Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση29  Νοεμβρίου 1917[1]
Αθήνα
Θάνατος14  Οκτωβρίου 2012
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα[2]
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστήμιο του Μονάχου
Πανεπιστήμιο της Βιέννης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιστορικός
καθηγήτρια πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (Αθήνα, 1917 - 14 Οκτωβρίου 2012), το γένος Σταύρου Παπαδάκη, ήταν Ελληνίδα βυζαντινολόγος, ομότιμος καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1917 και ήταν το πρώτο παιδί από τα επτά που απέκτησαν ο Σταύρος και η Μαρία Παπαδάκη. Το 1934 ξεκίνησε τη φοίτησή της στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και το καλοκαίρι του 1940 με υποτροφία του ιδρύματος Humbolt συνεχίζει σπουδές στο πανεπιστήμιο της Βιέννης και του Μονάχου. Το 1948 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Θέμα της διατριβής της ήταν Η Σύγκλητος εις το Βυζαντινόν κράτος, Επετηρίς του Αρχείου της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου (2 τόμοι, 1949)[3]Τα έτη 1947-1950 δίδαξε στο Γυμνάσιο της Γαλλικής Σχολής Άγιος Ιωσήφ Στην Φιλοσοφική Σχολή έγινε υφηγήτρια το 1960, με θέμα της υφήγησής της Εκλογή,αναγόρευσις και στέψις του Βυζαντινού αυτοκράτορος [Πραγματείαι της Ακαδήμιας Αθηνών 22,2 1956) και από το 1966 εντεταλμένη υφυγήτρια και το 1972 καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Το 1985, μετά τη συνταξιοδότησή της εξελέγη ομότιμη καθηγήτρια της ίδια σχολής. Ήταν σύζυγος του καθηγητή της Νομικής Αναστασίου Χριστοφιλόπουλου.[4]Απεβίωσε στις 14 Οκτωβρίου 2012.[5]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πλούσιο συγγραφικό της έργο αφορά κυρίως τη μελέτη του βυζαντινού πολιτεύματος, τα κυριότερα έργα της είναι τα εξής:

  • Η Σύγκλητος εις το Βυζαντινό κράτος
  • Οι εκτός της Κωνσταντινουπόλεως Βυζαντινοί δήμοι
  • Εισαγωγή στις ιστορικές σπουδές
  • Βυζαντινή Ιστορία (4 τόμοι μέχρι τώρα),εκδ. Βάνιας,
  • Η αντιβασιλεία εις το Βυζάντιον
  • Πολιτειακά όργανα και κράτος δικαίου στην Βυζαντινή αυτοκρατορία
  • Τα βυζαντινά δικαστήρια κατά τους 10ο-11ο αιώνες
  • Το πολίτευμα και οι θεσμοί της βυζαντινής αυτοκρατορίας 324-1204. Κράτος, διοίκηση, οικονομία, κοινωνία, Αθήνα, 2004
  • Εκλογή, αναγόρευσις και στέψις του Βυζαντινού Αυτοκράτορος,εκδ. Ακαδημία Αθηνών, 2003

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb12109343w. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2019.
  2. «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Bibliographic Agency for Higher Education. Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2020.
  3. Κωνσταντίνα Μέντζου-Μεϊμάρη, «Νεκρολογίαι: Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (1917-2012)», Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τομ.54 (2010-2013), σελ.361
  4. Κωνσταντίνα Μέντζου-Μεϊμάρη, «Νεκρολογίαι: Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (1917-2012)», Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τομ.54 (2010-2013), σελ.362
  5. Κωνσταντίνα Μέντζου-Μεϊμάρη, «Νεκρολογίαι: Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (1917-2012)», Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τομ.54 (2010-2013), σελ.361

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κωνσταντίνα Μέντζου-Μεϊμάρη, «Νεκρολογίαι: Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου (1917-2012)», Επετηρίς Εταιρείας Βυζαντινών Σπουδών, τομ.54 (2010-2013), σελ.361-363