Αγγλοβαυαρική Γλώσσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Αγγλοβαυαρική Γλώσσα ήταν, με αυτές της Προβηγκίας, της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Καστίλης, της Αραγωνίας, της Γερμανίας, και της Ωβέρνης, μία από τις οκτώ γλώσσες (ή « επαρχίες ») του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, που υπήρχαν στα τέλη του 18ου αιώνα.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αγγλοβαυαρική γλώσσα ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1781. Ήταν διάδοχη κατάσταση της Γλώσσας της Αγγλίας η οποία είχε διαλυθεί το 1540.

Είναι εντός αυτής που ιδρύθηκε το τελευταίο προσευχητάριο του Τάγματος : το Μεγάλο Ρωσικό Προσευχητάριο του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, το οποίο δημιουργήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1797 μέσω συμφωνίας μεταξύ του Αυτοκράτορα της Ρωσίας Παύλου Α΄ και του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατόπιν αιτήματος του βαΐλου Τζιούλιο Λίτα, εκπροσώπου του τελευταίου στην Ρωσική Αυλή.

Σημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Πηγές και βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]