4 Εστία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
4 Εστία Vesta symbol.svg

Vesta Rotation.gif H περιστροφή της Εστίας από τη Dawn.

4 Εστία

Ανακάλυψη
Ανακαλύφθηκε από Heinrich Wilhelm Olbers
Ανακαλύφθηκε στις 29 Μαρτίου 1807
Χαρακτηριστικά τροχιάς[1]
Αφήλιο 384.720.000 km
(2,572 AU)
Περιήλιο 321.820.000 km
(2,151 AU)
Ημιάξονας τροχιάς 353.268.000 km
(2,361 AU)
Εκκεντρότητα 0,08917
Περίοδος περιφοράς 1.325,15 ημέρες
(3,63 χρόνια)
Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 19,34 km/s
Κλίση 7,135° ως προς την Εκλειπτική
Μήκος του ανερχόμενου σημείου 103,91°
Όρισμα του περιηλίου 149,830°
Φυσικά Χαρακτηριστικά
Ισημερινή Ακτίνα 264,5 km [2]
Μάζα (2,67 ± 0,02) ×1020 kg[3]
Μέση πυκνότητα 3,42 g/cm3[3]
Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό 0,22 m/s2
Ταχύτητα Διαφυγής 0,35 km/s
Αστρονομική περίοδος περιστροφής 0,2226 ημέρες
5,342 h[1][4]
Λευκαύγεια 0,423
Φασματικός τύπος V [1][5]
Φαινόμενο μέγεθος 5,1 [6] ως 8,48
Απόλυτο μέγεθος 3,20[1][7]
Θερμοκρασία [8]
ελάχ. μέση μεγ.
85 K 255 K

H Εστία (λατινικά και διεθνώς: Vesta, Βεστα) είναι ο αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό ανακαλύψεως 4. Είναι συνονόματος στην ελληνική με τον αστεροειδή 46 Εστία. Ανακαλύφθηκε στις 29 Μαρτίου 1807 από τον Γερμανό αστρονόμο Χάινριχ Βίλχελμ Όλμπερς, που παρατηρούσε από τη Βρέμη. Η Εστία περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 2,3610 αστρονομικών μονάδων ή 353,2 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (km). Η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι e = 0,0898. Αντίθετα με όλους σχεδόν τους αστεροειδείς, η Εστία πιστεύεται ότι έχει διαφοροποιημένο εσωτερικό και στην ουσία είναι ένας πρωτοπλανήτης που διατηρήθηκε.

Οι διαστάσεις της Εστίας είναι 578x560x458 km,[2] που δίνουν μία μέση «διάμετρο» 525 km και καθιστούν την Εστία τον δεύτερο σε διαστάσεις και μάζα αστεροειδή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Η περίοδος περιστροφής της Εστίας γύρω από τον άξονά της είναι 5,3 ώρες. Η Εστία είναι η πιθανή πηγή μετεωριτών που βρίσκουμε πάνω στη Γη και ονομάζονται «Διογενίτες» (HED). Η Εστία είναι ο φαινομενικά φωτεινότερος αστεροειδής όπως παρατηρείται από τη Γη (κοντά στην αντίθεσή της είναι ορατή και με κιάλια) και έχει παρατηρηθεί από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ, που διέκρινε λίγα αδρά χαρακτηριστικά στην επιφάνειά της.

[Επεξεργασία] Παραπομπές

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 "JPL Small-Body Database Browser: 4 Vesta". http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=4. Ανακτήθηκε την 2008-06-01. 
  2. 2,0 2,1 Thomas, P. C.; et al. (1997). "Impact excavation on asteroid 4 Vesta: Hubble Space Telescope results". Science 277: 1492. doi:10.1126/science.277.5331.1492. 
  3. 3,0 3,1 Baer, James (2008). "Astrometric masses of 21 asteroids, and an integrated asteroid ephemeris" (PDF). Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy (Springer Science+Business Media B.V. 2007) 100 (2008): 27–42. doi:10.1007/s10569-007-9103-8. http://www.springerlink.com/content/h747307j43863228/fulltext.pdf. Ανακτήθηκε την 2008-11-11. 
  4. Harris, A. W. (2006). "Asteroid Lightcurve Derived Data. EAR-A-5-DDR-DERIVED-LIGHTCURVE-V8.0.". NASA Planetary Data System. http://www.psi.edu/pds/resource/lc.html. Ανακτήθηκε την 2007-03-15. 
  5. Neese, C. (2005). "Asteroid Taxonomy EAR-A-5-DDR-TAXONOMY-V5.0". NASA Planetary Data System. http://www.psi.edu/pds/resource/taxonomy.html. Ανακτήθηκε την 2007-03-15. 
  6. Menzel, Donald H.; and Pasachoff, Jay M. (1983). A Field Guide to the Stars and Planets (2nd έκδοση). Boston, MA: Houghton Mifflin. σελ. 391. ISBN 0395348358. 
  7. Tedesco, E. F. (2004). "Infra-Red Astronomy Satellite (IRAS) Minor Planet Survey. IRAS-A-FPA-3-RDR-IMPS-V6.0.". NASA Planetary Data System. http://www.psi.edu/pds/resource/imps.html. Ανακτήθηκε την 2007-03-15. 
  8. Mueller, T. G. (2001). "ISO and Asteroids". European Space Agency (ESA) bulletin 108: 38. http://www.esa.int/esapub/bulletin/bullet108/chapter4_bul108.pdf. 

[Επεξεργασία] Εξωτερικοί Σύνδεσμοι


Αστεροειδείς
3 Ήρα_(Juno) 4 Εστία 5 Αστραία
Κατάλογος αστεροειδών

Προσωπικά εργαλεία
Περιοχές ονομάτων

Παραλλαγές
Ενέργειες
Πλοήγηση
Συμμετοχή
Εκτύπωση/εξαγωγή
Εργαλειοθήκη
Άλλες γλώσσες