Μητρόπολη Κορέας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Μητρόπολη Κορέας είναι μία από τις Ορθόδοξες Μητροπόλεις οι οποίες ανήκουν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η έδρα της είναι η Σεούλ, η πρωτεύουσα της Νότιας Κορέας. Ο επίσημος τίτλος του μητροπολίτη είναι Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορέας, υπέρτιμος και έξαρχος Ιαπωνίας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία της Ορθοδοξίας στην Κορέα ξεκινά το 1900, όταν το Πατριαρχείο Ρωσίας στέλνει ιεραποστολικό κλιμάκιο, το οποίο προχωρά το 1903 στην κατασκευή ναού στη Σεούλ και το 1911-3 στη χειροτονία 2 ιθαγενών κληρικών. Το 1910 η Ιαπωνία καταλαμβάνει την Κορέα και οι Ορθόδοξοι υφίστανται διώξεις. Το 1921 το Πατριαρχείο Ρωσίας αποφασίζει να σταματήσει τη βοήθεια προς την Εκκλησία της Κορέας, με συνέπεια να πάψει να υφίσταται και η όποια δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Ιαπωνίας επ' αυτής. Το 1946 η Εκκλησία της Κορέας αυτοδιοργανώνεται πλέον σε επίπεδο ενορίας. Το 1947 χειροτονείται 3ος ιθαγενής ιερέας, ο οποίος μετά την αναχώρηση του τελευταίου Ρώσου το 1947, παραμένει ο μοναδικός ιερέας στην Κορέα. Το 1950 συλλαμβάνεται και εξαφανίζεται. Το 1953 ο στρατιωτικός ιερέας του Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος της Κορέας, ανακαλύπτει την Εκκλησία και ρυθμίζει την επανοργάνωση της ενορίας της Σεούλ. Το 1954 χειροτονείται ιθαγενής ιερέας από τον Αρχιεπίσκοπο Ιαπωνίας.

Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 24 Δεκεμβρίου 1955 η Ορθόδοξη Ενορία με ομόφωνη απόφασή της, ζητά να υπαχθεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αφού δεν υπαγόταν σε καμία εκκλησιαστική δικαιοδοσία. Το Πατριαρχείο κάνει δεκτό το αίτημα το 1956 και διορίζει τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο ως Έξαρχο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κορέας. Το 1970 η Εξαρχία της Κορέας υπάγεται στη δικαιοδοσία της νεοΐδρυτης Μητρόπολης Νέας Ζηλανδίας. Το 1977 πεθαίνει ο τελευταίος ιθαγενής ιερέας της πρώτης περιόδου. Το 1978 αναστηλώνεται και εγκαινιάζεται ο ναός του Αγίου Νικολάου της Σεούλ. Το 1980 χειροτονείται ο πρώτος ιθαγενής ιερέας της νέας περιόδου. Το 1982 ιδρύεται το Ορθόδοξο Θεολογικό Σεμινάριο στη Σεούλ, με σκοπό την κατάρτιση κληρικών και κατηχητών. Το 1993 το Πατριαρχείο αποφασίζει τη χειροτονία βοηθού επισκόπου του Μητροπολίτη Νέας Ζηλανδίας, με τον τίτλο του Επισκόπου Ζήλων, ο οποίος θα επιβλέπει την περιοχή της Κορέας. Εν τω μεταξύ κτίζονται και άλλοι ιεροί ναοί, χειροτονούνται ιθαγενείς ιερείς και μεταφράζονται πολλά βιβλία στα Κορεατικά. Το 1996 η Εκκλησία αναγνωρίζεται επίσημα από την κυβέρνηση της Νότιας Κορέας. Το 2000 εορτάζεται η εκατονταετηρίδα από την ίδρυση της Εκκλησίας της Κορέας παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Εξύψωση σε Μητρόπολη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2004 το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφασίζει την εξύψωση της Εξαρχίας Κορέας σε Μητρόπολη. Πρώτος μητροπολίτης διορίζεται ο μέχρι τότε επίσκοπος Ζήλων Σωτήριος. Το 2006 χειροτονείται βοηθός επίσκοπος ο Επίσκοπος Ζήλων Αμβρόσιος. Το 2008 ο Μητροπολίτης Κορέας Σωτήριος μετατέθει στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Πισιδίας. Νεὀς Μητρπολίτης Κορέας εξελέγει ο μέχρι τότε Επίσκοπος Ζήλων Αμβρόσιος. Η Μητρόπολη Κορέας περιλαμβάνει τις χώρες της Νότιας Κορέας, της Βόρειας Κορέας και της Ιαπωνίας.

Οργάνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μητρόπολη Κορέας, σύμφωνα με στοιχεία του 2007-8, είναι οργανωμένη σε 7 εκκλησιαστικές κοινότητες, με συνολικά 25 ναούς και παρεκκλήσια και 9 ιερείς και 2 διακόνους, οι οποίοι προσπαθούν να καλύψουν τις ανάγκες όλων των πιστών:

Νότια Κορέα

  1. Σεούλ (Seoul) με τον καθεδρικό ναό Αγίου Νικολάου Mapo-gu, Seoul (με παρεκκλήσιο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) με 1 ιερέα και 1 διάκονο, και τον κοιμητηριακό ναό της Αναστάσεως του Χριστού Yongmi-ri, Seoul,
  2. Πουσάν (Pusan) με τον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Chung-gu, Pusan (με παρεκκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Στυλιανού) με 1 ιερέα,
  3. Ιντσόν (Incheon) με τον ναό του Αγίου Παύλου Nam dong-ku, Incheon (με παρεκκλήσια του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου) με 1 ιερέα,
  4. Τσόντζου (Jeonju) με τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Jeonju (με παρεκκλήσια του Αγίου Ευθυμίου, του Αγίου Νεκταρίου και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ) με 1 ιερέα,
  5. Πάλανγκ-λι (Palang-ri) με τον ναό του Αγίου Ανδρέου Yang-gu gun, Palang-ri (με παρεκκλήσια της Αγίας Αικατερίνης του Σινά και του Αγίου Στυλιανού) με 1 ιερέα,
  6. Τσούντσον (Chuncheon) με τον ναό του Αγίου Βόριδος Seo-myeon, Chuncheon με 1 ιερέα, και
  7. Ουλσάν (Ulsan) με τον ναό του Αγίου Διονυσίου Αιγίνης Dong-ku, Ulsan με 1 ιερέα και 1 διάκονο.
  • Παρεκκλήσια
  1. Αγίου Μαξίμου του Γραικού Mapo-gu, Seoul και Αγίου Γεωργίου Pousan με 1 ιερέα, για την εξυπηρέτηση των σλαβόφωνων ορθοδόξων και
  2. Αγίας Άννης Wanju-gun, Jeonbuk με 1 ιερέα, για τους σπουδαστές των Εκπαιδευτηρίων "Ορθόδοξος Πίστις".

Ιαπωνία

  1. Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα στο Τόκιο, υπό οργάνωση.

Ακόμη στη Μητρόπολη υπάγεται η γυναικεία Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καπυόνγκ (με παρεκκλήσια των Αγίων Αποστόλων και του Γενεθλίου του Τιμίου Προδρόμου) με 2 μοναχές.

Σε όλες τις ενορίες λειτουργούν κατηχητικά σχολεία, όλων των ηλικιών (από προσχολική έως Γ' Λυκείου). Στον ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Πουσάν λειτουργεί παιδικός σταθμός. Η Μητρόπολη κάθε καλοκαίρι διοργανώνει θερινές κατασκηνώσεις για παιδιά και νέους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κορέας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ημερολόγιον του Οικουμενικού Πατριαρχείου έτους 2007, έκδοση Οικουμενικού Πατριαρχείου.
  • Ιστοσελίδα Ι. Μητρόπολης Κορέας http://orthodox.or.kr/english/e_main.htm (ανάκτηση 26/1/2008)

Εξωτερικοί σύνδέσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]