Αλαδινό Άνδρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°48′50″N 24°53′48″E / 37.81389°N 24.89667°E / 37.81389; 24.89667

Αλαδινό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Αλαδινό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΝοτίου Αιγαίου
Περιφερειακή ΕνότηταΆνδρου
ΔήμοςΆνδρου
Δημοτική ΕνότηταΆνδρου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚυκλάδες
ΝομόςΚυκλάδων
Υψόμετρο180
Πληθυσμός224 (de facto) (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.84 500

Το Αλαδινό είναι χωριό της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Μεσαριάς, της δημοτικής ενότητας και δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. [2][3] Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. [4][5]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αλαδινό είναι ηπειρωτικός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νησιού, στις νότιες απολήξεις του Πετάλου, σε μικρό ποταμό και πάνω στον κύριο επαρχιακό δρόμο Χώρας-Γαυρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 6 χλμ. ΝΔ. της Χώρας Άνδρου και 26 χλμ. περίπου ΝΑ. του Γαυρίου. [4][5][6][7]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [8][9][10]
Έτος Πληθυσμός
1991 179
2001 206
2011 223
Πραγματικός (de facto) [4][5][2]
Έτος Πληθυσμός
1961 157
1971 145
1981 167
1991 174
2001 203
2011 224

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Άνδρου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεσαριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεσαριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου. [3]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η πετρόχτιστη γέφυρα Αλαδινού (γέφυρα Μεγάλου ποταμού) αξιόλογης αρχιτεκτονικής, με σκαλοπάτια, κατασκευασμένο το 1680 από τον Ηπειρώτη αρχιμάστορα Κίτσο Ζώη και τη συντεχνία του.
  • Ο ποταμός του Αλαδινού, με πάπιες, νεροχελώνες κ.α. που οδηγεί στο σπήλαιο
  • Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας, στο κέντρο του οικισμού

Σπήλαιο Αλαδινού (Φόρος)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νότια του οικισμού βρίσκεται το σπήλαιο Φόρος στη θέση «Χάος», το οποίο εξερευνήθηκε από τους πιονιέρους σπηλαιολόγους Άννα Πετροχείλου και Στέργιο Διακογιάννη. Καταλαμβάνει έκταση περίπου 500 τ.μ. και είναι από τα πρώτα ανακαλυφθέντα σπήλαια της Ελλάδος (αριθμός 15 στον σχετικό κατάλογο της Ε.Σ.Ε.) Η ονομασία του προέρχεται από την πεποίθηση των παλαιοτέρων κατοίκων του χωριού ότι, όσα ζώα έπεφταν μέσα σ’ αυτό και σκοτώνονταν, πλήρωναν «φόρο» στα κακά πνεύματα και, έτσι, απαλλάσσονταν οι ίδιοι από κάθε κακό. Μετά από κατακόρυφη κάθοδο 10,5 μ., περίπου, διανοίγεται το κυρίως τμήμα του σπηλαίου, με διαδοχικούς θαλάμους και διαδρόμους, τους οποίους στολίζουν όμορφες κολώνες, σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορα σχήματα και χρώματα. Οι διάδρομοι που είχαν ανοιχτεί για το κοινό έφθαναν τα 180 μ. σε μήκος.

[5][11][7][12]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]