Βίλφριντ Μάρτενς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βίλφριντ Μάρτενς
Wilfried Martens.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Wilfried Achiel Emma Martens (Ολλανδικά)
Γέννηση 19  Απριλίου 1936[1][2][3]
Σλέιντενγκε
Θάνατος 9  Οκτωβρίου 2013[1][2][3]
Λόκερεν[4]
Αιτία θανάτου καρκίνος στο πάγκρεας
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Campo Santo
Υπηκοότητα Βέλγιο
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ολλανδικά[5]
Σπουδές Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λούβεν
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός[6]
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα
Οικογένεια
Σύζυγος Miet Smet
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Πρωθυπουργός του Βελγίου (1979–1981)
Πρωθυπουργός του Βελγίου (1981–1992)
Ευρωβουλευτής
Βραβεύσεις Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λεοπόλδου Β΄
Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γερακιού
βραβείο Ρομπέρ Σουμάν (1995)
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (1980)[7]
Grand Order of Queen Jelena
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκηπα Ενρίκε
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Βίλφριντ Μάρτενς (Wilfried Achiel Emma Martens ολλανδικά: [ˈʋɪlfrit ˈmɑrtə(n)s]; 19 Απριλίου 1936 – 9 Οκτωβρίου 2013) ήταν Φλαμανδός Βέλγος πολιτικός. Γεννήθηκε στην Σλέιντενγκε (Ανατολική Φλάνδρα). Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας ο Μάρτενς υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός του Βελγίου από τις 3 Απριλίου 1979 έως τις 6 Απριλίου του 1981 και από 17 Δεκεμβρίου 1981 έως 7 Μαρτίου 1992.

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μάρτενς ήταν πρόεδρος του Βελγικού Χριστιανικού Λαϊκού Κόμματος (τώρα μετονομάσμένο σε Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα, CD&V) από το 1972 έως το 1979, ως Βουλευτής στη Βελγική Βουλή των Αντιπροσώπων (ομοσπονδιακό κοινοβούλιο) από το 1974 έως το 1991, και υπηρέτησε ως Γερουσιαστής από το 1991 έως το 1994.

Ο Βίλφριντ Μάρτενς υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός σε εννιά κυβερνήσεις συνασπισμού από τις 3 Απριλίου 1979 έως τις 6 Απριλίου του 1981 και από 17 Δεκεμβρίου 1981 έως 7 Μαρτίου 1992. Στην περίοδο της θητείας του είχε κυριαρχήσει η οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1980 και οι κρατικές μεταρρυθμίσεις του 1980 και του 1988, που έθεσαν το Βέλγιο σε μια πορεία προς την ομοσπονδοποίηση.

Συνίδρυσε το Ευρωπαϊκό λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) το 1976 και ήταν Πρόεδρος του ΕΛΚ από το 1992 μέχρι το θάνατό του.

Από το 1993 ήταν Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών (EUCD), μέχρι τη συγχώνευση με το ΕΛΚ το 1996. Ο Μάρτενς επίσης διαπραγματεύθηκε με τον Φινλανδό συντηρητικό πολιτικό Σάουλι Νιινίστο τη συγχώνευση της Ευρωπαϊκής Δημοκρατικής Ένωσης (ΔΕΕ) στο ΕΛΚ (επισήμως έγινε το 2002). Η επιτυχημένη συγχώνευση όλων των κεντροδεξιών Ευρωπαϊκών οργανώσεων στο ΕΛΚ – επί του παρόντος το μεγαλύτερο διακρατικό Ευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα με 75 μέλη-κόμματα από 40 χώρες – αναγνωρίζεται ευρέως ως ένα σημαντικό επίτευγμα της Ευρωπαϊκής πολιτικής κληρονομιάς.

Από το 1994 έως το 1998, ήταν Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προεδρεύοντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΕΛΚ.

Από τον Οκτώβριο 2000 έως τον Νοέμβριο του 2001 ήταν επίσης ο Πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής Διεθνούς (CDI).

Επανεμφανίστηκε στη Βελγική πολιτική σκηνή στις 22 Δεκεμβρίου 2008, για να βοηθήσει στην Βελγική πολιτική κρίση του 2007-2011.

Ο Μάρτενς είχε διδακτορικό στη νομική, πτυχίο συμβολαιογραφικών μελετών, καθώς και ένα πτυχίο στη Θωμιστική φιλοσοφία από το Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λούβαιν. Σπούδασε διεθνή πολιτική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Έχει ασκήσει τη νομική στο εφετείο της Γάνδης.

Ανάμεσα σε πολλές εθνικές και διεθνείς διακρίσεις, τιμήθηκε το 1998 με τον Ευρωπαϊκό Βραβείο Καρόλου Ε΄ για τη συνεισφορά του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ιδιωτική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Μάρτενς είχε πέντε παιδιά: δύο από τον πρώτο του γάμο με την Lieve Verschroeven (Kris και Anne) και τρία με την Ilse Schouteden (Sarah, Sophie και  Simon). Μετά τη γέννηση των διδύμων, το 1997, παντρεύτηκαν στις 13 Nοεμβρίου του 1998. Η Ilse Schouteden έχει ένα γιο από προηγούμενο γάμο. Το 2007 πήρε διαζύγιο από τη δεύτερη σύζυγό του. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2008 παντρεύτηκε Miet Smet, πρώην Βελγίδα υπουργός. Ήταν ο τρίτος γάμος για αυτόν και ο πρώτος για την Smet. Μετά το θάνατο της πρώτης του γυναίκας, o Μάρτενς ήταν σε θέση να τελέσει το γάμο του με την Miet Smet στην Καθολική Εκκλησία, στις 27 Aπριλίου 2013.

Θάνατος και τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Βίλφριντ Μάρτενς (κέντρο) με τον Jean-Luc Dehaene (αριστερά) σε συνάντηση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) το 2005

Ο Μάρτενς πέθανε από καρκίνο στις 9 Οκτωβρίου 2013, στο σπίτι του στη Λόκερεν, σε ηλικία 77 ετών.[8][9] Ο Έλιο Ντι Ρούπο, ο πρωθυπουργός του Βελγίου, τον περιέγραψε ως «αληθινό πολιτικό και έναν από τους πατέρες του ομοσπονδιακού Βελγίου».[9] Ο Μάρτιν Σουλτς πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απέτισε φόρο τιμής σε αυτόν ως "πολιτικό από το Βέλγιο, την Ευρώπη και ένα εξαιρετικό ηγέτη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου".[9] Ο Γιέρζι Μπούζεκ, ευρωβουλευτής του ΕΛΚ και πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας, τον περιέγραψε ως "αναντικατάστατο".[9]

Το think tank του ΕΛΚ Centre for European Studies έχει μετονομαστεί προς τιμή του, ως "Wilfried Martens Centre for European Studies", μια απόφαση που ελήφθη κατά το Συνέδριο του ΕΛΚ στο Δουβλίνο, που πραγματοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.[10]

Του έγινε επίσημη κρατική κηδεία, την οποία παρακολούθησε ο Βασιλικός Υπασπιστής του Βασιλιά Φιλίππου, και θάφτηκε στο Νεκροταφείο του Campo Santo.

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Belgium.svg Βέλγιο: Υπουργός Επικρατείας, με Βασιλικό Διάταγμα
  • Flag of Belgium.svg Βέλγιο: Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Λεοπόλδου
  • Flag of Belgium.svg Βέλγιο: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λεοπόλδου Β΄
  • Flag of Belgium.svg Βέλγιο: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Στέμματος

Εξωτερικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Iceland.svg Ισλανδία : Ιππότης Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γερακιού (16 Οκτωβρίου 1979)[11]
  • Flag of Italy.svg Ιταλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας (20 Φεβρουαρίου 1986)[12]
  • Flag of Portugal.svg Πορτογαλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Χριστού (10 Δεκεμβρίου 1982)[13]
  • Flag of Portugal.svg Πορτογαλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκηπα Ερρίκου (31 Οκτωβρίου 1987)
  • Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία: Ιππότης Μεγαλόσταυρος στο Τάγμα της Οράγγης-Νασσάου.[14]

Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2009, Ο Βίλφριντ Μάρτενς, κατά την παρουσίαση του βιβλίου Ευρώπη: αγωνίζομαι, υπερνικώ σε μια δημόσια εκδήλωση που διοργανώθηκε από το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (CES), το επίσημο think-tank του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
  • Een gegeven woord, Lannoo, Tielt, 1985.
  • Europa voorbij Oost en West, Lannoo, Tielt, 1995.
  • De Memoires, Luctor et Emergo, Lannoo, Tielt, 2006.
  • Europe: I Struggle, I Overcome, Springer Science+Business Media, 2009.[15]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12167183b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 SNAC. w66545zj. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  5. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12167183b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.
  7. www.boe.es/boe/dias/1980/03/28/pdfs/A06870-06870.pdf. Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2017.
  8. «Oud-premier Wilfried Martens is overleden». De Redactie. 10 October 2013. http://www.deredactie.be/permalink/1.1750864. Ανακτήθηκε στις 10 October 2013. 
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 «Belgian statesman Wilfried Martens dies aged 77». BBC News. 10 October 2013. http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-24473476. Ανακτήθηκε στις 11 October 2013. 
  10. «Centre for European Studies renamed in honour of its founder Wilfried Martens». 10 March 2014. http://martenscentre.eu/news/centre-european-studies-renamed-honour-its-founder-wilfried-martens. Ανακτήθηκε στις 14 March 2014. 
  11. «Martens, Wilfried». Falkadb.forseti.is. 1979-10-16. http://falkadb.forseti.is/orduskra/fal03.php?term=Martens%2C+Wilfried&sub=Leita. Ανακτήθηκε στις 2014-04-27. 
  12. «Presidenza della Repubblica». Quirinale.it. 1986-02-20. http://www.quirinale.it/elementi/DettaglioOnorificenze.aspx?decorato=15611. Ανακτήθηκε στις 2014-04-27. 
  13. «CIDADÃOS ESTRANGEIROS AGRACIADOS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas». Ordens.presidencia.pt. http://www.ordens.presidencia.pt/?idc=154&list=1. Ανακτήθηκε στις 2014-04-27. 
  14. 14,0 14,1 14,2 http://www.ars-moriendi.be/martens.htm
  15. «Europe: I Struggle, I Overcome: Wilfried Martens: 9783540892885: Amazon.com: Books». Amazon.com. 2009-08-28. http://www.amazon.com/Europe-I-Struggle-Overcome/dp/3540892885. Ανακτήθηκε στις 2014-08-15. 

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Wilsford, David (επιμ.): Political leaders of contemporary Western Europe: a biographical dictionary, Greenwood, 1995, σσ. 306–313