Εκλειπτική
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Όπως είναι γνωστό η Γη είναι αυτή που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο και μάλιστα με ορθή φορά, πλην όμως, λόγω αδυναμίας ιδίας αντίληψης της κίνησης της Γης, φαινομενικά φέρεται ο Ήλιος να είναι αυτός που περιφέρεται γύρω από τη Γη και ο οποίος συμπληρώνει την περιφορά του σ΄ ένα έτος.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ορισμός
Η φαινομενική αυτή περιφορά του Ήλιου γύρω από τη Γη διαγράφει ένα επίπεδο που όταν προεκταθεί τέμνει την ουράνια σφαίρα κατά μέγιστο κύκλο. Ο μέγιστος αυτός κύκλος της ουράνιας σφαίρας ονομάζεται, διεθνώς, εκλειπτική. Το δε επίπεδο αυτής, επίπεδο εκλειπτικής. Σημειώνεται ότι η ονομασία προήλθε από την ελληνική γλώσσα επειδή σε αυτό το επίπεδο παρατηρούνται οι εκλείψεις.
[Επεξεργασία] Χαρακτηριστικά
- Η διάμετρος της ουράνιας σφαίρας που είναι κάθετος στο επίπεδο της εκλειπτικής ονομάζεται άξονας της εκλειπτικής.
- Το επίπεδο της εκλειπτικής και το επίπεδο του ουράνιου ισημερινού τέμνονται κατά διάμετρο που ονομάζεται γραμμή των ισημεριών (line of Equinoxes), τα δε ακραία σημεία της τομής (των δύο μεγίστων κύκλων) ονομάζονται ισημερινά σημεία. Διερχόμενος ο Ήλιος από τα σημεία αυτά η κλίση του μηδενίζεται με συνέπεια να υφίσταται μόνο για αυτά τα σημεία το φαινόμενο της ισημερίας, (βέβαια δύο φορές το χρόνο). Και το μεν πρώτο που συμβαίνει από την έναρξη του έτους ονομάζεται εαρινό σημείο ισημερίας ή εαρινό ισημερινό σημείο, (από το Έαρ του Έαρος = Άνοιξη) που συμβαίνει περί την 21η Μαρτίου (κατ΄ έτος), το δε έτερο ονομάζεται φθινοπωρινό σημείο ισημερίας, ή φθινοπωρινό ισημερινό σημείο επειδή συμβαίνει περί την 23η Σεπτεμβρίου, όπου συμπίπτει με την έναρξη του Φθινοπώρου.
- Η γωνία που σχηματίζει το επίπεδο της εκλειπτικής με το επίπεδο του ουράνιου ισημερινού ονομάζεται γωνία λόξωσης ή γωνία λοξώσεως, (ή λοξότητα), είναι ίση με 27° 27΄. Έτσι ο άξονας της εκλειπτικής, (κάθετος στο επίπεδο αυτής), σχηματίζει γωνία με τον άξονα της Γης ίση με 27° 27΄ όση δηλαδή και η γωνία λόξωσης.
- Η διάμετρος του μέγιστου κύκλου της εκλειπτικής που είναι κάθετη στη γραμμή των ισημεριών ονομάζεται γραμμή των ηλιοστασίων ή γραμμή των τροπών. Τα δε ακραία σημεία αυτής της διαμέτρου ονομάζονται ηλιοστάσια, ή τροπές, επειδή εκεί ο Ήλιος λαμβάνει τις μέγιστες τιμές της απόκλισής του, παραμένοντας εκεί για λίγο (εξ ου ηλιο-στάσιο), και στη συνέχεια "τρέπεται" από αυξανόμενη σε ελαττουμένη (εξ ου και τροπές).
- Το μεν ηλιοστάσιο που συμβαίνει περί τις 21 Ιουνίου ονομάζεται θερινό ηλιοστάσιο, όπου και η μεγαλύτερη βόρεια απόκλιση του Ήλιου, το δε έτερο που συμβαίνει περί τις 22 Δεκεμβρίου λέγεται χειμερινό ηλιοστάσιο, όπου και η μεγαλύτερη νότια απόκλιση του Ηλίου.
