • «Περί ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Εισαγωγή» (1895),
  • «Σύστημα του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου» (1906)

καθώς και διάφορες μελέτες όπως:

  • «υπόθεσις Ζάππα» (1894),
  • «Η θέσις των μεγάλων δυνάμεων από απόψεως διεθνούς δικαίου» (1898),
  • «Περί θέσεως της Καθολικής Εκκλησίας εν Ελλάδι» (1905),
  • «Η εν Χάγη συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908),
  • «Η ναυτική συνδιάσκεψις της ειρήνης» (1908),
  • «Η ναυτική συνδιάσκεψις του Λονδίνου» (1910)

κ.α.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. εφ. Εμπρός, φύλλο 28/12/1948, σελ. 2.
  2. Μακρυδημήτρης, Αντώνης (2000). Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000. Αθήνα: εκδόσεις Καστανιώτης, σελ. 74. ISBN 978-960-03-2941-4. http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/4/1/8/metadata-01-0001466.tkl. 
  3. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 1910». www.ggk.gov.gr. http://www.ggk.gov.gr/?p=867. Ανακτήθηκε στις 2016-06-22. 
  4. «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής | Academy of Athens». www.academyofathens.gr. http://www.academyofathens.gr/Ordinary-Members. Ανακτήθηκε στις 2016-06-22. 
  5. «Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της | Academy of Athens». www.academyofathens.gr. http://www.academyofathens.gr/presidents. Ανακτήθηκε στις 2016-06-22. 
  6. «Ανακοίνωση διορισμού Γεώργιου Στρέιτ». εφημερίδα Εμπρός: σελ. 1. 02-04-1929. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=108&dc=2&db=4&da=1929. 
  7. Βιογραφικό σημείωμα από τον Ε.Λ.Ι.Α., Αρχείο Στρέιτ, κωδικός αναγνώρισης: A.E. 364, 2/ 01

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]