Κατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς
Βυζαντινο-Οθωμανικοί Πόλεμοι
ΧρονολογίαΜάρτιος 1354
ΤόποςΚαλλίπολη
ΈκβασηΚατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς
Ανοικτός ο δρόμος για την επέκταση των Οθωμανών στην Ευρώπη
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Άγνωστος
Δυνάμεις
Άγνωστες
Άγνωστες
Απολογισμός
Άγνωστες
Άγνωστες

Η Κατάληψη της Καλλίπολης από τους Οθωμανούς έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1354 - μέχρι τότε, η Καλλίπολη ήταν κτήση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μετά από πολλές ήττες που υπέστη τον τελευταίο μισό αιώνα, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε χάσει σχεδόν όλες τις κτήσεις της στην Ανατολία. Η έξοδος στο Αιγαίο και στη Θάλασσα του Μαρμαρά επέτρεπε στους Οθωμανούς να καταλάβουν τις νότιες περιοχές των Βαλκανίων και να επεκταθούν στη Σερβία και στην Ουγγαρία.

Κατάληψη της Καλλίπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του βυζαντινού εμφυλίου πολέμου 1352-1357, οι Τούρκοι μισθοφόροι ενώθηκαν με τον Αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' και λεηλάτησαν το θέμα Θράκης[1][2], ενώ κατέλαβαν επίσης και το μικρό οχυρό της Τζύμπης πλησίον της Καλλίπολης. Στις 2 Μαρτίου 1354, ένας σεισμός κατέστρεψε εκατοντάδες χωριά και πόλεις στην περιοχή.[3] Σχεδόν κάθε κτήριο στην Καλλίπολη καταστράφηκε, αναγκάζοντας τους Έλληνες κατοίκους να εκκενώσουν την πόλη. Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο Σουλεϊμάν πασάς κατέλαβε την πόλη, την οχύρωσε γρήγορα και την κατοίκησε με τουρκικές οικογένειες από τα βάθη της Ανατολίας.[1]

Επακόλουθα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιωάννης ΣΤ' προσέφερε χρηματική αποζημίωση στον Οθωμανό Σουλτάνο Ορχάν ώστε αυτός να εκκενώσει την πόλη, αλλά η προσφορά του δεν έγινε δεκτή. Ο Σουλτάνος, σύμφωνα με αναφορές, δήλωσε ότι δεν κατέλαβε την πόλη δια της βίας και δεν θα μπορούσε να εγκαταλείψει κάτι που του «έχει παραχωρηθεί από τον Αλλάχ».[4] Στην Κωνσταντινούπολη ξέσπασε πανικός, καθώς οι κάτοικοι της βυζαντινής πρωτεύουσας θεώρησαν πως οι Τούρκοι θα επιτεθούν σύντομα στην πόλη. Εξαιτίας αυτού, ο Καντακουζηνός εκθρονίστηκε τον Νοέμβριο του 1354.[3]

Η Καλλίπολη έγινε μεγάλο προγεφύρωμα που χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς για τη μετέπειτα επέκταση τους στην Ευρώπη.[5] Σε λιγότερα από 10 χρόνια, σχεδόν ολόκληρη η Θράκη έπεσε στα χέρια των Τούρκων, εκτός της Αδριανούπολης.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Nicolle, David and Hook, Adam. Ottoman Fortifications 1300–1710. Osprey Publishing, 2010. Accessed 3 Sept 2011.
  2. Goffman, Daniel. The Ottoman Empire and Early Modern Europe. Cambridge University Press, 2002. Accessed 3 Sept 2011.
  3. 3,0 3,1 3,2 Ostrogorsky, George. History of the Byzantine State, σελ. 530–537. Rutgers University Press (New Jersey), 1969.
  4. Norwich, John. A Short History of Byzantium, σελ. 348. Alfred A. Knopf (New York), 1997.
  5. Vasiliev, Alexander. History of the Byzantine Empire, 324–1453, 2nd ed, σελ. 622. (Madison), 1952.