Κιλίτζ Αρσλάν Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κιλίτζ Αρσλάν Α΄
Περίοδος εξουσίας
1092–1107
Προκάτοχος Μαλίκ Σαχ Α΄
Σουλεϊμάν Α' (Ανατολία)
Διάδοχος Μαλίκ Σαχ

Ο Κιλίτζ Αρσλάν Α΄Κιλίτς Αρσλάν ή Κιλιτσαρσλάν) ήταν σουλτάνος των Σελτζούκων του Ρουμ από το 1092 μέχρι το θάνατό του, το 1107. Κυβέρνησε την εποχή της Α΄ Σταυροφορίας και επανεγκαθίδρυσε το σουλτανάτο του Ρουμ μετά το θάνατο του σουλτάνου των Μεγάλων Σελτζούκων Μαλίκ Σαχ Α΄.

Άνοδος στην εξουσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από το θάνατο του πατέρα του, Σουλεϊμάν, το 1086, έγινε όμηρος του σουλτάνου Μαλίκ Σαχ, αλλά απελευθερώθηκε όταν ο Μαλίκ Σαχ πέθανε το 1092. Ο Κιλίτζ Αρσλάν βάδισε επικεφαλής του στρατού της τουρκικής φυλής των Ογούζων Γίβα και κατέστησε ως πρωτεύουσά του τη Νίκαια της Βιθυνίας, αντικαθιστώντας τον Αμίν ι Γκαζνί, ορισμένο κυβερνήτη της πόλης από τον Μαλίκ Σαχ.

Μετά το θάνατο του Μαλίκ Σαχ η αυτοκρατορία των Μεγάλων Σελτζούκων διασπάστηκε. Πολλοί τοπάρχες και εμίρηδες, είτε συνδέονταν με τους σουλτάνους των Μεγάλων Σελτζούκων είτε όχι, επιχειρούσαν να φτιάξουν τα δικά τους κράτη. Στην Μικρά Ασία, εκτός από τον Κιλίτζ Αρσλάν, ανεξάρτητα κράτη προσπαθούσαν αν φτιάξουν ο Μαλίκ Γαζί και ο εμίρης Τζαχάς. Μέσα σε αυτό το κλίμα ανταγωνισμού και συνεχών συγκρούσεων ήταν πιο εύκολο για την βυζαντινή διπλωματία να δράσει. Ο Κιλίτζ Αρσλάν, αντιλαμβανόμενος ότι χρειαζόταν συμμάχους για να προστατευθεί από τον Βυζαντινό στόλο παντρεύτηκε την κόρη του εμίρη Τζαχά. Το 1094, ο Κιλίτζ Αρσλάν έλαβε μια επιστολή από τον αυτοκράτορα Αλέξιο στην οποία τον προειδοποιούσε ότι ο Τζαχάς σχεδίαζε να επιτεθεί πρώτα σε αυτόν και ύστερα να κινηθεί εναντίον των Βυζαντινών. Ο Κιλίτζ Αρσλάν έφτασε με έναν στρατό στη Σμύρνη, την πρωτεύουσα του Τζαχά, και προσκάλεσε τον πεθερό του σε ένα συμπόσιο στη σκηνή του όπου τον σκότωσε ενώ ήταν μεθυσμένος.

Σταυροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι σταυροφόροι της Σταυροφορίας του λαού έφτασαν στη Νίκαια το 1096. Ο στρατός του Κιλίτζ Αρσλάν κατάφερε να νικήσει εύκολα αυτό το συρφετό. Περίπου 20.000 χιλιάδες σταυροφόροι σκοτώθηκαν και όσοι επέζησαν πουλήθηκαν ως σκλάβοι. Ελάχιστοι γλύτωσαν. Ο Κιλίτζ Αρσλάν μετά από αυτήν την μεγάλη του νίκη επιτέθηκε στο εμιράτο των Δανισμενδιδών του Μαλίκ Γαζί, στην ανατολική Μικρά Ασία.

Πρώτη Σταυροφορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Α΄ Σταυροφορία

Εξ αιτίας αυτής της εύκολης νίκης δεν έδωσε μεγάλη σημασία στο κύριο σώμα του σταυροφορικού στρατού. Όταν οι σταυροφόροι πολιορκούσαν τη Νίκαια, τον Μάιο του 1097 αυτός πολεμούσε ακόμη τους Δανισμενδίδες. Γύρισε εσπευσμένα στη Νίκαια για να σπάσει την πολιορκία αλλά ηττήθηκε από τους σταυροφόρους σε μάχη. Η πόλη τότε παραδόθηκε στους Βυζαντινούς και η γυναίκα του και τα παιδιά του πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Λίγο καιρό αργότερα η γυναίκα του απελευθερώθηκε χωρίς λύτρα λόγω της σχέσης του Κιλίτζ Αρσλάν και του Αλέξιου, κάτι που προκάλεσε τους σταυροφόρους.

Μπροστά στην μεγάλη απειλή των καινούριων αυτών σταυροφόρων οι Σελτζούκοι του Ρουμ και οι Δανισμενδίδες συμμάχησαν. Οι ενωμένες δυνάμεις τους σχεδίαζαν να επιτεθούν αιφνιδιαστικά στο σταυροφορικό στρατό, που τώρα πια διέσχιζε το εσωτερικό της Μικράς Ασίας και είχε χωριστεί σε δύο φάλαγγες, και να τον διαλύσουν. Η τοποθεσία την οποία επέλεξαν ήταν κοντά στο Δορύλαιο και εκεί επιτέθηκαν στην μικρότερη φάλαγγα. Στην μάχη που ακολούθησε οι Τούρκοι ηττήθηκαν. Ο Κιλίτζ Αρσλάν αναγκάστηκε να υποχωρήσει και δεν ξαναεπιτέθηκε στους σταυροφόρους, αν και κατέστρεψε τα αποθέματα τροφής και νερού που βρίσκονταν στην πορεία των σταυροφόρων.

Σταυροφορία του 1101[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Σταυροφορία του 1101

Το 1100 ο Μαλίκ Γαζί έπιασε αιχμάλωτό τον Βοημούνδο του Τάραντα, γεγονός που προκάλεσε την προσπάθεια ενός στρατού Λομβαρδών σταυροφόρων για να τον απελευθερώσουν. Στην πορεία τους προς το εμιράτο των Δανισμενδιδών κατέλαβαν την Άγκυρα, πόλη στην επικράτεια του Κιλίτζ Αρσλάν. Σε συμμαχία με τον σουλτάνο του Χαλεπιού, Ριντβάν, κατάφερε να τους νικήσει λίγο πριν την Αμάσεια, στην μάχη του Μερσιβάν. Λίγο αργότερα κατάφερε να νικήσει έναν άλλο σταυροφορικό στρατό που κατευθυνόταν στη Συρία για να βοηθήσει τους άλλους σταυροφόρους στην Ηράκλεια Κύβιστρα. Οι νίκες αυτές ήταν σημαντικές γιατί απέδειξαν ότι οι σταυροφόροι ιππότες δεν ήταν αήττητοι. Μετά από εκείνη την μάχη μετέφερε την πρωτεύουσά του στο Ικόνιο και νίκησε άλλες δύο σταυροφορικές στρατιές που κατευθύνονταν προς το Ικόνιο. Το 1104 ο Μαλίκ Γαζί πέθανε και ο Κιλίτζ Αρσλάν ξανάρχισε τον πόλεμο με τους Δανισμενδίδες, απαιτώντας τα μισά από τα λύτρα για την απελευθέρωση του Βοημούνδου. Αποτέλεσμα ήταν με την απελευθέρωσή του ο Βοημούνδος να συμμαχήσει με τους Δανισμενδίδες εναντίον των Σελτζούκων του Ρουμ και των Βυζαντινών.

Πόλεμος στη Συρία και θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τις σταυροφορίες ο Κιλίτζ Αρσλάν στράφηκε ανατολικά και κατέλαβε την Χαρράν και το Ντιγιαρμπακίρ. Το 1107 κατέλαβε την Μοσούλη, αλλά ηττήθηκε από δυνάμεις του σουλτάνου Μωάμεθ Α΄ των Μεγάλων Σελτζούκων και αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Στην υποχώρηση πνίγηκε στον ποταμό Χαμπούρ.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kilij Arslan I της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).