Πατριαρχείο Αλεξανδρείας

Τρίτο τη τάξει μετά τα Πατριαρχεία Ρώμης και Κωνσταντινουπόλεως, το Παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας απετέλεσε στα χρόνια της ακμής του μία από τις λαμπρότερες χριστιανικές εκκλησίες της Ανατολής.Σήμερα ο Πατριαρχικός Θρόνος του Αγίου Μάρκου, κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των ορθοδόξων ανα τον κόσμο Εκκλησιών, στην Ιεραποστολική δράση,πορεία και μαρτυρία, με 22 Ιεραποστολικές Ιερές Μητροπόλεις και 7 Ιεραποστολικές Επισκοπές ανά την Αφρικανική Ήπειρο.

Ο Θυρεός του Πατριαρχείου

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας είναι δεύτερος στα πρεσβεία τιμής των πατριαρχών μετά τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και κατέχει λαμπρότατο τίτλο ως «Πάπας και Πατριάρχης της μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, πάσης γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής, Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Ποιμένων, Αρχιερεύς Αρχιερέων, τρίτος και δέκατος των Αποστόλων και Κριτής της Οικουμένης».

Η ιστορία της αλεξανδρινής εκκλησίας

Η ιστορία της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας μπορεί να διαιρεθεί στις επόμενες περιόδους: οι πρώτοι τρεις αιώνες (δηλαδή από την ίδρυση της από τον Απόστολο Μάρκο έως την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο το 325 μ.Χ.) από την πρώτη Οικουμενική Σύνοδο στην αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου το 642. Από την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου στο σχίσμα του 867. Από το σχίσμα του 867 έως το 1517 (όταν βρέθηκε η Αίγυπτος κάτω από τον ζυγό των οθωμανών Τούρκων). Από την τουρκική κατάκτηση στην απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό το 1821 και από το 1821 μέχρι σήμερα.

Περίοδος πρώτης εκκλησίας και διωγμών

Ο Άγιος Μάρκος ένθρονος - Tiziano 1510 (Church of Santa Maria della Salute, Venice)

Ο χριστιανισμός έκανε νωρίς την εμφάνισή του στην Αλεξάνδρεια, μέσω των Εβραίων της Διασποράς, οι οποίοι είχαν από καιρό μια ακμάζουσα κοινότητα στην περιοχή.

Ιδρυτής της αλεξανδρινής εκκλησίας θεωρείται ο Απόστολος Μάρκος.Η εκκλησιαστική παράδοσή θέλει το Μάρκο να ήρθε στην Αλεξάνδρεια το έτος 42 οπότε και ίδρυσε την εκκλησία της Αλεξάνδρειας, και ήταν ο πρώτος επίσκοπός της για 22 έτη. Ο Μάρκος πέθανε ενώ σερνόταν μέσω των οδών της Αλεξάνδρειας από τον ειδωλολατρικό όχλο, και θάφτηκε σε ένα κοντινό χωριό. Το έτος 828, Ενετοί έμποροι μετέφεραν τα λείψανά του στη Βενετία, και από τότε θεωρείται ως προστάτης της πόλης.

Ο Ανιανός, συνοδός του Μάρκου και δεύτερος επίσκοπος της Αλεξάνδρειας ήταν σε θέση να επεκτείνει τις χριστιανικές βάσεις που έθεσε ο Μάρκος και να παραγάγει σημαντικά πνευματικά επιτεύγματα στην καθιέρωση του χριστιανικού λόγου.

Ο χριστιανισμός βρήκε θετική ανταπόκριση μεταξύ των Εβραίων, και επίσης μεταξύ των Ελλήνων. Ο τοπικός πληθυσμός της Αιγύπτου, αφ' ετέρου, δεν φαίνεται να είναι πολύ ενθουσιώδης για το νέο μήνυμα που είχε φθάσει στα εδάφη του, ή να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διοίκηση και την οργάνωση της πρώτης χριστιανικής κοινότητας στη χώρα της Αιγύπτου.

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ως προς το εάν Αιγύπτιοι κατέλαβαν σημαντική θέση στην πρώτη χριστιανική κοινότητα της Αλεξάνδρειας, δεδομένου ότι τα αιγυπτιακά ονόματα δεν εμφανίζονται στους καταλόγους επισκόπων μέχρι το δεύτερο αιώνα.

Το γεγονός είναι, εντούτοις, ότι ακόμη και στα πρώτα έτη της η εκκλησία της Αλεξάνδρειας επέκτεινε τις δραστηριότητές της για να καλύψει όχι μόνο την Αίγυπτο, τη Λιβύη και τις πόλεις της Κυρηναϊκής Πενταπόλεως αλλά και τις υποσαχάριες χώρες της Αφρικής. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πρώτος των επισκόπων της εκκλησίας της Αλεξάνδρειας ήταν ο επίσκοπος της Λιβύης.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο αιώνων της χριστιανικής εποχής, η Αλεξάνδρεια υπέφερε από τις διώξεις που βιώθηκαν από όλες τις εκκλησίες στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μεγάλος αριθμός Χριστιανών στην κοινωνία της Αλεξάνδρειας υπέφερε τρομερά, συμπεριλαμβανομένου του πατέρα του Ωριγένη Λεωνίδη, ο οποίος μαρτύρησε για τις χριστιανικές πεποιθήσεις του. Πολλοί Χριστιανοί οδηγήθηκαν στο θάνατο και η πόλη της Αλεξάνδρειας δοκίμασε για μεγάλο διάστημα τη φρίκη και το φόβο.

Βυζαντινή περίοδος και αραβοκρατία

Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας είχε τους πιο πολλούς πιστούς έπειτα από το Πατριαχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Με τις μονοφυσιτικές έριδες ελαττώθηκε ο πληθυσμός του και οι Κόπτες (Αιγύπτιοι) χωρίστηκαν από τους Ορθοδόξους, τους οποίους ονόμασαν Μελχίτες, γιατί ακολουθούσαν την πίστη του βασιλιά (μέλεχ) της Κωνσταντινουπόλεως. Στο χωρισμό αυτό συνετέλεσαν και φυλετικά αίτια, γιατί το μονοφυσιτισμό ακολούθησαν οι εντόπιοι.

Στην αραβοκρατία (640-1254) η κατάσταση για τους Ορθοδόξους ήταν χειρότερη, γιατί οι Άραβες ευνοούσαν τους Κόπτες οι οποίοι, αν δε βοήθησαν τους Άραβες, έδειξαν παθητική στάση στις αραβικές επιδρομές και την κατάληψη της χώρας.

Ο ορθόδοξος Πατριάρχης Πέτρος Γ' έφυγε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη και ο θρόνος έμεινε κενός επί 70 χρόνια. Τότε τα εκκλησιαστικά ιδρύματα και τους ναούς, εκτός από του Αγίου Σάββα στην Αλεξάνδρεια, τα πήραν οι Κόπτες.

Ο Λέων Ίσαυρος έστειλε στην Αλεξάνδρεια Πατριάρχη τον Κοσμά που κατάφερε να ξαναπάρουν οι Ορθόδοξοι τους ναούς και τα δικαιώματα τους.

Στα μέσα του Η' αιώνα ο εμίρης Χαφίζ καταδίωξε τους χριστιανούς και τότε εξισλαμίστηκαν 40.000. Στα μέσα του Θ' αιώνα νέος διωγμός ξέσπασε εναντίον των Ορθοδόξων και των Κοπτών σκότωσαν πολλούς Χριστιανούς, κατέστρεψαν τις εκκλησίες και τους ανάγκασαν να εξισλαμιστούν.

Από τον Ι' αιώνα οι Έλληνες άρχισαν να εξαφανίζονται από το προσκήνιο και γίνονται αραβόφωνοι Πατριάρχες· οι κάτοικοι έπαιρναν αραβικό χαρακτήρα και ο εξαραβισμένος πληθυσμός ενισχύονταν από τους Σύρους αποίκους.

Το 933 πρώτος αραβόφωνος Πατριάρχης έγινε ο Ευτύχιος που έγραψε χρονικό στην αραβική γλώσσα από την κτίση του κόσμου ως την εποχή του.

Το 1015 όταν ήταν ηγεμόνας ο Χακήμ έγινε διωγμός εξοντωτικός εναντίον των Χριστιανών. Τότε σκότωσαν τον Πατριάρχη Διονύσιο, πολλοί Χριστιανοί αναγκάστηκαν με τη βία να εξισλαμιστούν και καταστράφηκαν χιλιάδες εκκλησίες.

Σταυροφορίες και έλευση των τουρκικών φύλων

Την εποχή της Δ' Σταυροφορίας υπάρχει πληροφορία ότι ο Πατριάρχης Νικόλαος Γ' ζήτησε με γράμμα τη φιλία του Πάπα Ιννοκεντίου Γ' για να ελαφρώσει από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε.

Δυτικοί ιστορικοί λένε ότι στην Δ' Σύνοδο του Λατερανού παραβρέθηκε και απεσταλμένος του Πατριάρχη. Αυτά όμως δεν τον ωφέλησαν. Οι Σταυροφόροι έκαναν μονάχα μια επιδρομή στην Αίγυπτο (1365) χωρίς να μείνουν εκεί, επηρέαζαν όμως την κατάσταση, γιατί κυριαρχούσαν στις χώρες κοντά στην Αίγυπτο.

Στις αρχές του ΙΔ' αιώνα εγκαταστάθηκε στην Αλεξάνδρεια Λατίνος Πατριάρχης για τους λίγους Ρωμαιοκαθολικούς που υπήρχαν εκεί.

Η θέση των Χριστιανών είχε γίνει ακόμη χειρότερη όταν κυριάρχησαν οι Μαμελούκοι Τούρκοι (1254-1517) οι οποίοι καταδίωκαν τους Χριστιανούς και ανάγκασαν πολλούς σε εξισλαμισμό. Έτσι με τους διωγμούς αυτούς ο χριστιανικός πληθυσμός ελαττώθηκε και ο ακμαίος ελληνισμός της Αιγύπτου εξαφανίστηκε.

Όταν κυριάρχησαν στην Αίγυπτο οι Οθωμανοί Τούρκοι τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο.

Δεν είναι γνωστό πότε εγκαταστάθηκαν πάλι Έλληνες Πατριάρχες στην Αλεξάνδρεια, αφού από την Άλωση έμεναν στην Κωνσταντινούπολη. Στα πρακτικά της Συνόδου της Φλωρεντίας υπογράφει ο Φιλόθεος, Τοποτηρητής του Θρόνου Αλεξανδρείας.

Αρχή αναγέννησης

Το ΙΔ' αιώνα καλυτέρεψε κάπως η κατάσταση γιατί οι Πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως και οι Φαναριώτες μπορούσαν να επηρεάζουν ευνοϊκά τις τουρκικές αρχές για τον χριστιανισμό της Αιγύπτου.

Έτσι άρχισαν να εκλέγονται Πατριάρχες Αλεξανδρείας που φρόντισαν να αναδιοργανώσουν την εκκλησία τους.

Σημαντικές υπηρεσίες πρόσφεραν οι πατριάρχες Μελέτιος Πηγάς, Κύριλλος Λούκαρης, Γεράσιμος Σπαρταλιώτης και ο Μητροφάνης Κριτόπουλος.

Ο δέκατος ένατος αιώνας θα μπορούσε να περιγραφεί, ως περίοδος στην οποία το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας δοκίμασε μια αναγέννηση. Εν πολλοίς, αυτή η επιτυχία μπορεί να αποδοθεί στην προσωπικότητα του Μεχμέτ Αλί Πασάς (1806 - 1848), του οποίου τα φιλελληνικά αισθήματα τον οδήγησαν να ενθαρρύνει Έλληνες να εγκατασταθούν στην Αίγυπτο.

Η αύξηση του μεγέθους του ποιμνίου του, ήταν μια μεγάλη βοήθεια στο Πατριαρχείο. Οι Έλληνες που άρχισαν σύντομα να φθάνουν στην Αίγυπτο δεν ήταν απλά ευκαιριακοί μετανάστες. Περιελάμβαναν πολλούς ανθρώπους των γραμμάτων, αλλά προ πάντων αφιερώθηκαν στις επιχειρήσεις και το εμπόριο.

Περίοδος ακμής

Για πολλά έτη, τα εσωτερικά προβλήματα, τα οποία προέκυπταν όποτε ένας Πατριάρχης έπρεπε να εκλεγεί, δημιουργούσαν δυσκολίες για το Πατριαρχείο.

Στα 1870, με την εκλογή στο θρόνο του Σωφρονίου, ενός πρώην Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, η ειρήνη επιβλήθηκε στην εκκλησία.

Τώρα το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας θα μπορούσε να επανακτήσει το προηγούμενο ανάστημά του. Με την ίδρυση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων λαμβάνοντας υπόψη τη γρήγορη αύξηση στον αριθμό Ελλήνων στην Αίγυπτο και με την παρουσία μεγάλων ευεργετών όπως ο Γεώργιος Αβέρωφ, η ελληνική κοινότητα στην Αίγυπτο και το Πατριαρχείο βίωσαν μια περίοδο ανόδου και γοήτρου.

Ελληνικές Κοινότητες ιδρύθηκαν σε άλλα μέρη της Αιγύπτου, ο αριθμός φιλανθρωπικών ιδρυμάτων αυξάνονταν, οι πρώτες ελληνικές εφημερίδες δημοσιεύθηκαν, και τα πρώτα ελληνικά βιβλία τυπώθηκαν. Νέες εκκλησίες ιδρύθηκαν και χτίστηκαν.

Το 1872, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Σωφρόνιος συμμετείχε, με τους άλλους Πατριάρχες της ανατολής στη Σύνοδο που συνήλθε στην Κωνσταντινούπολη,η οποία καταδίκασε τη Βουλγαρική Εκκλησία ως σχισματική.

Κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, η πνευματική αναγέννηση του Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας έφθασε στο απόγειο. Ο αριθμός Ελλήνων στην Αίγυπτο ήταν υψηλότερος απ'ό,τι σε οποιαδήποτε προηγούμενη περίοδο.

Ο 20ος αιώνας

Ο πρώτος Πατριάρχης του εικοστού αιώνα, Φώτιος Πέρογλου (1900 - 1925), προσπάθησε να αυξήσει το γόητρο Πατριαρχείου με την ίδρυση επτά νέων επισκοπών και την επιλογή υψηλής μόρφωσης κληρικών για να καλυφθούν οι κενές θέσεις.

Το 1926, ο Μελέτιος Μεταξάκης, ένας ξεχωριστός και ιδιοφυής ιεράρχης, εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας.

Ένα από τα πρώτα επιτεύγματά του ήταν η δημοσίευση των κανονισμών του Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας, στις 15 Μαΐου 1930. Επιτέλους, η οφειλόμενη προσοχή δόθηκε στη ζωή των Μητροπόλεων και των κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του τελετουργικού, των μυστηρίων και ακόμη και των δικαστικών πτυχών της ζωής του κλήρου.

Ο Μελέτιος ίδρυσε επίσης τη Σχολή του Αγίου Αθανασίου. Στα χρόνια του, το Πατριαρχείο επόπτευε δέκα μητροπολιτικές επαρχίες, 90 εκκλησίες, 5 μοναστήρια και 107 ιερείς κοινοτήτων. Με πρωτοβουλία του, ένας οργανικός νόμος του ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας συντάχτηκε, καθορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο ο Πατριάρχηςθα εκλεγόταν και τα δικαιώματα, τα οποία θα ασκούσε.

Η πατριαρχεία του Χριστοφόρου (1939-1967) θα περιγραφόταν καλύτερα ως περίοδος με μεγάλης κλίμακας προγράμματα ανακαίνισης και αναδιάρθρωσης. Συνδέεται με την ανάληψη της εξουσίας από το στρατηγό Νάσερ και τις πολιτικές εξελίξεις που επακολούθησαν στην Αιγυπτιακή Δημοκρατία. Επακολούθησε σημαντική μείωση του ελληνικού πληθυσμού. Γεγονός που έφερε σε δυσχερή θέση το Πατριαρχείο.

Στην προσπάθεια διασώσεως του ελληνορθόδοξου κέντρου νέες επισκοπές οργανώθηκαν σε όλη τη μαύρη ήπειρο και επίσημη αναγνώριση χορηγήθηκε στις αφρικανικές ορθόδοξες κοινότητες. Αυτή η κίνηση βοήθησε τις ιεραποστολικές δραστηριότητες του Πατριαρχείου.

Οι επόμενοι δύο Πατριάρχες, ο Νικόλαος ΣΤ΄(1968-1986) και ο Παρθένιος (1987-1996) προσπάθησαν επιτυχώς να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Πολλά προγράμματα εκτελέσθηκαν, και ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στις ιεραποστολικές προσπάθειες στο εξωτερικό.

Ο Πατριάρχης Πέτρος ο Ζ΄,(1996-2004) εργάσθηκε με ζήλο για την διάδοση του Ευαγγελικού μηνύματος στην Αφρικανική ήπειρο. Ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με την διοικητική αναδιοργάνωση της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας, συνέταξε την «Πατριαρχική Διάταξη της 16ης Σεπτεμβρίου 2002» περί του τρόπου εκλογής του Πατριάρχου από την Ιερά Σύνοδο, αποκλειστικώς,. Εκείνος ξεκίνησε τις ανακαινιστικές εργασίες του Πατριαρχικού Μεγάρου, της Μονής του Οσίου Σάββα Αλεξανδρείας, της Πατριαρχικής Επιτροπείας Καΐρου και της Μονής του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου. Ίδρυσε τις Επισκοπές Νιγηρίας, Μαδαγασκάρης, Γκάνας, Μπουκόμπας και Ζάμπιας. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2004 ο Αλεξανδρείας Πέτρος Ζ' έχασε τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα πάνω από την Αθωνική Πολιτεία, μαζί με Ιεράρχες και κληρικούς του Θρόνου και στενούς συνεργάτες του.

Το Πατριαρχείο σήμερα

Την 9η Οκτωβρίου 2004 εξελέγη παμψηφεί από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής ο από Ζιμπάμπουε Θεόδωρος Β΄ (Χορευτάκης), ο οποίος όπως και οι προκάτοχοί του φέρει τον ιδιαίτερο ιστορικό τίτλο:

Ή Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης ο Πάπας και Πατριάρχης της Μεγάλης πόλεως Αλεξανδρείας, Λιβύης, Πενταπόλεως, Αιθιοπίας, πάσης γης Αιγύπτου καί πάσης Αφρικής, Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Ποιμένων, Άρχιερεύς Αρχιερέων, τρίτος καί δέκατος των Αποστόλων καί Κριτής της Οικουμένης.

Χρονολογικός πίνακας Παπών και Πατριαρχών Αλεξανδρείας

'

1 ΜΑΡΚΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ & ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ (40-62) 2 ΑΝΙΑΝΟΣ (62 -82) 3 ΑΒΙΛΙΟΣ (83-95) 4 ΚΕΔΡΩΝ (96-106) 5 ΠΡΙΜΟΣ (106-118) 6 ΙΟΥΣΤΟΣ (118-129) 7 ΕΥΜΕΝΗΣ (129- 141) 8 ΜΑΡΚΟΣ Β΄ (141-152) 9 ΚΕΛΑΔΙΩΝ (152-166) 10 ΑΓΡΙΠΠΙΝΟΣ (166-178) 11 ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ (178- 189) 12 ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (189-232) 13 ΗΡΑΚΛΑΣ (232-248) 14 ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ (248-264) 15 ΜΑΞΙΜΟΣ (265-282) 16 ΘΕΩΝΑΣ (282-300) 17 ΠΕΤΡΟΣ Α’ (300-311) 18 ΑΧΙΛΛΑΣ (311-313) 19 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Α’ (313-328) 20 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Α’ ο ΜΕΓΑΣ (328- 373) 21 ΠΕΤΡΟΣ Β’ (373-381) 22 ΤΙΜΟΘΕΟΣ Α’ ο ΑΚΤΗΜΩΝ (381-385) 23 ΘΕΟΦΙΛΟΣ (385-412) 24 ΚΥΡΙΛΛΟΣ Α’ (412-444) 25 ΔΙΟΣΚΟΡΟΣ (444-451) 26 ΠΡΟΤΕΡΙΟΣ (451-457) 27 ΤΙΜΟΘΕΟΣ Β’ ο ΑΙΛΟΥΡΟΣ (457-460) 28 ΤΙΜΟΘΕΟΣ Γ’ ο ΣΑΛΟΦΑΚΙΟΛΟΣ (460-482) 29 ΙΩΑΝΝΗΣ Α’ ο ΤΑΛΑΪΑΣ (482) 30 ΠΕΤΡΟΣ Γ’ ο ΜΟΓΓΟΣ (482-490) 31 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Β’ ο ΚΗΛΙΤΗΣ (490-496) 32 ΙΩΑΝΝΗΣ Β’ ο ΜΟΝΑΖΩΝ (496-505) 33 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ’ ο ΝΙΚΑΙΩΤΗΣ (505-516) 34 ΔΙΟΣΚΟΡΟΣ Β’ ο ΝΕΟΣ (516-517) 35 ΤΙΜΟΘΕΟΣ Δ’ (517-535) 36 ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ Α’ (536) 37 ΓΑΪΝΑΣ (536-537) 38 ΠΑΥΛΟΣ (537-542) 39 ΖΩΪΛΟΣ (542-551) 40 ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΟΣ (551-569) 41 ΙΩΑΝΝΗΣ Δ’ ο ΘΕΟΠΕΙΘΗΣ (569-579) 42 ΕΥΛΟΓΙΟΣ (581-608)

43 ΘΕΟΔΩΡΟΣ Α' ο ΣΚΡΙΒΩΝ (608-610) 44 ΙΩΑΝΝΗΣ Ε’ ο ΕΛΕΗΜΩΝ (610-621) 45 ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α’ (621-630) 46 ΚΥΡΟΣ (631-641) 47 ΠΕΤΡΟΣ Δ’ ( 642-651) 48 ΠΕΤΡΟΣ Ε’ 49 ΠΕΤΡΟΣ ΣΤ’ 50 ΚΟΣΜΑΣ Α’ (727-768) 51 ΠΟΛΙΤΙΑΝΟΣ (768-813) 52 ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ (813-817) 53 ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Α’ (817-841) 54 ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Α’ (841-860) 55 ΜΙΧΑΗΛ Α’ (860-870) 56 ΜΙΧΑΗΛ Β’ (870-903) 57 ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ (907-932) 58 ΕΥΤΥΧΙΟΣ (933-940) 59 ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Β’ (941) 60 ΙΣΑΑΚ (941-954) 61 ΙΩΒ ή ΙΑΚΩΒΟΣ (954-960) 62 ΗΛΙΑΣ Α’ (963-1000) 63 ΑΡΣΕΝΙΟΣ (1000-1010) 64 ΘΕΟΦΙΛΟΣ Β’ (1010-1020) 65 ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β’ (1021-1052) 66 ΛΕΟΝΤΙΟΣ (1052-1059) 67 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Β’ (1059-1062) 68 ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΤ’ ο ΚΩΔΩΝΑΤΟΣ (1062-1100) 69 ΚΥΡΙΛΛΟΣ Β’ (1100-;) 70 ΣΑΒΒΑΣ (1117-;) 71 ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Γ’ (1137-1171) 72 ΗΛΙΑΣ Β’ (1171-1175) 73 ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ (1175-1180) 74 ΜΑΡΚΟΣ Γ’ (1180-1209) 75 ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α’ (1210-1243) 76 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Α’ (1243-1263) 77 ΝΙΚΟΛΑΟΣ Β’ (1263-1276) 78 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Γ’ (1276-1316) 79 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Β’ (1316-1354) 80 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Γ’ (1354-1366) 81 ΝΗΦΩΝ (1366-1385) 82 ΜΑΡΚΟΣ Δ’ (1385-1389) 83 ΝΙΚΟΛΑΟΣ Γ’ (1389-1398) 84 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Δ’ (1398-1412)

85 ΝΙΚΟΛΑΟΣ Δ’ (1412-1417) 86 ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Γ’ (1417-1425) 87 ΜΑΡΚΟΣ Ε’ (1425-1435) 88 ΦΙΛΟΘΕΟΣ (1435-1459) 89 ΜΑΡΚΟΣ ΣΤ’ (1459-1484) 90 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε’ (1484-1486) 91 ΙΩΑΚΕΙΜ Α’ ο ΠΑΝΥ (1487-1567) 92 ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ (1569-1590) 93 ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΠΗΓΑΣ (1590-1601) 94 ΚΥΡΙΛΛΟΣ Γ’ ο ΛΟΥΚΑΡΙΣ (1601-1620) 95 ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Α’ ο ΣΠΑΡΤΑΛΙΩΤΗΣ (1620-1636) 96 ΜΗΤΡΟΦΑΝΗΣ ΚΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ (1636-1639) 97 ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ (1639-1645) 98 ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ (1645-1657) 99 ΠΑΪΣΙΟΣ (1657-1677) 100 ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Α’ (1678-1688) 101 ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Β’ ΠΑΛΛΑΔΑΣ (1688-1710) 102 ΣΑΜΟΥΗΛ ΚΑΠΑΣΟΥΛΗΣ (1710-1723) 103 ΚΟΣΜΑΣ Β’ (1723-1736) 104 ΚΟΣΜΑΣ Γ’ (1736-1746) 105 ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΨΑΛΤΗΣ (1746-1766) 106 ΚΥΠΡΙΑΝΟΣ (1766-1783) 107 ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Γ’ ΓΗΜΑΡΗΣ (1783-1788) 108 ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Β’ ΠΑΓΚΩΣΤΑΣ (1788-1805) 109 ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ’ ΠΑΓΚΩΣΤΑΣ (1805-1825) 110 ΙΕΡΟΘΕΟΣ Α’ (1825-1845) 111 ΑΡΤΕΜΙΟΣ (1845-1847) 112 ΙΕΡΟΘΕΟΣ Β’ (1847-1858) 113 ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ (1858-1861) 114 ΙΑΚΩΒΟΣ (1861-1865) 115 ΝΙΚΑΝΩΡ (1866-1869) 116 ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ Δ’ (1870-1899) 117 ΦΩΤΙΟΣ (1900-1925) 118 ΜΕΛΕΤΙΟΣ Β’ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ (1926-1935) 119 ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ε’ (1935-1939) 120 ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Β’ (1939-1967) 121 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤ’ (1968-1986) 122 ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Γ’ (1987-1996) 123 ΠΕΤΡΟΣ Ζ’ (1996-2004) 124 ΘΕΟΔΩΡΟΣ Β΄( 2004 )

Η Α.Θ.Μ.ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β΄

Η Αυτού Θειοτάτη Μακαριότης ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ.Θεόδωρος Β΄(κατά κόσμον Νικόλαος Χορευτάκης) εγεννήθη στην Κρήτη το έτος 1954, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Είναι απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών και πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Επίσης σπούδασε στην Οδησσό της Ρωσίας Ιστορία Τέχνης, Λογοτεχνία και Φιλοσοφία. Xειροτονήθηκε Διάκονος το έτος 1975 και Πρεσβύτερος-Αρχιμανδρίτης το έτος 1978 υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Λάμπης και Σφακίων κυρού Θεοδώρου (Τζεδάκη).Κατά τα έτη 1975-1985 διακόνησε ως Αρχιδιάκονος και κατόπιν Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων, όπου ανέπτυξε σημαντικό ιεροκηρυκτικό, ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο. Μετακληθείς από τον μακαριστό Πατριάρχη Νικόλαο Στ' στο παλαίφατο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας εχρημάτισε κατά τά έτη 1985-1990 Πατριαρχικός Έξαρχος του Θρόνου στη Ρωσία με έδρα την Οδησσό, όπου συνέστησε το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας.

Το έτος 1990 εχειροτονήθη Επίσκοπος Κυρήνης και διωρίσθη Εκπρόσωπος του αειμνήστου Πατριάρχου Παρθενίου Γ' στην Αθήνα (1990-1997), τον οποίο συνώδευσε στις ιεραποστολικές αποδημίες του στην Αφρικανική ήπειρο, ως και σε διεθνή, πανθρησκειακά και Θεολογικά συνέδρια.Το έτος 1997 διωρίσθη Πατριαρχικός Επίτροπος Αλεξανδρείας από τον μακαριστό Πατριάρχη Πέτρο Ζ΄. Τον Σεπτέμβριο του 1997 εξελέγη Μητροπολίτης Καμερούν. Κατά το χρονικό διάστημα της ποιμαντορίας Του ανέπτυξε σημαντική ιεραποστολική δράση. Ανήγειρε Ιερούς Ναούς, εκπαιδευτήρια και νοσοκομεία, βοηθώντας αδιακρίτως πολλούς Αφρικανούς και Έλληνες. Το έτος 2002 κατεστάθη στην Ιερά Μητρόπολη Ζιμπάμπουε, όπου ίδρυσε 4 Ιεραποστολικά κέντρα στην πρωτεύουσα Χαράρε, Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο χωρητικότητος 400 συνέδρων, δύο μεγάλα Ιεραποστολικά κέντρα στο Μαλάουι, τα οποία περιελαμβάνουν Νοσοκομείο, τεχνικές σχολές και παιδικούς σταθμούς. Με τη συναρωγή της Βουλής των Ελλήνων ανακαίνισε το "Ελληνικό τετράγωνο" (Σχολείο-Εκκλησία-Πρεσβυτέριο) στη πόλη Μπέιρα της Μοζαμβίκης. Επίσης εθεμελίωσε Ιερούς Ναούς και συνέβαλε στην ίδρυση Ελληνικών Κοινοτήτων στα κράτη της Μποτσουάνα και της Αγκόλα.

Την 9η Οκτωβρίου 2004 εξελέγη παμψηφεί από την Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής. Η Ενθρόνισή Του ετελέσθη την 24η Οκτωβρίου 2004 στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αλεξανδρείας, με την υψηλή παρουσία Μακαριωτάτων Προκαθημένων και Αντιπροσωπειών όλων των Εκκλησιών, των Πολιτειακών και Πολιτικών Αρχών της Ελλάδος και της Αιγύπτου και χιλιάδων Χριστιανών. Η εν γένει ιεραποστολική δράση του Μακαριωτάτου, αλλά και το μειλίχιο του χαρακτήρος Του, αποτελούν την αιτία της αγάπης όλων των Αφρικανών αδελφών στο πρόσωπό του, ως και των Ελλήνων και των Αράβων της Αιγύπτου και ολοκλήρου της Αφρικής

Η Ιεραρχία του Αλεξανδρινού Θρόνου

Την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχικού Θρόνου Αλεξανδρείας, προεδρευομένη από την Α.Θ. Μακαριότητα τον Πάπα και Πατριάρχη κ.κ. ΘΕΟΔΩΡΟ Β΄, αποτελούν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες και Θεοφιλέστατοι Επαρχιούχοι Επίσκοποι:

Α.ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

• 1. Ο Γέρων Μέμφιδος, Υπέρτιμος και Έξαρχος Αιγύπτου κ. Παύλος.
• 2. Ο Γέρων Αξώμης, Υπέρτιμος και Έξαρχος Αιθιοπίας και Ερυθραίας κ. Πέτρος.
• 3. Ο Γέρων Πηλουσίου, Υπέρτιμος και Έξαρχος πρώτης Αυγουσταμνικής και Μεσημβρίας κ. Καλλίνικος.
• 4. Ο Κένυας, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Ανατολικής Αφρικής κ. Μακάριος.
• 5. Ο Καμπάλας, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Ουγκάντας κ. Ιωνάς.
• 6. Ο Ζιμπάμπουε και Αγκόλας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Νοτιωτέρας Αφρικής. κ. Σεραφείμ.
• 7. Ο Νιγηρίας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Κόλπου Γουινέας κ. Αλέξανδρος.
• 8. Ο Τριπόλεως, Υπέρτιμος και Έξαρχος Λιβύης κ. Θεοφύλακτος.
• 9. Ο Καλής Ελπίδος, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Νατάλης και περιχώρων κ. Σέργιος.
• 10. Ο Κυρήνης, Υπέρτιμος και Έξαρχος Λιβυκού Πελάγους κ. Αθανάσιος. (Έξαρχος του Πατριαρχείου στη Μὀσχα)
• 11. Ο Καρθαγένης, Υπέρτιμος και Έξαρχος Βορείου Αφρικής κ. Αλέξιος.
• 12. Ο Μουάνζας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Δυτικής Τανζανίας κ. Ιερώνυμος.
• 13. Ο Πτολεμαίδος, Υπέρτιμος και Έξαρχος Άνω Αιγύπτου κ. Προτέριος.
• 14. Ο Γουϊνέας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Παραθαλασσίας Αφρικής κ. Γεώργιος. (Εκπρόσωπος της Α.Θ.Μ. στην Αθήνα)
• 15. Ο Ερμουπόλεως, Υπέρτιμος και Έξαρχος Πρώτης Αιγύπτου κ. Νικόλαος.
• 16. Ο Ειρηνουπόλεως, Υπέρτιμος και Έξαρχος Ανατολικής Τανζανίας και Σευχελλών κ. Δημήτριος.
• 17. Ο Ζάμπιας και Μαλάουι, Υπέρτιμος και Έξαρχος Μέσης Αφρικής κ. Ιωακείμ.
• 18. Ο Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Πάσης Νοτίου Αφρικής κ. Δαμασκηνός.
• 19. Ο Χαρτούμ, Υπέρτιμος και Έξαρχος παντός Σουδάν κ. Εμμανουήλ.
• 20. Ο Καμερούν, Υπέρτιμος και Έξαρχος Κεντρικής Αφρικής κ. Γρηγόριος.
• 21. Ο Κεντρώας Αφρικής, Υπέρτιμος και Έξαρχος πάσης Ισημερίας κ. Νικηφόρος.
• 22. Ο Λεοντοπόλεως, Υπέρτιμος και Έξαρχος Δευτέρας Αυγουσταμνικής και Ερυθράς Θαλάσσης. κ. Γαβριήλ.
• 23. Ο Άκκρας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Δυτικής Αφρικής κ. Σάββας.
• 24. Ο Μαδαγασκάρης, Υπέρτιμος και Έξαρχος Ισημερίας. κ. Ιγνάτιος.

Β.ΕΠΑΡΧΙΟΥΧΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ (διαποιμένοντες Ιερές Επισκοπές)

• 1.Ο Κατάγκας κ. Μελέτιος
• 2.Ο Μποτσουάνας κ.Γεννάδιος
• 3.Ο Μπουρούντι και Ρουάντας κ.Ιννοκέντιος
• 4.Ο Μοζαμβίκης κ.Ιωάννης
• 5.Ο Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ.Παντελεήμων

• Αρχιγραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου: .... P.O.Box 2006, Alexandria, Egypt.Tel. +2-03-4868595, Fax: +2-03-4875684

• Κωδικογράφος: Αρχιμ. Απόστολος Τριφύλλης

Γ.ΒΟΗΘΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ

• 1.Ο Νιτρίας κ. Νικόδημος.Πατριαρχικός Επίτροπος Καίρου.
• 2.Ο Βαβυλώνος κ. Νήφων. Ηγούμενος Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καίρου.
• 3.Ο Κανώπου κ. Σπυρίδων.

Δ. ΛΟΙΠΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ

TΙΤΟΥΛΑΡΙΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

• 1.Ο Ταμιάθεως κ. Ιωακείμ
• 2.Ο Θηβαΐδος κ. Πορφύριος
• 3.Ο Ηλιουπόλεως κ. Θεόδωρος

ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΝΤΕΣ AΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ

• 1.Ο Αντινόης κ. Παντελεήμων
• 2.Ο Πενταπόλεως κ. Ιγνάτιος
• 3.Ο Ελευσίνος κ. Ιερόθεος

Ιερές Μητροπόλεις του Αλεξανδρινού Θρόνου

• 1.ΜΕΜΦΙΔΟΣ.Έδρα: Ηλιούπολη Καΐρου.

• 2.ΑΞΩΜΗΣ.(περιλαμβάνει τα κράτη της Αιθιοπίας, Ερυθραίας, Τζιμπουτί και Σομαλία). Έδρα: Αδδίς Αμπέμπα.

• 3.ΠΗΛΟΥΣΙΟΥ.Έδρα: Πόρτ Σάιδ.

• 4.ΚΕΝΥΑΣ.Έδρα:Ναϊρόμπι.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 5.ΚΑΜΠΑΛΑΣ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΟΥΓΚΑΝΤΑΣ.Έδρα:Καμπάλα.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 6.ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ ΚΑΙ ΑΓΚΟΛΑΣ.Έδρα: Χαράρε.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 7.ΝΙΓΗΡΙΑΣ.(περιλαμβάνει τα κράτη Νιγηρία, Νίγηρα, Μπενίν και Τόγκο).Έδρα:Λάγκος.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 8.ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ.Έδρα:Τρίπολη της Λιβύης.

• 9.ΚΑΛΗΣ ΕΛΠΙΔΟΣ.(περιλαμβάνει τα κράτη Ναμίμπια, Σουαζιλάνδη, Λεσόττο και τις περιοχές Ακρωτηρίου (Δυτικού και Ανατολικού), Port Elizabeth, Natal, East London, Bloemfontein, Welkom, George, Knysna, Kimberiey, Natal και Pietermaritzburg) Έδρα:Cape Town.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 10.ΚΥΡΗΝΗΣ.Έδρα: Μάρσα Ματρούχ Αιγύπτου.

• 11.ΚΑΡΘΑΓΕΝΗΣ.(περιλαμβάνει τα κράτη Μαρόκο, Τυνισία, Αλγερία,Μαυριτανία).Έδρα: Τύνιδα.

• 12.ΜΟΥΑΝΖΑΣ.Έδρα: Μποκόμπα της Τανζανίας.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 13.ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΟΣ. (περιλαμβάνει τις επαρχίες Λούξορ, Ασουάν, Μίνια, Φαγιούμ, Ασιούτ και Μπένι Σουέφ της Αιγύπτου) Έδρα: Μίνια Αιγύπτου.

• 14.ΓΟΥΙΝΕΑΣ.(περιλαμβάνει τα κράτη Γουινέα, Γουινέα Μπισάο,Σενεγάλη,Γκάμπια, Σιέρα Λεόνε, Λιβερία,Πράσινο Ακρωτήριο).Έδρα: Κονάκρι της Γουινέας.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 15.ΕΡΜΟΥΠΟΛΕΩΣ.Έδρα: Τάντα-Αίγυπτος.

• 16.ΕΙΡΗΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΣΕΥΧΕΛΛΩΝ.(περιλαμβάνει τα κράτη της Τανζανίας & των Σεϋχελλών νήσων).Έδρα: Νταρ Ες Σαλαάμ.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 17.ΖΑΜΠΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΑΟΥΙ.Έδρα: Λουσάκα.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 18.ΙΩΑΝΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΕΤΟΡΙΑΣ. (περιλαμβάνει Γιοχάνεσμπουργκ και Πρετόρια και τις επαρχίες Μαμουλάγκα και Λιμπόπο).Έδρα:Γιοχάνεσμπουργκ.

• 19.ΧΑΡΤΟΥΜ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΣ ΣΟΥΔΑΝ.Έδρα: Χαρτούμ.

• 20.ΚΑΜΕΡΟΥΝ.(περιλαμβάνει τα κράτη Καμερούν,Τσαντ,Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Ισημερινή Γουινέα και τις νήσους Σαν Τόμας και Πρίγκιπος). Έδρα: Γιαουντέ.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 21.ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ.Έδρα: Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )

• 22.ΛΕΟΝΤΟΠΟΛΕΩΣ.(περιλαμβάνει τις περφέρειες Ισμαηλίας, Σουέζ και Ζαγαζίκ της Αιγύπτου). Έδρα: Ισμαηλία Αιγύπτου.

• 23.ΑΚΚΡΑΣ.(περιλαμβάνει τα κράτη Γκάνα, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι και Μπουρκίνα Φάσο). Έδρα: Άκκρα της Γκάνας.( Ιεραποστολική Μητρόπολη )
• 24.ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗΣ.(περιλαμβάνει το κράτος της Μαδαγασκάρης). Έδρα: Ανταναναρίβο.( Ιεραποστολική Μητρόπολη ).

Επισκοπές του Θρόνου

• 1.ΚΑΤΑΓΚΑ. Έδρα Λουμουμπάσι - Κογκό
• 2.ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ. Έδρα Γκαμπορόνε
• 3.ΜΠΟΥΡΟΥΝΤΙ ΚΑΙ ΡΟΥΑΝΤΑ. Έδρα Μπουζουμπούρα
• 4.ΜΟΖΑΜΒΙΚΗΣ. Έδρα Μαπούτο
• 5.ΜΠΡΑΖΑΒΙΛ ΚΑΙ ΓΚΑΜΠΟΝ. Έδρα Μπραζαβίλ

Ιεροί Ναοί και Ιερές Μονές

Α.ΙΕΡΟΙ ΝΑΟΙ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ.

• 1. Ιερός Πατριαρχικός Ναός Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου εντός της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Σάββα.
• 2. Ιερός Καθεδρικός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας.
• 3. Ιερός Πατριαρχικός Ναός Αγίου Νικολάου Ιμβραημίας
• 4. Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου
• 5. Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών
• 6. Ιερός Ναός Προφήτου Ηλιού
• 7. Ιερός Πατριαρχικός Ναός Αγίας Παρασκευής Σίντι Μπίσρ
• 8. Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου
• 9. Ιερός Πατριαρχικός Ναός Αγίων Αναργύρων Αμπουκίρ
• 10.Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Αντωνιαδείου – Κανισκερείου
• 11.Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης Γενικού Ελληνικού Προξενείου Αλεξανδρείας
• 12.Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου εντός του Κοιμητηρίου της Ελληνικής Κοινότητας
• 13.Ιερός Ναός Ιωσήφ του από Αριμαθαίας εντός του Κοιμητηρίου της Κοινότητας Αραβοφώνων
• 14.Ιερό Παρεκκλήσιο Αγίων Θεοδώρων, εντός του Πατριαρχικού Μεγάρου
• 15.Ιερό Παρεκκλήσιο Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου και Αγίου Νεκταρίου εντός της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Σάββα

Β.ΙΕΡΟΙ ΝΑΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑΣ ΚΑΙΡΟΥ

• 1. Ιερός Πατριαρχικός και Καθεδρικός Ναός του Αγίου Νικολάου Καίρου.
• 2. Ιερός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ελληνικής Κοινότητος Καϊρου.
• 3. Ιερός Ναός των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ Κοινότητος ’Αραβοφώνων Καΐρου.
• 4. Ιερός Πατριαρχικός Ναός των Αγίων Αναργύρων,Σούμπρας.
• 5. Ιερός Καθεδρικός Ναός Θεοτόκου εν Ηλιουπόλει (Η φυγή εις Αίγυπτο)
• 6. Ιερός Ναός της Αγίας Αικατερίνης Σιναϊτικό Μετόχιον.
• 7. Ιερός Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος Χελουάν.
• 8. Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, Ζεϊτούν Μετόχιον Πατριαρχείου Μόσχας.
• 9. Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Γηροκομείου Αραβοφώνων Καΐρου
• 10.Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κοιμητηρίoυ της Ιεράς Μονής ‘Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου.
• 11.Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονος Ελληνικού Νοσοκομείου Καϊρου.
• 12.Ιερός Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, Σπετσεροπουλείου Ορφανοτροφείου Ηλιουπόλεως Καΐρου.

Γ.ΙΕΡΕΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΕΣ ΜΟΝΕΣ

• 1. Ιερά Πατριαρχική Μονή Σάββα του Ηγιασμένου Αλεξανδρείας. Ηγούμενος ο Αρχιμ. Μελέτιος Κούμανης
• 2. Ιερά Πατριαρχική Μονή Αγίου Νικολάου Καΐρου. Ηγούμενος ο Θεοφιλ.Επίσκοπος Νιτρίας κ.Νικόδημος
• 3. Ιερά Πατριαρχική Μονή Αγίου Γεωργίου Παλαιού Καΐρου. Ηγούμενος ο Θεοφιλ.Επίσκοπος Βαβυλώνος κ.Νήφων.

Συνδέσεις

• Επίσημη Ιστοσελίδα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
• Μη Κυβερνητική Οργάνωση Πατριαρχείου Αλεξανδρείας «Φως της Αφρικής»