Αγνή της Βουργουνδίας, δούκισσα της Ακουιτανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αγνή της Βουργουνδίας
Agnès de Bourgogne.jpg
Γέννηση (περίπου)
Βουργουνδία
Θάνατος
Σαιντ
Σύζυγος Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας και Γοδεφρείδος Β΄ του Ανζού
Τέκνα Αγνή του Πουατού, Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας και Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας
Γονείς Εύδης-Γουλιέλμος, κόμης της Βουργουνδίας και Ermentrude of Roucy
Αδέλφια Ρέτζιναλντ Α΄, κόμης της Βουργουνδίας και Guy I of Mâcon
Αξίωμα Αντιβασιλέας
Commons page Πολυμέσα

Η Αγνή της Βουργουνδίας ή Αγνή του Μακόν (Γαλ. : Agnes de Macon, πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 1068) ήταν δούκισσα της Ακουιτανίας λόγω του γάμου της με τον Γουλιέλμο Ε΄ της Ακουιτανίας και κόμισσα του Ανζού λόγω του γάμου της με τον Γοδεφρείδο Β΄ του Ανζού. Η Αγνώ ήταν μέλος του Οίκου της Ιβρέας, κόρη του Εύδη-Γουλιέλμου, κόμητος της Βουργουνδίας και της Ερμεντρούδης του Ρουκί. [1]

Πρώτος γάμος με τον Γουλιέλμο τον Μέγα της Ακουιτανίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον δούκα της Ακουιτανίας Γουλιέλμο τον Μέγα (1019) με τον οποίο απέκτησε 3 παιδιά. Ο σύζυγος της πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 1030 αφήνοντας στην Αγνή την κηδεμονία των δικών τους παιδιών αλλά και των υπόλοιπων παιδιών του από τους δύο πρώτους γάμους του. Την εποχή που παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο η Μαργαρίτα πρόσφερε πολλά δώρα στο αβαείο του Κλανί. [2] Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου η Αγνή έχασε την εύνοια που είχε μέχρι τότε στην αυλή επειδή οι δικοί της γιοι δεν ήταν κληρονόμοι του πατέρα τους στο δουκάτο της Ακουιτανίας.

Δεύτερος γάμος με τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο του Ανζού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγνή αναγκάστηκε να ξαναπαντρευτεί τον κόμη του Ανζού Γοδεφρείδο Μαρτέλο (1032), ήταν μια εξαιρετικά ελκυστική επιλογή επειδή πατέρας του νέου συζύγου της ήταν ο ισχυρότατος κόμης του Ανζού Φούλκων ο Μελανός. [3] Τα στρατεύματα του Γοδεφρείδου επιτέθηκαν στο Πουατιέ με την υποστήριξη της Αγνής (1033), ο Γουλιέλμος ΣΤ΄ της Ακουιτανίας συνελήφθη αιχμάλωτος, απελευθερώθηκε μετά την πληρωμή ενός μεγάλου χρηματικού ποσού (1036) και πέθανε χωρίς να αφήσει απογόνους (1038). Διάδοχος στο δουκάτο ήταν ο επόμενος θετός γιος της Αγνής Όθων της Γασκώνης ο οποίος ήταν μέχρι τότε δούκας της Γασκώνης, κήρυξε πόλεμο στην Αγνή, τον σύζυγο και τους γιους της αλλά σκοτώθηκε στην μάχη του Μωζέ.

Ο επόμενος διάδοχος στην κομητεία του Πουατού ήταν πλέον ο μεγαλύτερος γιος της Αγνής Πέτρος που έγινε δούκας ως Γουλιέλμος Ζ΄ της Ακουιτανίας, ήταν πολύ μικρός γι'αυτό την περίοδο (1039 - 1044) κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του. Μετά την ενηλικίωση του η Αγνή φρόντισε να εξασφαλίσει στον μικρότερο γιο το δουκάτο της Γασκώνης με τον γάμο του με μια διάδοχο. Η Αγνή στην συνέχεια πήγε μαζί με τον δεύτερο σύζυγο της Γοδεφρείδο στο Ανζού, δεν συμμετείχε στην διακυβέρνηση του δουκάτου αλλά είχε ισχυρή επιρροή στον Γοδεφρείδο. Η Αγνή και ο Γοδεφρείδος μετέβησαν στην αυτοκρατορική αυλή της Γερμανίας προκειμένου να παρακολουθήσουν τον γάμο της κόρης της Αγνής με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄. Συνόδευσαν το αυτοκρατορικό ζεύγος στην Ιταλία, παραβρέθηκαν στο Συμβούλιο του Σουτρί και παρακολούθησαν την στέψη από τον πάπα Κλήμη Β΄. Μετά από ένα προσκύνημα το ζεύγος επέστρεψε στο Πουατού (1047) και ίδρυσαν την Αγία Μαρία ντε Ντάμ, η Αγνή ίδρυσε και το αβαείο του Αγίου Νικολάου στο Πουατού (1047 - 1049). [4]

Τελευταία χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο (1049 - 1052) η Αγνή και ο Γοδεφρείδος χώρισαν. Οι λόγοι ποικίλουν, πολλοί λένε ότι λόγω του πολέμου που ξέσπασε ανάμεσα στον Γοδεφρείδο και τον βασιλιά της Γαλλίας, ο Γοδεφρείδος ζήτησε να γίνει υποτελής του Γερμανού αυτοκράτορα και εκείνος του ζήτησε να χωρίσει την Αγνή. Το πιθανότερο είναι όμως το διαζύγιο να προήλθε από την ίδια την Αγνή λόγω των δεσμών που διατηρούσε με την γενέτειρα της στην Βουργουνδία. Η Αγνή επέστρεψε στην αυλή της στο Πουατιέ όπου κυβερνούσε ο γιος της, είχε σημαντική επιρροή πάνω του. Είχε ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στο Πουατιέ και το Ανζού στον οποίο νίκησε τελικά ο Γοδεφρείδος (1053), ο πόλεμος δεν θα είχε γίνει αν η μητέρα του δεν είχε χωρίσει με τον Γοδεφρείδο. Το 1058 ο Γουλιέλμος έκλεισε ειρήνη με τον πρώην θετό του πατέρα επειδή ο Γοδεφρείδος έδωσε την προίκα της μητέρας του Αγνής στην νέα του σύζυγο Αδελαίδα, ο Γουλιέλμος πέθανε την ίδια χρονιά. Τον Γουλιέλμο διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Γοδεφρείδος Γκυ ως Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας. Ο νέος δούκας που μεγάλωσε με τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο τον αγαπούσε σαν πραγματικό πατέρα του, σταμάτησε τον πόλεμο με το Ανζού αλλά επανέλαβε τις εχθροπραξίες μετά τον θάνατο του με τους απογόνους του, από το 1062 απέκτησε τον έλεγχο του Σαιντόνγκ. Η Αγνή εξακολουθούσε να είναι πολιτικά ενεργή παρά την μεγάλη ηλικία της, έκανε συνεχώς ταξίδια σε ολόκληρη την περιφέρεια και καθοδηγούσε τον γιο της. Με την κόρη της Αυτοκράτειρα Αγνή έκανε αίτηση στον πάπα Αλέξανδρο Β΄ να τοποθετήσει τον Άγιο Νικόλαο του Πουατού υπό Αποστολική προστασία. [5] Η Αγνή πέθανε στις 10 Νοεμβρίου 1068 και τάφηκε στον Άγιο Νικόλαο του Πουατιέ.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον πρώτο σύζυγο της Γουλιέλμο τον Μέγα της Ακουιτανίας απέκτησε :

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1987), 142.
  2. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, (Cornell University Press, 1987), 142.
  3. Emma of Blois as Arbiter of Peace and the Politics of Patronage, Mickey Abel, Reassessing the Roles of Women as 'Makers' of Medieval Art and Architecture, ed. Therese Martin, (Brill, 2012), 854.
  4. Penelope D. Johnson, Equal in Monastic Profession: Religious Women in Medieval France, (University of Chicago Press, 1991), 195-196.
  5. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1198, 143.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Michel Dillange, The Comtes de Poitou, Dukes of Aquitaine (778-1204), Geste editions, al. "The Nativity", 1995, 304p.
  • Olivier Guillot, Count of Anjou and his entourage at XIecentury, Editions Picard, Paris, 1972 .
  • Penelope D. Johnson, "Agnes of Burgundy: an eleventh-century monastic woman as boss"InJournal of Medieval History, June 1989 .
  • Alfred Richard History of the Counts of Poitou, vol.1, Paris, 1903 .
  • Isabelle Soulard-Berger, "Agnes of Burgundy, Duchess of Aquitaine and Countess of Anjou. Implement political and religious action (1019-c. 1068)"In bulletin of the Antiquarian Society of the West, vol.VI, 1er quarter 1992 .
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Agnes of Burgundy, Duchess of Aquitaine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).