Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γερούν Ντάισελμπλουμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γερούν Ντάισελμπλουμ
Δήμαρχος του Αϊντχόφεν
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
13 Σεπτεμβρίου 2022
ΠροκάτοχοςΓιον Γιόριτσμα
Πρόεδρος του Eurogroup
Περίοδος
21 Ιανουαρίου 2013 – 12 Ιανουαρίου 2018
ΠροκάτοχοςΖαν-Κλοντ Γιουνκέρ
ΔιάδοχοςΜάριο Σεντένο
Υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας
Περίοδος
5 Νοεμβρίου 2012 – 26 Οκτωβρίου 2017
ΠρωθυπουργόςΜαρκ Ρούτε
ΠροκάτοχοςΓιαν Κις ντε Γιάγκερ
ΔιάδοχοςΓόπκε Χέκστρα
Αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Εργατικού Κόμματος
Περίοδος
20 Φεβρουαρίου 2012 – 20 Μαρτίου 2012
ΠροκάτοχοςΓιομπ Κοέν
ΔιάδοχοςΝτίντερικ Σάμσομ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση29 Μαρτίου 1966 (1966-03-29) (60 ετών), Αϊντχόφεν, Ολλανδία
ΕθνότηταΟλλανδός
ΥπηκοότηταΟλλανδική
Πολιτικό κόμμαΕργατικό Κόμμα
Παιδιά2
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Βάχενινγκεν
ΕπάγγελμαΑγροτική Οικονομία
ΙστοσελίδαΣελίδα στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Οικονομικών της Ολλανδίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Γερούν Ρενέ Βίκτορ Άντον Ντάισελμπλουμ (Ολλανδικά: Jeroen René Victor Anton Dijsselbloem προφέρεται: [jəˈrun rəˈneː ˈvɪktɔr ˈɑntɔn ˈdɛi̯səlblum], 29 Μαρτίου 1966) είναι Ολλανδός πολιτικός του Εργατικού Κόμματος Ολλανδίας και δήμαρχος του Αϊντχόφεν από τις 13 Σεπτεμβρίου 2022.

Διετέλεσε υπουργός οικονομικών της Ολλανδίας από τις 5 Νοεμβρίου 2012 μέχρι τις 26 Οκτωβρίου 2017 και πρόεδρος του Eurogroup από το 2013 μέχρι το 2018. Υπήρξε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Ολλανδίας από το 2000 μέχρι το 2012 και αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Εργατικού Κόμματος για ένα μήνα (20 Φεβρουαρίου -20 Μαρτίου 2012), μετά την παραίτηση του Γιομπ Κοέν. Στις 20 Μαρτίου 2012 νέος αρχηγός του Εργατικού Κόμματος εξελέγη ο Ντίντερικ Σάμσομ.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1966 στο Αϊντχόφεν. Οι γονείς του εργάζονταν στην εκπαίδευση, καθώς ο πατέρας του ήταν καθηγητής αγγλικών και η μητέρα του ήταν δασκάλα. Μεγάλωσε ως ρωμαιοκαθολικός.[1]

Ο Ντάισελμπλουμ φοίτησε σε δημοτικό στο Σον εν Μπρούγκελ και σε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Αϊντχόφεν.[1] Σπούδασε αγροτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Βάχενινγκεν έχοντας εξειδικευτεί στα οικονομικά των επιχειρήσεων, στην αγροτική πολιτική και σε κοινωνική και οικονομική ιστορία,[2] πάνω στα οποία απέκτησε τίτλο μάστερ.[1] Ο Ντάισελμπλουμ πραγματοποίησε έρευνα στα οικονομικά των επιχειρήσεων στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Κορκ στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας,[1] από το οποίο δεν απέκτησε κάποιο πτυχίο.[3][4]

Πολιτική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1985 ο Γερούν Ντάισελμπλουμ έγινε μέλος του Εργατικού Κόμματος.[1]

Από το 1993 μέχρι το 1996 εργάστηκε για την κοινοβουλευτική ομάδα του Εργατικού Κόμματος και από το 1996 μέχρι το 2000 για το Υπουργείο Γεωργίας, Φύσης και Αλιείας κατά τη διάρκεια της θητείας του υπουργού Γιοζίας φαν Άαρτσεν και του Γραμματέα του Κράτους Γκέκε Φάμπερ.[1] Από το 1994 μέχρι το 1996 ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Βάχενινγκεν. Το 2007 ηγήθηκε κοινοβουλευτικής έρευνας πάνω στο θέμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Επικεντρώθηκε κυρίως σε θέματα νεολαίας, ειδικής εκπαίδευσης και καθηγητών.

Από το 2000 μέχρι το 2012, ο Ντάισελμπλουμ διετέλεσε βουλευτής για το Εργατικό Κόμμα, με εξαίρεση την περίοδο μετά τις εκλογές του 2002, οπότε και το Εργατικό Κόμμα υπέστη βαρεία ήττα. Το 2007 ηγήθηκε κοινοβουλευτικής πρωτοβουλίας για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας, επικεντρώθηκε σε θέματα νεολαίας και ειδικής εκπαίδευσης, καθώς και σε θέματα σχετικά με τους εκπαιδευτικούς. Μετά την παραίτηση του Γιομπ Κοέν ως αρχηγού του Εργατικού Κόμματος και της κοινοβουλευτικής του ομάδας στις 20 Φεβρουαρίου 2012, ο Ντάισελμπλουμ διετέλεσε υπηρεσιακός αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος μέχρι την εκλογή του Ντίντερικ Σάμσομ στη θέση αυτή.

Από τον Νοέμβριο 2012 έως τον Οκτώβριο 2017, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ διατέλεσε υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας στην κυβέρνηση του Μαρκ Ρούτε.[5][6] Επίσης, από τον Ιανουάριο 2013 έως τον Ιανουάριο 2018 ήταν επικεφαλής του Eurogroup [7][8], οπότε και χειρίστηκε από αυτή τη θέση την κρίση χρέους της Ελλάδας και τις διαπραγματεύσεις με την Ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Την 1 Φεβρουαρίου 2013 εθνικοποίησε το χρηματοοικονομικό ίδρυμα SNS Reaal, προλαβαίνοντας τη χρεοκοπία του.[9] Οι μέτοχοι και οι κάτοχοι χρέους μειωμένης εξασφάλισης δεν έλαβαν αποζημίωση και οι τράπεζες της Ολλανδίας έπρεπε να συνεισφέρουν στην κρατικοποίηση του ιδρύματος περίπου 1 δις. ευρώ.[10]

Τον Μάρτιο του 2013 ο Ντάισελμπλουμ ηγήθηκε της διαπραγμάτευσης, της εξαγωγής συμπερασμάτων και της προώθησης του κυπριακού μνημονίου. Ο ίδιος δέχτηκε κριτική για το κούρεμα των καταθέσεων για την διάσωση των τραπεζών, ωστόσο δήλωσε: «Είμαι αρκετά σίγουρος ότι οι αγορές θα θεωρήσουν την κίνηση ως λογική και ιδιαίτερα στοχευμένη προσέγγιση αντί για κάποια γενικότερη προσέγγιση...Θα αναγκάσει τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, καθώς και τους επενδυτές, να συνειδητοποιήσουν το ρίσκο που λαμβάνουν διότι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι θα τους επηρεάσει αρνητικά».[11]

Στις 5 Ιουλίου 2015 ο αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ολλανδίας Εμίλ Ρέμερ, ζήτησε από τον Ντάισελμπλουμ να παραιτηθεί απ' τη θέση του προέδρου του Eurogroup επειδή τον θεώρησε υπεύθυνο για το γεγονός πως δεν προχώρησαν οι διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα. Ο Ντάισελμπλουμ επανεκλέχθηκε σε αυτή τη θέση μετά τη λήξη της θητείας του στις 21 Ιουλίου 2015. Αντίπαλός του ήταν ο υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Λουίς ντε Γκίντος.

Τον Σεπτέμβριο 2022, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ ανέλαβε καθήκοντα δημάρχου της πόλης του Αϊντχόφεν.[12]

Κριτική και αντιπαραθέσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανακριβής αναφορά σε τίτλο σπουδών από το University College Cork

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Απρίλιο του 2013, η Irish Independent αποκάλυψε ότι η επίσημη βιογραφία του Ντάισελμπλουμ σε ιστοσελίδες ευρωπαϊκών θεσμών ανέφερε ότι κατείχε μεταπτυχιακό τίτλο (MA) στην οικονομική των επιχειρήσεων από το University College Cork, μολονότι δεν του είχε απονεμηθεί τέτοιος τίτλος. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Ντάισελμπλουμ είχε στην πραγματικότητα πραγματοποιήσει έρευνα στην οικονομική των επιχειρήσεων στο πλαίσιο μεταπτυχιακών σπουδών στο UCC. Η αναφορά στον τίτλο σπουδών είχε παρασχεθεί από το ολλανδικό Υπουργείο Οικονομικών. Μετά τη δημοσιοποίηση της ανακρίβειας, η επίσημη βιογραφία τροποποιήθηκε ώστε να αφαιρεθεί η αναφορά στον τίτλο. Αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι υπήρχε πρόθεση παραπλάνησης· εντούτοις, η βιογραφία, όπως είχε αρχικά δημοσιευθεί, παρουσίαζε τον Ντάισελμπλουμ ως κάτοχο ακαδημαϊκού τίτλου από το UCC τον οποίο δεν είχε λάβει.[13]

Δηλώσεις για το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ντάισελμπλουμ προκάλεσε επικρίσεις τον Μάρτιο του 2013, όταν δηλώσεις του σχετικά με τη διάσωση των κυπριακών τραπεζών ερμηνεύθηκαν ως ένδειξη ότι οι ζημίες που επιβλήθηκαν σε ανασφάλιστους καταθέτες θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρότυπο για μελλοντικές διασώσεις τραπεζών στην ευρωζώνη. Το Reuters περιέγραψε αργότερα τις δηλώσεις αυτές ως δηλώσεις που «τρόμαξαν τις αγορές».[14] Αργότερα δήλωσε ότι δεν θεωρούσε την Κύπρο πρότυπο για μελλοντικές διασώσεις στην ευρωζώνη.[15]

Διαπραγματεύσεις για το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του στο Eurogroup, ο Ντάισελμπλουμ εκπροσώπησε τις κυβερνήσεις των πιστωτών της ευρωζώνης στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα μετά την εκλογή της κυβέρνησης υπό τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015. Η δημόσια στάση του αντανακλούσε την επιμονή της πλευράς των πιστωτών στη δημοσιονομική πειθαρχία, στην αιρεσιμότητα, σε προαπαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και στην εκποίηση ελληνικών δημόσιων περιουσιακών στοιχείων ως όρου του προγράμματος διάσωσης πριν από την αποδέσμευση χρηματοδότησης. Τον Μάρτιο του 2015, δήλωσε ότι το προτεινόμενο περίγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας ήταν «κάθε άλλο παρά ολοκληρωμένο», ενώ τον Απρίλιο περιέγραψε συνεδρίαση του Eurogroup για την Ελλάδα ως «εξαιρετικά κρίσιμη», λέγοντας ότι «ο χρόνος εξαντλείται» και αποκλείοντας την πρόωρη αποδέσμευση χρηματοδότησης από το πρόγραμμα διάσωσης.[16][17]

Οι διαπραγματεύσεις κλιμακώθηκαν στα μέσα του 2015, όταν η Ελλάδα δεν κατέβαλε δόση προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης έληξε και οι Έλληνες ψηφοφόροι απέρριψαν την πρόταση των πιστωτών σε δημοψήφισμα. Ο Ντάισελμπλουμ περιέγραψε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ως «ιδιαίτερα λυπηρό για το μέλλον της Ελλάδας». Τρίτη συμφωνία διάσωσης επιτεύχθηκε στις 13 Ιουλίου 2015.[18][19][20]

Ο ρόλος του Ντάισελμπλουμ προκάλεσε επικρίσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, όπου η προσέγγισή του θεωρήθηκε από επικριτές ως τιμωρητική και αντίθετη προς τα ελληνικά συμφέροντα. Επικριτές υποστήριξαν ότι το πρόγραμμα των πιστωτών υπερέβαινε τη δημοσιονομική προσαρμογή, απαιτώντας την εκποίηση στρατηγικών ελληνικών δημόσιων περιουσιακών στοιχείων, αποδυναμώνοντας την ελληνική οικονομική κυριαρχία και μεταφέροντας την κυριότητα ή τον μακροχρόνιο έλεγχο βασικών υποδομών σε ξένους φορείς. Στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης, η Ελλάδα πώλησε πλειοψηφικό μερίδιο στο λιμάνι του Πειραιά στην κινεζική COSCO, μεταβίβασε τον σιδηροδρομικό φορέα ΤΡΑΙΝΟΣΕ στη Ferrovie dello Stato Italiane της Ιταλίας, πώλησε περαιτέρω μερίδιο στον ΟΤΕ στη γερμανική Deutsche Telekom και παραχώρησε 40ετή σύμβαση παραχώρησης για 14 περιφερειακά αεροδρόμια στη Fraport Greece, κοινοπραξία υπό την ηγεσία της γερμανικής Fraport AG.[21][22][23][24]

Η ίδια προσέγγιση συνδέθηκε επίσης από επικριτές με την ενίσχυση του αντιενωσιακού αισθήματος και της δημόσιας δυσαρέσκειας στην Ελλάδα, γεγονός που κατέστησε πολιτικά δυσκολότερη την εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής. Επιστημονική ανάλυση της ελληνικής κοινής γνώμης κατά την κρίση της ευρωζώνης διαπίστωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε συνδεθεί από πολλούς Έλληνες με τη λιτότητα, την απώλεια κυριαρχίας και τη δημοσιονομική προσαρμογή, συμβάλλοντας στην αύξηση του ευρωσκεπτικισμού.[25] Ανεξάρτητη αξιολόγηση του 2020 για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας κατέληξε ότι τα ελληνικά προγράμματα διατήρησαν τη σταθερότητα της ευρωζώνης, αλλά το πέτυχαν με «σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος», και προσδιόρισε την ασθενή ελληνική ιδιοκτησία του προγράμματος και την ανεπαρκή προσοχή στις κοινωνικές ανάγκες ως παράγοντες που μείωσαν τις πιθανότητες διατηρήσιμης επιτυχίας.[26]

Το 2026, ο Ντάισελμπλουμ αναγνώρισε ότι τα δύο πρώτα ελληνικά προγράμματα διάσωσης είχαν δώσει υπερβολική έμφαση στη λιτότητα. Δήλωσε ότι τα μεταγενέστερα προγράμματα εστίασαν περισσότερο σε μεταρρυθμίσεις τις οποίες θεωρούσε αναγκαίες, αλλά αποδέχθηκε επίσης ότι «απαιτήθηκαν υπερβολικά πολλά ταυτόχρονα».[27]

Δηλώσεις για τη νότια Ευρώπη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Μάρτιο του 2017, ο Ντάισελμπλουμ απέρριψε εκκλήσεις για παραίτησή του μετά από δήλωσή του σε συνέντευξη ότι οι χώρες που λαμβάνουν οικονομική στήριξη έχουν επίσης υποχρεώσεις, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα ότι κάποιος δεν μπορεί να ξοδεύει όλα τα χρήματά του σε «ποτά και γυναίκες» και στη συνέχεια να ζητά στήριξη. Ο Πορτογάλος πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα χαρακτήρισε τις δηλώσεις «ρατσιστικές, ξενοφοβικές και σεξιστικές», ενώ ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι και ο Ισπανός ευρωβουλευτής Εστέμπαν Γκονθάλεθ Πονς τον επέκριναν επίσης. Ο Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι εξέφραζε τη λύπη του για οποιαδήποτε προσβολή προκλήθηκε, αλλά ανέφερε ότι δεν είχε πρόθεση να παραιτηθεί.[14]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 5 6 (Ολλανδικά) Ir. J.R.V.A. (Jeroen) Dijsselbloem, Parlement & Politiek. Retrieved on 2013-02-03.
  2. ↑ Jeroen Dijsselbloem, President of the Eurogroup Αρχειοθετήθηκε 2013-03-19 στο Wayback Machine., Eurozone Portal, 2013. Retrieved on 2013-04-04.
  3. ↑ (Ελληνικά) Οι ...μέθοδοι χρηματοδότησης Ιρλανδικών γαλακτοκομείων του κ. Ντάισελμπλουμ, Η Καθημερινή, 31 March 2013. Retrieved on 2013-04-01.
  4. ↑ Dutch Finance Minister amends Cork University degree error,Irish Independent, 14 April 2013. Retrieved on 2015-02-01.
  5. ↑ (Ολλανδικά) 'Alle ministers zijn nu bekend', NOS, October 28, 2012
  6. ↑ (Ολλανδικά) Rutte II: 'alle namen van het nieuwe kabinet', RTL, October 25, 2012
  7. ↑ Juncker hints Dijsselbloem will replace him as Eurogroup chief Αρχειοθετήθηκε 2013-05-14 στο Wayback Machine., Europolitics.info, 10 January 2013
  8. ↑ Jeroen Dijsselbloem, a tough chairman for the Eurogroup Αρχειοθετήθηκε 2013-01-24 στο Wayback Machine., Presseurop.eu, 21 January 2013
  9. ↑ David Jolly & Jack Ewing, Dutch Government Takes Control of SNS Reaal, New York Times, 2013. Retrieved on 2013-02-03.
  10. ↑ (Γαλλικά) «Les Pays-Bas nationalisent la quatrième banque du pays». lexpress.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2015.
  11. ↑ Murphy, Paul, "Dijsselbloem, do remember that careless talk costs lives ...*", Financial Times Alphaville blog, March 25, 2013. The footnote to the headline read "*See classic Fougasse cartoons for an illustration of this point"; the ellipsis in the headline was completed with "... and it’s really about time it cost you your job.**"; and the second footnote read "**Though it’s unlikely that he’s going to lose it, so long as he has Germany’s support." The post was "[p]art of the A Cypriot Precedent series". Retrieved 2013-03-25.
  12. ↑ «Jeroen Dijsselbloem». www.eindhoven.nl (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2026.
  13. ↑ McConnell, Daniel (14 Απριλίου 2013). «Dutch Finance Minister amends Cork University degree error». Irish Independent. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.
  14. 1 2 Bugge, Axel· Khalip, Andrei (22 Μαρτίου 2017). «Eurogroup chairman Dijsselbloem refuses to quit over 'xenophobic' remarks». Reuters. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.
  15. ↑ «Cyprus Program Isn't Template for Euro-Area Rescues, EU Says». Bloomberg News. 27 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.
  16. ↑ «Eurogroup's Dijsselbloem: Greece reform outline 'far from complete'». Reuters. 9 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
  17. ↑ Wearden, Graeme (24 Απριλίου 2015). «Time is running out for Greece, says Eurogroup chief». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
  18. ↑ «Greece debt crisis: IMF payment missed as bailout expires». BBC. 1 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.
  19. ↑ «Greece debt crisis: Greek voters reject bailout offer». BBC. 6 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.
  20. ↑ «Greece debt crisis: Eurozone summit strikes deal». BBC. 13 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.
  21. ↑ «Workers protest as Greece sells Piraeus Port to China COSCO». Reuters. 8 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
  22. ↑ «Greek auditors approve sale of railway operator to Italian railways - source». Reuters. 16 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
  23. ↑ «Greece sells stake in telecoms operator OTE to Deutsche Telekom». Reuters. 30 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
  24. ↑ «Fraport Greece Commences 40-Year Concession at 14 Greek Regional Airports». Copelouzos Group. 11 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2026.
  25. ↑ Clements, Ben; Nanou, Kyriaki; Verney, Susannah (2014). «'We No Longer Love You, But We Don't Want To Leave You': The Eurozone Crisis and Popular Euroscepticism in Greece». Journal of European Integration 36 (3): 247–265. doi:10.1080/07036337.2014.885753.
  26. ↑ Lessons from Financial Assistance to Greece (Report). European Stability Mechanism. June 2020. https://www.esm.europa.eu/system/files/document/2021-07/lessons-financial-assistance-greece.pdf. Ανακτήθηκε στις 8 June 2026.
  27. ↑ «Dijsselbloem admits austerity measures in Greece were 'too much'». Voria. 29 Απριλίου 2026. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γερούν_Ντάισελμπλουμ&oldid=11660856"