Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Για το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου, διαβάστε: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου (ποδόσφαιρο).
Νέα Σαλαμίνα
Αμμοχώστου
Nea Salamis Famagusta (Nea Salamina) Football Club logo.svg
Το έμβλημα της Νέας Σαλαμίνας
Πληροφορίες
Ημ. ίδρυσης 7 Μαρτίου 1948, πριν 66 έτη (1948-03-07)
Τοποθεσία Αμμόχωστος
Προσωρινή έδρα Λάρνακα
Χρώματα 600px Rosso e Bianco (strisce).png Κόκκινο και άσπρο
Έμβλημα: Ερυθρόλευκη ασπίδα με τους
ολυμπιακούς κύκλους και πυρσό
Ύμνος Ύμνος Νέας Σαλαμίνας
Τμήματα Olympic pictogram Football.png Ποδόσφαιρο
Volleyball (indoor) pictogram.svg Πετοσφαίριση
Έδρα: Ποδοσφαιρικό Γήπεδο:
ΓΣΕ, Αμμόχωστος
Προσωρινή Έδρα:
Στάδιο Αμμόχωστος, Λάρνακα
Γήπεδο βόλεϊ:
Παλαί ντε σπορ, Λεμεσός
Ιστοσελίδα: www.neasalamis.com.cy

Η Νέα Σαλαμίς Αμμοχώστου ή Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου (Επίσημο όνομα: Αθλητικό Σωματείο Νέα Σαλαμίς Αμμοχώστου) είναι ένα κυπριακό αθλητικό σωματείο το οποίο προέρχεται από την πόλη της Αμμοχώστου. Σήμερα διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου και πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, ενώ παλιότερα λειτουργούσε τμήμα στίβου, θαλάσσιων αθλημάτων και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Πήρε το όνομα του από την αρχαία κυπριακή πόλη Σαλαμίς ή Σαλαμίνα η οποία βρίσκεται δίπλα από τη σύγχρονη Αμμόχωστο.

Το σωματείο ιδρύθηκε στις 7 Μαρτίου 1948 με σκοπό να μείνει μακριά από τις πολιτικές συγκρούσεις, όταν οι άλλοι αθλητικοί σύλλογοι της Αμμοχώστου, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ευαγόρας (ΓΣΕ) και η Ανόρθωση, επέβαλαν περιορισμούς στους αθλητές με αριστερή ιδεολογία. Όταν το Μάιο του 1948 οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας αρνήθηκαν να υπογράψουν ότι ήταν «εθνικοφρόνων φρονημάτων» σε δήλωση του ΣΕΓΑΣ, απαγορεύτηκε η είσοδος των αθλητών της Νέας Σαλαμίνας στο στάδιο ΓΣΕ, ενώ παρόμοιες κυρώσεις επιβλήθηκαν και σε άλλα νεοϊδρυθέντα σωματεία, τα οποία ίδρυσαν την Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η οποία διοργάνωνε αγώνες παράλληλα με την Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου που προϋπήρχε. Τελικά οι δύο ομοσπονδίες ενώθηκαν το 1953 και η Νέα Σαλαμίνα έγινε μέλος της ΚΟΠ. Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο του 1974, η Νέα Σαλαμίνα είναι ένα προσφυγικό σωματείο το οποίο από τότε εδρεύει στη Λάρνακα.

Από τα τμήματα που διατηρεί το σωματείο, το μακροβιότερο είναι το ποδοσφαιρικό (ανδρών), το οποίο ιδρύθηκε το 1948. Η μεγαλύτερη επιτυχία του τμήματος στο πρωτάθλημα ήταν η κατάκτηση της τρίτης θέσης τέσσερις φορές, ενώ έχει κατακτήσει το κύπελλο Κύπρου το 1990 και την Ασπίδα Κύπρου την ίδια χρονιά. Το τμήμα έχει ως έδρα σήμερα το ιδιόκτητο στάδιο Αμμόχωστος στην Λάρνακα. Από το 2006 μέχρι το 2010 λειτουργούσε και τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών.

Το τμήμα πετοσφαίρισης θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα στη Κύπρο. Το σωματείο διοργάνωνε τουρνουά πετοσφαίρισης με μεγάλη συμμετοχή από το 1954 στην Αμμόχωστο και τελικά το 1975 αποφασίστηκε η ίδρυση τμήματος πετοσφαίρισης στη Λεμεσό. Το τμήμα έχει έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα, 8 κύπελλα και 7 ασπίδες, με έξι συνεχόμενα πρωταθλήματα και κύπελλα από 1998 μέχρι το 2003. Η έδρα της πετοσφαιρικής Νέας Σαλαμίνας είναι στη Λεμεσό, το Παλαί ντε σπορ. Από το 1978 μέχρι το 1985 λειτουργούσε τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την εποχή της ίδρυσης της Νέας Σαλαμίνας, η Ελλάδα διάνυε μια περίοδο ενόπλων συγκρούσεων λόγω της διαμάχης μεταξύ δεξιών και αριστερών στον ελληνικό εμφύλιο. Η κατάσταση στην Ελλάδα μεταφέρθηκε και στην Κύπρο και διείσδυσε τόσο στην πολιτική ζωή του τόπου, όσο και στον αθλητισμό[1]. Οι περισσότεροι αθλητικοί παράγοντες ασχολούνταν και με την πολιτική.

Στην Αμμόχωστο, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ευαγόρας (ΓΣΕ) και η Ανόρθωση ήταν οι μόνοι σύλλογοι που ασχολούνταν με τον αθλητισμό. Μέσα στις τάξεις του ο ΓΣΕ είχε αθλητές στίβου αριστερών φρονημάτων, που κατατάσσονταν στους κορυφαίους της Κύπρου, ενώ στην Ανόρθωση αγωνίζονταν επίσης ποδοσφαιριστές που ανήκαν στην αριστερά. Κάτω από την επίδραση του πολιτικού κλίματος της εποχής, τόσο ο ΓΣΕ όσο και η Ανόρθωση άρχισαν να επιβάλλουν περιορισμούς στην εισδοχή αριστερών μελών[2][3], ή αρνούνταν την προώθηση ποδοσφαιριστών αριστερών φρονημάτων. Από τις αρχές του 1947 μια μερίδα προοδευτικών παραγόντων της Αμμοχώστου που βρίσκονταν εντός και εκτός του ΓΣΕ και της Ανόρθωσης, θεωρούσαν ότι υπήρχε χώρος για τη δημιουργία ενός νέου σωματείου στην πόλη. Μπροστά στους περιορισμούς που επιβάλλονταν, οραματίστηκαν ένα σωματείο το οποίο θα ήταν μακρυά από την πολιτική και θα απευθυνόταν σε όλα τα λαϊκά στρώματα της Αμμοχώστου, με στόχο την εξάπλωση του αθλητισμού[1][3].

Ύστερα από συσκέψεις, στις 14 Φεβρουαρίου 1948[1][4], λήφθηκε η οριστική απόφαση για την ίδρυση σωματείου και άρχισαν οι προσπάθειες για την ιδρυτική συνέλευση και για εγγραφή μελών. Οι προσπάθειες αυτές καρποφόρησαν και την Κυριακή 7 Μαρτίου 1948[1][4] στον κινηματογράφο «Χατζηχαμπής» Αμμοχώστου, πραγματοποιήθηκε η ιδρυτική συνέλευση της Νέας Σαλαμίνας, που αποτέλεσε το πρωτοπόρο αριστερό σωματείο της Κύπρου. Στη συνέλευση προήδρευε ο Παναγιώτης Μαστρής παρουσία 146 μελών. Παρών ήταν και ο τότε δήμαρχος Αμμοχώστου, Αδάμος Αδάμαντος[4].

Το κινηματοθέατρο Χατζηχαμπή στην Αμμόχωστο, ο χώρος ίδρυσης της Νέας Σαλαμίνας

Στις 8 Μαρτίου 1948 η εφημερίδα «Δημοκράτης», κάτω από τον τίτλο «ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΟ ΒΑΡΩΣΙ», ανάγγελλε την ίδρυση του σωματείου με την εξής τρόπο[1][3]:

«Σήμερα στις 11 πμ έγινε στο θέατρο Χατζηχαμπή η ιδρυτική συνέλευση του νέου αθλητικού σωματείου της πόλης μας, Νέα Σαλαμίς. Το προεδρείο αποτελέσθηκε από τους κκ Ανδρέα Πασχαλίδη, Γεώργιο Φάνο, γιατρό, και Κώστα Ελευθερίου. Μιλώντας ο κ. γ. Φάνος τόνισε ότι η προοδευτικότερη πόλη του νησιού μας, η Αμμόχωστος, δεν έχει μέχρι σήμερα ένα πραγματικό καθαρά αθλητικό σωματείο. Ανάλυσε επίσης το πρόγραμμα του σωματείου, σαν αθλητικού και πνευματικού κέντρου της πόλης μας και κάλεσε όλους τους αθλητές και τους φιλάθλους να μπουν στο νέο σωματείο.»

Κατά την ιδρυτική συνέλευση εκλέγηκε και το πρώτο εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο της Νέας Σαλαμίνας, το οποίο καταρτίστηκε σε σώμα ως ακολούθως[1][4]:
Ανδρέας Πασχαλίδης (Πρόεδρος)
Γεώργιος Φάνος (Αντιπρόεδρος)
Κώστας Ελευθερίου (Γενικός Γραμματέας)
Μιχαήλ Δανιήλ Σιαλής (Ταμίας)
Αντώνης Τότσης (Εισπράκτορας)
Λυκούργος Αρχοντίδης (Υπεύθυνος ποδοσφαίρου)
Νίκος Κόκκινος (Υπεύθυνος ποδοσφαίρου)
Παναγιώτης Καλογήρου (Υπεύθυνος στίβου)

Το όνομα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιδρυτική συνέλευση αποφάσισε ως όνομα του νέου σωματείου το «Νέα Σαλαμίς». Η ιδέα για το όνομα αυτό ξεκίνησε από μια εισήγηση του Ευαγόρα Λανίτη, ο οποίος ήλθε σε παγκύπριους αγώνες στο ΓΣΕ και είχε πει ότι η Ανόρθωση έπρεπε να μετονομαστεί σε Σαλαμίνα, λόγω της αρχαίας Σαλαμίνας, κάτι που όμως δεν έγινε. Κάποιο από τα άτομα που βοήθησαν στην ίδρυση του σωματείου το κράτησε στη μνήμη του, το ανέφερε και η πλειοψηφία των μελών το υιοθέτησε. Η ιδρυτική συνέλευση αποφάσισε ως επίσημο όνομα το ΑΘΛΗΤΙΚΟΝ ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ «ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΣ» ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ[1][4].

Δημιουργία τμημάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολλά άτομα εξέφρασαν την επιθυμία να ενταχθούν στη δύναμη του νεοϊδρυθέντος σωματείου. Δημιουργήθηκαν τμήμα στίβου και ποδοσφαίρου, ώστε να απασχολείται η νεολαία του σωματείου. Η ομάδα στίβου εντάχθηκαν έμπειροι αθλητές, αλλά στο τμήμα ποδοσφαίρου έπρεπε να γίνουν συντονισμένες προσπάθειες για τη δημιουργία ομάδας και τη συμμετοχή της σε αθλητικές συναντήσεις. Οι πρώτοι επίσημοι αγώνες στίβου που έλαβε μέρος η Νέα Σαλαμίνα, ήταν οι διασωματειακοί αγώνες στις 25 Μαρτίου 1948 που έγιναν στο ΓΣΕ. Οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας νίκησαν εύκολα τους αντιπάλους τους. Την ομάδα στίβου αποτελούσαν μεταξύ άλλων οι Νικής Γεωργίου, Παναγιώτης Καλογήρου, Αντώνης Τότσης, Κουμής Κκεσές, Κώστας Μανώλη, Νίκος Κόκκινος, Χριστοφή Τσιάκκιρος. Ο λόγος της επιτυχίας ήταν το γεγονός ότι όλοι οι κορυφαίοι αθλητές του ΓΣΕ εντάχθηκαν στη Νέα Σαλαμίνα. Στο ποδοσφαιρικό τμήμα εντάχθηκαν ελάχιστοι αθλητές από την Ανόρθωση και για το λόγο αυτό δεν είχε δημιουργηθεί ακόμη ισχυρή ποδοσφαιρική ομάδα[5].

Διωγμός από το στάδιο ΓΣΕ και ίδρυση της ΚΕΠΟ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν από τους παγκύπριους αγώνες στίβου το Μάιο του 1948, ο ΣΕΓΑΣ, Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων, ζήτησε από όλους τους Γυμναστικούς Συλλόγους της Κύπρου, τα μέλη και τους αθλητές τους, να υπογράψουν δημόσια διακήρυξη όπου θα εξεφράζουν την υποστήριξη τους προς τη Δεξιά παράταξη στον ελληνικό εμφύλιο, θα δήλωναν «εθνικοφρόνων φρονημάτων» και θα καταδίκαζαν τη δράση της Αριστεράς[1][2]. Οι Γυμναστικοί Σύλλογοι και οι αθλητές δεξιάς ιδεολογίας υπέγραψαν τις δηλώσεις αυτές. Ο μόνος σύλλογος που αρνήθηκε να υπογράψει τη δήλωση αυτή ήταν ο Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» Πάφου και για αυτό αποκλείστηκε από τους αγώνες. Οι αριστεροί αθλητές ήταν αντίθετοι με τη δήλωση που έκαναν οι σύλλογοι τους και αρνήθηκαν να υπογράψουν τις δηλώσεις[1][2]. Από τους πρώτους που αντέδρασαν ήταν οι πρωταθλητές του ΓΣΕ, Αντώνης Τότσης και Νικής Γεωργίου. Ο ΓΣΕ κάλεσε τους δύο αθλητές σε απολογία αλλά εκείνοι επέμεναν στη θέση τους ότι ο αθλητισμός πρέπει να μείνει μακριά από την πολιτική[6]. Επιπρόσθετα, οι αριστεροί αθλητές αποφάσισαν να στηρίξουν το Γυμναστικό Σύλλογο «Κινύρα» Πάφου, αν τελικά δεν του επέτρεπαν να λάβει μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες. Αν και είχαν πολλές πιθανότητες να καταλάβουν τις πρώτες θέσεις, προτίμησαν να συμπαρασταθούν στον Κινύρα. Ο ΓΣΕ χαρακτηριζόταν ως επικρατέστερος για την κατάκτηση της πρώτης θέσης στους αγώνες[2], ωστόσο μετά την εξέλιξη αυτή κατέλαβε την τρίτη θέση. Αντιδρώντας για το γεγονός ότι οι αθλητές της Νέας Σαλαμίνας δεν έλαβαν μέρος στους Παγκύπριους Αγώνες, ο ΓΣΕ έστειλε επιστολή στο σωματείο που το πληροφορούσε ότι απαγορευόταν η είσοδός του στο στάδιο ΓΣΕ[1][2][6], επιστολή υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο του ΓΣΕ[7]. Ακολούθησαν διαγραφές και άλλων αθλητών από το ΓΣΕ και την Ανόρθωση, οι οποίοι είχαν συμπαρασταθεί στους συναθλητές του[6]. Η απαγόρευση χρήσης του σταδίου δημιούργησε πρόβλημα στη Νέα Σαλαμίνα, καθώς δεν ήταν σε θέση να το χρησιμοποιήσει για να συμμετάσχει στο νέο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου[7].

Παρόμοια ατμόσφαιρα έναντι αθλητών αριστερών φρονημάτων επικρατούσε και σε άλλες πόλεις της Κύπρου. Στη Λάρνακα είχε ιδρυθεί τον Απρίλιο η Αλκή. Τον επόμενο μήνα, ο Γυμναστικός Σύλλογος Ζήνωνας (ΓΣΖ) σε γενική συνέλευση, απαγόρευσε από την Αλκή να χρησιμοποιεί το στάδιο της Λάρνακας[2][6][7]. Αντίστοιχη πρόταση για αποκλεισμό Τούρκων και καθολικών απορρίφθηκε. Στην ίδια γενική συνέλευση, τα μέλη του ΓΣΖ, τροποποίησαν σχετικό άρθρο του καταστατικού και απαγόρευαν στο μέλλον την εγγραφή μελών αν προηγουμένως δεν είχαν υπογράψει δήλωση πως «έχουν κλεισμένη μέσα τους την Ελλάδα», απαγορεύοντας ουσιαστικά σε αριστερούς να είναι μέλη του ή να αθλούνται στο γήπεδό του[6]. Στη Λευκωσία είχε ιδρυθεί το Μάιο ο Ορφέας. Τον ίδιο μήνα ο ΑΠΟΕΛ απέστειλε τηλεγράφημα στο ΣΕΓΑΣ, με την ευκαιρία των πανελληνίων αγώνων στίβου, «εγκάρδιο αδελφικό χαιρετισμό σε ολόκληρη την ελληνική αθλούμενη νεολαία» κι ευχόταν, «όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία». Οι αριστεροί παράγοντες και αθλητές του AΠOEΛ θεώρησαν το χαρακτηρισμό «εθνοκτόνος ανταρσία» πρόκληση και κομματική τοποθέτηση του σωματείου τους και ευθύς διαχώρισαν τη θέση τους. Ο κυπριακός Τύπος, με συνεχή ρεπορτάζ και σχόλια, πυροδότησε το κλίμα[2][6][7]. Ακολούθησε η επ' αόριστον τιμωρία πέντε αθλητών του AΠOEΛ (Λυμπουρής, Tσιαλής, Γωγάκης, Xατζηβασιλείου και Χριστοδούλου) οι οποίοι μαζί με πρώην μέλη του AΠOEΛ ίδρυσαν τον Ιούνιο του 1948 νέο σωματείο στη Λευκωσία, την Ομόνοια[2][6][7]. Ακολούθως ιδρύθηκε και ο Α.Σ. Κερύνειας[7].

Ο εκδιωγμός των αριστερών αθλητών και ποδοσφαιριστών ήταν γεγονός. Τα αριστερά σωματεία προχώρησαν προς την ίδρυση μιας νέας ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (προϋπήρχε η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου), της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΚΕΠΟ), το Δεκέμβριο του 1948[8][9][10]. Η νέα ομοσπονδία, που διοργάνωνε πρωταθλήματα και κύπελλα[11], έγινε αφορμή για να στραφούν στα γήπεδα χιλιάδες νέοι φίλαθλοι. Οι αγώνες του πρωταθλήματος της ΚΕΠΟ προσέλκυαν πολύ περισσότερους φιλάθλους από αυτούς της ΚΟΠ[12][13]. Στην ΚΕΠΟ συμμετείχαν έξι ομάδες: η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, η Ομόνοια και ο Ορφέας στη Λευκωσία, η Αλκή στη Λάρνακα, ο ΑΜΟΛ στη Λεμεσό (που το 1951 μετονομάστηκε σε Ανταίο) και ο Νέος Αστέρας στη Μόρφου[11].

Ενοποίηση Κυπριακού Ποδοσφαίρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα σωματεία μέλη της ΚΕΠΟ ήταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Προσπαθούσαν για τρία συνεχόμενα χρόνια να πείσουν την ΚΟΠ να τα δεχθεί ως μέλη της, αλλά η ΚΟΠ απέρριπτε το αίτημα τους[6]. Δύο ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες και η διεξαγωγή δύο πρωταθλημάτων σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, ήταν κάτι το πρωτοφανές. Δημιουργούνταν προβλήματα οικονομικά και γηπεδικά. Ο διαχωρισμός αποτελούσε τροχοπέδη στις προοπτικές για πρόοδο και ανάπτυξη του κυπριακού ποδοσφαίρου[1][14][15][16]. Επιπρόσθετα, τα σωματεία θεωρούσαν ότι το πνεύμα του αθλητισμού είναι η συναδέλφωση και φιλία και όχι διαχωρισμός και διακρίσεις. Οι βάσεις για την ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου άρχισαν να μπαίνουν με την πρώτη έκδοση της αθλητικής εφημερίδας «ΑΘΛΗΤΙΚΗ», η οποία άρχισε σταυροφορία υπέρ της ενοποίησης, το Δεκέμβριο του 1952. Μέσω της ίδιας εφημερίδας ακούστηκαν για πρώτη φορά φωνές για ενοποίηση, πέρα από το χώρο της ΚΟΠ (ξένοι προπονητές ομάδων ΚΟΠ). Η ΚΟΠ καταδίκασε τις δηλώσεις των προπονητών των δικών της σωματείων θεωρώντας πως «ήταν αντίθετες με το πνεύμα της Ομοσπονδίας»[15]. Οι παράγοντες της ΚΟΠ αρχικά κράτησαν εχθρική στάση καταδικάζοντας όσους ενεργούσαν υπέρ της ενοποίησης[15]. Το καλοκαίρι του 1953, όλοι σχεδόν οι κορυφαίοι αθλητικοί παράγοντες της εποχής τάσσονταν υπέρ της ενοποίησης του κυπριακού ποδοσφαίρου. Τον Αύγουστο του 1953 η Νέα Σαλαμίνα, η Ομόνοια, η Αλκή και ο Ανταίος υπέβαλλαν κοινή αίτηση στην ΚΟΠ για εγγραφή στη δύναμη της ως σωματεία Α΄ κατηγορίας. Τον επόμενο μήνα, στις 19 Σεπτεμβρίου 1953, η ΚΟΠ έκανε δεκτή την αίτηση[15] της Νέας Σαλαμίνας, της Ομόνοιας και του Ανταίου για ένταξη τους στην ΚΟΠ[15][17][18]. Η ενοποίηση του ποδοσφαίρου ήταν γεγονός. Η πολεμική όμως της ΚΟΠ προς τα σωματεία αυτά συνεχίστηκε[15]. Απέρριψε την αίτηση της Αλκής, του Ορφέα και του Νέου Αστέρα Μόρφου (τα δύο πρώτα εντάχθηκαν ένα χρόνο αργότερα)[17], ενώ επικαλούμενη το καταστατικό της, υποστήριξε ότι μια ομάδα έπρεπε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας και οι άλλες δύο στην Β΄ κατηγορία. Οι ομάδες της ΚΕΠΟ αποδέχτηκαν τις προϋποθέσεις αυτές με σκοπό να επιτευχθεί τελικά η ενοποίηση. Σε ειδική συνεδρία της ΚΕΠΟ αποφασίστηκε να ενταχθεί στην Α΄ κατηγορία η Ομόνοια και στη Β΄ κατηγορία η Νέα Σαλαμίνα και ο Ανταίος[15]. Μετά τις εξελίξεις αυτές, η ΚΕΠΟ αυτοδιαλύθηκε[14].

Το πρώτο παιχνίδι μεταξύ ομάδων από τις δύο ομοσπονδίες πραγματοποιήθηκε μεταξύ της Νέας Σαλαμίνας και της Ανόρθωσης, οι οποίες συναντήθηκαν στα πλαίσια φιλικού παιχνιδιού στο στάδιο ΓΣΕ, στις 27 Σεπτεμβρίου 1953. Παρουσία 5200 φιλάθλων, το τελικό αποτέλεσμα ήταν 3-1 υπέρ της Ανόρθωσης, σε ένα αγώνα που η Αθλητική χαρακτήρισε «επίδειξη ανώτερου αθλητικού πνεύματος» και «συναδέλφωση των φιλάθλων»[19][20].

Το Δημοτικό Στάδιο Αμμοχώστου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το δημοτικό στάδιο Αμμοχώστου

Οι ποδοσφαιριστές της Νέας Σαλαμίνας, μετά τον εκδιωγμό τους από το στάδιο ΓΣΕ, έμειναν χωρίς χώρο για προπόνηση. Αρχικά η ομάδα κατέφυγε στο γήπεδο του Αγίου Λουκά (Προόδου)[13][21] και παράλληλα το σωματείο άρχισε τις προσπάθειες για δημιουργία ιδιόκτητου γηπέδου.

Το Δεκέμβρη του 1948, το Ισραήλ είχε κάνει δωρεά στο δημαρχείο Αμμοχώστου τρεις χιλιάδες λίρες, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια που πρόσφεραν οι κάτοικοι της Αμμοχώστου σε Εβραίους πρόσφυγες. Η δωρεά προοριζόταν για κοινωφελές έργο. Ο Γαβριήλ Μακρής, δημοτικός σύμβουλος Αμμοχώστου και παράλληλα ποδοσφαιριστής της Νέας Σαλαμίνας, προώθησε την εισήγηση του σωματείου για δημιουργία γηπέδου. Σε απόφαση του το δημοτικό συμβούλιο Αμμοχώστου αποφάσισε όπως «η οικονομική βοήθεια των Εβραίων παραχωρηθεί για τη δημιουργία Δημοτικού Αθλητικού Σταδίου, το οποίο να είναι στη διάθεση των Αμμοχωστιανών για την προώθηση και εξάπλωση του μαζικού λαϊκού αθλητισμού. Το γήπεδο θα τίθεται στη διάθεση της Σαλαμίνας και οποιουδήποτε σωματείου καλλιεργούσε τον αθλητισμό»[22].

Στις αρχές του 1949 αρχίζει να κατασκευάζεται με εθελοντική δουλειά[13][21] το Δημοτικό Στάδιο, στην ενορία Αγίου Ιωάννη, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1952 και ήταν το πρώτο γήπεδο της Κύπρου που είχε στέγαστρο στις κερκίδες. Για την κατασκευή του προσέφεραν κάθε μορφή βοήθειας και εργασίας οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας. Ακόμη και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές εργάζονταν για την οικοδόμηση του[23]. Το 1952 που ολοκληρώθηκε, αποτέλεσε έδρα της Νέας Σαλαμίνας[1][13]. Από 1953 που ενοποιήθηκε το κυπριακό ποδόσφαιρο η Νέα Σαλαμίνα είχε ως έδρα το στάδιο ΓΣΕ[20][22]. Το Δημοτικό Στάδιο χρησιμοποιείτο για τις προπονήσεις της ομάδας[24].

Προσφυγιά και επαναδραστηριοποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τραγικότερη ημέρα στην ιστορία του σωματείου ήλθε στις 14 Αυγούστου 1974, με την κατάληψη της Αμμοχώστου από τα τουρκικά στρατεύματα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η πόλη παραμένει μέχρι και σήμερα στα χέρια των κατακτητών και το σωματείο έγινε προσφυγικό [1]. Οι φίλαθλοι και οι ποδοσφαιριστές της ομάδας διασκορπίσθηκαν σε όλες τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου αλλά και στο εξωτερικό.

Ολόκληρος ο κυπριακός λαός αγωνιζόταν για την επιβίωση του και το ποδόσφαιρο (κυριότερο τμήμα του σωματείου μέχρι την περίοδο εκείνη) φυσικά δεν ήταν μέσα στις προτεραιότητες. Χρειάστηκαν ηρωικές θυσίες και προσπάθειες των φίλων του σωματείου για να επαναδραστηριοποιηθεί στην προσφυγιά. Το Σεπτέμβριο του 1974 τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου Κώστας Νικολάου, Νικής Γεωργίου, Δήμος Φωτίου και Παναγιώτης Καλογήρου συναντήθηκαν και αποφάσισαν τη σύγκληση συνεδρίας του διοικητικού συμβουλίου. Τα περισσότερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου βρίσκονταν στη Λεμεσό, οπόταν η συνάντηση προγραμματίστηκε εκεί. Στις 14 Οκτωβρίου 1974 συνεδριάζουν τα 8 από τα 11 μέλη του διοικητικού συμβουλίου (τα υπόλοιπα 3 απουσίαζαν στο εξωτερικό) στο οίκημα του Άρη στη Λεμεσό. Τα μέλη αυτά ήταν οι Κώστας Νικολάου (πρόεδρος), Παντελάκης Βασιλείου, Δήμος Φωτίου, Παναγιώτης Καλογήρου, Πάμπος Χαραλάμπους, Χριστάκης Πολυβίου, Γιώργαρος Κυθρεώτης και Μάκης Κωνσταντίνου. Αποφασίστηκε ότι έπρεπε να επαναδραστηριοποιηθεί η Νέα Σαλαμίνα[25]. Κριτήριο για την τοποθεσία προσωρινής έδρας ήταν η παρουσία του έμψυχου υλικού της ομάδας. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της ομάδας βρίσκονταν στη Λάρνακα και έτσι πάρθηκε απόφαση να είναι αυτή η πόλη η προσωρινή βάση της ομάδας[25]. Αρχικά, η Νέα Σαλαμίνα στεγάσθηκε προσωρινά στο οίκημα της Αλκής. Τις μεγαλύτερες ευθύνες ανέλαβαν τα μόνα δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου που διέμεναν στη Λάρνακα, Παντελάκης Βασιλείου και Μάκης Κωνσταντίνου. Σημαντικό ρόλο είχε και ο μετέπειτα πρόεδρος του σωματείου, Τάκης Χριστοφόρου[26].

Πριν το τέλος του 1974, η ΚΟΠ αποφάσισε τη διεξαγωγή ειδικού πρωταθλήματος. Υπήρχε προβληματισμός από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Νέας Σαλαμίνας για τη συμμετοχή της ομάδας, λόγω των τεράστιων προβλημάτων που δημιούργησε η προσφυγιά, ωστόσο αποφάσισαν να συμμετάσχουν. Στόχος δεν ήταν τόσο η διάκριση όσο η επιβίωση και η παραμονή στην Α΄ κατηγορία[27]. Τα προβλήματα ήταν πάρα πολλά. Οι φίλαθλοι της ομάδας ήταν διασκορπισμένοι σε ολόκληρη την Κύπρο. Η Νέα Σαλαμίνα δεν διέθετε πλέον αθλητικό υλικό και χώρο προπόνησης. Καθώς δεν είχε πλεόν μόνιμη έδρα, την περίοδο 1974-75 χρησιμοποίησε το ΓΣΖ στη Λάρνακα[27]. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας διέμεναν σε διάφορες πόλεις της Κύπρου. Οι περισσότεροι ήταν στρατεύσιμοι λόγω της κατάστασης που επικρατούσε στο νησί. Μέλη του διοικητικού συμβουλίου ταξίδευαν, με δικά τους έξοδα, σε ολόκληρη την Κύπρο για να μεταφέρουν τους ποδοσφαιριστές από τα στρατόπεδα τους στη Λάρνακα για να λάβουν μέρος στις προπονήσεις και στους αγώνες. Οι ποδοσφαιριστές επέστρεφαν την ίδια μέρα πίσω στα στρατόπεδα τους[26].

Τον Ιανουάριο του 1975, η Νέα Σαλαμίνα απέκτησε δικό της οίκημα, με ενοίκιο. Στα πρώτα στάδια τα έξοδα της ομάδας καλύπτονταν από εισφορές των μελών και φίλων του σωματείου. Παράλληλα ξεκίνησαν δύο ποδοσφαιρικά κλιμάκια για τις προπονήσεις νεαρών ποδοσφαιριστών της ομάδας [28]. Το πρώτο δημιουργήθηκε στη Λάρνακα με τεχνικό τον πρώην ποδοσφαιριστή της ομάδας Αντρέα Κοντεάτη, ο οποίος στη συνέχεια αποχώρησε και τον διαδέχθηκε ο Νικής Γεωργίου. Στο κλιμάκιο Λάρνακας βοήθησε και ο Νίκος Πιτσιάουλος[27]. Το δεύτερο κλιμάκιο λειτούργησε στη Λεμεσό με προπονητή το Μαυρίκιος Άσπρου[27].

Παράλληλα, το 1975 ο Νικής Γεωργίου πρότεινε τη δημιουργία πετοσφαιρικής ομάδας στη Λεμεσό, ώστε να διατηρηθεί η οντότητα του σωματείου. Στη Λεμεσό υπήρχε και υπάρχει από το 1974 μεγάλο μέρος των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας. Η πετοσφαιρική ομάδα δημιουργήθηκε τελικά το 1976 [29].

Έμβλημα και χρώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έμβλημα της Νέας Σαλαμίνας, μόλις ιδρύθηκε, ήταν ο Πυρσός. Ολοκληρώθηκε με την καθιέρωση των ερυθρόλευκων χρωμάτων, αφού προστέθηκαν στην ασπίδα οι πέντε κύκλοι των Ολυμπιακών Αγώνων και τα ερυθρόλευκα χρώματα[30]. Τα πρώτα χρώματα της Νέας Σαλαμίνας ήταν το κίτρινο και το βυσσινί[30][31]. Με αυτά αγωνίστηκε για δύο χρόνια στο πρωτάθλημα της ΚΕΠΟ. Μετά το 1950 το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε την καθιέρωση του ερυθρόλευκου χρώματος[30][31]. Η εισήγηση στηριζόταν στη σκέψη πως το κόκκινο συμβολίζει τη δύναμη και το άσπρο την ειρήνη. Οι ερυθρόλευκες φανέλες με ρίγες προτιμήθηκαν διότι έμοιαζαν με αυτές του Ολυμπιακού Πειραιώς[30].

Ύμνος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ύμνος της Νέας Σαλαμίνας είναι ο ακόλουθος:

Κόκκινο το αίμα, κόκκινη η στολή
Σαλαμίς πολέμα, σου δίνουμε ψυχή.
Της Ολυμπίας τους κύκλους, φωτίζεις με πυρσό
στη δοξασμένη ασπίδα του σαρανταοχτώ

Τα ερυθρόλευκά σου, τα χρώματα θα δω
ξανά να ζωντανεύουν στην άδεια Αμμόχωστο.
Πύρινος ο κόσμος, λεβέντες οι αθλητές,
μαζί πανηγυρίζουν νίκες παντοτινές.

Κόκκινο το αίμα, κόκκινη στολή
Σαλαμίς πολέμα, σου δίνουμε ψυχή.
Μεγάλη Σαλαμίνα, ποτέ μη σταματάς
μες τη προσφυγιά σου, για μας να πολεμάς.

Στη καρδιά μας, είσαι η μία, Σαλαμίνα

Ποδόσφαιρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ποδοσφαιρικό τμήμα αντρών είναι το σημαντικότερο και μακροβιότερο του σωματείου. Έδρα της ομάδας αποτελεί το στάδιο Αμμόχωστος. Μεγαλύτερες επιτυχίες της ομάδας αποτελούν η κατάκτηση του κυπέλλου Κύπρου και της Ασπίδας το 1990. Ψηλότερη θέση που κατέκτησε στο παγκύπριο πρωτάθλημα ήταν η τρίτη θέση.

Τα πρώτα πέντε χρόνια (1948-53) συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ερασιτεχνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Το 1953 η ομάδα έγινε μέλος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) συμμετέχοντας ανελλιπώς στα πρωταθλήματα και κύπελλα υπό την αιγίδα της ομοσπονδίας. Η ποδοσφαιρική ομάδα έχει περισσότερες από 50 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου. Η ποδοσφαιρική ομάδα ανδρών διεκδίκησε ανεπιτυχώς τέσσερις φορές να κατακτήσει το πρωτάθλημα, τερματίζοντας και τις τέσσερις φορές στην τρίτη θέση. Συμμετείχε συνολικά σε τρεις τελικούς κυπέλλου.

Ως κυπελλούχος 1989-90, η Νέα Σαλαμίνα έπαιξε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκά κύπελλα το 1990, όπου αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης από την Αμπερντίν ΦΚ[32][33][34][35].

Η ομάδα συμμετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο το 1995[36] και το 1997[37], όπου αποκλείστηκε. Στο Ιντερτότο 2000, η Νέα Σαλαμίνα, μετά από δύο νίκες απέναντι στην αλβανική ΚΦ Βλάζνια Σκόδρα προκρίθηκε στο δεύτερο γύρο του, όπου κέρδισε την Αούστρια Βιέννης εντός έδρας, αλλά αποκλείστηκε μετά το 3-0 εκτός στη Βιέννη[38].

Η ομάδα της περιόδου 1965-66

Σημαντική περίοδο στην ιστορία της ομάδας αποτελεί η περίοδος 1965-66, όντας μια από τις καλύτερες και συνάμα οδυνηρές περιόδους στην ιστορία της Νέας Σαλαμίνας, η οποία παραμένει ορόσημο για ομάδας μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με μαρτυρίες και με τον τύπο της εποχής, η Νέα Σαλαμίνα έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Κύπρο. Διεκδίκησε το πρωτάθλημα μέχρι το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς και παράλληλα έπαιξε για πρώτη φορά στον τελικό του Κυπέλλου, αλλά απέτυχε να το κατακτήσει. Στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, Η Νέα Σαλαμίνα με νίκη επί του Ολυμπιακού κατακτούσε το πρωτάθλημα αφού είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων από την Ομόνοια. Ωστόσο, ηττήθηκε με 6-3 χάνοντας την ευκαιρία να στεφθεί πρωταθλήτρια[39][40]. Η ομάδα τερμάτισε τελικά στην τρίτη θέση. Η ήττα αυτή προκάλεσε προβλήματα και μερικοί παίχτες δεν εμφανίστηκαν ξανά στην ομάδα. Λόγω του γεγονότος αυτού η ομάδα παρουσιάστηκε αποδυναμωμένη στο τελικό κυπέλλου με αντίπαλο τον Απόλλωνα και παρόλο που ήταν φαβορί για την κατάκτηση του κυπέλλου, ηττήθηκε με 4-2[40][41]. Την περίοδο αυτή η Νέα Σαλαμίνα είχε την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος με 21 τέρματα σε 20 παιχνίδια, για πρώτη και μοναδική φορά.

Το 2006, η Νέα Σαλαμίνα δημιούργησε γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα η οποία συμμετείχε στις γυναικείες διοργανώσεις. Κατέλαβε 2 φορές τη δεύτερη θέση στο κυπριακό πρωτάθλημα. Την περίοδο 2006-07 προκρίθηκε στο τελικό του κυπέλλου, όπου έχασε 1-3 από την ΑΕΚ Κοκκινοχωρίων στο νέο ΓΣΠ. Το 2007 κατέκτησε το Super Cup κερδίζοντας την ΑΕΚ Κοκκινοχωρίων με 2-1. Το σωματείο αναγκάστηκε να κλείσει το γυναικείο ποδοσφαιρικό τμήμα το 2010 για οικονομικούς λόγους.

Στάδιο Αμμόχωστος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Στάδιο Αμμόχωστος
Η κεντρική κερκίδα του Σταδίου Αμμόχωστος

Η τυπική έδρα της Νέας Σαλαμίνας είναι το Στάδιο ΓΣΕ (Γυμναστικός Σύλλογος Ευαγόρας) στην Αμμόχωστο, όμως λόγω της τουρκικής εισβολής, από το 1974 δεν μπορεί να τη χρησιμοποιεί ως έδρα. Από το 1974 μέχρι το 1991 η Νέα Σαλαμίνα χρησιμοποίησε τα γήπεδα ΓΣΖ στη Λάρνακα, Δασάκι στο Δασάκι Άχνας, το κοινοτικό Δερύνειας και το Αντώνης Παπαδόπουλος στη Λάρνακα[27][42][43][44].

Σήμερα, η έδρα της είναι το στάδιο «Αμμόχωστος» το οποίο έχει χωρητικότητα 5000 θέσεων και βρίσκεται στη Λάρνακα. Το στάδιο Αμμόχωστος χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ιδιοκτήτης του σταδίου είναι η Νέα Σαλαμίνα. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται και το οίκημα του σωματείου[1][45]. Το στάδιο Αμμόχωστος πήρε το όνομα του από την πόλη της Αμμοχώστου η οποία ήταν η αρχική έδρα της Νέας Σαλαμίνας πριν την τουρκική εισβολή. Κατασκευάστηκε το 1991 και κτίστηκε μέσα στους προσφυγικούς συνοικισμούς της Λάρνακας. Η απόφαση για τη δημιουργία του σταδίου πάρθηκε το 1989 και το Δεκέμβριο του ίδιου έτους άρχισε η κατασκευή. Μετά από πολλές εισφορές των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας στην Κύπρο και το εξωτερικό, του κυπριακού οργανισμού αθλητισμού και εθελοντική εργασία επιτεύχθηκε η κατασκευή του σε σύντομο χρονικό διάστημα[1][45].

Το στάδιο εγκαινιάστηκε το 1992 με τη διεξαγωγή του τελικού του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος U16 στις 17 Μαΐου, μεταξύ της Γερμανίας και της Ισπανίας όπου η Γερμανία κέρδισε με 2-1[46]. Το πρώτο επίσημο παιχνίδι της Νέας Σαλαμίνας στο στάδιο Αμμόχωστος έγινε το Σάββατο 12 Οκτωβρίου 1991 με αντίπαλο τον Ευαγόρα Πάφου, τον οποίο νίκησε με 4-1.[47].

Πετοσφαίριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πετοσφαίριση ανδρών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πετοσφαιρική ομάδα είναι μια από τις πιο δυνατές ομάδες στην Κύπρο. Με 9 πρωταθλήματα, 8 κύπελλα και 8 ασπίδες είναι η δεύτερη ομάδα στις κατακτήσεις τροπαίων μετά την Ανόρθωση Αμμοχώστου[48]. Η έδρα της πετοσφαιρικής Νέας Σαλαμίνας είναι στη Λεμεσό, το στάδιο Palais de Sports.

Απονομή του τροπαίου για το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Κύπρου 2012-2013 στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου στο κλειστό Σπύρος Κυπριανού

Η Νέα Σαλαμίνα έδειξε ενδιαφέρον για το άθλημα της πετοσφαίρισης από την ίδρυσή της.[49] Από το 1954, η Νέα Σαλαμίνα διοργάνωνε κάθε καλοκαίρι ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και κύπελλα, τα οποία προσέλκυαν πλήθος κόσμου. Στα πρωταθλήματα λάμβαναν μέρος ομάδες της επαρχίας (Νέα Σαλαμίνα, Ανόρθωση, Αναγέννηση Δερύνειας, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων, ΕΝΑΔ Αγίου Μέμνονος)[29]. Μετά την εισβολή και την προσφυγιά του 1974, ο Νικής Γεωργίου πρότεινε το 1975 τη δημιουργία πετοσφαιρικής ομάδας στη Λεμεσό, ώστε να διατηρηθεί η οντότητα του σωματείου. Στη Λεμεσό υπήρχε και υπάρχει από το 1974 μεγάλο μέρος των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας. Η πετοσφαιρική ομάδα δημιουργήθηκε το 1976. Αποτελεί ένα από τα 20 ιδρυτικά σωματεία της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) το 1978. Στην πρώτη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία κατετάγη στη δεύτερη θέση. Την ίδια θέση κατέλαβε το 1981 και το 1983. Το 1981 έχασε το πρωτάθλημα στη διαφορά σετ[50]. Το 1983 κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο, κερδίζοντας στον τελικό την Ανόρθωση με 3-1. Ήταν ο πρώτος τελικός που συμμετείχε η πετοσφαιρική ομάδα και το πρώτο τρόπαιο που κατακτούσε το σωματείο σε επίπεδο ανδρών. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Παράλληλα κατέκτησε και το κύπελλο για δεύτερη φορά. Ακολούθησε ένα ακόμα πρωτάθλημα την επόμενη περίοδο και ένα κύπελλο τη μεθεπόμενη[48].

Απονομή του τροπαίου για το κύπελλο πετοσφαίρισης Κύπρου 2010-2011 στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου στο κλειστό του Απόλλωνα

Την περίοδο 1998 με 2003 η Νέα Σαλαμίνα κατέκτησε έξι πρωταθλήματα στη σειρά. Αυτή η επίδοση αποτελεί το απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του κυπριακού πρωταθλήματος πετοσφαίρισης. Τα τελευταία τέσσερα πρωταθλήματα ήτανε τρεμπλ καθώς η ομάδα κατέκτησε πρωτάθλημα, κύπελλο και ασπίδα [48] και τα τελευταία πέντε double. Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Αντώνης Κωνσταντίνου. Συνολικά η πετοσφαιρική ομάδα έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα (τελευταίο την περίοδο 2012-13), 8 κύπελλα και 8 ασπίδες (πολυνίκης του θεσμού). Ακόμη ήταν δευτεραθλήτρια 6 φορές και φιναλίστ του κυπέλλου 6 φορές[48].

Η ομάδα έχει πολλές ευρωπαϊκές συμμετοχές[51]. Μεγαλύτερη επιτυχία της είναι η πρόκριση στις 16 ομάδες του Challenge Cup, επικρατώντας στον κυπριακό εμφύλιο τη συμπολίτισσα Ανόρθωση, με δύο νίκες, την περίοδο 2011-12[51][52]. Θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία των κυπριακών ομάδων στα κύπελλα Ευρώπης (την ίδια επιτυχία σημείωσε και η ΑΕΚ Καραβά την ίδια περίοδο).

Πετοσφαίριση γυναικών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1978 αποφασίστηκε η δημιουργία γυναικείας ομάδας πετοσφαίρισης στη Λεμεσό, με στόχο «πρώτο να ασχολούνται οι κοπέλες με το βόλεϊ και δεύτερο να διατηρείται η οντότητα του σωματείου», η οποία απειλείτο μετά την προσφυγιά και το διασκορπισμό των φιλάθλων της ομάδας. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Νικής Γεωργίου[53].

Με τη λήξη της περιόδου 1984-85, το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να αναστείλει τις δραστηριότητες της γυναικείας ομάδας για οικονομικούς λόγους[53][54]. Η Νέα Σαλαμίνα την τελευταία της περίοδο ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Συνολικά, στα 7 χρόνια παρουσίας της, η γυναικεία η ομάδα ήταν τρεις φορές δευτεραθλήτρια (1980/81, 1981/82, 1982/83) και τρεις φορές φιναλίστ του κυπέλλου (1979/80, 1982/83, 1984/85)[55]. Μάλιστα, την περίοδο 1981-82 είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση με την ΑΕΛ Λεμεσού, αλλά υστερούσε στην αναλογία των σετ, κατά μόλις δύο σετ[53].

Το 2011 έχει δραστηριοποιηθεί ξανά το τμήμα της γυναικείας πετόσφαιρας. Έχουν δημιουργηθεί τμήματα κορασίδων και παγκορασίδων που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα της ΚΟΠΕ.

Πρωταθλήματα υποδομής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Νέα Σαλαμίνα διατηρεί επίσης τμήματα πετοσφαίρισης εφήβων, παίδων και παμπαίδων. Η ομάδα εφήβων έχει κερδίσει 9 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος), οι παίδες 7 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος) και οι παμπαίδες 6 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος). Η ομάδα εφήβων έχει κατακτήσει επίσης 6 κύπελλα (πολυνίκης του θεσμού)[56].

Στίβος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Νέα Σαλαμίνα από την ίδρυση της και μέχρι το 1974, ανέπτυξε πλούσια και συνεχή δραστηριότητα στον κλασσικό αθλητισμό. Για τη δημιουργία ομάδας στίβου πρωτοστάτησαν οι τότε παγκυπριονίκες Νικής Γεωργίου και Αντώνης Τότσης, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από το ΓΣΕ. Η πρώτη συμμετοχή της Νέας Σαλαμίνας σε αγώνες στίβου έγινε το Μάρτιο του 1948, λίγες μέρες μετά την ίδρυση του σωματείου. Συμμετείχε στους επαρχιακούς αγώνες της Αμμοχώστου, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση. Ακολούθησε η δεύτερη θέση στους διασωματειακούς της Αμμοχώστου το 1952, όπως και το 1958. Το 1970 ξεκινά ο θεσμός των Παγκύπριων Διασωματειακών. Η Νέα Σαλαμίνα κατακτά την 5η θέση ανάμεσα σε 13 ομάδες. Το 1971 κατέλαβε την 3η θέση όπως και το 1972. Το 1973 τερμάτισε στην 4η θέση και το 1974, στους τελευταίους Παγκύπριους Διασωματειακούς αγώνες, πάλι την 4η θέση[57].

Άλλες δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πριν το 1974 η Νέα Σαλαμίνα είχε να επιδείξει πλούσια δραστηριότητα και σε πολλούς άλλους τομείς. Αθλητές της Νέας Σαλαμίνας επιδόθηκαν σε θαλάσσια σπορ (κολύμβηση, λεμβοδρομίες) κατά τη διάρκεια αγώνων που γίνονταν στην Αμμόχωστο. Επιπρόσθετα, το σωματείο είχε δημιουργήσει και ομάδα επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Το σωματείο διοργάνωνε ενδοσωματειακό πρωτάθλημα. Πλούσια δράση είχε και στα πολιτιστικά δρώμενα της Αμμοχώστου με υπαίθριους χορούς, δημιουργία θεατρικού ομίλου και διοργάνωση θεατρικών παραστάσεων. Επιπρόσθετα, το σωματείο έπαιρνε μέρος στους γιορτασμούς των εθνικών επετείων συμμετέχοντας στις παρελάσεις με το λάβαρο του σωματείου[58].

Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου και Νέα Σαλαμίνα Νέας Υόρκης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1974, μια ομάδα Σαλαμιναίων που ζούσαν στο Λονδίνο, αποφάσισε να ιδρύσουν ένα σωματείο στο Λονδίνο με το όνομα Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου, προς τιμή της ομάδας τους στην Κύπρο. Η Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου αγωνίζεται στο παροικιακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Παράλληλα διατηρεί στενές σχέσεις με τη Νέα Σαλαμίνα. Μερικοί παίχτες της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου προέρχονταν από τη Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου[59].

Η Νέα Σαλαμίνα Νέας Υόρκης είναι ελληνοκυπριακός ποδοσφαιρικός σύλλογος της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε από Κυπρίους το 1999 στην Νέα Υόρκη και οι ιδρυτές της ήταν υποστηριχτές της ποδοσφαιρικής ομάδας της Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. Συμμετέχει στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της πόλης της Νέας Υόρκης[60].

Τουρκοκύπριοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H Νέα Σαλαμίνα με την τουρκοκυπριακή Γενί Τζαμί, σε ένα φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα στο Στάδιο Αμμόχωστος. Ήταν ο πρώτος αγώνας μεταξύ ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής ομάδες μετά από 50 χρόνια.

Η Νέα Σαλαμίνα από την ίδρυση της προσπάθησε να αναπτύξει φιλικές αθλητικές σχέσεις με την τουρκοκυπριακή κοινότητα της Αμμοχώστου. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί η αποδοχή συμμετοχής Τουρκοκυπρίων ποδοσφαιριστών στην ποδοσφαιρική ομάδα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 αγωνίσθηκαν με την ομάδα Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές (Σιεκκερής, Νιταής, Μουσταφάς κ.α.). Όπως έχει προαναφερθεί, η Νέα Σαλαμίνα όταν εντάχθηκε στην ΚΟΠ, αγωνίστηκε για δύο περιόδους στη Β΄ κατηγορία. Τις περιόδους αυτές είχε σαν αντιπάλους τουρκοκυπριακές ομάδες (π.χ. Ντεμίρ Σπορ, Κενσλίκ Κιουνσλού, Τούρκικη Λέσχη Αμμοχώστου). Όταν οι τουρκοκυπριακές ομάδες άρχισαν στα τέλη του 1955 να αποχωρούν από τα πρωταθλήματα της ΚΟΠ, η Νέα Σαλαμίνα έκανε πολλές προσπάθειες για να μεταπεισθούν και να συνεχίσουν. Ωστόσο, παρόλο που τελικά οι τουρκοκυπριακές ομάδες αποχώρησαν από την ΚΟΠ, οι Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές ήταν ευπρόσδεκτοι στην ομάδα. Το 1962 μετεγγράφηκαν στην ομάδα ο Καλλικάς και το 1970 ο Νεζιάκ (ο οποίος ήταν Τούρκος)[61]. Το 2004 μετεγγράφηκαν στην ομάδα οι Τουρκοκύπριοι Ιμάμ και Ουλούσοϊ οι οποίοι με την παρουσία τους στη Νέα Σαλαμίνα έγιναν οι πρώτοι Τουρκοκύπριοι ποδοσφαιριστές που έλαβαν μέρος στα πρωταθλήματα της ΚΟΠ μετά από τριάντα χρόνια [62][63].

Στις 26 Μαρτίου 2005 η Νέα Σαλαμίνα έδωσε φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με την τουρκοκυπριακή Γενί Τζαμί (στα πλαίσια της μεταγραφής του Ουλούσοϊ), στο γήπεδο Αμμόχωστος, επικρατώντας με 6-0. Ήταν ο πρώτος αγώνας μεταξύ ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής ομάδες μετά από 50 χρόνια. Την αναμέτρηση παρακολούθησαν 2500 φίλαθλοι και από τις δύο μεριές που κάθισαν μαζί στις κερκίδες στέλνοντας μήνυμα ειρήνης. Στην αναμέτρηση παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της πολιτικής ηγεσίας και από τις δύο κοινότητες, των δημοτικών και αθλητικών αρχών και της Εκκλησίας[64].

Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποδόσφαιρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανδρών
Γυναικών
  • Ασπίδα Κύπρου:
    • Νικήτρια (1): 2007

Πετοσφαίριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανδρών
Έφηβοι
  • Πρωτάθλημα:
    • Πρωταθλήτρια (9): 1994/95, 1998/99, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2010/11, 2011/12, 2012/13
  • Κύπελλο:
    • Κυπελλούχος (6): 1996/97, 1998/99, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2009/10
Παίδες
  • Πρωτάθλημα:
    • Πρωταθλήτρια (7): 1991/92, 2002/03, 2004/05, 2006/07, 2009/10, 2011/12, 2012/13
Παμπαίδες
  • Πρωτάθλημα:
    • Πρωταθλήτρια (6): 1991/92, 2002/03, 2005/06, 2006/07, 2011/12, 2013/14

Φωτογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας (ποδόσφαιρο)
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Αλκή Λάρνακας την περίοδο 2011-12
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Αλκή Λάρνακας την περίοδο 2011-12.  
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την ΑΕΚ Λάρνακας την περίοδο 2009-10
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την ΑΕΚ Λάρνακας την περίοδο 2009-10.  
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Ένωση Νέων Παραλιμνίου την περίοδο 2006-07.
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Ένωση Νέων Παραλιμνίου την περίοδο 2006-07.  
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Στάδιο Αμμόχωστος σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Αθλητική Ένωση Πάφου την περίοδο 2006-07.  
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Τσίρειο Στάδιο σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο τον Άρη Λεμεσού την περίοδο 2010-11  
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό Κυπέλλου Κύπρου 2000-2001, στο Νέο Γ.Σ.Π. 
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας (πετοσφαίριση)
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό του κυπέλλου πετοσφαίρισης 2010-11, όπου η ομάδα τους κατέκτησε το τρόπαιο
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό του κυπέλλου πετοσφαίρισης 2010-11, όπου η ομάδα τους κατέκτησε το τρόπαιο  
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό του κυπέλλου πετοσφαίρισης 2010-11, όπου η ομάδα τους κατέκτησε το τρόπαιο
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό του κυπέλλου πετοσφαίρισης 2010-11, όπου η ομάδα τους κατέκτησε το τρόπαιο  
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό του κυπέλλου πετοσφαίρισης 2010-11, όπου η ομάδα τους κατέκτησε το τρόπαιο
Οι φιλάθλοι της Νέας Σαλαμίνας στον τελικό του κυπέλλου πετοσφαίρισης 2010-11, όπου η ομάδα τους κατέκτησε το τρόπαιο  
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Κλειστό Σπύρος Κυπριανού, γιορτάζωντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος πετοσφαίρισης Κύπρου 2012-2013
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Κλειστό Σπύρος Κυπριανού, γιορτάζωντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος πετοσφαίρισης Κύπρου 2012-2013  
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Κλειστό Σπύρος Κυπριανού, γιορτάζοντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος πετοσφαίρισης Κύπρου 2012-2013
Οι φίλαθλοι της Νέας Σαλαμίνας στο Κλειστό Σπύρος Κυπριανού, γιορτάζοντας την κατάκτηση του πρωταθλήματος πετοσφαίρισης Κύπρου 2012-2013  

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 «ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ». Αθλητισμός. Δήμος Αμμοχώστου. http://www.famagusta.org.cy/default.asp?id=261. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Μελετίου 2011, σελ. 97
  3. 3,0 3,1 3,2 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 16
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 17
  5. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 20
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 Γαβριηλίδης & Παπαμωησέως 2001, σελ. 19
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 21
  8. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 23
  9. Μελετίου 2011, σελ. 98
  10. Γαβριηλίδης & Παπαμωησέως 2001, σελ. 51
  11. 11,0 11,1 Μελετίου 2011, σελ. 140
  12. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 24
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 Μελετίου 2011, σελ. 141
  14. 14,0 14,1 Μελετίου 2011, σελ. 142
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 15,5 15,6 Γαβριηλίδη 2001, σελ. 61
  16. Γαβριηλίδης & Παπαμωησέως 2001, σελ. 23
  17. 17,0 17,1 Μελετίου 2011, σελ. 204
  18. Γαβριηλίδη 2001, σελ. 59
  19. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 42
  20. 20,0 20,1 Μελετίου 2011, σελ. 212
  21. 21,0 21,1 Μελετίου 2011, σελ. 199
  22. 22,0 22,1 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 25
  23. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 189
  24. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 78
  25. 25,0 25,1 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 90
  26. 26,0 26,1 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 91
  27. 27,0 27,1 27,2 27,3 27,4 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 92
  28. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 126
  29. 29,0 29,1 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 165
  30. 30,0 30,1 30,2 30,3 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 4
  31. 31,0 31,1 Μελετίου 2011, σελ. 196
  32. Στεφανίδης 2003, σελ. 206
  33. Γαβριηλίδης & Παπαμωησέως 2001, σελ. 157
  34. «Season 1990 - 1991» (στα Αγγλικά). UEFA CUP WINNERS' CUP. UEFA. http://en.archive.uefa.com/competitions/ecwc/history/season=1990/round=118/index.html. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2012. 
  35. Στεφανίδης 2003, σελ. 207
  36. «Season 1995». UEFA INTERTOTO CUP. UEFA. 21 Αυγούστου 2008. http://en.archive.uefa.com/competitions/intertotocup/history/season=1995/round=675/group=787.html. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2012. 
  37. «Season 1997». UEFA INTERTOTO CUP. UEFA. 21 Αυγούστου 2008. http://en.archive.uefa.com/competitions/intertotocup/history/season=1997/round=726/group=871.html. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2012. 
  38. «Season 2000». UEFA INTERTOTO CUP. UEFA. 16 Ιανουαρίου 2009. http://en.archive.uefa.com/competitions/intertotocup/history/season=2000/round=1462/index.html. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2012. 
  39. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 73
  40. 40,0 40,1 Γαβριηλίδης & Παπαμωησέως 2001, σελ. 78
  41. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 74
  42. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 91
  43. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 95
  44. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 96
  45. 45,0 45,1 Στυλιανού 1998, σελ. 188
  46. «European U-16 Championship 1992». RSSSF. 28 Ιουνίου 2006. http://www.rsssf.com/tablese/ec-u16-92.html. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2012. 
  47. Στυλιανού 1998, σελ. 191
  48. 48,0 48,1 48,2 48,3 «Τίτλοι Κυπριακής Πετόσφαιρας». Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. http://www.volleyball.org.cy/history/roll_men.htm. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012. 
  49. Στυλιανού 1998, σελ. 194
  50. Στυλιανού 1998, σελ. 195
  51. 51,0 51,1 «Nea Salamina FAMAGUSTA». Confédération Européenne de Volleyball. http://www.cev.lu/TeamDetails.aspx?TeamID=7565&SeasonID=184&SeasonType=C&G=M. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2012. 
  52. «Η Νέα Σαλαμίνα στους «16»». Volleynews.gr. 19 Ιανουαρίου 2012. http://www.volleynews.gr/challenge-cup/item/%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-16. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012. 
  53. 53,0 53,1 53,2 Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 168
  54. Στυλιανού 1998, σελ. 199
  55. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Γυναικών». Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. http://www.volleyball.org.cy/history/roll_wom.htm. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012. 
  56. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Υποδομής». Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. http://www.volleyball.org.cy/history/roll_dev.htm. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012. 
  57. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 158-162
  58. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 214
  59. Στυλιανού & Γεωργίου 1988, σελ. 155
  60. «New York Salamina S.C.». http://www.nysalamina.com/index.html. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2012. 
  61. Στυλιανού 1998, σελ. 149
  62. «Κύπρος : Ο αθλητισμός ενώνει ...». SportNet. 26 Μαρτίου 2005. http://news.pathfinder.gr/sports/176723.html. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. 
  63. «Ο καλύτερος Τουρκοκύπριος ποδοσφαιριστής πάει Αλκή». Εφημερίδα Καθημαρινή. 13 Ιουνίου 2011. http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=48610&show=Y. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. 
  64. «Πενήντα χρόνια μετά, το ποδόσφαιρο μας ένωσε...». typos.com.cy. 26 Μαρτίου 2005. http://admin.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=51153. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2012. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γαβριηλίδης, Μιχάλης; Παπαμωησέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. 
  • Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6. 
  • Στυλιανού, Πάμπος; Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. 
  • Στυλιανού, Πάμπος (1998). 50 χρόνια Νέα Σαλαμίνα 1948-1998. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. ISBN 9963-8370-0-Χ. 
  • Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. ISBN 9963-8841-1-3. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα