Ραϋμόνδος της Αντιόχειας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ραϊμόνδος της Αντιόχειας υποδέχεται στην Αντιόχεια τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ΄ (1148)

Ο Ραϋμόνδος της Αντιόχειας ή Ραϊμόνδος του Πουατιέ (1115 - 29 Ιουνίου 1149) ήταν πρίγκηπας της Αντιόχειας (1136-1149), νεότερος γιος του δούκα της Ακουιτανίας Γουλιέλμου Θ΄ και της Φιλίππης, κόμισσας της Τουλούζης. Μετά τις περιόδους αντιβασιλείας του Βαλδουίνου Β΄ των Ιεροσολύμων (1130 - 1131) και του Φούλκωνος των Ιεροσολύμων (1131 - 1136), ο Ραϊμόνδος βρήκε την ευκαιρία να ασκήσει έλεγχο στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας με το γάμο του (1136) με τη διάδοχο του Βοημούνδου Β΄ της Αντιόχειας, Κωνσταντία της Αντιόχειας, ένα κορίτσι 10 ετών. Ο γάμος στάθηκε αιτία να κατηγορηθεί από τον πατριάρχη της Αντιόχειας, αλλά η μητέρα της νύφης, Αλίκη της Αντιόχειας, επέμενε να έχει τον Ραϋμόνδο γαμπρό της.

Συγκρούσεις με το Βυζάντιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ραϋμόνδου και της Κωνσταντίας συνοδεύτηκαν από συγκρούσεις με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό, που είχε εκστρατεύσει να καταλάβει την Κιλικία από τον Λέοντα της Αρμενίας, αναζητώντας δικαιώματα και στην Αντιόχεια. Ο Ραϋμόνδος πιέστηκε να παραχωρήσει το πριγκιπάτο της Αντιόχειας, ενώ θα δεχόταν σαν δώρα μια περιοχή ανατολικά της Αντιόχειας, αλλά η συμμαχική τους εκστρατεία για την ανακατάληψη της περιοχής (1138) απέτυχε. Ο Ραϋμόνδος κατάλαβε ότι δεν έχει κανένα συμφέρον η συμμαχία του με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, που επέστρεψε αποτυχημένος στην Κωνσταντινούπολη.

Ακολούθησε σύγκρουση του Ραϋμόνδου με τον πατριάρχη, καθώς ο πρώτος αρνήθηκε να πληρώσει φόρο στον δεύτερο, λόγω της αμφιβολίας στην εκλογή του (1135). Τελικά ο Ραϋμόνδος θριάμβευσε και ο πατριάρχης εξέπεσε του αξιώματος του το 1139. Ο Ιωάννης Κομνηνός επέστρεψε το 1142, αλλά ο Ραϋμόνδος αρνήθηκε να του προσφέρει την υποταγή του, κάτι που έκανε τον Ιωάννη να κυριεύσει τα περίχωρα της πόλης. Τελικά, το 1143, ο Ραϋμόνδος δέχτηκε να δηλώσει την υποταγή του στον διάδοχό του Ιωάννη, Μανουήλ Κομνηνό, παραχωρώντας του μερικές πόλεις της Κιλικίας. Πιέστηκε για επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη, κατά τη διάρκεια της οποίας έδωσε όρκο υποταγής στον Βυζαντινό αυτοκράτορα και υποσχέθηκε να αναγνωρίσει Έλληνα πατριάρχη.

Επίσκεψη του Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας και θάνατός του σε μάχη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανιψιά του, Ελεονώρα της Ακουιτανίας, και ο σύζυγος της, βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Ζ΄, επισκέφθηκαν την Αντιόχεια (1148). Ο Λουδοβίκος ήθελε να πάει στα Ιεροσόλυμα, αλλά τον έπεισε να μείνει στην Αντιόχεια βοηθώντας τον στην κατάκτηση του Χαλεπίου (Αλέππο) και της Καισάρειας. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης ακούστηκαν ψίθυροι για ερωτικές αιμομικτικές σχέσεις με την ανιψιά του Ελεονώρα. Κατά τον Ιωάννη του Σάλσμπουρι, ο ίδιος ο σύζυγος της το υποπτεύθηκε από τις πολλές συνομιλίες μεταξύ τους. Ο Γουλιέλμος της Τύρου αναφέρει ότι ήθελε να εκδικηθεί τον σύζυγο της, γιατί δεν του πρόσφερε καμιά βοήθεια στην μάχη κατά των Σαρακηνών. Όλοι πάντως οι ιστορικοί αναφέρουν στενές σχέσεις του Ραϋμόνδου με την Ελεονώρα στην παιδική τους ηλικία.

Ο Ραυμόνδος σκοτώθηκε το 1149 στη μάχη του Ινάμπ, σε εκστρατεία κατά του Νουρεντίν Ζενγκί. Αποκεφαλίστηκε και η κεφαλή του στάλθηκε στο χαλίφη της Βαγδάτης σε ένα ασημένιο κουτί σαν δώρο. Οι περιγραφές τον αναφέρουν σαν ψηλό και χαριτωμένο άντρα με τάση στις τέχνες και την λογοτεχνία. Με την σύζυγο του απέκτησε τρία παιδιά, τον διάδοχό του Βοημούνδο Γ΄ της Αντιόχειας και δύο κόρες, την Μαρία και τη Φιλίππη της Αντιόχειας.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Raymond of Antioch της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).