Σόφι Βίλμες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σόφι Βίλμες
Sophie Wilmès 2020 (cropped).jpg
Πρωθυπουργός του Βελγίου
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
27 Οκτωβρίου 2019
ΜονάρχηςΦίλιππος
ΠροκάτοχοςΣαρλ Μισέλ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση15 Ιανουαρίου 1975 (45 ετών), Βρυξέλλες
Θάνατος
ΕθνικότηταΒελγική
ΥπηκοότηταΒελγική
Πολιτικό κόμμαΜεταρυθμιστικό Κίνημα
ΣύζυγοςChris Stone (από 2009)[1]
ΣπουδέςInstitut des hautes études des communications sociales
Université Saint-Louis - Bruxelles
ΕπάγγελμαΟικονομολόγος Πολιτικός

Η Σόφι Βίλμες γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1975, έχει σπουδάσει οικονομικά. Είναι πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από τις 27 Οκτωβρίου 2019, είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία του Βελγίου.

Πρώιμη ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1975 στην πόλη των Βρυξελλών, σπούδασε οικονομικά, ενώ έχει εργαστεί σε μεγάλο δικηγορικό γραφείο ως οικονομικός σύμβουλος. Ενώ έχει επίσης σπουδάσει και εφαρμοσμένη επικοινωνία. Ο πατέρας ήταν καθηγητής στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν, ενώ μετέπειτα ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της κεντρικής τράπεζας της χώρας. Η μητέρα της είναι εβραϊκής καταγωγής και δασκάλα στο επάγγελμα.

Επαγγελματική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βίλμες ξεκίνησε, ως γραμματέας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον τομέα του ελέγχου του προϋπολογισμού. Στην συνέχεια προσχώρησε σε ένα δικηγορικό γραφείο, για το εμπορικό δίκαιο σαν οικονομικός σύμβουλο. Έφυγε από αυτή την δουλειά για να επικεντρωθεί στην πολιτική της καριέρα.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι παντρεμένη και έχει τέσσερα παιδιά.

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βίλμες ξεκίνησε ως Δημοτική σύμβουλος στις Βρυξέλλες, ενώ τα πρώτα της βήματα με την πολιτική ξεκίνησαν το 2000 με το εργατικό κόμμα, το οποίο μετονομάστηκε σε Μεταρρυθμιστικό κίνημα. Εκλέχθηκε στην ομοσπονδιακή βουλή το 2014, ενώ ανέλαβε και στις δύο κυβερνήσεις του Σαρλ Μισέλ το υπουργείο οικονομικών μέχρι τον διορισμό της στην πρωθυπουργία.

Πρωθυπουργός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 26 Οκτωβρίου 2019 η ίδια προτάθηκε για υπηρεσιακή πρωθυπουργός μετά την παραίτησή του προκατόχου της από τον κυβερνητικό συνασπισμό, όπου και έγινε αποδεκτή από τον Βασιλιά Φίλιππο το μεσημέρι της επόμενης ημέρας για να διοριστεί στο αξίωμα της πρωθυπουργίας.

Στις 27 Οκτωβρίου 2019, διαδέχθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο τον Σαρλ Μισέλ, επειδή ο ίδιος παραιτήθηκε λόγω ανάληψης καθηκόντων του προέδρου του Ευρωπαϊκόυ Συμβούλιου, είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία του Βελγίου.

Η πρώτη κυβέρνηση της ήταν υπηρεσιακή καθώς τα πολιτικά κόμματα βρίσκονταν σε διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαΐου 2019, καθώς το Βέλγιο δεν διέθετε κανονική κυβέρνηση από τον Δεκέμβριο του 2018. Η θητεία της πρώτης της Κυβέρνησης έληξε στις 17 Μαρτίου 2020. Καθώς δημιουργήθηκε η δεύτερη κυβέρνηση της με φόντο την Πανδημία κορονοϊού 2019–20 ώστε να αντιμετωπιστεί γρηγορότερα αυτή η κρίση.

Στις 16 Μαρτίου 2020 παρουσιάστηκε για δεύτερη φορά στον Βασιλιά Φίλιππο για να διοριστεί και επίσημα στην πρωθυπουργία, καθώς στις 15 Μαρτίου 2020 ο κυβερνητικός τρικομματικός συνασπισμός μειοψηφίας έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από το κοινοβούλιο με 94 ψήφους έναντι 150 ψήφων καθώς έλαβε στήριξη από τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Πράσινο Κόμμα, το Οικολογικό Κόμμα, το Ανθρωπιστικό Δημοκρατικό Κόμμα και το Φιλελεύθερο Κόμμα. Αφήνοντας στην αντιπολίτευση τους εξτρεμιστές την Νέα Φλαμανδική Συμμαχία το Εργατικό Συντηρητικό Κόμμα και το Δεξιό Εθνικιστικό Φλαμανδικό Κίνημα.

Στις 17 Μαρτίου 2020 σχηματίστηκε η δεύτερη κυβέρνηση της η οποία είναι μειοψηφίας μόλις τριών κομμάτων καθώς τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης στηρίζουν την κυβέρνηση δεν αποτελούν μέλη της. Και αυτό ώστε να αντιμετωπιστεί η Πανδημία κορονοϊού 2019–20 καθώς πλέον αυτή η κυβέρνηση έχει πλήρη νομοθετική εξουσία, σε σχέση με την πρώτη κυβέρνηση όπου ήταν υπηρεσιακή κυβέρνηση.