Μαρτίνα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Μαρτίνα (περ. 595 - 641) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ηράκλειου. Ήταν θυγατέρα της Μαρίας, αδερφής του Ηράκλειου. Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, Φαβίας, ο Ηράκλειος παντρεύτηκε την Μαρτίνα το 613, και την ονόμασε αυτοκράτειρα. Η εκκλησία αντιτάχθηκε στον γάμο αυτό λόγω το ότι η Μαρτίνα ήταν ανεψιά του Ηράκλειου. Ο γάμος όμως πραγματοποιήθηκε και η Μαρτίνα απόκτησε εννέα παιδιά από τον Ηράκλειο. Μετά τον θάνατο του Ηράκλειου διεκδίκησε τον θρόνο για τον γιο της Ηρακλόνα, τον οποίο αντιπροσώπευσε. Η βασιλεία του όμως διάρκεσε λίγους μήνες. Εκθρονίστηκαν, και ακρωτηριάστηκαν, ενώ εξοριστήκαν στην Ρόδο. Εκεί η Μαρτίνα απεβίωσε.
Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]
- Lynda Garland: Byzantine Empresses. Routledge, London-New York 1999
- Friedhelm Winkelmann: Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit., De Gruyter, Berlin 2000, ISBN 3-110-16673-9, S. 181, Nr. 4842.