Βούτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Βούτης αναφέρονται τα ακόλουθα 10 ή 11 πρόσωπα:


  1. Αθηναίος ήρωας, γενάρχης του γένους των Βουταδών. Ο βωμός του στο Ερεχθείο τον ταυτίζει με τον Ερεχθέα Ποσειδώνα, του οποίου αρχικώς πιστευόταν ότι ήταν γιος (Ησίοδος). Αργότερα θεωρήθηκε γιος του βασιλιά Πανδίονα και της Ζευξίππης, αδελφός του Ερεχθέα, της Πρόκνης και της Φιλομήλας. Ο Ερεχθέας κληρονόμησε από τον Πανδίονα τη βασιλεία, ενώ ο Βούτης την ιερατεία του Ποσειδώνα και της Πολιάδας Αθηνάς. Νυμφεύθηκε την κόρη του αδελφού του Ερεχθέα, τη Χθονία.
  2. Αργοναύτης, γιος του Τελέοντα, ο μόνος από τους Αργοναύτες που δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη γοητεία των Σειρήνων και ρίχτηκε στη θάλασσα. Τον έσωσε τότε η θεά Αφροδίτη, που κατά την παράδοση γέννησε από τον Βούτη τον Έρυκα, ιδρυτή του ιερού της θεάς στο ομώνυμό του βουνό. Δεν αποκλείεται ο Βούτης αυτός να ταυτιζόταν αρχικώς με τον προηγούμενο Βούτη και να αποσχίσθηκε σε 2 ή και 3 πρόσωπα από μεταγενέστερους μύθους.
  3. Και άλλος Αργοναύτης, γιος αυτός του Αινέτη και αδελφός του Κεφάλου.
  4. Ο ένας από τους Παλλαντίδες. Μαζί με τον αδελφό του Κλύτο συνόδευσε στην Αίγινα τον Κέφαλο.
  5. Γιος του Βορέου, σύζυγος της Χθονίας (ταυτίζεται επομένως μερικώς με τον πρώτο Βούτη). Σκότωσε σε ενέδρα τον ετεροθαλή αδελφό του Λυκούργο και αναγκάσθηκε να καταφύγει στη Νάξο. Από εκεί έκανε πειρατικές επιδρομές. Σε μία από αυτές, συνάντησε τις Μαινάδες, που διέφυγαν προς τα βουνά ή έπεσαν στη θάλασσα. Ο Βούτης κατάφερε να πιάσει μόνο την Κορωνίδα (κατ' άλλους μία από τις Υάδες) και την ανάγκασε να γίνει σύζυγός του. Ο θεός Διόνυσος όμως άκουσε τις παρακλήσεις της Κορωνίδας και τιμώρησε τον Βούτη, που κυριεύθηκε από τρέλα (μανία) και έπεσε μέσα σε ένα πηγάδι. Τα στοιχεία αυτού του μύθου δείχνουν τη διονυσιακή του προέλευση.
  6. Ο πατέρας της Ιπποδαμείας (της συζύγου του Πειρίθου), αντί του Αδράστου που «θέλει» η επικρατέστερη εκδοχή.
  7. Πατέρας του βασιλιά της Μεσσήνης Πολυκάονα.
  8. Αργείος που συνόδευσε τον Τληπόλεμο όταν αυτός έφυγε εξόριστος από το Άργος. Μετά την αναχώρηση του Τληπολέμου από τη Ρόδο για τον Τρωικό Πόλεμο, ο Βούτης τον διαδέχθηκε στην ηγεμονία της Ρόδου.
  9. Γιος του Αμύκου, βασιλιά των Βεβρύκων. Πήρε μέρος στους αγώνες που τέλεσαν οι Τρώες προς τιμή του νεκρού Έκτορα.
  10. Ακόλουθος του Αγχίση.
  11. Μιλήσιος, γιος του Πολυνείκη και ολυμπιονίκης ο ίδιος.


Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969