Λουδοβίκος ο Γερμανικός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λουδοβίκος ο Γερμανικός – σε σφραγίδα

Ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός ή Λουδοβίκος της Βαυαρίας (806876) ήταν εγγονός του Καρλομάγνου, τρίτος γιος του διαδεχθέντος τον Καρλομάγνο γιου του Λουδοβίκου του ευσεβούς από την πρώτη σύζυγο του, Ερμενγάρδη του Εσμπάι. Ήταν Βασιλιάς της Βαυαρίας (817843) και βασιλιάς της Ανατολικής Φρανκίας (843876).

Έγινε βασιλιάς της Βαυαρίας από το 817 ακολουθώντας τις τακτικές που ξεκίνησε ο παππούς του, Καρλομάγνος, να δίνει περιοχές της αυτοκρατορίας υπό την διοίκηση μελών της οικογένειας του. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο Λουδοβίκος τα πέρασε στην αυλή του παππού του, Καρλομάγνου, που του είχε δείξει ιδιαίτερη αγάπη. Όταν ο πατέρας του, αυτοκράτορας Λουδοβίκος, μοίρασε (817) τις κτήσεις ανάμεσα στους γιους του, ο Λουδοβίκος δέχτηκε την Βαυαρία και τις περιοχές γύρω από αυτήν. Το 827 παντρεύτηκε την Έμμα του Άλτντορφ, αδελφή της θετής μητέρας του, Ιουδήθ της Βαυαρίας (795-843), και τα εδάφη που πήρε επεκτείνοντο ανάμεσα στην Αλσατία και την Βαυαρία. Αργότερα έμπλεξε σε εμφύλιες διαμάχες με την ίδια την Ιουδήθ, στις προσπάθειες της να δώσει τον βασίλειο στον δικό της γιο Κάρολο, αργότερα βασιλιά Κάρολο τον Φαλακρό.

Στον δεύτερο εμφύλιο οικογενειακό πόλεμο μπλέχτηκε, όταν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του, Λοθάριος Α΄, βασιλιάς της Ιταλίας, και Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας, του πρότειναν να επιτεθεί στην Αλαμανία που ο πατέρας τους την είχε δώσει στον ετεροθαλή αδελφό τους, Κάρολο. Οδηγώντας έναν στρατό από Σλάβους κατάφερε να υποτάξει την Αλαμανία. Ο αυτοκράτορας βρέθηκε σε δύσκολη θέση, αφού ήταν αιχμάλωτος ενός από τους εξεγερθέντες γιους του. Αργότερα έκλεισε μαζί του ειρήνη και ο Λουδοβίκος επανήλθε στην Βαυαρία (836). Στον τρίτο εμφύλιο πόλεμο (839), ο Λουδοβίκος επιτέθηκε ξανά στην Αλαμανία, αλλά ο πατέρας του ήταν καλύτερα προετοιμασμένος και τον απέκρουσε εύκολα.

Μοίρασε την αυτοκρατορία με τους αδελφούς του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν πέθανε ο πατέρας του (840), ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός συμμάχησε με τον ετεροθαλή αδελφό του Κάρολο τον φαλακρό και νίκησε τον αδελφό του Λοθάριο, και τον ανιψιό του, Πεπίνο Β΄ της Ακουιτανίας, γιο του αποθανόντος αδελφού του Πεπίνου στην μάχη του Φοντενουά τον Ιούνιο του 841. Τον Ιούνιο του (842) οι τρεις αδελφοί με την Συνθήκη του Βερντέν μοίρασαν τα εδάφη της αυτοκρατορίας του πατέρα τους. Ο Λουδοβίκος έλαβε εκτός από την Βαυαρία, την Θουριγγία, την Φραγκονία και την Σαξονία. Έτσι θεωρείται ο πατέρας του Γερμανικού έθνους. Πολέμησε εναντίον των Βοημών και των Μοραβών για να επεκτείνει τα εδάφη του, αλλά γνώρισε την ήττα από τους Βίκινγκς.

Αποτυχία κατάληψης της Γαλλίας από τον Κάρολο τον φαλακρό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έστειλε (852) στην Ακουιτανία τον γιο του, Λουδοβίκο τον νεώτερο, μετά από έκκληση των ευγενών της περιοχής, ύστερα από την αυταρχική διακυβέρνηση του ετεροθαλούς αδελφού του, Καρόλου του φαλακρού, αλλά επέστρεψε την επόμενη χρονιά. Σύμφωνα με τα χρονικά του Φούλντα (Annales Fuldenses), ο λαός της Δυτικής Φρανκίας (σημερινή Γαλλία) μη μπορώντας να αντέξει τον αυταρχισμό του Καρόλου, κάλεσε τον Γερμανικό να καταλάβει το στέμμα. Μαζί με τους ανιψιούς του Πεπίνο Β΄ και Κάρολο, βασιλιά της Προβηγκίας, αποφάσισε (858) να κάνει εκστρατεία στην Γαλλία, ο μισητός από τον λαό Κάρολος ο Φαλακρός δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει στρατό και δραπέτευσε στην Βουργουνδία. Αλλά ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός δέχθηκε την άρνηση των επισκόπων της Ακουιτανίας να τον στέψουν βασιλιά και αναγκάστηκε να αποχωρήσει (860).

Το 855 πέθανε ο μεγάλος του αδελφός Λοθάριος και ο Λουδοβίκος συμφιλιώθηκε προσωρινά με τον ετεροθαλή αδελφό του Κάρολο ώστε να επιτεθούν στο βασίλειο του και να μοιράσουν τα εδάφη του. Συνάντησαν την αντίσταση των γιων του Λοθαρίου, Λοθάριο Β΄ της Λοθαριγγίας, Λουδοβίκο Β΄ και Κάρολο. Ο Λοθάριος Β΄ πέθανε (869), αλλά ο Γερμανικός -όντας σοβαρά άρρωστος- ήταν ανίκανος για εκστρατείες, κάτι που έδωσε την ευκαιρία στον Κάρολο τον φαλακρό να λεηλατήσει την χώρα του.

Εμφύλιοι με τους γιους του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα επόμενα χρόνια της βασιλείας του, ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός ασχολήθηκε με διαμάχες μεταξύ των γιων του: πρώτος εξεγέρθηκε ο Καρλομάν της Βαυαρίας (861, 863), ενώ ενώθηκαν την δεύτερη φορά μαζί του και οι δύο μικρότεροι γιοί του, Λουδοβίκος και Κάρολος. Ο Λουδοβίκος παραχώρησε στον Καρλομάνο την Βαυαρία (864), και την επόμενη χρονιά μοίρασε τα εναπομείναντα εδάφη του την Σαξονία στον Λουδοβίκο τον νεώτερο και την Σουαβία στον Κάρολο τον παχύ.

Ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός πέθανε στις 28 Αυγούστου 876 στην Φραγκφούρτη και τάφηκε στο αββαείο του Λορς. Οι σχέσεις του με την εκκλησία ήταν πολύ καλές: πιστός στον χριστιανισμό προσπάθησε να προσηλυτίσει στην θρησκεία του Ιησού τους ειδωλολάτρες γείτονές του.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Έμμα (πέθανε στις 31 Ιανουαρίου 876) παιδιά του ήταν:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis the German της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]