Ανακατάληψη της Καλλίπολης το 1366

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ανακατάληψη της Καλλίπολης το 1366
Βυζαντινο-Οθωμανικοί Πόλεμοι
Χρονολογία 1366
Τόπος Καλλίπολη
Έκβαση Νίκη του Αμεδαίου και του Βυζαντίου
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Άγνωστος
Δυνάμεις
1.500 άνδρες και 16 πλοία
Άγνωστες
Απολογισμός
Άγνωστες
Άγνωστες

Η ανακατάληψη της Καλλίπολης ήταν η επιτυχής προσπάθεια του Αμεδαίου ΣΤ' της Σαβοΐας (Amedeo VI di Savoia), γνωστός στη Δύση και ως «Πράσινος Κόμης», να ανακαταλάβει την Καλλίπολη το 1366. Το 1354, η πόλη είχε καταληφθεί από τους Οθωμανούς μετά από καταστροφικό σεισμό.

Από το 1354, οι Τούρκοι είχαν χρησιμοποιήσει τα Δαρδανέλλια για να περάσουν με μεγάλους αριθμούς. Η δυτική Μικρά Ασία σε μια περίοδο μικρότερη των 100 ετών έγινε ο πυρήνας των οθωμανικών εξορμήσεων. Κατά τη διάρκεια της προώθησης τους στην Ευρώπη, οι Τούρκοι είχαν καταλάβει πόλη αρκετές πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η οποία βρισκόταν σε κατάσταση εμφυλίου μέχρι το 1391, και αντάλλαξε τους ντόπιους Έλληνες με Τούρκους επίορκους δίνοντας στους Τούρκους μια βάση στην περιοχή της Θράκης. Τελικά, η Καλλίπολη δεν ήταν τόσο σημαντική από στρατηγική άποψη το 1366 όπως ήταν το 1354 – η Θράκη βρισκόταν ήδη στα χέρια των Οθωμανών. Ωστόσο, οι Χριστιανοί διατήρησαν ναυτική ισχύ στην περιοχή μέχρι τον 15ο αιώνα.

Ο εμφύλιος πόλεμος ήταν καταστροφικός για το Βυζάντιο και ο Ανδρόνικος Δ' Παλαιολόγος έδωσε τα κλειδιά των Βαλκανίων στον Μουράτ με αντάλλαγμα τη βόηθεια του Σουλτάνου. Μέχρι το 1377, η Καλλίπολη βρέθηκε για ακόμα μια φορά στα χέρια των Τούρκων εποίκων, οι οποίοι διέλυσαν τη μικρή βυζαντινή δύναμη που έμεινε.