Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 03/02/2013. |
O Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ ή Ουμάρ Α΄ (579-644 μ.Χ., αραβικά: عمر بن الخطاب) υπήρξε ένας από τους πιο ισχυρούς και σημαίνοντες μουσουλμάνους χαλίφηδες στην ιστορία. Ήταν "σαχάμπι" (σύντροφος) του Προφήτη Μωάμεθ. Διαδέχθηκε το χαλίφη Αμπού Μπακρ (632-634) ως δεύτερος κατά σειρά χαλίφης του Πατριαρχικού Χαλιφάτου στις 23 Αυγούστου 634. 'Ηταν ειδικός στη νομολογία του Ισλάμ και περισσότερο γνωστός για την ευσεβή και δίκαιη φύση του χαρακτήρος του, που του έδωσε τον τίτλο Αλ-Φαρούκ ("αυτός που διακρίνει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος"). Αναφέρεται κάποιες φορές ως χαλίφης Ουμάρ Α΄ από τους ιστορικούς του Ισλάμ, για να διακρίνεται από τον Ουμάρ Β΄, έναν ύστερο Ομαγιάδα χαλίφη.
Υπό την χαλιφεία του Ουμάρ η Ισλαμική Αυτοκρατορία επεκτάθηκε σε πρωτόγνωρο βαθμό διαφεντεύοντας ολόκληρη την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών Περσών και περισσότερα από τα δύο τρίτα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Οι επιθέσεις του εναντίον της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών κατέληξαν στην κατάκτηση της περσικής αυτής αυτοκρατορίας σε λιγότερο από δύο χρόνια. Ήταν επίσης ο Ουμάρ, σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, που κατήργησε την απαγόρευση που είχαν επιβάλει οι χριστιανοί των Αγίων Τόπων σε βάρος των Εβραίων και επέτρεψε στους τελευταίους την είσοδο στην Ιερουσαλήμ και την άσκηση της λατρείας της θρησκείας τους.
Ο Ουμάρ τελικώς, μετά από δέκα χρόνια χαλιφείας (634-644), δολοφονήθηκε το 644 κατά τη διάρκεια εσωτερικών ταραχών, στη Μεδίνα.
