Έλενα Σκυλίτση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έλενα Σκυλίτση
HelenaSchilizziVenizelos1921.tif
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 18  Σεπτεμβρίου 1873 ή 18  Σεπτεμβρίου 1874
Λονδίνο
Θάνατος 7  Σεπτεμβρίου 1959
Παρίσι
Κατοικία Λονδίνο
Οικία Ελευθερίου Βενιζέλου
Χώρα πολιτογράφησης Ηνωμένο Βασίλειο
Ελλάδα
Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (έως 1927)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ευεργέτιδα
φιλάνθρωπος
Οικογένεια
Σύζυγος Ελευθέριος Βενιζέλος (από 1921)

Η Έλενα Σκυλίτση-Στεφάνοβικ (1873 ή 1876 - 1959) ήταν Ελληνίδα ομογενής, χιώτικης καταγωγής, που υπήρξε σύζυγος του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1873 ή 1874[1] στο Λονδίνο και ήταν κόρη του Γιάννη Σκυλίτση-Στεφάνοβικ, εμπόρου εγκατεστημένου στην Μεγάλη Βρετανία, και της Βιργινίας Σεκιάρη. Από την πλευρά του πατέρα της καταγόταν από την πλούσια χιώτικη οικογένεια Σκυλίτση-Στεφάνοβικ που αποτελούσε ιδιαίτερο κλάδο της οικογένειας Σκυλίτση. Μεγάλωσε στο Λονδίνο σε εξαιρετικά εύπορο περιβάλλον. Ήταν παντρεμένη σε πρώτο γάμο με τον Αύγουστο Αργέντη και σε δεύτερο με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ο γάμος με τον τελευταίο πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1921 στο Highgate του Λονδίνου.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου υποστήριξε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στη διαμάχη του με τον βασιλιά Κωνσταντίνο Α΄ δημοσιογραφώντας και στηρίζοντας τον οικονομικά. Με τον Βενιζέλο εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και για την διαμονή του ανήγειρε[2] το αρχοντικό Βενιζέλου στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα, στο οποίο διέμειναν την περίοδο 1932-1935. Μετά το θάνατο του συζύγου της πούλησε[2], με δική της πρωτοβουλία, το αρχοντικό στο βρετανικό κράτος, το οποίο και τη χρησιμοποίησε για κατοικία του εκάστοτε Βρετανού πρέσβη.

Το 1955 εξέδωσε τα απομνημονεύματά της με τίτλο « À l’ombre de Veniselos ». Μετά το θάνατό της ιδρύθηκε το Ίδρυμα Σκυλίτση με κύριο σκοπό τη χορήγηση υποτροφιών σε Έλληνες για σπουδές στην Αγγλία, ενώ η κατοικία της στο Λονδίνο δωρήθηκε στο ελληνικό κράτος για να λειτουργεί ως κατοικία του Έλληνα πρέσβη. Με δική της πρωτοβουλία ανέλαβε[3] το κόστος κατασκευής πρότυπου μαιευτηρίου, στη μνήμη[3] της φίλης της Μαρίκας Ηλιάδη, γνωστό ως «Μαιευτήριο Έλενας Βενιζέλου», το οποίο βρίσκεται στην Αθήνα. Πραγματοποίησε σημαντικές δωρεές στην Αθήνα, το Λονδίνο, την Χίο και τα Χανιά. Συγεκριμένα συμμετείχε στην ανέγερση του Ερυθρού Σταυρού στο Παρίσι, δώρισε οικόπεδο σε γηροκομείο στο Λονδίνο, κατασκεύασε το Βενιζέλειο Ωδείο και Στάδιο στα Χανιά καθώς και το Σκυλίτσειο Νοσοκομείο Χίου.

Απεβίωσε στις 7 Σεπτεμβρίου 1959 στο Παρίσι.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Βενιζέλου, Έλενα (Λονδίνο, 1874 - Παρίσι, 1959)». Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 250. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2017. 
  2. 2,0 2,1 αρχοντικό Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
  3. 3,0 3,1 Ιστορικό Νοσοκομείου, από την ιστοσελίδα του Νοσοκομείου - Μαιευτηρίου Έλενα Βενιζέλου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]