Ασίνη Αργολίδας
Συντεταγμένες: 37°32′42″N 22°51′52″E / 37.54500°N 22.86444°E
| Ασίνη | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου |
| Περιφέρεια | Πελοποννήσου |
| Περιφερειακή Ενότητα | Αργολίδας |
| Δήμος | Ναυπλιέων |
| Δημοτική Ενότητα | Ασίνης |
| Γεωγραφία | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Πελοπόννησος |
| Νομός | Αργολίδας |
| Υψόμετρο | 28 μέτρα |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 1.000 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Παλαιά ονομασία | Τζαφεραγά |
| Ταχ. κώδικας | 211 00 |
Η Ασίνη[1][2][3] (παλαιά ονομασία: Τζαφεραγά[4]) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Διοικητικά ανήκει στον ομώνυμο δήμο και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 1.000 κάτοικοι.[5]
Γενικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ασίνη διατηρεί το όνομα της αρχαίας πόλης της οποίας η ακρόπολη βρίσκεται κοντά στον οικισμό, δίπλα στην παραλία της Ασίνης. Τα ερείπια της είναι ορατά σήμερα.[1] Ο σημερινός οικισμός είναι κυρίως αγροτικός με κύρια καλλιέργεια τα εσπεριδοειδή, ενώ γνωρίζει και τουριστική ανάπτυξη εκμεταλλευόμενος την κοντινή απόσταση που τον χωρίζει από την παραλία, καθώς και από το ανεπτυγμένο τουριστικά Τολό.
Η Ασίνη είναι "παραδοσιακό αρχοντοχώρι" (όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν οι κάτοικοί του) και απέχει 8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το Ναύπλιο. Είναι χτισμένο στους πρόποδες ενός ψηλού βουνού σε υψόμετρο 50 μέτρων[1] που έχει σχήμα αβγού και στην κορυφή του βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, που φωτίζεται το βράδυ. Οι κατοικίες της Ασίνης είναι παραδοσιακά χτισμένες ανάμεσα σε πλούσιους πορτοκαλεώνες, ελαιώνες και μεγάλες εκτάσεις με μανταρίνια, κηπευτικά και δημητριακά.[3]
Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ την αναφέρει ως Jafer-Aga στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» (Voyage dans la Grece) με συνολικό πληθυσμό 70. Στην Εκστρατεία του Μοριά καταγράφεται με την ονομασία Tzapher-Aga να υπάγεται στην Επαρχία Ναυπλίου (Nauplie) να έχει συνολικό πληθυσμό 139 άτομα. Στο Αρχείο Ιωάννου Καποδίστρια αναφέρεται ως Τζαφέραγα στην Επαρχία Ναυπλίου με συνολικό πληθυσμό 139 άτομα.[6]
Πληθυσμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ασίνη παρουσίασε πληθυσμιακή αύξηση από το 1879 μέχρι και το 1940. Από τότε μέχρι το και το 1971 ο πληθυσμός της μειώθηκε ελαφρώς ενώ έκτοτε αυξάνεται ξανά.
| Έτος | Πληθ. | ±% |
|---|---|---|
| 1879 | 402 | — |
| 1889 | 551 | +37.1% |
| 1896 | 484 | −12.2% |
| 1907 | 718 | +48.3% |
| 1920 | 796 | +10.9% |
| 1928 | 766 | −3.8% |
| 1940 | 997 | +30.2% |
| 1951 | 971 | −2.6% |
| 1961 | 953 | −1.9% |
| 1971 | 913 | −4.2% |
| 1981 | 954 | +4.5% |
| 1991 | 992 | +4.0% |
| 2001 | 1.051 | +5.9% |
| 2011 | 1.055 | +0.4% |
| 2021 | 1.000 | −5.2% |
| Πηγή: Απογραφές Πληθυσμού ΕΛΣΤΑΤ 1879 - 2021 | ||
Εικόνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο κάμπος της Ασίνης
Η ακρόπολη της αρχαίας Ασίνης
Ερείπια της Ακρόπολης της αρχαίας Ασίνης
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα. 11. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 409-410.
- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 5. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 223.
- 1 2 CrowdPolicy. «Δ.Κ. Ασίνης - ΔΗΜΟΣ ΝΑΥΠΛΙΕΩΝ». Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ «Ασίνη Αργολίδος». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού 2021», σελ. 21889 (σελ. 307 του pdf)
- ↑ «Ασίνη, Το οικιστικό δίκτυο της Πελοποννήσου στα χρόνια της Επανάστασης». Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.