Αλίκη της Αντιόχειας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

H Αλίκη της Αντιόχειας ήταν πριγκίπισσα της Αντιόχειας μέσω του γάμου της με τον πρίγκηπα Βοημούνδο Β'. Ήταν δεύτερη κόρη του βασιλιά των Ιεροσολύμων Βαλδουίνου Β' και της Μορφίας της Μελιτηνής. Ο πατέρας της βασιλιάς Βαλδουίνος Β' έγινε αντιβασιλιάς της Αντιόχειας μετά την νίκη του στην μάχη του Μπαλάτ (1119). Το 1126, ο 18χρονος Βοϊμούνδος, γιος του Βοιμούνδου Α', πρώτου πρίγκηπα της Αντιόχειας, έφτασε προκειμένου να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στην διαδοχή του δουκάτου. Ο Βοϊμούνδος για να συνεχίσει να κυβερνάει το δουκάτο αναγκάστηκε να παντρευτεί την Αλίκη σύμφωνα με παλιότερη συμφωνία.

Απώλεια του πριγκιπάτου από τον Φούλκωνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1131, ο σύζυγος της Βοιμούνδος σκοτώθηκε σε μάχη κατά των μουσουλμάνων και ο πατέρας της Βαλδουίνος επέστρεψε να αναλάβει την αντιβασιλεία, αλλά η Αλίκη την ήθελε για λογαριασμό της. Επιχείρησε να κάνει συμμαχία κατά του πατέρα της με τον Ζενγκί, τον Σελτζούκο ηγεμόνα της Μοσούλης, προσφέροντας του την ίδια την νεογέννητη κόρη της για σύζυγο, αλλά ο Ζενγκί συνελήφθη από τον Βαλδουίνο και εκτελέσθηκε. Η Αλίκη αρνήθηκε στον πατέρα της να μπει στην Αντιόχεια, αλλά μερικοί Λατίνοι ευγενείς της πόλης άνοιξαν τις πύλες στους απεσταλμένους του Φούλκωνα του Ανζού (γαμπρό της Αλίκης) και Ζοσελίν Α' της Έδεσσας. Η Αλίκη κατέφυγε στην ακρόπολη της πόλης. Αργότερα αναζήτησε τον πατέρα της να συμφιλιωθεί μαζί του, εξορίστηκε από την Αντιόχεια, αλλά ο πατέρας της της επέτρεψε να έχει την διοίκηση των πόλεων Λατακία και Τζαμπάλα που είχε πάρει σαν προίκα.

Ο Βαλδουίνος Β' πέθανε την ίδια χρονιά, αφήνοντας τον θρόνο των Ιεροσολύμων στην μεγαλύτερη αδελφή της, Μελισσάνθη, και τον σύζυγο της Φούλκωνα. Ο Ζοσελίν επίσης πέθανε λίγο αργότερα και η Αλίκη επιχείρησε να ανακαταλάβει το πριγκιπάτο της Αντιόχειας. Οι ευγενείς της πόλης κάλεσαν τον Φούλκωνα για βοήθεια και η Αλίκη εσπευσμένα συμμάχησε εναντίον του με δύο Σταυροφορικά κρατίδια, τον Πονς της Τρίπολης και τον Ζοσελίν Β' της Έδεσσας, γιο του Ζοσελίν Α'. Ο Πονς δεν επέτρεψε στον Φούλκωνα να περάσει μέσω Τρίπολης στον δρόμο του για την Αντιόχεια, αναγκάζοντας τον να πάει με πλοία. Ο Πονς και ο Ζοσελίν κατά βάθος φοβόντουσαν την δύναμη του Φούλκωνα, όπως και τις πιθανότητες που είχε να δωροδοκήσει την Αλίκη.

Μετά από μια σύντομη μάχη στο Ρούγκεν έκλεισαν ειρήνη μαζί του και ο Φούλκων ανέλαβε ξανά την αντιβασιλεία της Αντιόχειας. Το 1135, η Αλίκη έκανε νέα απόπειρα κατάληψης της πόλης, συμμαχώντας με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, με σκοπό να παντρέψει την κόρη του με τον διάδοχο του Βυζαντινού θρόνου Μανουήλ Α' Κομνηνό. Οι ευγενείς αντέδρασαν έντονα στην προσπάθεια της αυτή, αντιπαθώντας τους Βυζαντινούς, και κάλεσαν τον Ραϊμόνδο του Πουατιέ να παντρευτεί την μικρή Κωνσταντία.

Η Αλίκη βλέποντας όλα τα σχέδια της να αποτυγχάνουν εγκατέλειψε οριστικά την Αντιόχεια. Πέθανε στην Λατακία μετά το 1136.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, Volume II. Trans. Emily Atwater Babcock and A. C. Krey. Columbia University Press, 1943.
  • Steven Runciman, A History of the Crusades, Volume II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100-1187. Cambridge University Press, 1952.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Alice of Antioch της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).